บท : ได้มาโดยสมบูรณ์

บท : ได้มาโดยสมบูรณ์

ทอมกับเหล่าศิษย์ของเขายืนนิ่งเงียบ ไม่กล้าขยับตัวเกินจำเป็น พวกเขาเพียงจ้องมองคลอเดียสด้วยสีหน้าระวังระไว

คลอเดียสหัวเราะเบาๆ ก่อนจะปัดเศษฝุ่นบนเก้าอี้เก่าๆ ใกล้ตัว แล้วหย่อนกายลงนั่งอย่างไม่เร่งรีบ

“แล้วในสภาพแบบนี้...”

เขาถาม

“พวกนายยังพอจะสร้างเรือได้อยู่ไหม?”

ทอมลังเลเล็กน้อย

“ก็...ขึ้นอยู่กับว่าคุณชายต้องการเรือแบบไหน ถ้าเป็นเรือธรรมดา เราเริ่มได้ทันที แต่ถ้าเป็นอะไรที่พิเศษมาก...อาจต้องใช้ทรัพยากรเยอะกว่าปกติ หากพอจะมีเงินล่วงหน้าสักหน่อย ก็จะช่วยให้เราลงมือได้เร็วขึ้นครับ”

คลอเดียสเลิกคิ้วขึ้น

“ถ้าชั้นต้องการแค่เรือธรรมดา คิดว่าชั้นจะมาหานายทำไมล่ะ ทอม?”

เขาตอบพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“เปล่าเลย...ชั้นต้องการ เรือที่ดีที่สุดในโลก นายสร้างให้ได้ไหม?”

ทอมนิ่งไปชั่วครู่ แต่แล้วแววตาก็เปล่งประกายขึ้นด้วยความมั่นใจ

“คุณชาย...กระผมสร้างเรือที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยโลดแล่นในท้องทะเลมาแล้ว ถ้าคุณชายให้ทรัพยากรกับเสรีภาพในการสร้างสรรค์...รับรองได้เลยครับ ผมจะสร้างเรือที่คู่ควรกับคำว่า ‘ที่สุด’”

คลอเดียสหัวเราะเสียงดังอย่างพอใจในจิตวิญญาณของชายเบื้องหน้า

“แบบนี้สิถึงจะน่าฟัง เอาล่ะ ฟังให้ดีนะ ชั้นจะบอกความต้องการของชั้นให้ชัดเจน:

หนึ่ง—เรือต้องใหญ่และสะดุดตา เรียกความสนใจได้ทันที

สอง—ต้องหรูหรา สะดวกสบาย สมฐานะของราชวงศ์

สาม—ต้องไร้ข้อบกพร่อง แข็งแรง ไม่มีจุดอ่อน

และสุดท้าย—ต้องมีสมรรถนะด้านการรบอย่างแท้จริง

เข้าใจนะ?”

ทอมพยักหน้า ครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่แล้วเกาหัว

“คุณชาย...ทุกอย่างที่ว่ามาไม่มีปัญหาเลยครับ แต่ถ้าเป็นเรื่องการตกแต่งภายในหรูหรา ผมอาจต้องมีผู้ช่วย เพราะผมเป็นช่างต่อเรือ ไม่ใช่นักออกแบบตกแต่งภายในน่ะครับ”

คลอเดียสพยักหน้าอย่างเข้าใจ

“แฟร์ดี ชั้นจะหาคนมาช่วยเรื่องพวกนั้นให้เอง แต่พูดตามตรงนะ...สภาพแวดล้อมที่นายทำงานอยู่ตอนนี้ มันไม่เหมาะกับการสร้างเรือสำหรับมังกรฟ้าเลยสักนิด”

ใบหน้าทอมแดงเล็กน้อยเมื่อมองไปรอบๆ ท่าเรือโทรมของตนเอง แต่ก่อนจะได้พูดอะไร คลอเดียสก็กล่าวขึ้นลอยๆ อย่างสบายๆ

“ว่าแต่ ชั้นยังไม่ได้แนะนำตัวอย่างเป็นทางการเลยสินะ...ชื่อของชั้นคือ ดองกีโฮเต้ คลอเดียส และใช่ ชั้นคือหนึ่งในเผ่ามังกรฟ้า

แต่อย่าเพิ่งเครียดไป ชั้นไม่ใช่คนเรื่องมากอะไรหรอก ขอแค่นายทำงานออกมาให้ดี...เราก็จะเข้ากันได้ดี”

ดวงตาของทอมเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงเมื่อได้ยินชื่อนั้น—ดองกีโฮเต้ คลอเดียส มังกรฟ้าผู้ลึกลับ ผู้อยู่เบื้องหลังการจับตัวทั้ง สิงโตทองชิกิ และ ราชาโจรสลัด โรเจอร์ บุรุษผู้เป็นหนึ่งในอำนาจสูงสุดภายในรัฐบาลโลก

เมื่อได้ตระหนักว่ากำลังยืนอยู่ต่อหน้าผู้มีอิทธิพลขนาดนั้น ทอมรีบกระชากเหล่าศิษย์ของตนให้คุกเข่าลงแสดงความเคารพทันที

