บทที่ 37 กระต่ายเจ้าเล่ห์มีสามโพรงของตระกูลเกา! ฆ่าง่าย แต่ดื่มเลือดหอมกว่า!

บทที่ 37 กระต่ายเจ้าเล่ห์มีสามโพรงของตระกูลเกา! ฆ่าง่าย แต่ดื่มเลือดหอมกว่า!

"ลุงจาง คุณภาพอาวุธปืนที่ส่งมาจากแก๊งสามขวานฟ้าคราวนี้เป็นยังไงบ้าง?"

"ตอนรับของ ตรวจสอบแล้วใช่ไหม?"

อาคารร้างแห่งนี้ เดิมวางแผนเป็นศูนย์การค้า

แต่เพราะรถไฟใต้ดินที่ออกแบบไว้แต่แรกประสบปัญหาทางเทคนิค ขุดได้ครึ่งทางก็ทำต่อไม่ได้ ต้องยกเลิกโครงการ ทำให้ราคาที่ดินดิ่งลง บริษัทพัฒนาที่ดินล้มละลายหนีไป บวกกับปัญหาใบอนุญาตไม่ครบ ถูกทิ้งร้างหลายปีไม่มีใครดูแล จุดนี้กลับถูกตระกูลเกาซื้อไว้

แต่ไม่ได้พัฒนาต่อ แค่ล้อมด้วยรั้วเหล็กสูง

พื้นที่สำคัญยังล้อมด้วยแผ่นเหล็กปิดกั้นสายตา

บวกกับในบริเวณนี้มีคนอาศัยอยู่น้อย

จึงแทบไม่มีใครรู้ว่าข้างในกำลังทำอะไร

เพียงแต่บางครั้งมีคนเห็นรถบรรทุกหนักวิ่งเข้าออกที่นี่ทีละคันๆ ขนของเข้ามา ขนของออกไป ไม่มีใครรู้ว่าขนอะไร

แม้แต่คนงานที่ขนของอยู่ตอนนี้

แค่รู้ว่าพวกกล่องไม้ กล่องพลาสติกแข็ง หรือกล่องเหล็กพวกนี้ บรรจุวัตถุมีค่าที่ระเบิดได้ง่าย แต่ไม่รู้ว่าคืออะไรแน่ๆ ทำงานรับเงิน ไม่มีใครอยากถามมาก

"วางใจได้ครับคุณชาย"

"ตอนส่งมอบสินค้า คนของเราตรวจสอบสุ่มตัวอย่างแล้ว"

"สินค้าชุดนี้ประกอบด้วย ปืนกลมือ ปืนกลอัตโนมัติ ปืนสไนเปอร์ ปืนกลหนัก รวมถึงปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์ บาซูก้าแบบพกพา และกระสุนต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง ปืนทุกชนิดรวมประมาณ 5,000 กระบอก ปืนใหญ่และบาซูก้ารวม 50 เครื่อง กระสุนทุกประเภทรวม 100,000 นัด ลูกปืนใหญ่รวม 2,000 ลูก"

"ตอนตรวจรับ ผมนำคนไปตรวจเอง คุณภาพดีมาก"

"เจคส์แม้จะโอ้อวดไปหน่อย แต่ทำธุรกิจยังมีเครดิตมาก พวกเราสั่งจองของชุดต่อไปจากแก๊งสามขวานฟ้าแล้ว ชุดหน้ามีปืนพกและกระสุนจำนวนมาก รวมทั้งกระสุนแก๊สพิษ กระสุนเพลิง และของดีอีกมากมาย"

"น่าเสียดายที่ยอดขุนพลเจคส์ดันมา... ฮึ่ม"

ลุงจางชื่อจางกั๋วตง

เป็นผู้จัดการบ้านของตระกูลเกามานาน อายุราวห้าสิบปี

แม้จะเป็นผู้จัดการบ้าน

แต่ก็เป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวของเกาหย่งเชียงพ่อของเกาหยวน

มีประสบการณ์ทหารมาสิบปี

ชำนาญเรื่องอาวุธและกระสุนมาก

นอกจากนี้ ตระกูลเกายังจ้างกำลังพลติดอาวุธอีกกว่าร้อยคน

แม้คนขนของพวกนี้จะไม่รู้ว่าสินค้าคืออะไร แต่คนสนิทของตระกูลเกาล้วนรู้ดีว่า นี่คืออาวุธปืนที่ตระกูลเกาใช้เงินมหาศาลซื้อมาเก็บสำรอง

