บทที่ 55 เหนือชั้นกว่าใครอย่างเคย!

เมืองชิง!

มิติลับเฉินหยาง

การสอบวิถียุทธ์ครั้งนี้ เมืองชิงเฉิง เมืองชิง และเมืองซงเฉิง ทั้งสามเมืองได้ถูกจัดให้เข้าสอบที่มิติลับเฉินหยาง

สามเมือง แปดมหาวิทยาลัย รวมผู้เข้าสอบกว่า 6,000 คน แต่จะเลือกเพียง 50 คนแรกเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันรอบจัดอันดับ

ผู้ที่สามารถผ่านเข้ารอบล้วนเป็นอัจฉริยะด้านวิถียุทธ์หนึ่งในร้อย

นักเรียนทั้งหลายมาถึงพร้อมกันหมดแล้ว กรรมการผู้ควบคุมการสอบเริ่มแจกอุปกรณ์สำหรับการทดสอบ

ทุกคนได้รับนาฬิกาข้อมือหนึ่งเรือน ที่ผูกกับข้อมูลส่วนตัวของผู้เข้าสอบ

หลังจากเข้าสู่มิติลับเฉินหยาง การฆ่าสัตว์อสูรจะได้รับคะแนน

ฆ่าสัตว์อสูรระดับหนึ่งได้ 1 คะแนน ระดับหัวหน้าได้ 2 คะแนน

สัตว์อสูรระดับสองได้ 4 คะแนน ระดับหัวหน้าได้ 6 คะแนน

สัตว์อสูรระดับสามได้ 10 คะแนน ระดับหัวหน้าได้ 20 คะแนน

การจัดอันดับจะตัดสินจากคะแนน นั่นคือใครฆ่าสัตว์อสูรได้มาก คะแนนยิ่งสูง อันดับก็ยิ่งสูง

"อาจารย์ครับ สัตว์อสูรที่ผมฆ่าเอง ผมเอาซากออกมาได้ไหมครับ?"

หลินเค่อถามด้วยดวงตาเป็นประกาย

"ไม่ได้"

อาจารย์ผู้อธิบายตอบอย่างเย็นชา

"โอเค"

หลินเค่อรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

ซากสัตว์อสูรเหล่านั้นล้วนเป็นเงินทั้งนั้น!

รู้สึกเสียดายจริงๆ

อาจารย์ผู้คุมสอบจ้องหลินเค่อด้วยสายตาดุ แล้วอธิบายการใช้งานนาฬิกาต่อ

ขณะที่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ อยู่ในสายตาของเหล่าผู้อำนวยการที่กำลังพักผ่อนในโซนพักผ่อนผ่านกล้องวงจรปิด

ผู้อำนวยการทั้งเจ็ดคนต่างจับจ้องมาที่หลี่หงหยวน

"เฮ้ย หลี่ นั่นก็คือหลินเค่อของโรงเรียนนายที่ไปร่วมการฝึกพิเศษกลับมาใช่ไหม!"

ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมชิงเฉิงหมายเลข 1 จางต้าหย่าพูดพร้อมรอยยิ้ม

"ใช่เขานั่นแหละ ความภาคภูมิใจของโรงเรียนมัธยมชิงเฉิงหมายเลข 1 ของเรา การสอบวิถียุทธ์วันนี้ ผลงานของเรารับรองว่าจะทำให้พวกคุณตามไม่ทัน"

หลี่หงหยวนตอบด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

การสอบวิถียุทธ์เริ่มขึ้นแล้ว ในที่สุดก็ไม่ต้องปิดบังความลับของเด็กคนนี้อีกต่อไป

ในใจเขามีความรู้สึกภาคภูมิใจอย่างประหลาดราวกับลอยสูงขึ้นไป

มองใครก็รู้สึกว่าพวกเขาสู้ตัวเองไม่ได้

"ตามไม่ทันงั้นเหรอ?"

"นายได้ของวิเศษมา ก็โอเคที่จะคุยโว แต่อย่าไร้สาระไปหน่อย"

"มหาวิทยาลัยวิถียุทธ์หนานเซียงยังอยู่เหนือหัวอยู่นะ ไง นายคิดว่าหลินเค่อของนายจะเก่งกว่าเซี่ยหลินเหยี่ยนงั้นเหรอ?"