“พอแล้วล่ะ”

คลอเดียสโบกมือเบาๆ

“ลุกขึ้นเถอะ ชั้นไม่ติดพิธีรีตองพรรค์นั้น”

เขาหันมองทอมอีกครั้ง

“ชั้นได้ยินมาว่าบริษัทของนายกำลังประสบปัญหาอยู่ใช่ไหม? งั้นเอาแบบนี้—ชั้นจะซื้อ ‘ทอมส์ เวิร์คเกอร์ส’ มาเป็นของชั้น แล้วลงเงินก้อนใหญ่ปรับปรุงทุกอย่างให้ดีขึ้น

แลกกับการที่นายจะต้องสร้างเรือให้ชั้น

และหลังจากนั้น ถ้าทำผลงานได้ดี CP-X จะส่งงานให้ไม่ขาดมือ

กองทัพเรือเองก็ต้องการผู้ผลิตเรือรบเพิ่มเหมือนกัน ธุรกิจของนายจะมีทางเดินใหม่แน่นอน

ตกลงไหม?”

ทอมดูตกตะลึง นี่มันโอกาสทองที่เหลือเชื่อเกินกว่าจะจินตนาการ แต่เขาก็ยังลังเล—ไม่ใช่เพราะไม่ชอบข้อเสนอนี้ หากเพราะในใจยังมีความฝันบางอย่างที่ยังไม่สำเร็จ...

เขาก้มหน้าลงเล็กน้อย สีหน้าครุ่นคิด

คลอเดียสเหลือบมองแล้วหรี่ตาลงเล็กน้อย

“มีอะไรติดใจในข้อเสนอของชั้นรึไง ทอม?”

ทอมรีบส่ายหน้า

“ไม่เลยครับ คุณชาย...เพียงแต่...ผมมีโปรเจกต์ในฝันที่ทำมาหลายปีแล้ว มันคือรถไฟทะเล ที่สามารถเชื่อมหมู่เกาะทั้งหมดในแถบนี้เข้าด้วยกัน ผมหวังจะอุทิศชีวิตเพื่อทำให้มันเป็นจริงครับ...”

ความสนใจในดวงตาของคลอเดียสพุ่งขึ้นทันที แม้ใบหน้ายังไม่แสดงอารมณ์ใดๆ แต่ในใจกลับนึกขึ้นได้ว่า เขารู้อยู่แล้ว—รู้ถึงโครงการรถไฟทะเลของทอมอย่างละเอียดจากเครือข่ายข้อมูลของตนเอง

เทคโนโลยีใหม่นี้อาจกลายเป็นอาวุธเชิงกลยุทธ์ของรัฐบาลโลกในอนาคต

มันจะทำให้สามารถส่งกำลังทหารผ่านเกาะต่างๆ ได้รวดเร็วขึ้น

และที่สำคัญ...มันให้ผลตอบแทนทางเศรษฐกิจอย่างมหาศาล

คลอเดียสยิ้มอย่างอ่อนโยน พร้อมกล่าวว่า

“รถไฟทะเลงั้นหรือ? เป็นโครงการที่ทะเยอทะยานจริงๆ แต่ชั้นเป็นคนแฟร์นะ ทอม

ถ้านายสร้างเรือที่ตรงตามความต้องการของชั้นได้ ชั้นจะสนับสนุนการวิจัยเรื่องรถไฟทะเลของนายเอง

ด้วยทรัพยากรจากรัฐบาลโลกหนุนหลัง คิดดูสิว่านายจะทำความฝันให้เป็นจริงได้เร็วแค่ไหน”

ทอมถึงกับอึ้ง เขาไม่คิดมาก่อนว่าข้อเสนอที่ดีอยู่แล้วจะยิ่งดียิ่งขึ้นไปอีก

หากมีมังกรฟ้าอย่างคลอเดียสอยู่เบื้องหลัง ความฝันของเขาจะไม่เพียงแต่เกิดขึ้นจริงเท่านั้น

แต่เขายังจะได้รับ การคุ้มครอง และ ทรัพยากร ที่ไม่มีวันหาได้ด้วยตัวเอง

คลอเดียสกล่าวต่อ

“และเมื่อ ‘ทอมส์ เวิร์คเกอร์ส’ กลับมาเฟื่องฟูจากเงินทุนของชั้น นายก็ไม่ต้องกังวลเรื่องหนี้สินหรือจะเอาเงินจากไหนมาซื้อวัสดุอีกต่อไป

ทั้งหมดที่ชั้นต้องการจากนาย...คือเรือที่คู่ควรกับคำว่า ‘ยอดเยี่ยม’”

ทอมแทบไม่เชื่อในโชคชะตาของตนเอง เขาก้มตัวลงอย่างลึก

“ขอบพระคุณคุณชาย! ผมจะทำเรือลำนั้นให้ดีที่สุด สมกับที่ท่านคาดหวังไว้ครับ!”

จบตอน