ตระกูลเกาจ่ายเงินซื้อข่าวลับ

รู้ลึกว่าการระบาดของไวรัส X ครั้งนี้รุนแรงมาก

หากควบคุมไม่ได้ในอนาคต อาจเกิดวิกฤตวันสิ้นโลก

ไม่ว่าเกาหยวนหรือเกาหย่งเชียง

ล้วนเป็นคนเจ้าเล่ห์ พวกเขารู้ดีว่าการอยู่รอดในวันสิ้นโลก ป้อมปราการที่แข็งแรงกว้างขวางเป็นแค่พื้นฐาน กองกำลังติดอาวุธที่แข็งแกร่งก็จำเป็นที่สุด จึงไม่ปิดบังข่าวนี้ แต่กลับล้างสมองคนสนิทและบอดี้การ์ดเหล่านี้

ไม่จำเป็นต้องพูดมาก

แค่วางเงื่อนไขไม่กี่ข้อ

หนึ่ง ติดตามตระกูลเกา เมื่อวันสิ้นโลกมาถึงจะมีอาหาร น้ำ อาวุธปืนและกระสุน และยังพาญาติสายตรงเข้าป้อมปราการวันสิ้นโลกของตระกูลเกาได้

สอง ติดตามตระกูลเกา เมื่อวันสิ้นโลกมาถึงโลกจะวุ่นวาย ทุกคนจะกลายเป็นนักล่าในวันสิ้นโลก แต่ถ้าออกจากตระกูลเกา เมื่อเผชิญกับนักล่ามากมาย ทุกคนที่อยู่คนเดียวจะกลายเป็นแกะรอถูกฆ่า

สาม ตระกูลเกามีความทะเยอทะยาน ทุกคนมีความสามารถ ทุกคนที่อยู่ล้วนเป็นพี่น้องที่ดี ไม่ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไรจะเป็นตายร่วมกัน!

โดยสรุป วางเงื่อนไขไม่กี่ข้อ

ไม่ว่าจะฉลาดหรือไม่ฉลาด

ก็เข้าใจว่าอยู่กับตระกูลเกาดีที่สุด

ตระกูลเกาวางเงื่อนไขเดียว

[ห้ามทรยศตระกูลเกาเด็ดขาด ผู้ทรยศจะถูกทุกคนตามล่า]

"ดีมาก"

"คลังนี้เป็นอาวุธปืนชุดที่สาม"

"ต่อไปยังมีชุดที่สี่ ชุดที่ห้า คลังลับอีกหลายแห่งก็จัดการเสริมความแข็งแรงและกันน้ำแล้ว ตราบใดที่แก๊งสามขวานฟ้ายังปล่อยของ พวกเราก็ซื้อเข้ามาปริมาณมาก... อ้อใช่ จัดอาวุธปืนทันสมัยที่สุด กระสุน เสื้อเกราะกันกระสุนให้พี่น้องทุกคนด้วย"

"เริ่มฝึกอบรมลับให้พี่น้องตั้งแต่วันนี้"

"โดยเฉพาะอาวุธสมัยใหม่พวกนั้น ชำนาญไว้จะได้เตรียมพร้อมรับมือทุกสถานการณ์"

เกาหยวนพูดจบ จางกั๋วตงพยักหน้ารับคำ

ไล่คนงานขนของไปแล้ว มองบอดี้การ์ดกว่ายี่สิบคนตรงหน้าและเลิกคิ้ว

ทุกคนก้มตัวเล็กน้อย พูดพร้อมกันว่า

"สาบานว่าจะติดตามตระกูลเกาจนตาย!"

"สาบานว่าจะติดตามคุณชายเกาจนตาย!"

