ตอนที่ 73 งานอาชีพ

 

เจียงเฉินตื่นขึ้นในวันรุ่งขึ้น

 

มันดูเหมือนอเยชาอยู่ในห้องฝึกซ้อมตลอดทั้งคืนแต่ยังคงตื่นขึ้นมาก่อนที่เขาจะทำอาหารเช้า

 

แม้ว่าเขาจะกระตือรือร้นที่จะถามเกี่ยวกับความคิดเห็นของเธอเกี่ยวกับระบบการฝึกอบรมเสมือนจริงในขณะที่เขาเปิดปากของเขา ใบหน้าของอเยชาก็กลายเป็นสีแดงเข้ม

 

หืมม? เจียงเฉินคิดว่ามันจะดีกว่าที่จะไม่ถามดังนั้นเขาจึงยอมแพ้

 

หลังจากรับประทานอาหารเช้าแล้วเขาเตือนอเยชาเพื่อหลีกเลี่ยงการมุ่งเน้นมากจนลืมทานอาหารของเธฮก่อนที่จะมุ่งหน้าไปที่จอดรถและขับรถมายบัคสุดหรูของเขาไปยังบริษัท

 

เมื่อเขามาถึง เจียงเฉินเห็นว่าเซียชียูกำลังรอเขาอยู่ขณะเดียวกันเขาก็ตรวจสอบเวลา เขายิ้มแสยะยิ้มเมื่อเห็นกระเป๋าหนา

 

ผู้หญิงบ้างานมากเกินไป วันนี้มันเพิ่งเริ่ม

 

“คุณสายโดยสองนาที”

 

เปิดประตูรถแล้วเซียชียูนั่งลงที่นั่งผู้โดยสารด้านหน้า

 

“อแฮ่ม ไม่ใช่ว่าประโยคแรกที่ควรจะเป็นสวัดดีตอนเช้า?” เจียงเฉินพยายามจะล้อเลียนก่อนที่จะสตาร์ทรถ

 

เธอสวมเข็มขัดนิรภัยและหลังจากหยุดชั่วคราวก็บ่นว่า “เพราะมันเป็นเวลาทำงาน”

 

“คุณใช้รถไฟใต้ดินทุกวันหรอ? ถ้าใช่นั่นไม่สะดวกเกินไป ทำไมผมไม่ให้รถคุณหว่า? คุณมีใบขับขี่อยู่ใช่มั้ย?” เจียงเฉินกล่าวอย่างลวกๆ

 

 

“นี่จะไม่ดีสำหรับบริษัท มันยังไม่ได้พัฒนาวิธีการสร้างรายได้ที่มั่นคงและคุณก็ให้ประโยชน์กับผู้บริหารแล้ว”  คิ้มของเซียชีร่นลง มือของเธอจับแน่นบนกระเป๋าขณะที่เธอกดไปที่ปุ่มกระเป๋า

 

“มันโคเคอยู่ มันน่าอายมากสำหรับซีอีโอของบริษัทล้านล้านดอลลาร์ที่ไม่มีรถ คุณไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องการสร้างรายได้ ฟังก์ชันของฟิวเจอร์ 1.0 ยังไม่ได้ปลดล็อตอย่างสมบูรณ์ ตัวอย่างเช่น โปรแกรมป้องกันไวรัส แพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียและแม้แต่การแทนที่ระบบปฏิบัติการเดิม คุณยังกังวลเกี่ยวกับการสร้างรายได้หรือไม่?” เขายิ้มอย่างมั่นใจ

 

ถูกดึงดูดด้วยรอยยิ้มที่มั่นใจแล้วเธอก็ตกใจทันทีกับข้อมูลใหม่ เธอพูดทันที “ฟิวเจอร์ 1.0 มีฟังก์ชันอื่นอยู่อีกหรอ? ทำไมคุณไม่บอกฉัน?”

