ตอนที่ 226 อำนาจของโลงศพทองแดง

นอกจากหลิงฮันกับอ้าวหยางหมิง คนอื่นๆไม่รู้ถึงเบื้องหลังของหลงไหเชวียน เมื่อเห็นหลงไหเชวียนกำลังไล่สังหารผู้คนในตำหนักกลาง คนที่เห็นเหตการณ์ทั้งตกตะลึงและโกรธเกรี้ยว

รุ่นเยาว์คนนี้กล้าขัดคำสั่งของแคว้นทั้งเก้าและสังหารผู้คนในที่สาธารณะ

ยิ่งกว่านั้นเขายังไม่ได้เจาะจงแก้แค้นใครคนใดคนหนึ่งด้วย ทหารซากศพสามตัวสังหารผู้คนอย่างไม่เลือกหน้า มันเห็นใครมันก็จะสังหารและกัดกินคนนั้น ทำให้ผู้คนที่มองดูรู้สึกหวาดกลัวและสะอิดสะเอียน

“เจ้าพวกนี้คือตัวอะไร?” ไม่มีใครเคยเห็นทหารซากศพมาก่อน

“หรือว่ามันจะเป็นผีดิบโลหิต?” ใครบางคนพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสั่นกลัว

เมื่อคำพูดนั้นหลุดออกมา ผู้คนจำนวนมากเริ่มสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว

หลายปีก่อน เมื่อตอนที่ผีดิบโลหิตปรากฏตัว มันเกือบจะทำลายแคว้นทั้งเก้าจนพังพินาศ จอมยุทธระดับบุปผาผลิบานทั้งเก้ายอมต้องเปิดเผยตัวและสละชีวิตเพื่อสังหารผีดิบโลหิต

...เพื่อที่จะสังหารมัน จอมยุทธระดับบุปผาผลิบานยังต้องตาย!

พวกเขามีความสามารถอะไรที่จะไปสู้กับสัตว์ประหลาดเช่นนั้นได้?

“ไม่ ไม่!” ใครบางคนพูดขึ้นมาเมื่อสังเกตอะไรบางอย่าง “สัตว์ประหลาดพวกนี้มีพลังสูงสุดอยู่ที่ระดับห้วงจิตวิญญาณ มันไม่ใช่ผีดิบโลหิต!”

“ถูกของเจ้า มันอยู่ในระดับระดับห้วงจิตวิญญาณเท่านั้น” จอมยุทธหลายคนมองเห็นพลังของทหารซากศพทั้งสาม “หนึ่งตัวอยู่ในระดับห้วงจิตวิญญาณ อีกหนึ่งตัวอยู่ในระดับก่อเกิดธาตุ และตัวสุดท้ายอยู่ในระดับรวมธาตุ”

“ไม่มีอะไรต้องกลัว!”

จิตใจของทุกคนค่อยๆสงบลง ในที่แห่งนี้มีจอมยุทธระดับห้วงจิตวิญญาณอยู่ถึงสิบคน พวกเขาจะเอาชนะไม่ได้งั้นรึ?

เมื่อเห็นว่าทหารซากศพไม่มีอะไรน่ากลัว ลุงฝูก็ใจเย็นลงและหันกลับไปมองที่หลิงฮัน “เจ้าหนู คุกเข่าร้องขอความเมตตาจากนายน้อยของข้าซะ ตอนนี้ข้ายังสามารถไว้ชีวิตของเจ้าได้อยู่”

“โอ้ สุนัขรับใช้อย่างเจ้ากล้าทำตัวยิ่งยโสเช่นนี้ด้วยรึ? ข้านึกไม่ออกจริงๆว่าเจ้าไปเอาความรู้สึกว่าตัวเองสูงส่งเช่นนี้มาจากไหน!” หลิงฮันส่ายหัว

“โอหัง!” ลุงฝูกลายเป็นเกรี้ยวกราด มันติดสินใจว่าจะไม่ล้อเล่นกับหลิงฮันอีกต่อไปและจะสังหารเขาอย่างไร้ความปรานี

ปัง ปัง ปัง ปัง ทหารซากศพสามตัวโจมตีอย่างไม่หยุดยั้ง ด้วยการนำของทหารซากศพระดับเงิน พวกมันสามารถกวาดล้างทุกสิ่งที่ขวางหน้า หลงไหเชวียนแบกโลงศพทองแดงเดินตามมา ไม่รู้ว่าทำไมมันจะต้องแบกของหนักขนาดนั้นติดตัวไปมาด้วย

“ฮ่าๆๆ มาดูกันว่าคราวนี้เจ้าจะหนีไปไหนได้อีก!” หลงไหเชวียนจ้องมองไปทางหลิงฮันด้วยจิตสังหารที่รุนแรง

ว่าไงนะ?!