เกาหยวนแตะกรอบแว่นทอง ใบหน้าที่ดูเป็นนักปราชญ์ กลับเผยรอยยิ้มคนเลวที่ซ่อนความจริงไว้ลึกซึ้ง

บอดี้การ์ดและคนสนิทก็รู้กาลเทศะ

หลังตัดสินใจผูกชะตากับตระกูลเกา

ก็ช่วยตระกูลเกาเริ่มกักตุนของลับก่อนวันสิ้นโลก

ตระกูลเกามีเงินมีอิทธิพล ยังสร้างที่หลบภัยวันสิ้นโลกขนาดใหญ่ มีอาหารมีน้ำ ซื้ออาวุธปืนเก็บไว้จำนวนมหาศาล!

แม้ในอนาคตจะมีซอมบี้เต็มพื้นที่ อาศัยเสบียงเหล่านี้ แม้พวกเขาจะเป็นบอดี้การ์ดที่ต้องทำงานให้ตระกูลเกาแล้วจะเป็นไง!

เพราะ

ในยุคสิ้นโลก ระเบียบโลกจะถูกล้มล้าง!

เมื่อถึงเวลานั้น การอยู่รอดคือสิ่งสูงสุด!

"ดีมาก พวกคุณล้วนเป็นพี่น้องร่วมเป็นร่วมตายของตระกูลเกา!"

"ไม่ว่าจะเป็นตอนนี้หรืออนาคต ตระกูลเกาจะปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียม ตระกูลเกามีอาหารคำเดียวก็จะแบ่งให้ทุกคน พวกเราจะกินเนื้อด้วยกัน กินน้ำแกงด้วยกัน มีอาวุธทรงพลังเหล่านี้ พวกเราจะผลิกผันฟ้าดินในยุคสิ้นโลก สร้างชื่อเสียงให้ก้องโลก!"

"ผลิกผันฟ้าดิน! สร้างชื่อเสียงให้ก้องโลก!"

"ผลิกผันฟ้าดิน! สร้างชื่อเสียงให้ก้องโลก!"

"ผลิกผันฟ้าดิน! สร้างชื่อเสียงให้ก้องโลก!"

"..."

มองดูจากไกลๆ

เซิ่นเหลียงแปลกใจ

ไอ้โง่เกาหยวนนี่ยังรู้จักปลุกระดมความรู้สึกด้วยหรือ?

ต้องยอมรับว่า การปลุกระดมครั้งนี้

ได้ปลุกอารมณ์ของบอดี้การ์ดขึ้นมาจริงๆ

เซิ่นเหลียงรู้สึกได้ชัดเจนว่า บอดี้การ์ดพวกนี้ ไม่ว่าจะเพราะไม่ต้องกังวลเรื่องกินดื่ม หรือเพราะอุ่นใจที่มีอาวุธปืนและกระสุนเก็บไว้มากมาย ตอนนี้ทุกคนแสดงความพร้อมจะติดตามตระกูลเกาจนตาย

"ไอ้เหี้ย ไอ้นี่ไม่ไปทำธุรกิจแชร์ลูกโซ่ช่างเสียของ"

การล้างสมองแบบนี้ช่างรุนแรง

แต่เซิ่นเหลียงรู้ดี

ตอนนี้พูดดีขนาดไหน

แต่ในอนาคตอันใกล้ ในช่วงเวลายากลำบากหลังการระเบิดของวันสิ้นโลก

บอดี้การ์ดพวกนี้ เมื่อจำเป็น แต่ละคนล้วนมีโอกาสและจะต้องถูกเกาหยวนทอดทิ้ง หรือไม่ก็เป็นเนื้อสดหรือโล่

เพราะ

เกาหยวนเป็นไอ้เลวใจโหดไร้ปรานีนี่นา

"ลุงจาง ไปตรวจดูกุญแจคลังว่าล็อกดีหรือยัง"

"ยืนยันว่าไม่มีปัญหาแล้ว เหลือคนไว้เฝ้า แล้วทุกคนไปทำงานตามหน้าที่ ลุงจางพาคนไปกับผมดูคลังที่เหลือหน่อย"

ตอนมาถึง พ่างตี๋ใช้พลังล่องหนร่วมกับความเร็วสิบเท่า

พุ่งไปติดเครื่องดักฟังไว้แล้ว

ดังนั้นแม้จะห่างกันหลายร้อยเมตร

ทุกคำพูดของพวกเขาก็เข้าหูเซิ่นเหลียงชัดเจน

เซิ่นเหลียงมองอย่างเคร่งขรึม

เกาหยวนพาคนส่วนใหญ่เตรียมจากไป เหลือบอดี้การ์ดติดอาวุธไว้เฝ้าแค่หกคน

"หัวหน้าคะ เราจะบุกไปฆ่าเกาหยวนกับคนของเขาไหม?"