 

ดวงตาของเธอมองอย่างกล่าวโทษไปที่เขาราวกับว่าเขาได้ทอดทิ้งเธอ

 

เขาไม่ได้มีเจตนาซ่อนมันไว้เพียงแค่ลืมมันไว้ในใจ

 

“อแฮ่ม แน่นอนมันขึ้นอยู่กับการพิจารณาเชิงกลยุทธ์ ฟิวเจอร์ 1.0 สามารถเติบโตได้ในขณะนี้เพราะเราไม่ได้อยู่ในการแข่งขันโดยตรงกับแอพภายใต้ยักษ์เทคโนโลยีอื่นๆ นั่นหมายความว่าเรายังคงสามารถทำงานร่วมกับพวกเขาในการมอบโอกาส”

 

มันไม่น่าแปลกใจที่แต่งตั้งให้เซียชียูเป็นซีอีโอ เธอเข้าใจความตั้งใจของเขาทันที

 

เนื่องจากเธอไม่จำเป็นต้องมุ่งเน้นเรื่องการเงินอีกต่อไป ขั้นตอนแรกจึงมุ่งเน้นการเสริมสร้างสถานที่ในตลาด เมื่อฐานผู้ใช้มีขนาดใหญ่เพียงพอที่จะก่อตั้งแล้วมันต้องใช้ความกล้าและความพยายามเขย่าตำแหน่งของฟิวเจอร์ 1.0

 

มหาวิทยาลัยหวังไห่

 

บนพื้นที่หญ้ามีหินก้อนหนึ่งมีเครื่องหมายหมึกบนก้อนหิน มหาวิทยาลัยหวังไห่

 

มีข่าวลือว่าหินได้เห็นการล่มสลายของราชวงศ์และการเพิ่มขึ้นของสาธารณรัฐ มันเป็นช่วงเวลาที่โหดร้ายของเสียงปืนและสุนทรพจน์ที่รุ่มร้อน ไม่มีสักครั้งที่มันได้เปลี่ยนแปลงตัวเองให้เหมาะสมกับยุค สิ่งเดียวที่เปลี่ยนแปลงไปคือคนที่ผ่านไป

 

เขาเฝ้าดูผู้คนที่มีชีวิตชีวานับไม่ถ้วนแล้วระลึกเกี่ยวกับอดีต

 

ความจริงจะบอก เขาไม่เคยคาดหวังว่าจะกลับไปที่โรงเรียนของเขา เขาไม่ได้ปล่อยให้เกิดผลกระทบมากนักดังนั้นในการพบปะครั้งใหม่เขาคงไม่ต้องทำอะไรมากนัก

 

เขาไม่สามารถช่วยได้แต่อุทานความมหัศจรรย์นั่นคือชีวิต ในเวลาเพียงหนึ่งปีครึ่ง เขาสามารถกลับมาในฐานะประธานของฟิวเจอร์เทคโนโลยีเพื่อจ้างงานที่โรงเรียนของเขาเอง เพื่อจ้างพรสวรรค์ใหม่ๆจากสถานที่ที่เคยสอนเขา

 

“ตอนนั้นผมคิดเกี่ยวกับมัน เราทั้งสองเป็นศิษย์เก่าแล้วดังนั้นทำไมคุณถึงได้กลายมาเป็นผู้จัดการได้ทันทีและผมกลายเป็นลูกจ้างของคุณ?” เจียงเฉินล้อเล่นได้อย่างสบายใจ

 

ระหว่างทางภาพลักษณ์ที่อิจฉานับไม่ถ้วนมุ่งไปที่เจียงเฉิน แน่นอนเขารู้ว่ามันมุ่งไปที่รถ ไม่ใช่ตัวเอง

 

มายบัค เอส600 จำนวนคนน้อยมากที่รู้จักราคาของรถ แต่หน้าต่างสียับยั้งความอยากรู้อยากเห็นของหนุ่มสาว ทิ้งให้พวกเขาด้วยจินตนาการของพวกเขา

 

เอาจริงๆแล้วเขาอิจฉากับการได้รับความอิจฉานี้

 

เพราะเมื่อเขาขี่จักรยานไปตามถนนเดียวกันไม่มีใครมองเขาเป็นครั้งที่สอง

 

“ตอนนี้สถานการณ์ได้เปลี่ยนกลับไปแล้วไม่ใช่หรอ?” เซียชียูกล่าวเย้ยหยัน

 

เธอรู้ดีว่าเจียงเฉินไม่ได้เป็นคนที่ยึดมั่นกับอดีตดังนั้นเธอจึงไม่อ่อนไหวกับเรื่องนี้