ฉีฮวงเย่และคนอื่นๆเหงื่อไหล พวกเขารู้สึกว่าหลิงฮันมีพรสวรรค์ในการสร้างปัญหาเสียจริง

ก็ลองมองดูสิ... ปัญหากับจอมยุทธระดับห้วงจิตวิญญาณยังไม่ทันจะจบ ปัญหาใหม่ก็มาแล้ว!

หลงไหเชวียนกวาดสายตาไปยังลุงฝูและพูดอย่างเย็นชา “ไสหัวไปให้พ้น!”

ร่างของลุงฝูสั่นเทาด้วยความโกรธ เป็นเพียงแค่จอมยุทธระดับก่อเกิดธาตุขั้นห้าแต่กลับกล้าบอกให้มันไสหัวไป? เจ้าไปเอาความมั่นใจนั่นมาจากไหน? ลุงฝูยิ้มอย่างโหดเหี้ยมและพูด “เจ้าหนุ่ม เจ้าไม่มีทางรอดไปได้!”

‘ฟุบ’ ทหารซากศพระดับเงินโผล่ออกมาพร้อมกับโจมตีใส่ลุงฝู กรงเล็บที่มันใช้โจมตีได้ปลดปล่อยกลิ่นเหม็นออกมา

“พิษซากศพ!” ลุงฝูอุทานด้วยความตกตะลึง ในฐานะที่เป็นคนของนิกายจันทราเหมันต์ มันมีประสบการณ์และความรู้มากกว่าคนทั่วไป

“ใช่แล้ว ทหารซากศพระดับเงินของข้าอยู่ในระดับที่ใช้พิษซากศพได้ ถ้าเจ้าสัมผัสโดนมัน ข้ารับปากเลยว่าเจ้าจะต้องตายแน่นอน!” หลงไหเชวียนหัวเราะดังลั่น

“เจ้าหนุ่ม พวกเราไม่มีความบาดหมางต่อกัน ทำไมพวกเราต้องสู้กันถึงตายด้วย?” ลุงฝูปล่อยการโจมตีไปอย่างต่อเนื่อง แต่มันค้นพบว่าการโจมตีของมันไม่สามารถทำอะไรการป้องกันของทหารซากศพระดับเงินได้ แม้มันจะโจมตีออกไปไม่หยุด แต่ทหารซากศพก็ไม่หลบหรือเบี่ยงตัวหนีแม้แต่น้อย ร่างกายของทหารซากศพแข็งแกร่งราวกับขุนเขาจนมันไม่สามารถทลายได้

สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้ความมั่นใจของลุงฝูลดลง และคิดหาวิธีสงบศึก

“เจ้าหมอนั่นเป็นของข้า!” หลงไหเชวียนชี้ไปยังหลิงฮันและพูด ดวงตาของมันเต็มไปด้วยความสับสนและประหลาดใจ

มันอยากจะรู้ว่าหลิงฮันรู้เบื้องลึกของนิกายพันศพได้อย่างไร

“ฮึ่ม จอมยุทธนอกรีต พวกเราจะลงทัณฑ์เจ้า!” จอมยุทธระดับห้วงจิตวิญญาณหลายคนปรากฏตัว แต่ละคนมีท่าทีโกรธเกรี้ยว พวกเขาทั้งหมดมาจากแคว้นทั้งเก้า แต่ตอนนี้กลับมีคนนอกโผล่มาไล่สังหารศิษย์ของพวกเขา จะให้พวกเขาระงับความโกรธเอาไว้ได้อย่างไร?

“สังหารคนควบคุมแล้วสัตว์ประหลาดเหล่านั้นจะสิ้นฤทธิ์ไปเอง” จอมยุทธระดับห้วงจิตวิญญาณคนหนึ่งพูด

“ได้!” คนอื่นๆเห็นด้วย

หลงไหเชวียนหัวเราะและพูด “พวกเจ้าพลาดแล้ว พวกเจ้าทุกคนจะต้องตายและกลายเป็นอาหารของทหารซากศพของข้า! ลุยเลย สังหารพวกมันซะ!”

“โจมตี!” จอมยุทธระดับห้วงจิตวิญญาณมากมายกระโดดเข้ามาโจมตีใส่หลงไหเชวียน

เจ้าเด็กนี่มีพลังอยู่ในระดับก่อเกิดธาตุขั้นห้าเท่านั้น เขาจะเป็นคู่ต่อสู้ของจอมยุทธระดับห้วงจิตวิญญาณเหล่านี้ได้อย่างไร? เขาจะต้องถูกสังหารด้วยหนึ่งกระบวนท่าแน่นอน และเมื่อผู้ควบคุมตาย ทหารซากศพก็จะพบกับจุดจบไปด้วย

ช่างเป็นเด็กหนุ่มที่โง่ยิ่งนัก!

