8 ซ่อมคริสตัลโพรเซสเซอร์

8 ซ่อมคริสตัลโพรเซสเซอร์

“นายมาช้าไป 55 วินาที” สาวงามที่เย็นชาเหมือนภูเขาน้ำแข็งพูด

“โทษที ก็ที่นี่มันหายากนี่นา แล้วเธอเอาของมารึเปล่า?” หลี่เย้าอธิบาย แล้วยื่นมือออกไป

ซือเจียเสวี่ยย่นคิ้วเรียวสวยของเธอเล็กน้อย ในตอนที่เธอกำลังมองดูท่าทีของหลี่เย้า เธอรู้สึกว่า การที่เธอเลือกสถานที่นัดพบได้แย่ไปสักหน่อย เธอลังเลอยู่เล็กน้อย สุดท้าย เธอก็หยิบเอาคริสตัลโพรเซสเซอร์ออกมาจากกระเป๋านักเรียนของเธอ

“เจ้าคริสตัลโพรเซสเซอร์ตัวนี้ เวลาที่เปิดเครื่องขึ้นมามันไม่มีความเสถียรเลย ถ้าปล่อยให้เครื่องเล่นไปได้สักสามนาที มันก็จะเริ่มไม่ทำงาน ฉันเอามันไปที่ร้านซ่อมมาหลายร้านแล้ว พวกเขาต่างก็พูดว่า เจ้าเครื่องนี้มันเป็นแบบโบราณ และชิ้นส่วนข้างในส่วนใหญ่ก็เลิกผลิตไปนานแล้ว มันจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะซ่อมมัน ฉันได้ยินมาว่านายมีความสนใจในคริสตัลโพรเซสเซอร์เป็นพิเศษ แล้วยังสามารถซ่อมแซมมันให้กลับมาดีได้ด้วย ถ้านายสามารถซ่อมมันได้จริงๆละก็ นายบอกราคาฉันมาได้เลย เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหาอยู่แล้ว แต่แน่นอนว่า ถ้านายซ่อมเจ้าสิ่งนี้ไม่ได้..ก็ได้โปรด ช่วยอย่าทำให้ชิ้นส่วนข้างในเสียหาย”

“ไว้เราค่อยคุยเรื่องราคา หลังจากที่ฉันตรวจดูเสร็จแล้วกัน”

การซ่อมแซมคริสตัลโพรเซสเซอร์นั้น จำเป็นต้องมีทักษะที่ครอบคลุมและความเข้าใจที่ถ่องแท้ ซึ่งหลี่เย้าก็ไม่กล้าที่จะรับประกัน เขาดึงเอาถุงมือป้องกันฝุ่นออกมา แล้วสวมมันเข้าไป  จากนั้นเขาจึงได้รับเครื่องคริสตัลโพรเซสเซอร์มา

เมื่อได้รับเครื่องคริสตัลโพรเซสเซอร์มาไว้ในมือแล้ว เขาก็ค่อนข้างแน่ใจว่า เจ้าเครื่องนี้คือเครื่องรุ่นโบราณ ซึ่งมีประวัติศาสตร์มาไม่ต่ำกว่าหนึ่งร้อยปี การออกแบบตัวเครื่องนั้นเป็นแบบกึ่งจักรกล ที่ด้านนอกของตัวคริสตัลโพรเซสเซอร์ที่เป็นทรงกลมคล้ายกับลูกบอล มีปุ่มสามเหลี่ยมติดอยู่ด้วย.

เมื่อหลี่เย้ากดลงไปที่ปุ่มสามเหลี่ยม คริสตัลโพรเซสเซอร์ส่งเสียงออกมาและสั่นเล็กน้อย คล้ายกับว่ามันได้ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น ดูเหมือนการทำงานของมันจะเป็นไปอย่างรวดเร็ว ผ่านไปไม่กี่วินาที จู่ๆมันก็ลอยออกไปจากมือของหลี่เย้า แล้วลอยขึ้นไปที่กลางอากาศ มันได้ยิงแสงออกมาสองสายออกมาจากด้านบนและด้านล่างของตัวมัน ก่อนที่แสงจะรวมตัวกันแล้วกลายเป็นหน้าจอโฮโลแกรมขนาดใหญ่ มันมีอักขระปรากฏออกมา 49 อักขระ แล้วรวมตัวเข้าหากันจนกลายเป็นคีย์บอร์ด

