บทที่ 9 ความรู้สึกดีจริงๆ ที่ใช้เงินแล้วแข็งแกร่งขึ้น!

"อะไรจะขนาดว่าโกงกันเลย"

"คุณให้เงินฉัน ฉันให้คำตอบคุณ นี่เป็นการซื้อขายปกติ"

"ฉันไม่ได้บังคับให้คุณซื้อ คุณสมัครใจซื้อเอง"

"ไม่ผิดใช่ไหม"

หลินเค่อตอบอย่างเรียบเฉย

"คำตอบนี้เป็นความจริงที่ทุกคนรู้กันอยู่แล้ว คุณยังเอามาขายให้ผมเป็นคำตอบ นี่ไม่ใช่การโกงแล้วจะเป็นอะไร?"

"ไป ไปฝ่ายวิชาการกับผม"

"นอกจากคืนเงินให้ผมแล้ว ยังต้องรับโทษทัณฑ์ด้วย"

จวงหมิงจับข้อมือของหลินเค่อ จะลากตัวเขาไป

"ไปก็ได้ พอดีเลยจะไปถกเถียงกันที่ฝ่ายวิชาการ"

"รองผู้อำนวยการหลี่ก็จ่ายหนึ่งหมื่นซื้อคำตอบนี้เหมือนกัน ให้เขาตัดสินดูว่าใครผิดใครถูก"

หลินเค่อไม่หวั่นเลยสักนิด เดินอย่างมั่นใจ จนล้ำหน้าจวงหมิงไปแล้ว

จวงหมิงได้ยินอย่างนี้ รีบดึงตัวเขาไว้: "รองผู้อำนวยการหลี่ก็ซื้อด้วยเหรอ? เขาไม่ได้ว่าอะไรเหรอ?"

"รองผู้อำนวยการหลี่บอกว่าคำตอบนี้ถูกต้อง"

หลินเค่อมองด้วยสายตาเย็นชา: "ผมไม่เชื่อหรอกว่า คำตอบที่รองผู้อำนวยการหลี่เห็นด้วย ในปากคุณจะกลายเป็นผิด"

"เราไปตัดสินกันที่ฝ่ายวิชาการเลย ให้รองผู้อำนวยการหลี่เป็นผู้ตัดสิน"

"ดูว่าคุณถูก หรือรองผู้อำนวยการหลี่ถูก"

ตอนนี้หลินเค่อกลับเป็นฝ่ายลากจวงหมิงไปที่ฝ่ายวิชาการ

"พอเถอะ เรื่องนี้ผมจะสืบให้ชัดเจน คุณไปก่อน!"

จวงหมิงดิ้นหลุดจากการควบคุมของหลินเค่อ หยุดอยู่กับที่

ในใจเขาถอยแล้ว ไม่กล้าไปอีก

"จริงๆ นะ ไม่ไปแล้วเหรอ?"

หลินเค่อยิ้มถามกลับ

จวงหมิงไม่อยากพูดอะไรอีกแล้ว หมุนตัวเดินจากไปเลย

แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าเรื่องนี้จะจบลงแค่นี้ เขาจะสืบต่อไป

ถ้าสิ่งที่หลินเค่อพูดเป็นความจริง เขาก็จะยอมรับว่าตัวเองโชคร้าย

แต่ถ้าเป็นเท็จ เขาจะต้องทำให้หลินเค่อได้รับโทษหนัก

หลินเค่อมองเงาหลังของจวงหมิงที่เดินจากไป มุมปากเผลอยกขึ้นเป็นรอยเยาะหยัน

โลภไม่รู้จักพอ งูกลืนช้าง!

สมน้ำหน้า!

พอเงาหลังของจวงหมิงหายไป หลินเค่อจึงออกเดินทางกลับบ้าน

เขาเป็นเด็กกำพร้า ที่บ้านนอกจากเขาไม่มีใครอีก

หลังจากกลับถึงบ้าน ทำความสะอาดร่างกายอย่างง่ายๆ ก็เปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาศึกษา

เมื่อครู่ได้เงินมาอีกหนึ่งหมื่น ตอนนี้ยอดคงเหลือคือ 19,520 หยวน

พอซื้อแพ็คเกจอัพเกรดรายวันสำหรับวันนี้และพรุ่งนี้ แล้วยังมีเงินเหลืออีกประมาณหกพันห้าร้อย

ใช้เงินนี้ซื้อวิชายุทธ์ระดับ E หรืออย่างอื่น ก็เพิ่มพลังให้ตัวเองได้ไม่มาก ไม่จำเป็นต้องใช้จ่าย

ถ้าจะใช้จ่ายจริงๆ รอให้ได้เงินสองแสนนั่นมาในมือก่อน แล้วค่อยวางแผนการใช้จ่ายดีๆ

เป้าหมายของเขาในชั้นเรียนพิเศษวิถียุทธ์ชัดเจน คือมาเพื่อหาเงิน

ส่วนเรื่องที่อาจารย์หวังเต้าเหลียงไม่ชอบเขา ตราบใดที่ไม่มีผลกระทบต่อการหาเงินของเขาก็ไม่เป็นไร