จางต้าหย่าอดไม่ได้ที่จะดูแคลน

เรื่องที่เมืองชิงเฉิงมีม้ามืดอย่างหลินเค่อได้แพร่กระจายไปทั่วหนานเซียงแล้ว

แต่พลังของหลินเค่อก็แค่นั้น

แม้เขาจะสามารถคุยโวต่อหน้าโรงเรียนเหล่านี้ได้

แต่เมื่อเจอกับเซี่ยหลินเหยี่ยนจากมหาวิทยาลัยวิถียุทธ์หนานเซียง ก็คงต้องคุกเข่า

มูลค่าของพรสวรรค์ระดับ SS ไม่ใช่สิ่งที่พรสวรรค์ระดับ S จะเทียบได้

"เฮ้ย หลี่ เป็นคนต้องรู้จักพอ"

"คุยโวต่อหน้าพวกเรา พวกเรายอมรับ ก็จริงที่พลังไม่เท่านาย"

"แต่ถ้านายคุยโวอย่างไร้สาระแบบนี้ ระวังยิ่งบินสูง ยิ่งตกแรง"

"เมื่อถึงเวลานั้น หน้านายจะถูกตบจนดังปัง ๆ การรายงานตัววันนี้ อาจกลายเป็นเรื่องตลกของพวกเราทุกคน"

เพื่อนเก่าเฉินลี่ชิงออกมาเตือน ใบหน้าเต็มไปด้วยความดูแคลน

ผู้อำนวยการคนอื่นๆ ที่อยู่ในที่นั้นก็มีสีหน้าเช่นเดียวกัน

เป็นคนไม่ควรคุยโม้มากเกินไป หากไม่มีพลังที่เหมาะสม ก็จะล้มหนักได้

"ไม่เป็นไร ตอนนี้ผมไม่กลัวว่าจะล้มหนัก แต่กลัวว่าตัวเองจะบินไม่สูงพอต่างหาก"

หลี่หงหยวนตอบด้วยความมั่นใจ

เดิมทีเขายังคิดที่จะบอกพลังที่แท้จริงของหลินเค่อออกไปตรงๆ

แต่ตอนนี้ไม่ละ

เขาอยากเห็นหน้าของคนเหล่านี้ตอนที่ถูกตบหน้า

เขาเพิ่งเข้าใจว่า ความรู้สึกที่ได้แกล้งทำเป็นหมูเพื่อกินเสือนั้นมันช่างสะใจ

ขอบคุณหลินเค่อ ที่ทำให้ผมได้ปลดล็อคบทใหม่ของชีวิต

"ฮ่าๆๆ รอดูตอนการแข่งขันจัดอันดับ ดูความหยิ่งผยองของนาย ว่าจะถูกเซี่ยหลินเหยี่ยนเอาชนะได้อย่างไร"

"ตอนนั้นนายอย่าร้องไห้ล่ะ"

จางต้าหย่าโกรธจนพูดไม่ออก

ตัวเองหวังดีเตือนด้วยความจริงใจ แต่คุณกลับมองว่าเป็นการเยาะเย้ย

รอให้หลินเค่อถูกเซี่ยหลินเหยี่ยนเอาชนะ ดูสิว่านายจะจัดการอย่างไร

"ใช่ จริงใจแท้ ๆ กลับถูกมองเป็นไส้หมู"

เฉินลี่ชิงก็แค่นเสียงด้วยความโกรธ

หลี่หงหยวนเห็นสีหน้าโกรธจัดของทั้งสองคน จู่ๆ ก็มีความคิดว่าจะไปหลอกพวกเขาสักตั้งดีไหม

พนันกัน 1 ล้านหยวน พนันว่าหลินเค่อจะเป็นผู้สอบวิถียุทธ์ที่ยอดเยี่ยมได้หรือไม่

พอความคิดนี้ผุดขึ้นมา ก็ถูกหลี่หงหยวนบีบตายทันที

รักชีวิต ห่างไกลการพนัน!

คนตรงไปตรงมาอย่างเขา จะไปหลอกคนเพื่อผลประโยชน์เล็กน้อยแค่นี้ได้อย่างไร!

คงเป็นเพราะได้รับอิทธิพลไม่ดีจากหลินเค่อแน่ ๆ

อืม

ใช่แล้ว

ในจอมอนิเตอร์ ผู้เข้าสอบที่เข้าร่วมการสอบวิถียุทธ์เริ่มเข้าสนามอย่างเป็นระเบียบ

ความคิดของหลี่หงหยวนถูกดึงกลับมา เขาจดจ่อกับสถานการณ์ในจอ

ชั้นเรียนพิเศษวิถียุทธ์ของแปดโรงเรียนวิถียุทธ์ถูกจัดให้เป็นกลุ่มแรกที่เข้าสู่มิติลับ

นักเรียนทั่วไปจะเผชิญกับสัตว์อสูรระดับหนึ่ง ส่วนเป้าหมายของนักเรียนในชั้นเรียนพิเศษวิถียุทธ์คือสัตว์อสูรระดับสอง

หลินเค่อเดินนำหน้าแถว เป็นคนแรกที่เข้าสู่มิติลับ

มิติลับเฉินหยางมีสภาพคล้ายกับมิติลับเขาเสือ

เขาได้สั่งกำชับเพื่อนนักเรียนแล้วว่า หากเจอเหตุการณ์อะไรให้ส่งข้อความมาหาเขา

เขาจะรีบไปช่วยทันที

รอบคัดเลือกไม่ได้ห้ามการต่อสู้ระหว่างยอดยุทธ์ แต่ห้ามมีการบาดเจ็บหรือเสียชีวิต

หากฝ่าฝืน ผลการสอบจะถูกยกเลิก

นาฬิกาแต่ละเรือนไม่เพียงแต่มีฟังก์ชั่นคำนวณคะแนน ยังมีฟังก์ชั่นขอความช่วยเหลือและติดต่อกันได้อีกด้วย

