ตอนที่ 61 การลงทัณฑ์นอยโทร่า

ตอนที่ 61 การลงทัณฑ์นอยโทร่า

จากผู้แปล: เมื่อวานไม่ได้ลงตอน ไม่สบายครับ ขออภัยด้วยน้าา ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามมาถึงตรงนี้ด้วยนะค้าบบ

...

การควบคุมโซนีด้าของเนลเลียลนั้น แข็งแกร่งกว่าปกติอย่างน่าประหลาด ดูเหมือนว่าการเสริมพลังที่ฝ่าบาทมอบให้เธอนั้นจะมหาศาลจริงๆ

อย่างไรก็ตาม เธอต้องกลับไปรายงานราชาของเธอ

เธอจับผู้กระทำผิดได้แล้ว ถึงเวลาที่เขาจะต้องเผชิญกับการพิพากษา

เปลี่ยนมุมมอง

ห้องบัลลังก์เงียบสงัด

สตาร์คแทบจะไม่สนใจการกลับมาของเนลเลียล เขาเหลือบมองขึ้นมาจากเก้าอี้อย่างเกียจคร้านพร้อมกับหาว โปรดทราบว่า เขาเป็นฮอลโลว์เพียงตนเดียวที่สามารถทำตัวแบบนี้ได้

เขาแข็งแกร่ง ถ้าคุณมีปัญหากับท่าทีของเขา ก็มาจัดการซะเว้นแต่ว่าชื่อของคุณคือเกเบรียล คุณจะแพ้การต่อสู้นั้น อย่างยับเยิน

เกเบรียลเดินไปยังชายที่สร้างปัญหาให้กับอาณาจักรของเขา ให้ตายสิพวกฮอลโลว์

เขาสงสัยว่าเขาจะสามารถใช้มันเพื่อการวิจัยได้หรือไม่ หืม เขามีศักยภาพที่จะเป็นอารันคาร์ที่แข็งแกร่ง แต่เขาสาบานได้เลยว่าเมื่อเขามองไปที่ฮอลโลว์ตนนั้น เขาเห็นชายหัวล้าน

หืม

เขามองไปที่ตั๊กแตนตำข้าว

ในอีกด้านหนึ่ง ตั๊กแตนตนนี้แข็งแกร่งและจะเป็นทหารที่ดี... ในอีกด้านหนึ่ง เขาไม่ต้องการหมาบ้าในกองทัพของเขา

ด้วยสีหน้าที่ไม่สนใจเล็กน้อย เกเบรียลเอียงศีรษะ "งั้นรึ นี่คือแมลงที่สร้างปัญหาในอาณาจักรของข้างั้นรึ?"

นอยโทร่าคราง พยายามจะดันตัวเองขึ้น

ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขารู้สึกราวกับว่าความตายกำลังกดลงบนคอของเขา

รองเท้าบู๊ตของเกเบรียลกดลงบนกะโหลกของเขา บังคับให้เขาจูบพื้น เกเบรียลเพิ่งจะทำพื้นไปเมื่อไม่นานมานี้

ดังนั้นเขาจึงไม่ได้กินทรายฮูเอโกมุนโด้

"บอกข้ามาสิ" เกเบรียลกล่าวอย่างเยือกเย็น น้ำเสียงของเขาสงบนิ่งอย่างน่า不安 "เจ้ามีอะไรจะพูดเพื่อตัวเองบ้าง?"

แม้จะอยู่ในตำแหน่งนั้น แม้จะมีพลังมหาศาลกดทับอยู่บนตัวเขา นอยโทร่าก็ยังกล้าที่จะหัวเราะ

เขาอาจจะแค่บ้าไปหน่อย

"ชิไอ้พวกอ่อนแอนั่นสมควรแล้ว" นอยโทร่าตวาด เสียงของเขาแหบพร่าแต่ก็ยังท้าทาย "ผู้อ่อนแอไม่มีสิทธิ์ พวกมันดำรงอยู่เพียงเพื่อจะถูกกลืนกินโดยผู้แข็งแกร่ง"

งั้นนี่คือปรัชญาของเจ้านี่สินะ?

