บทที่ 47 หลินเค่อ เธอนี่เทพจริงๆ!

"ท่านผู้อำนวยการ ผมไม่จำเป็นต้องเรียนรู้วิชายุทธ์ของพวกเขา ก็สามารถชี้แนะพวกเขาได้"

"ท่านเข้าใจผิดแล้ว"

หลินเค่อพูดพร้อมรอยยิ้ม

เว่ยซิงขมวดคิ้วอย่างหนัก "หมายความว่าแม้คุณไม่เคยเรียนมาก่อน ก็สามารถชี้แนะได้เหรอ?"

"ถูกต้อง ไม่อย่างนั้นโรงเรียนของเราก็คงไม่ให้ผมชี้แนะเพื่อนนักเรียนทั้งหมดหรอกครับ"

หลินเค่อเชิดหน้าอย่างภาคภูมิใจ

"หวังหลิน ออกมาลองดู"

เว่ยซิงเรียกชื่อ

"ได้ครับ"

หวังหลินออกมายืนทันที

เขาเข้ารับการฝึกพิเศษที่มหาวิทยาลัยวิถียุทธ์หนานเซียง เรียนวิชายุทธ์ระดับ S ประเภทกระบี่ มังกรตาเดียวทำลายเขา ปัจจุบันอยู่ในขั้นเริ่มต้นเท่านั้น

เขากำลังจะแสดงวิชา แต่ถูกหยุดไว้

"ท่านผู้อำนวยการ ก่อนจะเริ่ม เราควรตกลงราคากันก่อนไหมครับ"

"สามหมื่นหยวนต่อวัน นี่เป็นราคาเพื่อนแล้วนะ"

หลินเค่อไม่มีนิสัยให้คนอื่นใช้บริการฟรีๆ

พูดถึงเรื่องนี้ ทางผู้อำนวยการโรงเรียนยังไม่ได้จ่ายเงินเลย!

แม้จะเป็นเพียงไม่กี่พันหยวน แต่พี่น้องกันก็ต้องคิดบัญชีให้ชัดเจน คราวหน้าเจอกันต้องทวงคืนให้ได้

"ถ้าคุณมีความสามารถอย่างที่พูดจริง สามหมื่นหยวนต่อวันก็ไม่แพง ผมจะทำรายงานถึงทางโรงเรียน"

เว่ยซิงรู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้าง

เขาอยากรู้ว่าวันนี้หลินเค่อจะสร้างความตกตะลึงให้เขาได้มากแค่ไหน

"คุณเริ่มได้เลย"

หลินเค่อพูดพร้อมรอยยิ้ม

หวังหลินได้รับคำสั่งแล้วเริ่มแสดงวิชายุทธ์

ตอนนี้ถานหูกลับมาแล้ว พร้อมนำวิชายุทธ์หลายประเภทมาด้วย

เขากำลังจะพูด แต่ถูกห้ามไว้

"ชู่"

เว่ยซิงให้สัญญาณไม่ให้พูด

ถานหูรู้สึกสงสัย นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

หลังจากเว่ยซิงอธิบายเบาๆ เขาก็เข้าใจแล้ว

เจ้าหนูหลินเค่อกำลังจะแย่งงานของเขานี่หว่า!

พวกนี้ล้วนเป็นคนที่เขาต้องสอน แล้วเขาอยู่ตรงนี้จะเป็นอะไร?

จะทำงานอย่างไร?

ไม่เอาดีกว่า เขาจะทำตัวเป็นอาจารย์ให้หลินเค่อเอง

ถานหูหน้าเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง รู้สึกเหมือนกำลังจะตกงาน

เขาจ้องหลินเค่อ แล้ววางวิชายุทธ์ที่เตรียมไว้ทั้งหมดไว้ข้างๆ

เดี๋ยวถ้าการชี้แนะของหลินเค่อไม่ได้ผล

เขาจะต้องมาคุยกับหลินเค่อให้รู้เรื่อง

นักเรียนก็ต้องทำตัวเป็นนักเรียน จะมาแย่งงานอาจารย์ได้อย่างไร!

หวังหลินแสดงวิชายุทธ์เสร็จแล้ว เก็บกระบี่มายืนตรง

หลินเค่อใช้ดวงตาเทพยุทธ์สังเกตร่างกายของหวังหลินตลอดเวลา

เส้นทางการไหลเวียนของค่าพลังปรากฏชัดเจน

เขาเข้าไปใกล้หวังหลิน ใช้นิ้วชี้ที่จุดที่ต้องแก้ไข แล้วเริ่มอธิบายอย่างใจเย็น

หวังหลินฟังคำพูดของหลินเค่อ ยิ่งฟังยิ่งประหลาดใจ

จุดที่หลินเค่อชี้ล้วนเป็นตำแหน่งที่เขารู้สึกว่าค่าพลังไหลเวียนไม่ราบรื่นขณะแสดงวิชา แม่นยำมาก

หวังหลินจดจำสิ่งที่หลินเค่อพูดไว้อย่างแน่นหนัก

หลินเค่อไม่เพียงชี้จุดปัญหา แต่ยังบอกวิธีแก้ไขควบคู่กันไปด้วย

เว่ยซิงและถานหูที่อยู่ข้างๆ เห็นแล้วก็พยักหน้าเงียบๆ ยอมรับว่าสิ่งที่หลินเค่อทำตอนนี้ไม่ใช่การพูดเลื่อนเปื้อน

แต่... เขาไม่เคยเรียนวิชานี้มาก่อน แต่กลับสามารถสอนได้ละเอียดขนาดนี้

นี่มันเหลือเชื่อจริงๆ

อย่าบอกนะว่าหลินเค่อสามารถมองเห็นเส้นทางการไหลเวียนของค่าพลังในร่างของหวังหลิน?