 

เจียงเฉินไม่เห็นด้วยเพียงยิ้มและสนุกกับการตอบสนอง

 

มันไม่นานก่อนที่พวกเขาจะขับไปที่ลานจอดรถของห้องสมุด ภายใต้การแนะนำของผู้นำสหภาพนักศึกษาสองคนที่รับผิดชอบในการทักทายและพาพวกเขามาถึงห้องโถง

 

การจ้างงานจะเริ่มขึ้นในเวลา 9 โมงเช้าและยังเหลืออีกครึ่งชั่วโมง

 

“รุ่นพี่เจียงเฉิน ฉันหวังว่าคุณจะไม่ทำให้มันยากเกินไปสำหรับรุ่นน้อง”

 

“แน่นอนแต่มิสเซียชียูจะเป็นคนรับผิดชอบมากที่สุดในการว่าจ้าง” เขาตอบ เจียงเฉินมีความรู้สึกที่ดีเกี่ยวกับผู้นำสหภาพนักศึกษาเหล่านี้

 

“รุ่นพี่จำนวนมากที่จะสมัครวันนี้เป็นแฟนคลับของรุ่นพี่” ผู้นำสหภาพนักศึกษาฉางบิงลี่กล่าวขณะที่เธอกระพริบตา

 

“โอ้? แฟนคลับผม?” เจียงเฉินนั่งลงพร้อมกับมีความสนใจ

 

“อืมมม โดยเฉพาะอย่างยิ่งรุ่นพี่ในสาขาวิศวกรรมเครื่องกล พวกเขาเป็นรุ่นน้องของคุณ”

 

เจียงเฉินบังคับรอยยิ้มเมื่อได้ยินว่ามันเป็นสาขาวิศวกรรมเครื่องกล แม้ว่ามันจะถือว่าเป็นปริญญาทางเทคนิคแต่การจ้างงานก็สูงกว่าสาขาอื่นๆเกือบทั้งหมด มันไม่ได้เป็นวิชาเอกที่มันเองที่ไร้ประโยชน์แต่จำนวนคนศึกษาภายใต้มันเยอะเกินไป ค่าของวิชาเอกเลยถดถอยลง

 

“อย่ารู้สึกแปลกใจ รุ่นพี่เจียงเฉิน แต่มีผู้คนจำนวนมากเข้ามารวมตัวกัน” ผู้นำสหภาพนักศึกษาล้อเล่น

 

เจียงเฉินยักไหล่ขณะที่เขายิ้มแสดงว่าเขาเตรียมพร้อมรับมือกับมันมากขึ้น

 

ครึ่งชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็วและเริ่มมีการจ้างงานอย่างเป็นทางการ ตำแหน่งที่เกี่ยวข้องกับซอฟต์แวร์เป็นจุดสนใจของตอนเช้า

 

แม้จะเตรียมตัวเองแต่จำนวนผู้สมัครยังคงเกินความคาดหมายของเขา

 

มันสามาถอธิบายได้ในฐานะความวุ่นวาย! มันโชคดีที่สหภาพนักศึกษาสามารถควบคุมสถานการณ์ได้โดยการใช้ระบบตัวเลขเพื่อควบคุมการเข้าชม พวกเขายังชี้ให้เห็นว่าผู้สมัครที่มีตัวเลขหลังๆให้ไปมองหาบริษัทอื่นก่อนที่จะกลับมา รั้วชั่วคราวถูกตั้งค่าไว้รอบๆทางเข้าของโต๊ะ

 

แม้จะมีความพยายามเหล่านี้เจียงเฉินก็ได้รับประวัติการทำงานมาเรื่อยๆ

 

ผู้นำในอนาคตรุ่นใหม่ๆถือเป็นส่วนสำคัญที่สุดของข้อมูลประชากรของผู้ใช้ในฟิวเจอร์ 1.0 ดังนั้นบริษัทจึงมีอิทธิพลอย่างมากต่อเยาวชนเหล่านี้ที่อยู่ในแนวหน้าของแนวคิดใหม่ๆ

 

