บทที่ 12 วัยรุ่นซิ่งผวาจนฉี่ราด! สาวลึกลับ

บทที่ 12 วัยรุ่นซิ่งผวาจนฉี่ราด! สาวลึกลับ

"โอ้โฮๆๆๆ~~~~~ มันส์สุดๆ ตื่นเต้นสุดๆ ฮ่าๆๆๆ!" "วันสิ้นโลกกำลังจะมาแล้ว!!!" "ต่อไป! เมืองนี้! จะเป็นอาณาจักรของแก๊งค้อนทุบพวกเรา!!!" "แก๊งค้อนทุบออกคำสั่ง! ใครกล้าไม่ทำตาม?!" "คันหน้านั่น บีเอ็ม หยุดรถให้พ่อมึงเดี๋ยวนี้!!!" "แม่ง ยังกล้าหนีอีก ไม่แยแสกูใช่ไหม? ตามมันให้พ่อ!" "ฮึ่ย บีเอ็มดับเบิลยู เอ็ม 4? รถนี่เร็วจริงๆ! แต่กูไม่เชื่อว่าจะตามไม่ทัน!!!"

รถซิ่งดัดแปลงสี่คัน ล้วนเป็นรถที่ดัดแปลงมาหลากหลาย สองคันเป็นฮอนด้าซีวิค ที่อ้างว่าเร็วที่สุดในจักรวาล อีกคันเป็นโฟล์คสวาเกนกอล์ฟ ส่วนคันที่นำหน้าเจ๋งกว่า เป็นโฟล์คสวาเกนซันทาน่าเปิดประทุนที่ดัดแปลงมานับครั้งไม่ถ้วน ถูกต้อง เป็นรถเปิดประทุนจริงๆ

ในกระจกมองหลัง มุมปากของเซิ่นเหลียงกระตุก นี่มันพวกวัยรุ่นซิ่งบ้าอะไรวะ

"พวกนั้น! พวกนั้นดูไม่เหมือนคนดีเลยนะ!" "รถพวกเขาดูเหมือนจะพังอยู่แล้วนะ! ขับเร็วขนาดนี้ ไม่กลัวเกิดอุบัติเหตุเหรอ?"

พ่างตี๋หน้างงสุดๆ คำถามนี้เกือบทำให้เซิ่นเหลียงหลุดขำ จริงๆ นะ ดัดแปลงขนาดนี้ มีโอกาสพังเป็นชิ้นๆ จริงๆ

"รายงานหัวหน้า!" "ต้องการสั่งสอนพวกเขาไหมคะ? ถ้าต้องการ ฝากให้ฉันจัดการได้!"

พูดพลาง พ่างตี๋มีท่าทีตื่นเต้นเล็กน้อย มุมปากเซิ่นเหลียงกระตุก นี่นางมารน้อยเริ่มตื่นแล้วสินะ?

"ไม่ต้องหรอก" "เสียเวลากับพวกมันทำไม ยังไม่เท่ากับเก็บเสบียงให้ได้มากกว่านี้"

เขาไม่ได้ลดความเร็ว และไม่ใช่เพราะกลัวคนพวกนี้ แค่เพราะเซิ่นเหลียงมีแผนของตัวเอง อย่างไรก็ตาม ไม่นานพวกวัยรุ่นซิ่งก็ค่อยๆ ไล่ตามมา ดูเหมือนจะมีท่าทีท้าทาย จับจ้องรถของเซิ่นเหลียง เซิ่นเหลียงอยากแกล้งพวกมันขึ้นมาทันที เขายิ้มพูด

"ใช้วิชาซ่อนตัวหายตัว"

พ่างตี๋ได้ยินแล้วตาเป็นประกาย! รีบใช้ตามทันที! พร้อมกันนั้น เซิ่นเหลียงเลื่อนกระจกรถลง วัยรุ่นซิ่งกำลังพูดจาโอหังด่าทอ!

"แม่ง ยังกล้ามาเล่นงานแก๊งค้อนทุบพวกเรา!!!" "ก็ไล่ทันแล้วนี่ไง จอด รีบจอดเร็ว... เฮ้ย แม่งเอ๊ย???"