ไม่อย่างนั้น คงทำไม่ได้ขนาดนี้

"ดีแล้ว ลองแสดงอีกครั้งดู"

หลินเค่อถอยออกมายืนด้านข้าง

หวังหลินทำตามคำแนะนำของหลินเค่อ แสดงวิชายุทธ์อีกครั้ง

เขารู้สึกชัดเจนว่าการไหลเวียนของค่าพลังราบรื่นขึ้นมาก สามารถแสดงวิชายุทธ์ได้ง่ายขึ้น

ค่าพลังที่ใช้ในการแสดงวิชาก็ลดลง

นี่คือความก้าวหน้าที่ชัดเจน

"หลินเค่อ เธอนี่เทพจริงๆ"

ดวงตาของหวังหลินเปล่งประกาย

แต่หลินเค่อกลับขมวดคิ้ว

เพราะหวังหลินแก้ไขนิสัยเดิมได้แล้ว แต่กลับมีนิสัยใหม่โผล่ออกมา

เขาก้าวหน้าอยู่ แต่ก้าวหน้าไม่มากนัก

"ท่านผู้อำนวยการเว่ย ท่านรู้สึกอย่างไรบ้าง"

หลินเค่อมองไปที่เว่ยซิง

เว่ยซิงกลับมองไปที่ถานหู

ถานหูฝึกมังกรเลือดกลืนฟ้า

เขามีสิทธิ์แสดงความคิดเห็นมากที่สุด

"เธอ...เธอมาสอนพวกเขา แล้วฉันจะทำอะไร?"

ถานหูรู้สึกจนปัญญา

การชี้แนะของหลินเค่อต่อหวังหลินคือการค้นหาสาเหตุพื้นฐาน แล้วแก้ไข

เหมือนกับสามารถมองเห็นเส้นทางการไหลเวียนของค่าพลังในร่างของหวังหลินได้จริงๆ

เขาไม่สามารถทำได้ละเอียดขนาดนั้น

"อาจารย์ก็ยังคงทำหน้าที่กำกับดูแลพวกเขาต่อไปครับ"

"ท่านดูแลทิศทางใหญ่ ผมดูแลรายละเอียดเล็กๆ"

"เราสองคนร่วมมือกัน จึงจะช่วยให้พวกเขาก้าวหน้าได้เร็วขึ้น"

"ใช่ไหมครับ"

หลินเค่อตอบพร้อมรอยยิ้ม

ถานหูพูดอะไรไม่ออก

"เรื่องนี้ผมจะรายงานไปยังทางโรงเรียน คุณรอรับข่าวนะ"

เว่ยซิงไม่เพียงแต่จะรายงานเรื่องนี้เท่านั้น

เกี่ยวกับความอัจฉริยะของหลินเค่อ เขาจะรายงานขึ้นไปทั้งหมด

พยายามให้หลินเค่ออยู่ที่มหาวิทยาลัยวิถียุทธ์หนานเซียงต่อไป

ถ้าสามารถเก็บอัจฉริยะที่เก่งกาจขนาดนี้ไว้ได้ การแข่งขันยอดนักศึกษาใหม่ มหาวิทยาลัยวิถียุทธ์หนานเซียงจะมีผลงานที่การันตีได้

เว่ยซิงรีบออกไปอย่างเร่งรีบ

ที่สนามเหลือเพียงหลินเค่อ ถานหู และคนอื่นๆ

ถานหูมองหลินเค่อด้วยสีหน้าซับซ้อน

เขารู้สึกลำบากใจมาก หลินเค่ออัจฉริยะขนาดนี้ ดูเหมือนเขาคงสอนอะไรไม่ได้อีกแล้ว

วิธีการดูแลกลายเป็นปัญหาใหญ่

ส่วนหวังหลินและคนอื่นๆ ดวงตาเปล่งประกาย

โดยเฉพาะหวังหลิน เขาเป็นผู้ได้รับประโยชน์โดยตรง

เขารู้สึกว่า ด้วยคำแนะนำของหลินเค่อ เมื่อถึงเวลาสอบวิถียุทธ์ มังกรเลือดกลืนฟ้าจะต้องก้าวเข้าสู่ขั้นชำนาญอย่างแน่นอน

