บทที่ 47: เวย์นถล่มสามพันอันธพาล

บทที่ 47: เวย์นถล่มสามพันอันธพาล

"ฮัลโหล... ฮัลโหล?"

ปลายสายเด็น เด็น มูชิอีกด้านหนึ่ง หลังจากได้ยินคำพูดของเวย์น เซ็นโงคุก็ขมวดคิ้ว และขณะที่เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง สายก็ถูกตัดไป

เซ็นโงคุวางเด็น เด็น มูชิในมือลง ขมับที่ปวดตุบๆ ของเขา และพูดว่า "ไอ้พวกโง่เอ๊ย ไม่ไปยั่วยุใครดันไปยั่วยุมัน!"

"ไม่ได้การแล้ว ชั้นต้องรีบส่งกองทัพเรือไปสนับสนุน..."

เซ็นโงคุครุ่นคิดในใจตลอดเวลาว่าควรจะส่งใครไปดี?

ตอนนี้อาโอคิยิไม่ได้อยู่ที่กองบัญชาการใหญ่กองทัพเรือ อาคาอินุอยู่ แต่กว่าเขาจะไปถึงก็น่าจะสายเกินไปแล้ว

ถ้าอย่างนั้นก็มีทางเลือกเดียว: หนึ่งในสามพลเรือเอกแห่งกองบัญชาการใหญ่กองทัพเรือ: คิซารุ!

คิซารุ ผู้ใช้ผลปีศาจปิกะ ปิกะ มีความเร็วที่เร็วที่สุดในโลกโจรสลัด ทำให้เขาเป็นคนที่เหมาะสมที่สุดที่จะรีบไป

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เซ็นโงคุก็โทรออกด้วยเด็น เด็น มูชิในมือ

"กุรุ กุรุ~"

"รับสิ! โบร์ซาลิโน่!" เซ็นโงคุคำรามอย่างกระวนกระวายในใจ

"โมชิ โมชิ! นี่โบร์ซาลิโน่เอง มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า? แปลกจัง ทำไมไม่มีเสียงเลย?"

คิซารุซึ่งกำลังพักร้อนอยู่ที่หมู่เกาะชาบอนดี้ มองดูเด็น เด็น มูชิสีดำในมืออย่างสับสน จากนั้นก็หยิบอีกอันออกมาจากกระเป๋าเสื้อของเขา

ในที่สุด เสียงกระวนกระวายของเซ็นโงคุก็ดังขึ้น

"ฮัลโหล? นี่เซ็นโงคุเอง มีเรื่องด่วน! มังกรฟ้าเซนต์ ชาร์ลอส ตอนนี้อยู่บนเกาะสเลฟเวอรี่..."

"...ดังนั้นนายต้องออกเดินทางทันที... มุ่งหน้าไปยังเกาะสเลฟเวอรี่ ไอ้บ้าเวย์นนั่นเวลาคลั่งขึ้นมามันกล้าทำทุกอย่าง!"

"ถ้าเป็นไปได้... ช่วยสเลฟเวอรี่ไว้ด้วย ไม่อย่างนั้นมันจะอธิบายกับพวกมังกรฟ้ายาก..."

คิซารุฟังเสียงจากเด็น เด็น มูชิอย่างเงียบๆ และในที่สุดก็ตอบว่า "ได้ ได้ ชั้นเข้าใจแล้ว!"

หลังจากวางสายเด็น เด็น มูชิ คิซารุก็ยืนอยู่กับที่ จุดซิการ์ พ่นควันเป็นวงแหวน และทำปากยื่นพลางพูดว่า "เจ็ดเทพโจรสลัด เวย์น นี่มันน่ากลัวจริงๆ นะ..."

พูดจบ คิซารุก็แปลงร่างเป็นแสงวาบและบินไปยังเกาะสเลฟเวอรี่

...

บนเกาะสเลฟเวอรี่

เวย์นมองดูอันธพาลหลายร้อยคนที่ล้อมรอบเขาอยู่ โดยไม่มีความตื่นตระหนกใดๆ

แม้ว่าสเลฟเวอรี่จะอ้างว่ามีลูกน้องสามพันคน แต่จะมีคนแข็งแกร่งอย่างนักดาบซีเหวยสักกี่คนกัน? ไอ้พวกเบี้ยล่างเหล่านี้ต่อหน้าเวย์นก็ไม่ต่างอะไรกับโดนเตะคนละที

เวย์นมองดูศัตรูที่อยู่ตรงหน้าเขา หัวเราะเบาๆ และกล่าวว่า "อาณาเขตเทพอัสนี: ทัณฑ์สวรรค์!"