พร้อมกับเสียงร้องตกใจ วัยรุ่นซิ่งตกใจจนตัวที่โผล่ออกมาครึ่งหนึ่งเกือบหล่นไป! คนอื่นๆ เห็นแบบนั้นก็งงเต็มที! เห็นว่าซันทาน่าเปิดประทุนของหัวหน้าวัยรุ่นซิ่งลดความเร็วลง วัยรุ่นคนอื่นๆ ก็อดลดความเร็วไม่ได้ รีบเข้าไปถาม

"เกิดอะไรขึ้นพี่ใหญ่?" "พี่ใหญ่เมื่อกี้เห็นอะไรมา!" "พี่ใหญ่สีหน้าไม่ค่อยดีนะ!"

หัวหน้าแก๊งค้อนทุบคนนี้ เหงื่อเย็นไหลพรากเล่าสิ่งที่เพิ่งเห็น! พอฟังจบ ส่วนใหญ่ก็ตกใจสุด!

"อะไรนะ?! พอกระจกเปิด ในรถไม่มีคน?!" "ไม่มีคนขับ ไม่มีคนนั่งข้างคนขับด้วย?!" "พระเจ้า! จะไม่ใช่ผีจริงๆ ใช่ไหม?" "ชิบ! หรือว่าผู้ติดเชื้อไวรัส X มีโอกาสกลายเป็นซอมบี้ และมีโอกาสกลายเป็นผีด้วย?"

ตอนนั้น มีคนฉลาดครุ่นคิด "ผีเหรอไอ้บ้า!" "พี่ใหญ่ ผมเดาว่าอาจเป็นการขับขี่อัตโนมัติ รถยุคนี้เทคโนโลยีขับอัตโนมัติก้าวหน้ามาก บางทีพวกเขาอาจซ่อนอยู่เบาะหลัง เปิดโหมดขับอัตโนมัติเพื่อแกล้งพวกเรา?"

"ขับอัตโนมัติ?!" พี่ใหญ่อึ้ง! แล้วก็ด่ากราด! เขาจริงๆ แล้วไม่ได้มองไปข้างหลัง และกระจกเบาะหลังเป็นกระจกส่วนตัว มองไม่เห็นข้างใน!

"แม่ง กล้าแกล้งกู!" ตอนนั้นเสียงไซเรนตำรวจก็ดังขึ้น! "ชิบ! ตำรวจมาแล้ว!" "วิ่งเร็ว!!!" "ไอ้หมา กูจำรถบีเอ็มคันนั้นได้ อย่าให้กูเจออีกนะ!!!"

วัยรุ่นซิ่งทั้งสี่คนรีบขึ้นรถ วิ่งหนีรถตำรวจเหมือนเป็ดตื่น เริ่มเส้นทางการหลบหนีอย่างบ้าคลั่ง

......

"ฮ่าๆๆๆ~! หัวหน้าเซิ่นเหลียง ฉันพบว่าพลังล่องหนของเรามีประโยชน์มากเลย! ใช้หลอนคนได้ดีมาก! พวกซิ่งเหล่านี้เป็นโรคจริงๆ ฉันน่าจะหลอนพวกเขาอีกสักสองรอบ!"

พ่างตี๋สนุกเต็มที่ เซิ่นเหลียงเองก็แกล้งสนุก ไม่คิดว่าจะทำให้หัวหน้าพวกวัยรุ่นซิ่งเกือบฉี่ราด ยังไงก็ตาม ใช้ได้ก็พอ จัดการพวกนั้นไม่ยากหรอก แต่ไม่จำเป็นต้องเสียเวลา

"หัวหน้า ทำไมเลี้ยวล่ะคะ?" "ตรงไปอีก 500 เมตรก็ถึงซูเปอร์มาร์เก็ตสมาชิกแซมแล้วนะ!"

พ่างตี๋งงกะพริบตาโตที่มีเสน่ห์แบบต่างชาติ ส่วนเซิ่นเหลียงจอดรถเรียบร้อยแล้ว ชี้ไปที่ป้ายใหญ่ข้างหน้า

"นั่นไง ตลาดสด" "ผัก ผลไม้ เนื้อสัตว์ ธัญพืช แม้แต่ร้านเมล็ดพันธุ์ก็มี"

นี่คือตลาดสดขนาดใหญ่มาก จ่ายสินค้าให้หมู่บ้านหลายแห่งที่มีคนนับหมื่น แต่ตอนนี้เพราะการควบคุมชั่วคราว ตลาดสดส่วนใหญ่ปิด มีแค่ส่วนน้อยที่ได้รับอนุญาตกำลังจัดเตรียมสินค้าให้หน่วยแจกจ่ายสินค้าท้องถิ่น

