ตอนที่ 4: ดาบฟันวิญญาณประกาศว่าไม่มีผู้ใดยิ่งใหญ่ไปกว่าท่าน

ตอนที่ 4: ดาบฟันวิญญาณประกาศว่าไม่มีผู้ใดยิ่งใหญ่ไปกว่าท่าน

"บางทีอาจเป็นเพราะไม่ได้เห็นพี่น้องยมทูตที่โดดเด่นเช่นนี้มานาน" ยามาโมโตะ เก็นริวไซ กล่าวอย่างใจเย็น "ชั่วขณะหนึ่ง ข้าก็เคยคิดที่จะรับพวกเขาเป็นศิษย์ของข้า"

"แต่อย่าเพิ่งรีบร้อน แรงดันวิญญาณเป็นเพียงส่วนหนึ่งของสิ่งที่สร้างยมทูตขึ้นมา"

เขาวางมือทั้งสองข้างลงบนดาบฟันวิญญาณที่มีลักษณะคล้ายไม้เท้าของตน

"ข้าเข้าใจแล้วขอรับ ท่านอาจารย์ยามาโมโตะ" อุคิทาเกะ จูชิโร่ ตอบอย่างนอบน้อม "พรุ่งนี้ ข้าจะพาพวกเขาไปรับดาบฟันวิญญาณในสภาพปิดผนึก"

"หลังจากนั้น ข้าจะเริ่มฝึกฝนพื้นฐานให้พวกเขาซันจุตสึ, ฮะคุดะ, โฮโฮ, และ คิโด"

อุคิทาเกะรู้ดีว่าอาจารย์ของเขาหมายความว่าอย่างไร

แรงดันวิญญาณคือรากฐานของยมทูต แต่ไม่ใช่ภาพรวมทั้งหมด สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าคือดาบฟันวิญญาณโดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถที่แฝงอยู่ของมัน

ในการต่อสู้ระหว่างยมทูตสองคนที่มีพลังวิญญาณใกล้เคียงกัน คนที่มีดาบฟันวิญญาณแข็งแกร่งกว่ามักจะได้เปรียบ ชัยชนะ, ศักยภาพ, การเติบโตทั้งหมดนี้ขึ้นอยู่กับดาบเล่มนั้น

สารของยามาโมโตะนั้นชัดเจน

หากเรียวกะและไอเซ็นแสดงให้เห็นถึงศักยภาพที่ยอดเยี่ยมไม่เพียงแต่ในด้านแรงดันวิญญาณ แต่ยังรวมถึงดาบฟันวิญญาณและทักษะการต่อสู้ของพวกเขาด้วย การรับพวกเขาเป็นศิษย์ก็จะไม่ใช่แค่ความคิดอีกต่อไปแต่จะกลายเป็นความจริง

หากไม่เป็นเช่นนั้น มันก็จะยังคงเป็นเพียงความคิดชั่ววูบเหมือนดาวตกที่พาดผ่านท้องฟ้า

วันรุ่งขึ้น

อุคิทาเกะ จูชิโร่ มาถึงสถาบันวิชาวิญญาณแต่เช้า ไม่ว่าจะเป็นเพราะความสนใจของยามาโมโตะหรือการปรากฏตัวของอัจฉริยะในรอบศตวรรษถึงสองคน เขาก็ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้อย่างจริงจัง

"ในฐานะอาจารย์ผู้สอนหลักของพวกเจ้า ขอแนะนำตัวเองก่อน" อุคิทาเกะกล่าวด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน "ข้าคือ อุคิทาเกะ จูชิโร่ เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้เป็นอาจารย์ของพวกเจ้า"

เขากล่าวกับห้องเรียนที่หนึ่งอย่างสง่างาม โดยไม่มีท่าทีถือตัวใดๆ ทั้งที่เป็นถึงหัวหน้าหน่วยผู้มากประสบการณ์

นักเรียนส่วนใหญ่ในที่นี้มีสายเลือดขุนนาง มีเพียงไม่กี่คนเช่น โทเซ็น คานาเมะ และ อามากาอิ ชูสึเกะ ที่มาจากเมืองลูคอน

หลังจากกวาดสายตาไปทั่วห้องเรียน สายตาของอุคิทาเกะก็หยุดอยู่ที่เรียวกะ ซึ่งนั่งเงียบๆ อยู่แถวหลังสุด

"เอาล่ะ ผู้ที่มีชื่อที่ข้าเรียกต่อไปนี้ โปรดตามข้ามา"

"เราจะไปรับดาบฟันวิญญาณในสภาพปิดผนึกของพวกเจ้ากัน"

"ดาบเหล่านี้มีความสำคัญ อย่าได้ดูแคลนพวกมันเป็นอันขาด"

เขาอ่านรายชื่อนักเรียนออกมาดังๆ:

"ไอเซ็น เรียวกะ"

"ไอเซ็น โซสึเกะ"

"โทเซ็น คานาเมะ"

"โคมามุระ ซาจิน"

...