ทันทีที่เสียงของเวย์นสิ้นสุดลง ดูเหมือนจะมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยเกิดขึ้นในบริเวณโดยรอบ สนามพลังที่มองไม่เห็นก่อตัวขึ้นในรัศมีห้าร้อยเมตรโดยมีเวย์นเป็นศูนย์กลาง

กระแสไฟฟ้าจางๆ หลายสายวาบขึ้นในอากาศ จากนั้นหัวใจของเวย์นก็สั่งการ และสายฟ้านับร้อยก็ฟาดลงมา โจมตีอันธพาลทุกคนอย่างแม่นยำ อันธพาลเหล่านั้นกระตุกไปทั้งตัวหลังจากถูกไฟฟ้าช็อต จากนั้นก็ดิ้นรนอยู่สองสามครั้ง และล้มลงกับพื้นหมดสติไป

นี่คือท่าใหม่ที่เวย์นพัฒนาขึ้นโดยอาศัยแรงบันดาลใจจากเอเนล

ในต้นฉบับ เอเนลสามารถปล่อยสายฟ้าได้ตามต้องการภายในขอบเขตของฮาคิสังเกตของเขา เพื่อลงโทษผู้ที่ละเมิดอำนาจของเขา อย่างไรก็ตาม สายฟ้าของเอเนลนั้นอ่อนแอเกินไป และแม้ว่าขอบเขตจะกว้าง แต่เขาสามารถโจมตีเป้าหมายได้เพียงจำนวนจำกัด

แต่ท่าใหม่ที่เวย์นพัฒนาขึ้นนั้น สามารถปล่อยสายฟ้าได้ในทางทฤษฎีอย่างไม่จำกัดภายในขอบเขตที่กำหนด และพลังของมันก็ไม่ใช่อ่อนๆ สายฟ้าแต่ละเส้นมีแรงดันไฟฟ้าอย่างน้อยหลายล้านโวลต์ และเมื่อเวย์นพัฒนาความสามารถผลปีศาจของเขาต่อไป พลังและขอบเขตของท่านี้ก็จะยิ่งเพิ่มขึ้นอย่างมาก

นี่เป็นทักษะที่สองของเวย์นที่มีความเสียหายเป็นวงกว้าง นอกเหนือจากฮาคิราชันย์ของเขา

แรงดันไฟฟ้าหลายล้านโวลต์สูงไหม? ใช่ มันสูงอย่างไม่น่าเชื่อ!

ในชาติก่อนของเขา ความรุนแรงของไฟฟ้าช็อตที่มนุษย์ปกติทนได้ไม่เกิน 36 โวลต์ เกิน 220 โวลต์จะถึงแก่ชีวิต และสูงกว่าสามพันโวลต์จะถือเป็นไฟฟ้าแรงสูง!

แต่ในโลกของโจรสลัด ร่างกายของคนธรรมดานั้นผิดปกติอย่างยิ่ง ไม่ต้องพูดถึงโจรสลัดหรือสมาชิกแก๊งที่แข็งแกร่งกว่าเหล่านี้

แต่ถึงกระนั้น สายฟ้าของเวย์นก็ยังสามารถสร้างความเสียหายร้ายแรงให้กับพวกเขาได้!

กระแสไฟฟ้าแล่นผ่านไป และเวย์นก็มองดูสมาชิกแก๊งที่ล้มลงอยู่ตรงหน้าเขา คนที่แข็งแกร่งไม่กี่คนยังคงมีสติอยู่ และอันธพาลอีกจำนวนมากก็กรูกันเข้ามาจากรอบนอก

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นก็จัดไปอีกสักสองสามรอบ!”

“อาณาเขตเทพอัสนี: ทัณฑ์สวรรค์!”

นี่คือวิธีการของเวย์น เรียบง่ายและโหดร้าย ถ้าครั้งเดียวไม่พอ ก็สองครั้ง ยังไงก็ตาม พละกำลังของเขาก็ผิดมนุษย์อยู่แล้ว และเขาสามารถปล่อยมันได้หลายครั้ง

ในที่สุด หลังจากที่เวย์นปล่อยทัณฑ์สวรรค์เป็นครั้งที่สี่ ก็ไม่เห็นอันธพาลแม้แต่คนเดียวอยู่รอบๆ

เวย์นปะทะศัตรูสามพัน!