หลังจอดรถ มองคนพวกนั้นจัดของจากระยะไกล ตอนแรกยังไม่รู้สึกว่ามีอะไรแปลก แต่พอมองดีๆ เหมือนมีอะไรไม่ถูกต้อง

"หัวหน้า กล่องผักพวกนั้น น่าจะขายให้คนในละแวกนี้ใช่ไหม?" "แปลกจัง! ทั้งๆ ที่มีผักดีๆ เยอะแยะ ทำไมถึงเอาผักที่มีใบเน่าใส่กล่อง ส่วนผักที่สมบูรณ์ไม่มีตำหนิกลับวางทิ้งไว้ ไม่คิดจะแจกจ่ายเหรอ?" "หัวหน้าเซิ่นเหลียง พวกเขากำลังทำอะไรไม่ดีใช่ไหมคะ?"

เซิ่นเหลียงพยักหน้า เขาเห็นเช่นกัน แต่ไม่พูดอะไร

ไม่นาน คนที่ดูแลเสบียงพวกนั้นคุยกันอย่างสนุกสนานขนของเสร็จ ขึ้นรถออกไปเลย ดูเหมือนจะไปแจกจ่ายเสบียง ส่วนโกดังขนาดใหญ่นั้นปิดม่านเหล็กและล็อกกุญแจ

เซิ่นเหลียงกำลังคิดว่าจะเข้าไปขโมยยังไงดี เพราะเขาไม่รู้วิธีงัดกุญแจ ทันใดนั้น เด็กสาวผมหางม้าใส่ชุดกีฬาปรากฏตัวอย่างลับๆ! จากนั้นหยิบของเหมือนลวดเหล็กออกจากกระเป๋า เอาไปแยงที่รูกุญแจโกดังใหญ่สองสามที

เคร้ง—! กุญแจเปิดแล้ว! เซิ่นเหลียงอึ้ง! เด็กสาวดูสะอาดสะอ้านเหมือนนักเรียนมัธยมปลายหญิง แต่กลับเป็นขโมยที่รู้วิธีงัดกุญแจ?! วันพรุ่งนี้ก็ไม่ดีเท่าวันนี้! กำลังกังวลว่าไม่มีโอกาสเข้าไป! ตอนนี้โอกาสมาถึงแล้ว!

"พ่างตี๋ ล่องหน... เอ๊ะ? ล่องหนไปแล้วเหรอ?!" พ่างตี๋ที่ล่องหนแล้วยักคิ้วให้เซิ่นเหลียงอย่างภูมิใจ เซิ่นเหลียงยิ้มเล็กน้อย เด็กคนนี้เก่งขึ้นเรื่อยๆ

หลังจากทั้งสองล่องหน พวกเขาก็รีบเข้าไปใกล้โดยไม่ลังเล เข้าไปในโกดัง ไม่เห็นเด็กสาวคนนั้นแล้ว โกดังใหญ่เกินไป ข้างในเหมือนอีกโลกหนึ่ง มองไปรอบๆ มีผลไม้ผักต่างๆ แม้แต่ทุเรียน สตรอเบอรี่ เชอร์รี่นำเข้า และผักคุณภาพดีอีกมากมาย ผักเน่าที่พวกเขาใส่กล่องเมื่อกี้ยังไม่คู่ควรจะเข้าโกดังนี้ด้วยซ้ำ!

"โกดังนี่ใหญ่จัง ใหญ่กว่าโกดังของวอลมาร์ทด้วยซ้ำ!" "หัวหน้าดูนั่นสิ! ทุเรียนกระดุมทอง!!!" "ตรงนั้นน่าจะเป็นทุเรียนหมอนทอง!!!" "พระเจ้า! เชอร์รี่เยอะมาก! สตรอเบอรี่ครีม! ล้วนเป็นผลไม้ที่ฉันชอบ!"

ดวงตาคู่โตของพ่างตี๋เป็นประกาย ปกติเห็นผลไม้พวกนี้ พวกเขาคงไม่ดีใจขนาดนี้ แต่ตอนนี้วันสิ้นโลกใกล้มาถึง และพวกเขามาช้อปปิ้ง 0 หยวน ในสถานการณ์ที่ไม่ต้องจ่ายเงิน ผลไม้พวกนี้ดึงดูดใจกว่าปกติเป็นร้อยเท่า! กลายเป็นของในกระเป๋าของทั้งสองคนแล้ว!