“นี่มันคืองานศิลปะ...” แววตาของหลี่เย้ากลายเป็นอ่อนโยนขึ้นมาอย่างหาได้ยาก

เขาระบุได้ว่าเจ้าสิ่งนี้คือ คริสตัลโพรเซสเซอร์แบบใส่ท่อที่ผลิตขึ้นโดยนิกายเทียนฉินเหมิน รุ่นแวสทูม-7 ที่ถูกพัฒนาขึ้นเมื่อ 140 ปีก่อน

ในประวัติศาสตร์ของการพัฒนาคริสตัลโพรเซสเซอร์ “คริสตัลโพรเซสเซอร์แบบใส่ท่อ” ถูกผลิตขึ้นมาได้แค่สิบกว่าปี ก่อนที่จะถูกทิ้งไว้และแทนทีด้วย “คริสตัลโพรเซสเซอร์แบบใส่ชิป” แทน นอกจากนี้ นิกายเทียนฉินเหมิน ซึ่งเป็นเพียงนิกายเล็กๆก็มีอายุอยู่แค่ 50 กว่าปีเท่านั้น นิกายเล็กๆแห่งนี้ได้พึ่งพารายได้จากการจำหน่ายคริสตัลโพรเซสเซอร์แบบใส่ท่อเพียงอย่างเดียว โดยแทบจะไม่มีพัฒนาเทคโนโลยีให้ทันสมัยขึ้นเลย ในช่วงสิบกว่าปีที่คริสตัลโพรเซสเซอร์แบบใส่ชิปได้ผงาดขึ้น นิกายเล็กๆนี้ก็ได้ตัดสินใจทุ่มสุดตัว และใช้ทรัพยากรทุกอย่างไปกับการพัฒนา คริสตัลโพรเซสเซอร์รุ่นแวสทูม-7 สุดท้ายแล้ว พวกเขาก็พบกับความสูบเสียและล้มละลาย

ดังนั้น คริสตัลโพรเซสเซอร์ รุ่นแวสทูม-7 จึงถือเป็นรุ่นที่ดีที่สุดของคริสตัลโพรเซสเซอร์แบบใส่ท่อ และถูกวางเอาไว้เป็นผลงานชิ้นเอก

มือทั้งสองข้างของหลี่เย้า พิมพ์รัวลงไปบนแป้นพิมพ์อักขระ ด้วยความเร็วสูง

เขาไม่จำเป็นต้องเร่งความเร็วในการพิมพ์ของเขาเลย แต่ทั้งหมดเกิดจากความเคยชินของเขาเอง ที่ทุกการเคลื่อนไหวเป็นไปอย่างธรรมชาติและง่ายดาย ท่าทางการพิมพ์ของเขานั้นไม่เหมือนกับการพิมพ์ลงไปบนคีย์บอร์ด แต่คล้ายกับการดีดกีต้าร์มากกว่า หน้าจอโฮโลแกรมปรากฏเป็นอักขระขึ้นมาหลายแถวตามการพิมพ์ของเขา ราวกับพายุฝนที่กระหน่ำลงมา ส่วนคริสตัลโพรเซสเซอร์ก็ส่งเสียงดังขึ้นมา ซึ่งเป็นเสียงที่คนทั่วไปไม่สามารถทำความเข้าใจได้

หลี่เย้าเอียงหูเข้าไปใกล้ๆตัวเครื่อง และฟังอย่างตั้งใจ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยท่าทีของการจดจ่อ แต่ละการเคลื่อนไหวของเขาถูกต้องแม่นย้ำอย่างยากที่จะหาใครเปรียบ