ทุกคนเห็นศักยภาพของซอฟต์แวร์ปัญญาประดิษฐ์ มันไม่ต้องใช้เวลานานสำหรับการเปรียบเหมือนกับสิ่งที่ไม่รู้จักของฟิวเจอร์เทคโนโลยีเพื่อกลายเป็นปัจจุบันเหมือน Tencent หรือ Alibaba แล้วทำให้อุตสาหกรรมภายในประเทศตกตะลึงและในที่สุดภาคเทคโนโลยีระดับโลก

 

แม้ศาสตราจารย์พวกเขายอมรับว่าพวกเขาไม่สามารถเข้าใจทฤษฎีที่อยู่เบื้องหลังปัญญาประดิษฐ์ที่เรียกว่าขาวน้อย

 

“สวัดดี มิสเตอร์เจียง ผมมักมองไปที่คุณเสมอ ผมอยู่สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์”

 

[คุณไม่แม้แต่จะพยายามเมื่อคุณประจบผม ผมตกงานครึ่งปีที่แล้วและคุณบอกผมว่าคุณมองผมเสมอเหรอ?]

 

“ผมเป็นบัณฑิตที่มีประสบการณ์เป็นที่ยอมรับของนักเรียนผู้ปกครองและปฏิบัติงานดีภายในองค์กร”

 

[ทำไมคุณไม่ไปสมัครเพื่อเป็นนัการเมือง? ทำไมคุณถึงมาที่นี่?]

 

“ผมจบการศึกษาจากหลักสูตรวิศวกรรมซอฟต์แวร์ระดับนานาชาติ ผมต้องการสมัครตำแหน่งการพัฒนาโปรแกรม นอกจากนี้ผมมีคำถามสำหรับคุณ หวังว่าคุณจะไม่ใส่ใจคำถามของผม ฟิวเจอร์เทคโนโลยีพัฒนาปัญญาประดิษฐ์อย่างไร? จากความเข้าใจของผมในระดับสากล สิ่งที่ดีที่สุดในฟิลด์คือ IBM Watson”

 

[ผมสัมภาษณ์คุณหรือคุณกำลังสัมภาษณ์ผมอยู่กันแน่? นอกจากนี้ทำไมคุณยังชอบเสียงวิจารณ์ในอินเทอร์เน็ตที่มักจะเปรียบเทียบขาวน้อยกับ Watson ครึ่งเสร็จ?]

 

อย่างไรก็ตามนี่ไม่ใช่สิ่งที่ทำให้เจียงเฉินปวดหัวมากที่สุด

 

[หากคุณอยู่สาขาซอฟต์แวร์และมาสมัครแล้วก็ไม่เป็นไรแต่คุณมาที่นี่ทำไมถ้าคุณเรียนสาขานักร้อง?]

 

“ผู้ช่วยเหรอ? ตอนนี้ผมไม่ต้องการผู้ช่วย” เจียงเฉินถามด้วยความสับสน

 

สาวสวยสูงยิ้มอย่าซุกซนด้วยลิปสติกสีแดงสดใส เธอละเว้ยเซียชียูและนักเรียนที่สัมภาษณ์คนอื่นๆขณะที่เธอเอนตัวลงบนโต๊ะและเข้ามาใกล้เจียงเฉิน

 

“ในฐานะประธาน คุณต้องการผู้ช่วย งานของฉันจะทำให้คุณพอใจอย่างแท้จริง”

 

หลังจากนั้นเธอส่ายสองภูเขาของเธอภาคใต้ชุดคอวีของเธอในมุมที่เขาเห็นเท่านั้น ความงามที่มั่นใจตัวเองแล้วค่อยๆสะบัดผมของเธอและขยิบตาให้เขา ความหมายนี้ผู้ชายทุกคนจะเข้าใจ

 

เจียงเฉินไม่ทราบว่าเธอสามารถเข้ามาข้างในได้อย่างไร นี่เป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่เขาอยากจะมุ่งเน้นการทำงานและเขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อทำสิ่งเหล่านั้น

 

ก่อนที่เซียชียูจะยิงสายตามาที่เขาอย่างรวดเร็ว เจียงเฉินด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียด ปฏิเสธผู้หญิงที่เห็นได้ชัดต้องการประสบการณ์ที่กฎโดยปริยาย เขาไล่เธอออกไปทันทีโดยที่ความตกใจยังคงปรากฏบนใบหน้าของเธอ

 