ซึ่งกลับเป็นความสะดวกสำหรับหลินเค่อ

หลังจากหลินเค่อเข้าสู่มิติลับ เขาก็มุ่งตรงไปยังพื้นที่หลักทันที

สำหรับเขาแล้ว สัตว์อสูรในมิติลับเฉินหยาง นับตัวเท่าไหร่ก็ตาม ล้วนเป็นเพียงลูกแกะที่รอการฆ่า ไม่มีความยากลำบากใดๆ เลย

สัตว์อสูรที่เขาพบระหว่างทาง ไม่มีตัวไหนที่รับมือกับหลินเค่อได้แม้แต่หนึ่งกระบวนท่า ถูกตบตายทันที

หากเขาไม่ได้ยั้งมือไว้ สัตว์อสูรเหล่านี้คงถูกตบจนแบนราบ

เขาเดินทางเข้าสู่พื้นที่หลักโดยไม่หยุดพัก และเริ่มล่าสัตว์อสูร

และคะแนนของเขา ทิ้งห่างคนอื่นอย่างมากที่อันดับหนึ่ง

ในขณะที่คนอื่นมีคะแนนเป็นเลขหลักเดียว เขาก็มีคะแนนเป็นสามหลักแล้ว

การได้อันดับหนึ่งของหลินเค่อในมิติลับเฉินหยางครั้งนี้ เป็นสิ่งที่ไม่ต้องสงสัยเลย

ทุกคนที่เข้าสอบเมื่อเห็นคะแนนของหลินเค่อ ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสิ้นหวัง

นี่คือมูลค่าของบุตรสวรรค์ที่กลับมาจากการฝึกพิเศษที่มหาวิทยาลัยวิถียุทธ์หนานเซียง

เหนือกว่าคนอื่นอย่างทิ้งห่าง ทำให้ไม่มีใครกล้าคิดที่จะเปรียบเทียบกับเขา

ช่างวิปริตจริงๆ!

เมื่อเห็นคะแนนของหลินเค่อที่ครองอันดับหนึ่งอย่างสูงลิ่ว นักเรียนในชั้นเรียนพิเศษวิถียุทธ์ก็อดไม่ได้ที่จะทึ่ง

สมแล้วที่เป็นเทพหลิน เหนือชั้นกว่าใครอย่างเคย

บนสนาม มีเพียงเหลียงเหวยและเยี่ยเสี่ยวจวินที่มีความรู้สึกสับสนในใจ

เหลียงเหวยกับหลินเค่อมีความแค้นฆ่าพ่อ ไม่อาจอยู่ร่วมฟ้าเดียวกัน

แต่พลังที่หลินเค่อแสดงออกในตอนนี้ ทำให้เขาตระหนักชัดว่า ตัวเองไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของหลินเค่อได้เลย

ด้วยความอัจฉริยะของหลินเค่อ ในอนาคตอาจไม่จำเป็นต้องให้หลินเค่อลงมือเอง คนที่อยากประจบเอาใจหลินเค่อเมื่อรู้เรื่องความแค้นนี้ ก็จะทำลายตระกูลเหลียงทั้งหมดเพื่อเอาใจหลินเค่อ

เหลียงเหวยรู้อย่างลึกซึ้งว่า เขาไม่สามารถเข้าร่วมการสอบวิถียุทธ์ได้อีกต่อไป

เขากดปุ่มขอความช่วยเหลือบนนาฬิกา ยอมละทิ้งเส้นทางยอดยุทธ์ของตัวเองอย่างสมบูรณ์

และไม่สามารถอยู่ในประเทศต่อไปได้อีกแล้ว การรีบกลับบ้านเพื่อจัดการให้คนในตระกูลเหลียงออกจากประเทศคือทางเลือกที่ถูกต้องที่สุด

การสอบวิถียุทธ์เพิ่งเริ่มต้น คนแรกที่ถูกคัดออกก็ปรากฏแล้ว

เหลียงเหวยสมัครใจออกจากการสอบวิถียุทธ์ และออกจากมิติลับไป

ส่วนเยี่ยเสี่ยวจวินในตอนนี้มองดูคะแนนของหลินเค่อ ในใจเต็มไปด้วยความเสียใจอย่างสุดซึ้ง

น้ำตาไหลออกมาจากเบ้าตาโดยไม่รู้ตัว

ทำไม...

ทำไมตอนนั้นต้องเลิกกับหลินเค่อด้วย...

...

(จบบท)