สตาร์คมองไปที่เพดาน โยนปืนขึ้นแล้วรับ เขาสามารถบอกได้เลยว่าฮอลโลว์ตนนี้กำลังจะตายในไม่ช้า

ชายคนนั้นมองไปที่แหวนของเขา เขาไม่อยากจะเป็นจตุรอาชาจริงๆ ตำแหน่งบาปแห่งความเกียจคร้านนั้นดีมากแล้ว

เขานอนหลับ 14 ชั่วโมงรวด และไม่มีใครมารบกวนเขา นี่แหละคือชีวิต

แต่ตอนนี้... เกเบรียลคงจะมีแผนให้เขาไปฝึกเด็กสาวเนลเลียลคนนั้นเพราะเธอมีศักยภาพ

เขาไม่มีอะไรขัดข้อง เกเบรียลได้รักษาสัญญาของเขา เขาได้พบคนแข็งแกร่งที่นี่ ได้พบสหายบางคน และแม้แต่เพื่อนดื่มบางคน

แม้ว่าเขาอยากจะอยู่ห่างจากลิลิธสัก 10 ฟุตก็ตาม เขาเห็นสิ่งที่เธอทำกับบาปแห่งความโลภ ชายคนนั้นดูว่างเปล่าไปเลย

ให้ตายสิ คนเราจะทำกับคนแบบนั้นได้ยังไงกัน?

กลับมาที่เกเบรียล

เกเบรียลจ้องมองนอยโทร่า สีหน้าของเขาอ่านไม่ออก เท้าของเขากดลงหนักขึ้น บังคับให้ใบหน้าของนอยโทร่าจมลึกลงไปในพื้น

จากนั้น เขาก็ยิ้ม

"โอ้?" เขาครุ่นคิด "ก็นะ สำหรับข้าแล้ว แกก็แค่แมลงตัวหนึ่ง"

และด้วยการดีดนิ้ว

ไฟ

เปลวเพลิงนรกสีดำปะทุออกมาจากฝ่ามือของเกเบรียล กลืนกินร่างของนอยโทร่าโดยสิ้นเชิง เปลวเพลิงนั้นไม่ธรรมดามันคือไฟนรก มันไม่ได้เผาแค่เนื้อแต่เผาวิญญาณ

"อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก!!!"

เสียงกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดอย่างที่สุดดังไปทั่วห้องบัลลังก์ นอยโทร่าดิ้นรน ชักกระตุก วิญญาณของเขาถูกแผดเผาจนถึงแก่น

เนลเลียลยืนนิ่ง ร่างกายของเธอแข็งทื่อ

แม้จะเคยเห็นอะไรมามากในฮูเอโกมุนโด้ แต่นี่มันแตกต่างออกไป

นี่คือความทุกข์ทรมานที่แท้จริงและไม่อาจหลีกหนีได้

นี่มันน่าสยดสยอง

ทหารฮอลโลว์ที่อยู่ตรงนั้นต่างก้มศีรษะลง บางคนตัวสั่นอย่างเห็นได้ชัด

แม้แต่พวกเขาก็ยังสัมผัสได้ถึงความทุกข์ทรมานที่บดขยี้วิญญาณนั้น มันทำให้พวกเขากลัว

และในขณะที่วิญญาณของนอยโทร่ากำลังจะถูกลบหายไปโดยสิ้นเชิง

เกเบรียลก็รักษาเขา

เปลวเพลิงหายไป ร่างกายของเขาฟื้นฟู ความเจ็บปวดยังคงอยู่

"มีฮอลโลว์กี่ตนในที่พักพิงนั้น?" เขาถาม หันไปมองเนลเลียล

"...สองร้อยตนเพคะ" ในที่สุดเนลเลียลก็กล่าว

"ถ้าอย่างนั้น... มานับกันดีไหม?"

ด้วยการดีดนิ้วอีกครั้ง

เปลวเพลิงก็กลับมา

นอยโทร่าถูกเผาอีกครั้ง

และอีกครั้ง

และอีกครั้ง

"นี่ ถ้าแกเอาชีวิตรอดจากเรื่องนี้ได้ บางทีข้าอาจจะปล่อยแกไปก็ได้นะ" เกเบรียลกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

'คนโกหก' สตาร์คคิดในใจ นั่นมันไร้สาระ เขาเห็นแววตาซาดิสต์บนใบหน้าของเกเบรียล เขาก็แค่กำลังทดลองท่าใหม่พร้อมกับเชือดไก่ให้ลิงดูต่อหน้าผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาเพื่อให้พวกเขารู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าพวกเขาทรยศเขา