ถ้ามีผลกระทบ ก็จะไม่ไว้หน้าเขาแน่

หลินเค่อที่มีเป้าหมายชัดเจน เห็นว่าเวลาถึงเวลานอนแล้ว จึงล้างหน้าแปรงฟันแล้วเข้านอน

หลังตื่นนอน แพ็คเกจอัพเกรดรายวันได้รีเฟรชออกมาแล้ว เขาซื้อทันที

ใช้เงินไป 6,480 หยวน

แสงสีขาวสว่างวาบผ่านร่างกาย

หลินเค่อรู้สึกได้ชัดเจนว่าพลังของตัวเองเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย

เขาเปิดหน้าต่างระบบ

【เจ้าของร่าง: หลินเค่อ】

【ค่าพลัง: 1200 (ยอดยุทธ์ขั้นหนึ่ง)】

【ระดับการควบคุมพลัง: 100% (สมบูรณ์แบบที่สุด)】

【พรสวรรค์: วิญญาณเทพยุทธ์ (SSS)】

【วิญญาณเทพยุทธ์: เพิ่มการควบคุมร่างกายถึง 100% ประตูแห่งวิถียุทธ์เปิดกว้างอย่างสมบูรณ์ให้กับคุณ วิชาและศาสตร์ยุทธ์ใดๆ ตรงหน้าคุณ ล้วนไม่มีความลึกลับอีกต่อไป คุณมีความสามารถพิเศษในการมองทะลุถึงแก่นแท้ วิชายุทธ์ทั้งหมดเพียงแค่มองก็เข้าใจ และสามารถผสมผสานเข้าด้วยกัน กลายเป็นวิชายุทธ์เฉพาะตัวของคุณเอง เพิ่มประสิทธิภาพ 200%】

【วิชายุทธ์: ท่ายืนหกรวม (สมบูรณ์แบบ), กำปั้นวัวเขียว (สมบูรณ์แบบ)】

...

ค่าพลังเพิ่มขึ้นจากเมื่อวาน 100 คะแนน

ความรู้สึกดีจริงๆ ที่ใช้เงินแล้วแข็งแกร่งขึ้น

หลินเค่อลุกพรวดขึ้น ล้างหน้าแปรงฟันแล้วออกเดินทางไปโรงเรียน

เงินรางวัลสองแสน!

เขามาแล้ว!

......

โรงเรียนมัธยมชิงเฉิงหมายเลข 1

ชั้นเรียนพิเศษวิถียุทธ์

หลินเค่อก้าวเข้าห้องเรียน

ทันใดนั้น สายตาของนักเรียนทุกคนในห้องก็จับจ้องมาที่หลินเค่อ

แต่พวกเขาไม่พยายามปิดบังสายตาที่ดูถูก

เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน ทุกคนล้วนรู้หมดแล้ว

อาจารย์หวังและโรงเรียนปฏิเสธอย่างชัดเจน ไม่ยอมรับให้หลินเค่อเข้าเรียนในชั้นเรียนพิเศษวิถียุทธ์

เดิมทีโรงเรียนตกลงแล้ว

แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุผลอะไร มีประกาศส่งมาอีก บังคับให้หลินเค่อเข้าชั้นเรียนพิเศษวิถียุทธ์

มีข่าวลือว่า

หลินเค่อพนันกับรองผู้อำนวยการหลี่ว่าเขาจะเป็นที่หนึ่งของชั้นเรียนพิเศษวิถียุทธ์ได้

พรสวรรค์ระดับ F ค่าพลังเพิ่งผ่าน 1000 คะแนน กลับกล้าคุยโวว่าจะเป็นที่หนึ่งของชั้นเรียนพิเศษวิถียุทธ์

ช่างน่าขันจริงๆ!

ถ้าข่าวนี้เป็นจริง หลินเค่อก็เป็นคนโง่ที่ไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำจริงๆ

"สวัสดีทุกคน ผมชื่อหลินเค่อ นักเรียนใหม่ครับ"

อาจารย์ไม่อยู่ หลินเค่อจึงแนะนำตัวเองอย่างเป็นกันเอง

อย่างไรเสีย เขาไม่รู้ว่าที่นั่งของตัวเองอยู่ตรงไหน ไม่สามารถยืนแห้งๆ อยู่ที่ประตูได้

"หลินเค่อ ผมชื่อโจวทง หัวหน้าชั้น"

"อาจารย์หวังสั่งไว้เมื่อวาน ที่นั่งของคุณอยู่แถวสุดท้าย ที่นั่งสุดท้าย"

"นั่นเป็นที่นั่งพิเศษสำหรับนักเรียนใหม่ที่เพิ่งเข้าชั้นเรียนของพวกเรา"

โจวทงลุกขึ้นอธิบาย

"ขอบคุณครับ"

หลินเค่อยิ้มตอบ เดินตรงไปยังที่นั่งของตน

จู่ๆ ก็มีคนยื่นเท้ามาขวางทาง

"เพื่อน กรุณาเอาเท้าออกหน่อย ผมจะเดินผ่าน"

หลินเค่อขมวดคิ้วพูด

"แกบอกให้เอาออกก็จะเอาออก แกเป็นใครเหรอ!"