เซิ่นเหลียงรู้สึกว่า ถ้าไม่ให้เธอลงมือตอนนี้ เกรงว่าเธอจะร้องไห้เพราะน้ำลายไหล

"เริ่มกวาดล้าง เร็วหน่อย"

เซิ่นเหลียงไม่สนว่าที่นี่เป็นคลังเสบียงอะไร ในยุคสิ้นโลก ไม่มีเวลามาสนใจอะไรมากมาย! ยิ่งกว่านั้น ดูพวกนั้นทำตัวเหมือนพ่อค้าใจดำ ดูก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี เก็บผักดีๆ ไว้ ขายแต่ของเสียให้คนในหมู่บ้าน พวกเหี้ยชัดๆ!

"ผักเน่าขายหมดแล้ว ของดีปล่อยให้เน่าเปื่อย?" "ถ้าอย่างนั้น ของดีพวกนี้ ฉันช่วยเอาไปละกัน"

เซิ่นเหลียงยิ้มมุมปาก กำลังจะเริ่มเก็บของ! ทันใดนั้น จากทางห้องทำงาน! มีเสียงกรีดร้อง!

"กรี๊ดดด!!!" "พ่อเป็นอะไร!" "พวกเขาทรมานพ่อใช่ไหม!" "พ่อ!!!" "พ่อ อย่าทำให้ฉันตกใจสิ! พ่อ! พ่อเป็นอะไร... กรี๊ดดด!!!"

ฟังดูดีๆ ไม่ใช่เด็กสาวผมหางม้าคนเมื่อกี้หรอ

【ติ๊ง! พบบุคลากรชั้นเยี่ยม! ตรงตามมาตรฐานการรับเข้ากองทัพวันสิ้นโลก!】

【โฮสต์สามารถเลือกเองได้ ว่าจะรับคนนี้หรือไม่!】

"?" เซิ่นเหลียงเดิมทีไม่คิดจะยุ่งเรื่องไม่เป็นเรื่อง แต่ใครจะปฏิเสธการช่วยสมาชิกกองทัพวันสิ้นโลกที่ระบบเลือกได้ล่ะ ขณะที่พ่างตี๋กำลังกวาดล้างทรัพยากร เซิ่นเหลียงไม่ลังเลเลย วิ่งไปที่ห้องทำงานอย่างรวดเร็ว

พอมาถึงหน้าประตู เขาได้ยินเสียงคำรามที่คุ้นเคยมากที่สุด ผลักประตูเข้าไปอย่างแรง! เห็นเด็กสาวกำลังจะยื่นมือไปเปิดประตูกระจก หวังจะกอดผู้ชายที่กลายเป็นซอมบี้ข้างใน!

"หยุดนะ!!!" "เธอไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วเหรอ!"

แต่ก็สายไปแล้ว ตอนที่เซิ่นเหลียงตะโกน เด็กสาวเปิดประตูแล้ว ทันที ซอมบี้ข้างในก็พุ่งออกมา ยื่นมือทั้งสอง ใบหน้าโหดเหี้ยมพุ่งเข้าหาเด็กสาว! ใจเซิ่นเหลียงหล่นวูบ! แย่แล้ว! ระบบเพิ่งเลือกตัวแทนกองทัพวันสิ้นโลกคนใหม่! จะไม่ตายง่ายๆ แบบนี้ใช่ไหม?!

เมื่อวานเขาเดินเที่ยวกับพ่างตี๋ทั้งวัน ทั้งสองเจอคนมากมาย แต่ไม่เคยเจอใครที่ได้รับการแจ้งเตือนว่าเป็นผู้มีคุณสมบัติ เซิ่นเหลียงไม่รู้เงื่อนไขแน่ชัด แต่รู้แน่อย่างหนึ่ง สมาชิกกองทัพวันสิ้นโลกไม่ใช่ใครก็เข้าร่วมได้ อาจจะประทับตรารับคนเข้ามาส่งๆ ก็ได้ แต่ไม่แน่ว่าจะได้รางวัลสุ่ม ดูเหมือนว่าต้องได้รับแจ้งเตือนจากระบบเท่านั้น ถึงจะนับ ดูเหมือนรวบรวมสมาชิกกองทัพวันสิ้นโลก 50 คนไม่ง่ายอย่างที่คิด คิดแล้วหน้าเซิ่นเหลียงก็ดำคล้ำ!

ชิบ! ไอ้ซอมบี้ หยุดนะ! สมาชิกทีมฉันเชียวนะ! รางวัลฉันเชียวนะ!!!

เซิ่นเหลียงปลดปล่อยพลังทั้งหมด พุ่งไปหาเด็กสาวคนนั้น

(จบบทที่ 12)