ชัยชนะ!

ในขณะเดียวกัน สเลฟเวอรี่ที่อยู่ไม่ไกล เห็นลูกน้องของเขาล้มลงทีละคนรอบตัวเขาก็รีบหันไปพยายามหลบหนีทันที

เวย์นหัวเราะเบาๆ ร่างกายของเขากลายเป็นสายฟ้า และปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าสเลฟเวอรี่

สเลฟเวอรี่มองเวย์นที่อยู่ตรงหน้าเขาราวกับว่าได้เห็นปีศาจที่น่ากลัวที่สุดในโลก และร้องออกมาว่า "ไม่... อย่าฆ่าชั้น..."

จากนั้นสเลฟเวอรี่ดูเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เขาอ้าปากแล้วไม่มีเสียงออกมา!

เวย์นเอียงคอและพูดว่า "แกกำลังเล่นใบ้คำกับชั้นอยู่รึไง?"

สเลฟเวอรี่หยุดดิ้นรน แววตามาดร้ายวาบขึ้น จากนั้นเขาก็ดึงปืนพกออกจากกระเป๋าเสื้อแล้วยิงใส่เวย์นไม่หยุด

เวย์นไม่ได้หลบเลย กระสุนที่ไม่มีฮาคิจะโดนตัวเขาได้อย่างไร?

“สามสิบล้านโวลต์: วิหคอัสนี!”

เวย์นโบกมือ และนกสีม่วงก็บินออกจากข้อมือของเขา โจมตีสเลฟเวอรี่ที่อยู่ตรงหน้าอย่างแม่นยำ

ตาของสเลฟเวอรี่เหลือกขาว ควันสีดำพวยพุ่งออกจากปาก และเขาก็หมดสติไป

เวย์นพูดอย่างงุนงงเล็กน้อย "หนึ่งในสิบราชันย์แห่งโลกใต้ดินอ่อนแอขนาดนี้เลยเหรอ? เขาเป็นแค่ขยะที่พึ่งพาผลปีศาจของตัวเองจริงๆ เหรอ?"

ผลปีศาจสเลฟเวอรี่ แค่ชื่อก็บอกแล้วว่าเป็นผลปีศาจที่สามารถทำให้คนอื่นเป็นทาสได้ และความสามารถของมันก็โกงจริงๆ

แต่สเลฟเวอรี่ที่อยู่ตรงหน้านี้อ่อนแอเกินไปในแง่ของความแข็งแกร่งของตัวเอง ศิลปะการต่อสู้ของเขาอยู่ในระดับกัปตันของกองทัพเรือเท่านั้น และเขาไม่สามารถใช้ฮาคิทั้งสองประเภทได้เลย

ในตอนนั้นเอง ฮาคิสังเกตของเวย์นก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันทรงพลังที่กำลังเข้าใกล้อย่างรวดเร็ว

เวย์นตัดสินใจอย่างเด็ดขาด หยิบดาบราคุชาสะออกมา และตัดศีรษะของสเลฟเวอรี่

ดังนั้น สเลฟเวอรี่ หนึ่งในสิบราชันย์แห่งโลกใต้ดิน ก็ตายแล้ว!

เวย์นพึมพำเล็กน้อย "มีอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง..."

แต่เขาคิดไม่ออกว่าอะไรผิดปกติ ท้ายที่สุด เขาก็ฆ่าคนไปแล้ว และลูกน้องของเขาบนเกาะสเลฟเวอรี่ก็ไม่ตายก็พิการ

ถ้าคิดไม่ออก เวย์นก็เลิกคิดเรื่องนั้น

เพราะในขณะนี้มีศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าให้รับมือ!

แสงสีทองวาบขึ้นบนท้องฟ้า และร่างหนึ่งก็หยุดนิ่งกลางอากาศอย่างมั่นคง

"โอ้โห หนุ่มๆ สมัยนี้นี่น่ากลัวจริงๆ นะเนี่ย? ทำไมมันกลายเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ?"

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═

จบตอน

โปรดติดตามตอนต่อไป

By. charcoal gray silver gold

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═