คนที่ยื่นเท้ามาพูดอย่างยโส มองหลินเค่อด้วยสายตาดูแคลน

แทบจะเขียนคำว่า 'ฉันดูถูกนาย' ไว้บนใบหน้าเลย

"การกระทำที่โง่เขลา อยากหาเรื่อง คุณสามารถออกมาได้เลย เราสามารถสู้กันได้ตอนนี้"

"อาจารย์ก็ไม่อยู่ ผมคิดว่า ในชั้นเรียนพิเศษวิถียุทธ์คงไม่มีคนขี้ฟ้องหรอก!"

อยากรังแกฉันเหรอ?

หลินเค่อไม่กลัวเลย พอดีอยากลองดูว่าระดับความสามารถของนักเรียนในชั้นเรียนพิเศษวิถียุทธ์เป็นอย่างไร

"แข็งจริงนะ!"

"หลินเค่อ ในห้องเรียนมีกล้องวงจรปิด ฉันจะไม่ลงมือกับนาย"

"แต่เรื่องการท้าประลอง ฉันยอมรับได้ แต่ต้องดูว่านายมีคุณสมบัติพอไหม"

"ฉัน ฉินกัง อันดับหนึ่งของระดับชั้นที่สี่"

"นายอยากสู้กับฉัน อันดับแรกต้องเอาชนะอันดับหนึ่งของระดับชั้นที่ห้าก่อน ถึงจะมีคุณสมบัติมาสู้กับฉัน"

"เข้าใจไหม?"

"ไร้ค่า!"

ฉินกังตอบอย่างเย่อหยิ่ง

ชั้นเรียนพิเศษวิถียุทธ์แบ่งระดับชั้นตามการจัดอันดับความแข็งแกร่ง

อันดับหนึ่งคือระดับชั้นที่หนึ่ง อันดับสองและสามคือระดับชั้นที่สอง อันดับสี่ถึงสิบคือระดับชั้นที่สาม อันดับสิบเอ็ดถึงยี่สิบคือระดับชั้นที่สี่ อันดับยี่สิบเอ็ดถึงห้าสิบเป็นระดับชั้นที่ห้า

หลังจากอันดับห้าสิบรวมเป็นระดับชั้นที่หก

อย่ามองว่าฉินกังเป็นแค่ระดับชั้นที่สี่ อันดับความแข็งแกร่งของเขาคืออันดับที่สิบเอ็ดของชั้น

ในชั้นเรียนพิเศษวิถียุทธ์ คนที่สามารถเย่อหยิ่งต่อหน้าเขาได้ มีเพียงไม่กี่คน

เขามีฐานะที่จะภูมิใจได้จริงๆ

"ฉันนึกว่าคุณอยู่ระดับชั้นที่หนึ่งซะอีก"

"ที่แท้ก็แค่คนไร้ค่าระดับชั้นที่สี่"

"ไม่เป็นไร ในเมื่อได้เข้ามาในชั้นเรียนพิเศษวิถียุทธ์แล้ว ผมก็จะเข้าเมืองตาหลิ่ว ทำตามกฎของพวกคุณ"

"รอผมหน่อย ผมสู้กับคนในระดับชั้นที่ห้าก่อน แล้วค่อยมาจัดการคุณ"

หลินเค่อตอบอย่างไม่หวั่น ไม่มีท่าทีกลัวเลย

"ได้สิ งั้นเริ่มเลย"

"พอดีเลย นักเรียนใหม่ทุกคนที่เข้าชั้นเรียนพิเศษวิถียุทธ์ สิ่งแรกที่ต้องทำคือการประลองเพื่อกำหนดระดับชั้น"

"หงเฉวียน ออกมา มาแลกเปลี่ยนกับเพื่อนใหม่ของเราหน่อย"

หวังเต้าเหลียงเพิ่งมาถึงประตูห้องเรียน ได้ยินคำพูดของหลินเค่อชัดเจน

เขาอยากดูว่า ความสามารถจริงๆ ของหลินเค่อเป็นอย่างไร

กล้ามาเย่อหยิ่งในชั้นเรียนพิเศษวิถียุทธ์เชียวนะ ต้องให้เขาได้ลิ้มรสความยากลำบาก ให้รู้จักฐานะของตัวเอง

(จบบท)