"แม้พวกเขาจะมีอาวุธร้อน แต่หนูมั่นใจว่า ด้วยพลังล่องหนและความเร็วสิบเท่า จะฆ่าพวกเขาได้!"

พ่างตี๋รู้ว่าเกาหยวนเป็นศัตรูของเซิ่นเหลียง

เธอจึงมองด้วยสายตาแค้นเคือง

ไม่ว่าจะมองอย่างไร ก็รู้สึกว่าเกาหยวนสมควรตาย

"ยังไม่ต้องตอนนี้"

"ฆ่าเกาหยวนมันง่าย"

"แต่เก็บไว้ ดื่มเลือดมันไปเรื่อยๆ พอหมดค่าแล้วค่อยฆ่าจะดีกว่าไหม"

พ่างตี๋เข้าใจทันที

นึกถึงคำพูดของเกาหยวนเมื่อครู่

เข้าใจบางอย่างทันที

"จริงด้วย ตระกูลเกานี่มีแผนการจริงๆ"

"สมกับคำว่ากระต่ายเจ้าเล่ห์มีสามโพรง พวกเขาจัดคลังมากมายขนาดนี้ แถมยังไม่ได้อยู่ที่เดียวกัน ในสถานการณ์แบบนี้ แม้วันสิ้นโลกจะมาถึง คลังหนึ่งแห่งล่มสลาย พวกเขาก็ยังมีคลังสำรองอีกหลายแห่ง ช่างฉลาด... เปล่า! ช่างเจ้าเล่ห์จริงๆ!"

อันอี้เมิ่งพยักหน้าไม่หยุด

เวลาเธอเงียบดูเหมือนเด็กสาวเรียบร้อย

แต่เมื่อชักดาบ นั่นคือ คนโหดพูดน้อย

จูดิธถือปืนพกเดเซิร์ต อีเกิลที่แกะสลักด้วยเส้นทอง เต็มไปด้วยเสน่ห์ขณะเช็ดทำความสะอาดปืน การเลื่อนมือขึ้นลงนั้น ถ้าไม่รู้ อาจคิดว่าปืนกระบอกนี้อยู่บนตัวเซิ่นเหลียง

"แต่ตอนนี้"

"คลังอาวุธปืนมากมายนี่ เป็นของกองทัพวันสิ้นโลกของเราแล้วนะคะ"

จูดิธพูดจบ

ทุกคนมองหน้ากัน ยิ้มอย่างเข้าใจกัน

......

"เพื่อนๆ ดูของเล่นเล็กๆ ของฉันหน่อย ฮิฮิฮิ"

เกาหยวนส่งรูปไปในกลุ่มอย่างอวดเบ่ง

รูปคือมือของเขา ถือปืนพกแกะสลักลายมังกรอย่างประณีต ประกายโลหะเต็มไปด้วยกลิ่นอายการสังหาร เห็นชัดว่าเป็นปืนจริง

ในขณะเดียวกัน เขายังเจ้าเล่ห์มาก

ตอนถ่ายรูป ถ่ายกล่องใหญ่ที่มีรูปหัวกะโหลกเข้าไปด้วย

แม้กล่องจะอยู่หลังเบลอๆ

แต่ก็ยังเห็นโครงร่างคร่าวๆ

ความลึกลับที่ปรากฏไม่ชัดแบบนี้

ยิ่งดึงดูดความสนใจ

"โอ้โห! ปืน! นี่เป็นปืนจริงเหรอ?"

"ปืนพกรุ่นอะไรเนี่ย! เท่มาก! ฉันยังกำลังลังเลว่าจะซื้อมีดมาป้องกันตัวดีไหม เพื่อนเกาหยวนซื้อปืนได้แล้ว ฉันว่าเลย!"

"เดี๋ยว กล่องใหญ่ข้างหลังไม่ชอบมาพากล! โครงร่างนั่นดูเหมือนกล่องอาวุธในเกมไหม? รูปนั่นดูเหมือนสัญลักษณ์หัวกะโหลกเตือนห้ามจุดไฟระเบิดไหม? อึ่ก!"