สำหรับเขาแล้ว นี่เป็นการพัฒนาที่ไม่เล็กเลย

มีเพียงหลินเค่อที่รู้สึกอึดอัดอยู่บ้าง

สามหมื่นหยวนต่อวันจริงๆ แล้วถือว่าถูกมากแล้ว

ถ้าไม่คิดว่ามหาวิทยาลัยวิถียุทธ์หนานเซียงกำลังทำประโยชน์เพื่อหนานเซียง ก็คงลดราคาลงอีกหน่อย

หลินเค่อกำลังคิดเรื่องนี้อย่างจริงจัง แต่ถูกขัดจังหวะ

"ในนี้เป็นวิชายุทธ์ประเภทกระบี่ระดับ S ทั้งหมด คุณเลือกหนึ่งอย่าง ถือว่าเป็นการทำตามสัญญาของผมแล้ว"

ถานหูวางกล่องตรงหน้าหลินเค่อ

หลินเค่อเลือกหนึ่งเล่มอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นก็เริ่มศึกษาอยู่ด้านข้าง

หวังหลินและคนอื่นๆ ดูเหมือนจะใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

พวกเขาต่างรอคำแนะนำจากหลินเค่อ

แต่ไม่กล้าส่งเสียง

เพราะเป็นเพียงนักเรียน ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องจากโรงเรียน

กระทั่งถึงตอนเย็น เว่ยซิงก็ยังไม่กลับมา

ถานหูจัดที่พักให้หลินเค่ออยู่กับหวังหลินและคนอื่นๆ

ห้องคู่

มาตรฐานที่พักที่ดี

หวังหลินเหมือนเด็กติดตามผู้ใหญ่ ตามหลังหลินเค่อตลอด รอรับคำสั่ง

วิชายุทธ์จะสามารถเข้าสู่ขั้นชำนาญก่อนการสอบวิถียุทธ์ได้หรือไม่ ขึ้นอยู่กับหลินเค่อแล้ว

ต้องจับขาใหญ่ๆ ของหลินเค่อให้แน่น

หลินเค่อโทรศัพท์รายงานสถานการณ์ของตัวเองที่นี่ให้หลี่หงหยวนทราบ

หลี่หงหยวนจริงๆ แล้วรู้ข่าวของหลินเค่อตั้งนานแล้ว ผู้บริหารโรงเรียนหลายคนรวมตัวกันฉลองไปรอบหนึ่งแล้ว

หลินเค่อไปรับการฝึกพิเศษที่มหาวิทยาลัยวิถียุทธ์หนานเซียง แต่ผลการสอบวิถียุทธ์สุดท้ายยังคงเป็นของโรงเรียนมัธยมชิงเฉิงหมายเลข 1

โรงเรียนมัธยมชิงเฉิงหมายเลข 1 มีหลินเค่ออยู่ ปีนี้จะต้องโดดเด่นในการสอบวิถียุทธ์ และสร้างชื่อเสียงทั่วทั้งหนานเซียงอย่างแน่นอน

หลี่หงหยวนให้กำลังใจหลินเค่อ พร้อมทั้งบอกข่าวดี

โรงเรียนจัดสรรงบประมาณเก้าหมื่นหยวน เป็นรางวัลที่เขาได้เป็นนักเรียนรับตรง

แม้จะไม่มากนัก แต่ก็เป็นการให้กำลังใจ

หลินเค่อขอบคุณผู้อำนวยการโรงเรียนอย่างจริงจัง แล้วจึงวางสาย

เขาพักผ่อนอยู่ในหอพัก เว่ยซิงก็มาถึง พร้อมกับชายชราผมขาวโพลนคนหนึ่ง

"หลินเค่อ นี่คืออาจารย์หลี่เห่อซง ผู้อำนวยการสถาบันมิติลับของเรา"

เว่ยซิงแนะนำด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

"สวัสดีครับท่านผู้อำนวยการหลี่"

ไม่มีเหตุก็ไม่เยี่ยมบ้าน!

ผู้อำนวยการมาแล้ว

ดูเหมือนต้องการเชิญผมเข้าร่วมมหาวิทยาลัยวิถียุทธ์หนานเซียงแน่ๆ

หลินเค่อแน่ใจในจุดประสงค์ของอีกฝ่าย

"สวัสดีครับท่านผู้อำนวยการหลี่"

เมื่อเทียบกับหลินเค่อ หวังหลินที่ได้ยินชื่อของหลี่เห่อซงแล้วเห็นได้ชัดว่าเขาตื่นเต้นมาก

ผู้อำนวยการเป็นยอดยุทธ์ขั้นเจ็ด ระดับจงซือ ผู้ที่ทำให้พรสวรรค์เป็นจริงได้อย่างสมบูรณ์ เป็นยอดฝีมือระดับสูงสุด

จะไม่ตื่นเต้นได้อย่างไร!

"สวัสดีพวกคุณ หลินเค่อ เชิญผมเข้าไปคุยกันหน่อยได้ไหม?"

หลี่เห่อซงมีรอยยิ้มบนใบหน้า ดูเป็นกันเองและใจดีมาก ไม่ได้ทำตัวเหมือนจงซือเลยสักนิด

...

(จบบท)