แต่ก็ไม่ใช่เรื่องของเขาอยู่ดี

ทุกครั้ง ร่างกายจะถูกรักษา เพียงเพื่อให้ไฟกลืนกินเขาอีกครั้ง

200 ครั้ง

ในตอนท้าย นอยโทร่าแทบจะไม่ได้สติ หน้ากากของเขาไหม้เกรียม จิตใจของเขาแตกสลาย ฮอลโลย์ที่หยิ่งยโสและกระหายเลือดซึ่งครั้งหนึ่งเคยเยาะเย้ยผู้อ่อนแอ ตอนนี้นอนแตกสลายและสั่นเทาอยู่แทบเท้าของเกเบรียล

"ได้โปรด... ข้า..." เสียงของเขาแทบจะเป็นเสียงกระซิบ "ข้ารับโทษแล้ว... ข้าไปได้แล้ว... ใช่ไหม...?"

เกเบรียลยิ้มกว้าง

ด้วยรอยยิ้มซาดิสต์บนใบหน้า เขาจะอ้าปากและพูดว่า

"ข้าเคยสัญญาเรื่องนั้นกับแกรึ?"

ลมหายใจของนอยโทร่าสะดุด "แก... แกพูดว่า"

เกเบรียลหัวเราะอย่างมืดมน ย่อตัวลงเพื่อสบตากับสายตาที่หวาดกลัวของเขา "โอ้? ข้าผิดเอง" ดวงตาของเขาเป็นประกาย "ข้าเปลี่ยนใจแล้ว"

ใบหน้าของนอยโทร่าบิดเบี้ยวด้วยความสยดสยอง "นั่นมันไม่ยุติธรรม!"

มือของเกเบรียลพุ่งไปข้างหน้า คว้ากะโหลกของนอยโทร่าไว้

"แกไม่ได้พูดเองรึไง?" เขากระซิบ น้ำเสียงของเขาหยดด้วยการเยาะเย้ย "ผู้อ่อนแอไม่มีสิทธิ์ แล้วข้าจะไปฟังแมลงอย่างแกทำไม?"

เสียงกรีดร้องสุดท้ายของนอยโทร่าดังก้องไปทั่วห้องบัลลังก์ขณะที่วิญญาณของเขาถูกแปรสภาพ

พวกฮอลโลว์ที่เฝ้ามองต่างสั่นสะท้าน แม้แต่พวกที่กระหายเลือดที่สุดในหมู่พวกเขาก็ยังรู้สึกถึงความเย็นเยียบที่คืบคลานขึ้นมาตามสันหลัง

ราชาของพวกเขาน่าสะพรึงกลัว

อย่าได้ลองดีกับองค์ราชันย์

เมื่อเล่นกับวิญญาณของมันจนพอใจแล้ว เกเบรียลก็แปรสภาพมัน เขาไม่ได้ยืดเยื้อความทุกข์ทรมานของอสูรร้ายและแค่เปลี่ยนมันให้เป็นลูกบอลแห่งพลังงาน

ใช่แล้ว ชายผู้เกลียดชังผู้หญิงกำลังจะถูกใช้เพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับผู้หญิง... ช่างเป็นจุดจบที่เหมาะสมสำหรับเขาจริงๆ

เกเบรียลเดินไปหาเนลก่อนจะพูดว่า

"นี่" เขากล่าว พลางโยนเศษเสี้ยววิญญาณที่บริสุทธิ์ของนอยโทร่าให้เธอ "รางวัลของเจ้า"

เนลเลียลกะพริบตา "ท่าน... ต้องการให้ข้าบริโภคมันรึเพคะ?"

เกเบรียลยักไหล่ "ข้าทำให้มันบริสุทธิ์ในไฟนรกแล้ว มันน่าจะช่วยให้เจ้าไปถึงขั้นต่อไปของวิวัฒนาการได้"

เนลเลียลมองลงไปยังเศษเสี้ยวที่ส่องสว่างของสิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นนอยโทร่า เธอยังคงได้ยินเสียงกรีดร้องของเขาแผ่วๆ

เธอไม่เคยเชื่อในความโหดร้ายที่ไม่จำเป็น แต่เธอก็ไม่เคยเห็นความยุติธรรมในฮูเอโกมุนโด้มาก่อนเช่นกัน

โดยไม่พูดอะไรอีก เธอบริโภคมัน

และด้วยสิ่งนั้นวิวัฒนาการของเธอก็ได้เริ่มต้นขึ้น

จบตอน