ถึงอย่างไร คริสตัลโพรเซสเซอร์แบบใส่ท่อ ก็เป็นอาร์ติเฟ็กซ์ที่ถูกสร้างขึ้นมานากว่าร้อยปีแล้ว การออกแบบภายในจึงเรียบง่ายกว่าคริสตัลโพรเซสเซอร์แบบใส่ชิปอย่างในปัจจุบันมาก สองนาทีต่อมา หลี่เย้าก็วินิจฉัยเบื้องต้นออกมาว่า “มันน่าจะมีปัญหาอยู่ตรงส่วนระบายความร้อน เลยทำให้ตัวเครื่องมีความร้อน พอเปิดใช้งานนานๆ เครื่องเลยเกิดความผิดปกติขึ้น ฟังค์ชั่นการทำงานของคริสตัลโพรเซสเซอร์ในปัจจุบันมีความแรงขึ้น และข้อมูลก็มากขึ้นตามไปด้วย เลยทำให้เครื่องคริสตัลโพรเซสเซอร์ที่มีอายุกว่าร้อยปีรับข้อมูลมากจนเกินไป มันก็ไม่ต่างกับ ชายแก่วัย 150 ปีที่ต้องทนกับน้ำตัวที่เกินมาตรฐานมาเป็นเวลานาน ข้อต่อตามร่างกายของเขาเลยได้รับภาระหนักไปด้วย”

“คริสตัลโพรเซสเซอร์เครื่องนี้ เป็นของที่ญาติสนิทของฉันทิ้งเอาไว้ให้ สำหรับฉันแล้ว มันเป็นความทรงจำที่มีความหมายมาก ขอแค่นายซ่อมมันได้ ฉันก็ยินดีที่จะจ่าย” ซือเจียเสวี่ยพูดออกมาอย่างจริงจัง

หลี่เย้าคิดแล้วคิดอีก จากนั้นเขาก็พยักหน้า “ตัวระบายความร้อนในคริสตัลโพรเซสเซอร์น่าจะได้รับความเสียหาย โดยทางเทคนิคแล้วมันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ส่วนสาเหตุที่ทำไมร้านซ่อมส่วนใหญ่ที่เธอไปมา ถึงไม่สามารถซ่อมมันได้ก็เพราะ ชิ้นส่วนของคริสตัลโพรเซสเซอร์รุ่นนี้มันหายากมาก และเทคโนโลยีที่ใช้สร้างเจ้าเครื่องนี้ก็ล้าสมัยมาก ตัวระบายความร้อนที่ใส่อยู่ข้างในเจ้าเครื่องนี้ก็ไม่มีการผลิตออกมานานเป็นร้อยปีแล้ว และโมเดลของตัวระบายความร้อนรุ่นใหม่ก็ใช้ไม่ได้ แต่นี้ไม่ใช่ปัญหา เพราะบังเอิญว่าในของสะสมของฉัน มีเจ้าตัวระบายความร้อนแบบโบราณนี้อยู่พอดี ทั้งหมดที่ฉันต้องทำก็แค่ใส่ความพยายามลงไปนิดหน่อย ถึงแม้พวกมันบางส่วนจะเสียหายไปบ้าง แต่ฉันก็สามารถปรับแต่งให้มันเข้ากับเจ้าเครื่องนี้ได้อยู่แล้ว”

“เลิกพร่ามได้แล้ว! แค่บอกราคามา!” ซือเจียเสวี่ยเข้าใจความนัยที่เขาต้องการจะสื่อ

“โอ้ มันไม่น่าเศร้าเกินไปหน่อยเหรอ ที่เพื่อนนักเรียนด้วยกันจะต้องรีบพูดถึงเรื่องเงินๆทองๆกันน่ะ? แต่ไม่เป็นไร มันไม่ใช่ปัญหาอยู่แล้ว เวลามันน้อยเกินไป ให้ฉันเอามันกลับไปทำที่บ้านดีกว่านะ แค่คืนเดียวฉันก็ทำเสร็จแล้วล่ะ ส่วนค่าแยกชิ้นส่วน, ค่าทดสอบ, ค่าอุปกรณ์, ค่าประกอบชิ้นส่วน, แล้วก็ค่าแรงของฉัน รวมเป็น...ฉันลดให้เธอเหลือ 95 % คิดเป็นเงิน 98,500 เหรียญ เธออยากจะจ่ายเป็นเงินสดหรือว่าโอนดีล่ะ?”

“หืมมม?”

ซือเจียเสวี่ยชำเลืองตามอง ด้วยสายตาที่เปล่งประกายของความอันตรายที่แฝงลึกอยู่ข้างใน ภายในเวลาไม่กี่วินาที อุณหภูมิภายในห้องก็ลดลงไปถึง 10 องศา

“ฉันอาจจะมีเงินก็จริง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า ฉันจะยอมเป็นเป้าหมายให้ใครมาหลอกเอาเงินไปจากฉันได้ นายเข้าใจใช่ไหม?”