ทีละคน นักเรียนจากเมืองลูคอนลุกขึ้นและเดินตามไป

"อย่างที่คิดไว้" เรียวกะพึมพำกับตัวเอง

"ในตระกูลขุนนาง ดาบฟันวิญญาณในสภาพปิดผนึกจะถูกมอบให้ตั้งแต่เด็ก"

"เป็นระบบที่บกพร่องและล้าสมัย"

"หากดาบฟันวิญญาณในสภาพปิดผนึกถูกแจกจ่ายอย่างอิสระ เซย์เรย์เทย์คงมีจำนวนยมทูตมากกว่านี้หลายเท่า"

ไอเซ็นเหลือบมองและยิ้มจางๆ เขารู้ว่าพี่ชายของเขากำลังคิดอะไรอยู่

ในตอนนั้นเอง ชิโฮอิน โยรุอิจิ ก็ลุกขึ้นยืน เห็นได้ชัดว่าไม่สนใจที่จะอยู่ข้างหลัง

"นี่ จูชิโร่ พวกเราไปด้วยได้ไหม?"

อุคิทาเกะพยักหน้า "ถ้าใครอยากรู้อยากเห็น ก็ตามมาได้เลย"

"และก็ โยรุอิจิซัง กรุณาเรียกข้าว่าเซ็นเซย์  หรือจูชิโร่เซ็นเซย์ด้วย"

"เข้าใจแล้ว จูชิโร่~" โยรุอิจิตอบอย่างขี้เล่น

อุคิทาเกะเพียงแค่ส่ายหัว เขาไม่ถือสา

ท้ายที่สุดแล้ว โยรุอิจิไม่ได้เป็นเพียงแค่นักเรียนนางคือทายาทของหนึ่งในสี่ตระกูลขุนนางใหญ่ และมีพลังมากพอที่จะข้ามการเรียนในสถาบันไปได้เลยด้วยซ้ำ นางสามารถเข้าร่วมหน่วยที่ 2 ในฐานะนักสู้มีลำดับได้ และในที่สุดก็จะกลายเป็นหัวหน้าหน่วยเมื่อเชี่ยวชาญบังไค (Bankai - ปลดปล่อยสวัสดิกะ) แล้ว

ความจริงแล้ว เวลาของนางที่สถาบันเป็นเพียงเรื่องของหน้าตามากกว่าการเรียนรู้

กลุ่มนักเรียนเดินตามการนำของอุคิทาเกะมาถึงอาคารโบราณแห่งหนึ่งที่ได้รับการปกป้องด้วยม่านคิโด

"เปิด"

อุคิทาเกะยกมือขึ้น ปลดปล่อยแรงดันวิญญาณอันทรงพลังออกมาเพื่อปลดผนึก มันรวดเร็วราวกับสายฟ้าแลบแต่ก็ยังคงน่าประทับใจ

โทเซ็น, โคมามุระ, และแม้แต่อุราฮาระ คิสึเกะ ก็แสดงสีหน้าทึ่งอย่างเห็นได้ชัด

มีเพียงเรียวกะและไอเซ็นเท่านั้นที่ยังคงสงบนิ่ง พูดคุยกันอย่างสบายๆ พลังระดับนั้นไม่ได้ทำให้พวกเขาสะทกสะท้าน

"หัวหน้าหน่วยอุคิทาเกะ"

ยามสองคนที่อยู่ข้างในอาคารก้าวออกมาทำความเคารพ

"ไม่ต้องมากพิธี" อุคิทาเกะกล่าว "พวกเรามาเพื่อรับดาบฟันวิญญาณในสภาพปิดผนึก"

เขายื่นรายชื่อให้

ยามทั้งสองรีบนำดาบในสภาพปิดผนึกหลายเล่มออกมาดาบฟันวิญญาณในรูปแบบที่ยังไม่ถูกปลุกให้ตื่น

"ทั้งหมดนี้เหมือนกันหมด ไม่มีข้อแตกต่างในด้านคุณภาพ" อุคิทาเกะอธิบาย

"เมื่อพวกเจ้าเลือกเล่มใดเล่มหนึ่งแล้ว พวกเจ้าจะต้องผสานจิตวิญญาณ, ความเชื่อ, และแรงดันวิญญาณของพวกเจ้าเข้าไป"