"เพื่อนเกาหยวน! บอกความจริงกับทุกคน คุณได้รับข่าวแม่นยำอะไรใช่ไหม? ฮือๆๆ เห็นคุณเตรียมพร้อมขนาดนี้ ฉันกลัวจัง!"

"ถ้าเป็นปืนจริง เพื่อนเกาหยวน ฉันก็จะหาทางกักตุนเสบียงเพิ่มแล้ว!"

"@เกาหยวน เกาหยวน คุณกำลังทำอะไร? คุณควรระมัดระวังหน่อย"

ข้อความสุดท้ายเป็นของหลินเสวีย

หลินเสวียเป็นคนใจดี แต่มีเหตุผล

เธอเตือนเพื่อนร่วมชั้นไปแล้ว เตือนชัดเกินไปก็ไม่เหมาะ แต่เกาหยวนอวดแบบนี้ ค่อนข้างหยิ่งผยอง อาจนำมาซึ่งปัญหาที่ไม่จำเป็น

หลินเสวียไม่สนใจเกาหยวนเลยสักนิด

เธอห่วงผลกระทบต่อตระกูลหลิน

รังแตกไข่ย่อมไม่สมบูรณ์ หากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องสนใจและตรวจสอบอย่างเข้มงวด อาจทำให้คลังส่วนตัวของเศรษฐีคนอื่นถูกพบได้

"ฮ่าๆๆ บอกแล้วว่าเป็นของเล่นเล็กๆ ทำไมทุกคนถึงเชื่อจริงจังล่ะ?"

"นี่เป็นปืนของเล่นเลียนแบบ เป็นโลหะจริง แต่ไม่สามารถใส่กระสุนได้ ผ่านการตรวจสอบคุณภาพเป็นปืนของเล่นถูกกฎหมายนะครับ กล่องข้างล่างนั่นก็ไม่ใช่กล่องอาวุธอะไร พวกคุณจินตนาการเกินไปแล้ว มันแค่กล่องดอกไม้ไฟเท่านั้น"

พูดจบ

เกาหยวนยังส่งใบรับรองปืนของเล่นไป

แน่นอนว่าเป็นของปลอม แต่ทำให้เพื่อนร่วมชั้นงงไปหมด

ดังนั้น แกมีปืนจริงหรือไม่มีกันแน่?

มีปืนจริงยังพอคุยโวได้

ปืนของเล่นแต่มาอวดอะไร!

เกาหยวนแค่มาอวด

การอวดรอบนี้ คนที่เข้าใจย่อมเข้าใจ เขาต้องการเตือนคนที่ฉลาดว่า ปืนของเล่นเป็นแค่การอำพราง แต่บอกใบ้ได้แค่นี้ เขาต้องการบอกใบ้คนฉลาดว่าเขามีปืนจริงแล้ว ให้คนฉลาดเหล่านั้นรีบให้ความสำคัญ รีบกักตุนเสบียงให้มากขึ้น

เพื่อให้ตระกูลเกาของเราไปปล้นได้สะดวกในอนาคต!

คิดแล้ว เกาหยวนรู้สึกว่าตัวเองช่างฉลาด

พวกนี้ที่ไหนเป็นเพื่อนร่วมชั้น นี่มันคลังเสบียงสำรองชั้นดี!

เกาหยวนหลงตัวเองจนลืมตัว แต่ไม่รู้ว่า

เขาเพิ่งจากไป คลังอาวุธก็ถูกบุกรุกลับๆ แล้ว

......

โอ้แม่เจ้า... กล่องอาวุธเยอะมาก!"

"ไอ้เหี้ยเกาหยวนนี่ รวยจริงๆ เลยนะ!!!"

ด้วยพลังล่องหน+การเคลื่อนย้ายข้ามพื้นที่

ทั้งสี่คนแทบไม่ต้องออกแรงเลยก็ทะลุกำแพงเข้าคลังอาวุธได้ ส่วนคนเฝ้ายามข้างนอก ไม่รู้เรื่องอะไรเลยสักนิด

เมื่อเข้าไปแล้ว มองดูกล่องอาวุธมากมาย!

เซิ่นเหลียง ตาเริ่มเป็นประกาย!!!

(จบบทที่ 37)