หลี่เย้ากลืนน้ำลายลงไปอย่างยากลำบาก เขาพยายามอธิบายออกไปภายใต้แรงกดดันจากเธอ “มันเป็นความจริงนะ ถ้าเทียบกับค่าซ่อมคริสตัลโพรเซสเซอร์ทั่วไป มันอาจจะดูแพงกว่าก็จริง เงินหนึ่งแสนเหรียญมันมากพอที่จะเอาไปซื้อคริสตัลโพรเซสเซอร์ ที่มีการประมวลผลได้เท่ากับผู้ฝึกตนในระดับกลั่นวิญญาณขั้นสูงสุดได้เลย แต่คริสตัลโพรเซสเซอร์ของเธอมีอายุเป็นร้อยปีแล้ว จะเรียกว่ามันเป็นวัตถุโบราณก็ยังได้ ดังนั้น ราคาค่าซ่อมวัตถุโบราณมันเลยต่างไปจากการซ่อมของรุ่นใหม่ๆ! เรายังไม่ต้องพูดถึงเรื่องราคากันก็ได้ เรามาพูดกันถึงเรื่องตัวระบายความร้อนที่ฉันต้องเปลี่ยนใหม่ให้เธอดู พวกมันเป็นของที่ฉันต้องใช้ความพยายามหลายปี กว่าจะเก็บสะสมมาได้ขนาดนี้ พวกมันล้วนเป็นสมบัติที่หาค่าไม่ได้! ดังนั้น เชื่อฉันเถอะ นี่ถือเป็นราคาที่ยุติธรรมและสมเหตุสมผลที่สุดแล้ว!”

ซือเจียเสวี่ยไม่ได้พูดอะไรออกมาเลยแม้แต่น้อย สายตาของเธอยังคงจดจ้องไปที่หลี่เย้าอย่างเยือกเย็น

อัตราการพัฒนารากวิญญาณของเธอสูงถึง 70% และสามารถสร้างแรงกดดันที่รุนแรงได้ หัวใจของหลี่เย้าบีบรัดแน่นและแทบจะเข่าอ่อน แต่ในตอนที่เขาพยายามฝืนร่างกายของตัวเองอยู่นั้น เขาก็ได้พูดออกมาอย่างยากลำบากว่า “ถ้าหากเพื่อนนักเรียนซือเจียเสวี่ยรู้สึกว่าราคามันแพงเกินไป ก็ไม่เป็นไร เอาเป็นว่าค่าตรวจสอบอุปกรณ์วันนี้ของฉันไม่คิดเงินก็ได้ เธอสามารถส่งอีเมลล์ไปหาร้านซ่อมใหญ่ๆในเมืองอื่นดู แล้วให้พวกเขาค่อยๆหาตัวระบายความร้อนรุ่นที่เธอต้องการ ฉันคิดว่าอย่างมาก พวกเขาก็คงจะใช้เวลา 3-5 เดือนก็น่าจะเจอของที่เก็บเอาไว้ในสต็อกสักอันสองอัน ถ้าเธอเลือกทางนี้ ราคาก็จะเหลือไม่ถึง 10,000 เหรียญ”

“3-5 เดือน...”

ซือเจียเสวี่ยพึมพำเสียงเบา เธอรู้ว่าสิ่งที่หลี่เย้าพูดนั้นเป็นความจริง เพราะช่างในหลายๆร้านก็บอกกับเธอแบบนี้ จากที่พวกเขาพูดมา การซ่อมโพรเซสเซอร์รุ่นเก่านั้นไม่ใช่เรื่องยากอะไร แต่สิ่งที่ยากก็คือการหาชิ้นส่วนที่เข้ากันได้ พวกเขายังบอกอีกว่า อาจจะต้องใช้เวลาหาของประมาณ3-5 เดือน แต่ถ้าเธอโชคร้าย เธอก็อาจจะต้องรอนานกว่าครึ่งปี

เป็นไปได้ว่า เจ้าสารเลวน้อยนี่รู้ถึงปัญหานี้ดี ถึงได้คิดว่าเธอเป็นเป้าหมายให้หลอกเอาเงินได้ง่ายๆ!