"จากจุดนั้น มันจะกลายเป็นคู่หูของพวกเจ้าดาบฟันวิญญาณของพวกเจ้า"

"เลือกเล่มที่พวกเจ้ารู้สึกดึงดูดได้เลย"

เขาไม่ได้กำหนดให้ แต่ให้นักเรียนเลือกได้อย่างอิสระ

โทเซ็น, โคมามุระ, และคนอื่นๆ ก้าวไปข้างหน้า ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

สำหรับพวกเขา นี่คือสัญลักษณ์เครื่องหมายที่บ่งบอกว่าพวกเขากำลังจะกลายเป็นยมทูตอย่างแท้จริง

แต่เรียวกะและไอเซ็นไม่ได้ขยับ

"ท่านพี่" ไอเซ็นกล่าวเบาๆ "ข้าเพิ่งได้ยินเสียง"

"มันบอกว่า... มันไม่ต้องการให้ข้ารับดาบเล่มใดเล่มหนึ่งจากที่นี่"

ดวงตาของเขาสาดประกายอยู่หลังแว่น

แม้จะเป็นเพียงการเชื่อมต่อเพียงชั่วครู่ ไอเซ็นก็สามารถรับรู้ได้มากมาย

ดาบฟันวิญญาณในสภาพปิดผนึกอาจใช้งานได้ แต่มีบางอย่างที่รู้สึกไม่ถูกต้อง สัญชาตญาณของเขาบอกว่าอย่ารับมัน

"เจ้าได้ยินเสียงรึ?" เรียวกะเลิกคิ้วขึ้น

"เจ้าเชื่อมต่อกับดาบฟันวิญญาณของเจ้าได้แล้ว... โดยไม่จำเป็นต้องใช้ดาบในสภาพปิดผนึกเลยงั้นรึ?"

"สมกับที่เป็นราชัน"

เขาไม่ได้ประหลาดใจนานนัก

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ฮิสึกายะ โทชิโร่ ก็ได้ยินเสียงของเฮียวรินมารุ (Hyōrinmaru - วงแหวนน้ำแข็ง) ก่อนที่จะเข้าสถาบันเสียอีก

ถ้าคนอย่างเขายังทำได้ แล้วทำไมไอเซ็นจะทำไม่ได้ล่ะ?

ในโลกของ Bleach ผู้ที่มีศักยภาพโดดเด่นมักจะเชื่อมต่อกับดาบฟันวิญญาณของตนได้โดยตรง

ฮิสึกายะทำได้

ไอเซ็นทำได้

อิจิโกะก็จะทำได้เช่นกัน

แม้กระทั่งก่อนที่ดาบฟันวิญญาณในสภาพปิดผนึกจะถูกประดิษฐ์ขึ้นโดยนิไมยะ โอเอ็ตสึ, ยมทูตที่ทรงพลังเช่นเหล่าหน่วยศูนย์  หรือบรรพบุรุษของตระกูลขุนนางก็ก่อร่างดาบของตนขึ้นมาเองตามธรรมชาติ

[หลังจากได้เรียนรู้ว่าไอเซ็นได้ยินเสียงดาบฟันวิญญาณของตน ดาบฟันวิญญาณของท่านก็ได้ประกาศว่าไม่มีผู้ใดยิ่งใหญ่ไปกว่าท่าน และตัดสินใจที่จะปรากฏตัวออกมาเอง]

ในขณะที่เรียวกะกำลังชื่นชมพรสวรรค์ของไอเซ็น เขาก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นในใจ

ในชั่วพริบตาถัดมา...

แรงดันวิญญาณของเขาก็พลุ่งพล่าน ไหลไปรวมที่ฝ่ามือราวกับแม่น้ำที่เชี่ยวกรากบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ลึกลงไปในจิตวิญญาณของเขากำลังตื่นขึ้น

บางสิ่งที่เก่าแก่

บางสิ่งที่มีชีวิต

จบตอน

...

จากผู้แปล 

ช่วงแรกอาจจะมีชื่อตัวละครผิดบ้างเป็นบางประการ(ชื่อสองพี่น้องไอเซ็น พอดีผมงงครับ) ผมต้องขออภัยด้วยนะครับ แต่ได้ทำการแก้ไขทั้งหมดเรียบร้อยแล้วครับ

อาจจะมีผิดพลาดช่วงนึง แต่หลังจากนี้จะทำให้ดีที่สุดครับ ขอบคุณครับบ♡♡