“ฮ่าๆๆ พวกเจ้าคิดว่าข้าโง่ขนาดนั้นเลย?” หลงไหเชวียนแสยะยิ้มและกระโดดเข้าไปในโลงศพทองแดง ฝาโลงที่เปิดอยู่ครึ่งหนึ่งปิดในทันที

“งี่เง่า!” เหล่าจอมยุทธระดับห้วงจิตวิญญาณเยาะเย้ย เขาหลีกหนีความตายโดยการกระโดดเข้าไปในโลงศพเนี่ยนะ? น่าขันยิ่งนัก แค่พวกเขาโจมตีใส่โลงศพนั่น หลงไหเชวียนก็จะถูกคลื่นกระแทกจนกลายเป็นเศษเนื้อแล้ว

“ตาย!” จอมยุทธระดับห้วงจิตวิญาณคนหนึ่งปล่อยการโจมตีออกไป

ความคิดบางอย่างแวบผ่านเข้ามาในสมองหลิงฮัน เขาตะโกนออกไปทันที “ห้ามโจมตี!”

มันสายเกินไป มือขวาของจอมยุทธระดับห้วงจิตวิญญาณคนนั้นสัมผัสกับโลงศพทองแดงแล้ว... อย่างไรก็ตาม ถึงแม้หลิงฮันจะตะโกนบอกเร็วกว่านี้ก็ไร้ความหมาย ใครจะไปเชื่อคำพูดของรุ่นเยาว์ที่มีพลังเพียงรวมธาตุขั้นหนึ่ง?

‘ตูม’ เส้นด้ายสีดำส่องสว่างออกมาจากโลงศพและก่อตัวกันจนกลายเป็นตราประทับที่แปลกประหลาด มันดูเหมือนตัวอักษรอะไรบางอย่าง แต่มันก็ดูเหมือนภาพวาดอะไรสักอย่างเช่นกัน

แสงสีดำลุงโชนไปทั่ว ตราประทับอันนั้นได้พุ่งออกมาด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อและหายเข้าไปในหน้าอกของจอมยุทธระดับห้วงจิตวิญญาณคนนั้น

จอมยุทธระดับห้วงจิตวิญญาณคนนั้นหันไปรอบๆอย่างไม่อยากจะเชื่อ เขาขยับมือไปมาตรงหน้าอกาวกับกำลังพยายามจับอะไรสักอย่าง

...บนหน้าอกของเขาปรากฎบาดแผลสีดำขนาดใหญ่ บาดแผลสีดำนั่นขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว และในไม่ช้าบนหน้าอกของจอมยุทธคนนั้นก็ค่อยๆสึกกร่อนจนเกิดเป็นรูที่มองทะลุได้

‘ตุบ’ จอมยุทธระดับห้วงจิตวิญญาณคนนั้นล้มลมที่พื้นอย่างอ่อนแรง แต่การสึกกร่อนของบาดแผลสีดำยังไม่หยุด มันลุกลามไปยังหัวไหล่ ศีรษะ ขาและเท้าของเขา

ภายในไม่กี่ลมหายใจ ร่างของจอมยุทธระดับห้วงจิตวิญญาณคนนั้นก็สลายไปและเหลือทิ้งเอาไว้เพียงหยดน้ำสีดำที่กองอยู่ที่พื้น

ถึงแม้จะที่นี่จะมีคนเกือบๆหนึ่งหมื่นคน แต่เมื่อพวกเขาเห็นฉากที่เกิดขึ้น พวกเขาเปิดเผยสีหน้าหวาดกลัวออกมา ความหนาวเย็นแพร่กระจายไปทั่วร่างกาย แม้แต่กรามของพวกเขาก็ยังกระตุกไปมา

จอมยุทธระดับห้วงจิตวิญญาณได้เสียชีวิตลงอย่างไม่ทราบสาเหตุแถมยังอนาถอีกด้วย

หลิงฮันถอนหายใจ เขาคิดว่าโลงศพทั้งสามน่าจะเป็นมรดกล้ำค่าที่สุดของนิกายพันศพ พวกมันคืออาวุธวิญญาณระดับสูงที่จะเปิดใช้งานเมื่อถูกโจมตี พวกมันจะปลดปล่อยลำแสงสีดำออกมาซึ่งลำแสงนั่นสามารถสังหารจอมยุทธระดับห้วงจิตวิญญาณได้ในทันที พวกมันเป็นอาวุธวิญญาณที่น่าสะพรึงกลัวอย่างมาก

ไม่แปลกใจเลยที่ทำไมหลงไหเชวียนถึงลากโลงศพทั้งสามไปด้วยทุกที่