ช่างมันเถอะ เธอยังต้องเอาเวลาไปฝึกฝนอีก มันไม่จำเป็นที่เธอจะต้องมาเสียเวลากับเจ้าบ้าจากคลาสสามัญแบบนี้ ซือเจียเสวี่ยพยักหน้าและพูดออกมาด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์ “ตกลง เพื่อนนักเรียนหลี่เย้า ฉันจะให้เงินนาย 100,000 เหรียญ แต่ต้องมีการทำสัญญาขึ้นด้วย วันพรุ่งนี้เวลาเดิม ฉันต้องการเห็นคริสตัลโพรเซสเซอร์ที่ซ่อมเสร็จเรียบร้อยแล้ว แล้วนายก็ต้องรับประกันการใช้งานของมันในอนาคตด้วย ถ้าเกิดมีอะไรผิดปกติไม่ว่าจะตอนนี้หรือตอนไหน ฉันจะไม่จ่ายเงินค่าซ่อมให้เด็ดชาด มีปัญหาอะไรไหม?”

“ไม่มีปัญหาแน่นอน หลังจากที่ฉันเปลี่ยนตัวระบายความร้อนให้เรียบร้อยแล้ว มันจะสามารถทำงานได้อย่างปกติต่อไปอย่างน้อยก็สามปี ในระหว่างสามปีนี้ เธอก็สามารถตามหาตัวระบายความร้อนที่เหมาะกับเครื่องของเธอได้ ขอแค่เธอสามารถเปลี่ยนของใหม่ภายในเวลาสามปีนี้ มันก็จะไม่มีปัญหา” หลี่เย้าตอบกลับไปด้วยความเร็วสูง พร้อมกับรอยยิ้มเต็มหน้า

“ถ้าอย่างนั้นก็ดี” ซือเจียเสวี่ยพยักหน้า เธอไม่อยากจะเสียเวลาพูดกับเจ้าสารเลวน้อยอีกแม้แต่วินาทีเดียว ดังนั้น เธอจึงหมุนตัวจากไป

หลี่เย้าทรุดนั่งลงกับกล่องใส่ขยะ พร้อมกับใบหน้าชื่นเหงื่อ เมื่อเวลาผ่านไปได้สักพัก ความกดดันที่ไหล่ของเขาก็ค่อยๆจางไป และเขาก็ถอนหายใจออกมา

สำเร็จ!

เมื่อมีเงิน 100,000 เหรียญแล้ว เขาก็จะสามารถไปที่ “ตลาดมืด” เพื่อซื้อ “ยาเสริมความแข็งแกร่ง” ที่ผลิตขึ้นอย่างผิดกฎหมายได้ แล้วเขาก็จะมีโอกาสเพิ่มอัตราการพัฒนารากวิญญาณของเขาให้สูงขึ้นได้อีกหลายเปอร์เซ็นต์!

ยาเสริมความแข่งแกร่งนั้น เป็นยาที่เต็มไปด้วยสารแปลกปลอมจำนวนมาก และหากกินเข้าไปแล้ว โอกาสที่จะเกิดผลข้างเคียงตามมาก็สูงมาก แต่มันก็ให้ผลลัพท์ที่สุดยอดและคุ้มค่ากับความเสี่ยง เงิน 100,000เหรียญนั้นเพียงพอที่จะซื้อยาตัวนี้มากินได้ถึงสามเดือน และจะทำให้เขามีโอกาสเพิ่มรากวิญญาณของเขาให้สูงขึ้นทันกับช่วงเวลาของ “ก่อนสอบ 100 วัน” และเขาก็จะเหมือนกับได้เกิดใหม่!

“ความปรารถนาของฉันก็คือการได้สอบเข้า”9 มหาวิทยาลัยชั้นนำ“นี่เป็นเพียงโอกาสเดียวของฉันเท่านั้น ถึงแม้เธอจะเป็น”เทพธิดาของโรงเรียนมัธยมซื่อเซียวที่สอง“ฉันก็ไม่มีทางเลือก และจำเป็นต้องหลอกเอาเงินจากเธอ ฉันขอโทษจริงๆนะ!” หลี่เย้าใส่โพรเซสเซอร์รุ่น “แวสทูม-7” ลงไปในกระเป๋านักเรียนของเขา เขานวดขมับเพื่อไล่ความรู้สึกแย่ออกไป จากนั้น รอยยิ้มได้ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา แล้วเขาก็เดินออกไปจากห้อง