[คุณเป็นคนตลก คิดว่าผมง่ายจะได้ยังงั้นหรอ? ผมมีลักษณะเหมือนผมต้องการความงามที่ผมเห็นทุกที่ไหม? ถ้าคุณต้องการที่จะอ่อยผมแล้วให้เลือกเวลาโดยไม่ต้องมีคนอื่นอยู่รอบๆ อแฮ่ม]

 

คนพวกนี้ผ่านเกณย์เพียงเล็กน้อย ส่วนใหญ่มอบประวัติการทำงานและอธิบายถึงทักษะทางด้านเทคนิค ตำแหน่งที่ต้องการ ความเข้าใจเกี่ยวกับตำแหน่ง ตลอดจนแนวโน้มของบริษัทภายในสามนาที

 

สำหรับรางวัลและใบรับรอง เจียงเฉินไม่ได้สนใจพวกเหล่านี้ หนึ่งเหตุผลคือเขาเกลียดการทดสอบเสมอและอีกหนึ่งเขาไม่เชื่อว่าเอกสารเหล่านี้จะนำมาซึ่งการบอกจำนวนรายได้ รวมถึงผลิตภัณฑ์ที่มีอยู่แล้ว บริษัทขาดความคิดสร้างสรรค์และความเข้าใจแต่ไม่ใช่นักพัฒนาซอฟต์แวร์

 

ความคิดสร้างสรรค์และความเข้าใจอาจจะปรากฏในไม่กี่ประโยค

 

นักเรียนที่มีกระเป๋าหนักทุกคนกลายเป็นเศร้าใจขณะที่เจียงเฉินได้ส่งใบรับรองไปทางด้านข้างโดยไม่ต้องมอง

 

เนื่องจากจำนวนผู้สมัครสูง เขากลายเป็นพิถีพิถันและให้ความสำคัญยิ่งขึ้น

 

ถึงเที่ยงวัน การสัมภาษณ์ตอนเช้าก็สิ้นสุดลง

 

เจียงเฉินบิดความเหนื่อยล้าแล้วจ้องไปที่เซียชียูผู้ซึ่งกำลังจัดเรซูเม่อยู่ เธอดูไม่ค่อยเหนื่อยสักนิด

 

“ทำไมคุณดูไม่เหนื่อยเลยหลังจากทั้งหมดนี้?”

 

“ฉันชินไปกับมัน มีเพียงสองชั่วโมงที่เหลือในช่วงบ่ายซึ่งจะมุ่งเน้ไปที่ตำแหน่งทางกฎหมายและการตลาด ควรมีผู้สมัครน้อยลง” เซียชียูจัดเอกสารขณะที่เธอผลักดันแว่นตาขึ้น

 

มีการเลี้ยงอาหารกลางวันโดยโรงอาหารของโรงเรียนฟรี โรงเรียนใจกว้างมอบบริการหสำหรับบริษัทที่เข้าร่วมการจ้างงาน สมาชิกสหภาพนักศึกษาจากก่อนหน้านี้ทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเพื่อนำอาหารมาให้ผู้จัดการจ้างงาน

 

เจียงเฉินที่หิวแล้วเริ่มกินอาหารที่คุ้นเคย ในขณะที่เซียชียูกินด้วยการมีมารยาทและความสง่างามแต่ยังสามารถจัดการรับประทานอาหารกลางวันได้อย่างรวดเร็วเพื่อทำการตรวจสอบเรซูเม่ต่อ

 

“กาแฟ” เจียงเฉินนำถ้วยกาแฟสองถ้วยมาวางไว้ที่มุมหนึ่งของโต๊ะ

 

เซียชียูหยุดชั่วคราวก่อนจะก้มหัวลงเพื่อเริ่มมองไปที่เรซูเม่

 

“ขอ....ขอบคุณ”

 

เจียงเฉินหัวเราะเพื่อยอมรับว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่ จากนั้นเขาก็เอนตัวลงบนเก้าอี้และหลับตาลง

 

สิ่งที่เขาไม่ได้สังเกตเห็นก็คือเนื่องจากการกระทำที่ไม่เป็นทางการของเขา บางคนจ้องมองไปที่ตัวหนังสึกเป็นสิบนาทีโดยไม่รู้ตัว