บทที่ 14 - สังหารมังกรคู่
บทที่ 14 - สังหารมังกรคู่
บทที่ 14 - สังหารมังกรคู่
เจ้าตำหนักจ้าวมีหน้าตาธรรมดา ผมขาวทั้งศีรษะปลิวไสวไปตามลม สวมชุดสีดำที่ส่องประกายแสงทิพย์ดูไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง ข้างหลังเขายังมีภูเขาสีดำลูกหนึ่งลอยอยู่ แผ่แสงทิพย์อันกว้างใหญ่ไพศาล พลังเทวะดุจขุมนรก
พูดให้ถูกก็คือ นั่นคือศาสตราเทวะชิ้นหนึ่ง
ระดับพลังขอบเขตโอสถเทวะขั้นที่เก้าขั้นสูงสุด ถูกปลดปล่อยออกมาโดยไม่ปิดบัง ปราณแท้ที่น่าสะพรึงกลัวราวกับมหาสมุทร ส่องประกายสีดำ ไหลเวียนไม่หยุดหย่อน โหมกระหน่ำ ปกคลุมทั่วท้องฟ้า
“ระดับพลังไม่สูง แต่จัดฉากเก่งนัก ที่รู้ก็ว่าเป็นขอบเขตโอสถเทวะมา ที่ไม่รู้ก็นึกว่าเป็น ราชันเซียนเยือนโลกมนุษย์ เสียอีก!” ฉู่เยวียนส่ายหน้าอย่างดูถูก มีแต่ท่าดีทีเหลว
ความเร็วของเจ้าตำหนักจ้าวรวดเร็วยิ่งนัก เพียงไม่กี่ลมหายใจก็ข้ามระยะทางหลายสิบลี้ มาถึงไม่ไกลจากฉู่เยวียน
“มารร้ายกล้าดียิ่งนัก เห็นข้าผู้เฒ่าแล้วกลับไม่หนี!” เสียงของเจ้าตำหนักจ้าวที่ดังกังวานราวกับระฆังทองแดง ดังจนแก้วหูแทบแตก
“ตะโกนอะไรกัน?!”
“มิใช่ว่าต้องการทวนมังกรเร้นลับของข้าหรอกหรือ?!”
“เหตุใดต้องมาสวมหมวกใบใหญ่ว่าเป็นมารร้ายให้ข้าด้วย ต้องการก็มาเอาไปสิ!”
ฉู่เยวียนไพล่มือ ถือทวนยืนตระหง่าน ไม่กลัวแม้แต่น้อย
เขาตั้งใจจะใช้ฝ่ายตรงข้ามมาฝึกฝน “เพลงทวนมังกรเร้นลับ” สักหน่อย!
ชื่อของเพลงทวนนี้ เขาไม่ได้ตั้งผิดจริงๆ ตอนนั้นก็ถือว่าบังเอิญถูกเผง เพราะเนื้อหาของเพลงทวนนั้น เกี่ยวข้องกับมังกรอยู่บ้างจริงๆ
“ปากคอเราะร้ายดีนัก ก็ไม่รู้ว่าจะมีฝีมือจริงสักกี่ส่วน!” เจ้าตำหนักจ้าวแค่นเสียงเย็นชา ของวิเศษย่อมเป็นของผู้ที่มีความสามารถ เขาโลภอยากได้ศาสตราเทวะขั้นสูงสุดของอีกฝ่ายจริงๆ แต่แน่นอนว่าเขาจะไม่พูดออกมาตรงๆ
“ผนึก!”
เจ้าตำหนักจ้าวโบกมือ ภูเขาสีดำก็พุ่งออกไปในทันที พร้อมด้วยพลังเทวะที่ไม่สิ้นสุด พุ่งเข้าผนึกฉู่เยวียน
“ช่างรอบคอบยิ่งนัก จัดการกับผู้ที่มีระดับพลังต่ำกว่าตนเอง ยังต้องใช้ศาสตราเทวะขั้นต่ำอีก ดูท่าแล้ว เขาก็เกรงกลัวอานุภาพของศาสตราเทวะขั้นสูงสุดเช่นกัน!”
ฉู่เยวียนมองออกแล้วว่า เจ้าตำหนักจ้าวก็มีความเกรงกลัวต่อทวนมังกรเร้นลับของเขาอยู่บ้าง
“เพลงทวนมังกรเร้นลับ!”
ร่างของฉู่เยวียนหายไป ปราณแท้ปะทุขึ้น ทวนมังกรเร้นลับพร้อมด้วยพลังเทวะพุ่งเข้าสังหารภูเขาสีดำ ฉู่เยวียนไม่ได้ปลดปล่อยอานุภาพของทวนมังกรเร้นลับออกมาทั้งหมด เขาเพียงแค่ต้องการจะฝึกฝนเพลงทวนก่อน
“ทะลวง!”
ทวนพุ่งออกไปราวกับมังกร ทะลวงผ่านพลังกดดันของเจ้าตำหนักจ้าว
“ตูม ตูม ตูม—!”
ทวนมังกรเร้นลับและภูเขาสีดำปะทะกัน ในตอนนี้อานุภาพของทวนมังกรเร้นลับยังไม่ได้ระเบิดออกมามากนัก กลับกันอานุภาพของภูเขาสีดำกลับระเบิดออกมาอย่างมหาศาล ฉู่เยวียนก็ถือทวนมังกรเร้นลับ แทงทวนออกไปอย่างต่อเนื่อง สลายพลังของภูเขาสีดำ ความลึกซึ้งของเพลงทวนมังกรเร้นลับก็หลั่งไหลเข้าสู่ใจของเขา
ทุกครั้งที่แทงทวนออกไป เขาก็จะเกิดความเข้าใจขึ้นมา
พรสวรรค์เทวะเจ็ดแปดเท่า ในวินาทีนี้ได้ถูกปลดปล่อยออกมา ทุกครั้งที่เขาแทงทวนออกไป ราวกับว่าได้แทงออกไปหลายหมื่นครั้ง ความเข้าใจเหล่านี้ ทำให้เขาจากที่เป็นมือใหม่ในด้านเพลงทวน กลายเป็นปรมาจารย์เพลงทวนในทันที น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง!
“ผนึก!”
เจ้าตำหนักจ้าวควบคุมภูเขาสีดำอย่างต่อเนื่อง โจมตีฉู่เยวียน ค้นหาจุดอ่อนของฉู่เยวียน เพื่อที่จะสังหารฉู่เยวียน
“แม้ระดับพลังของเจ้าตำหนักจ้าวจะเป็นขอบเขตโอสถเทวะขั้นที่เก้าขั้นสูงสุด แต่เคล็ดวิชาที่เขาฝึกฝนน่าจะเป็นระดับนิลขั้นสูงสุด เพียงแต่อาจจะฝึกฝนจนถึงขั้นสมบูรณ์แล้ว ส่วนข้าแม้ระดับพลังจะด้อยกว่าเขา แต่คุณภาพของปราณแท้กลับไม่ได้ด้อยกว่าเขามากนัก แม้ว่าเคล็ดวิชาระดับปฐพีขั้นกลาง ‘เคล็ดกายาชาดลิขิตฟ้า’ จะถูกข้าฝึกฝนจนถึงขั้นเชี่ยวชาญเท่านั้น!”
ในด้านปราณแท้ ฉู่เยวียนไม่ได้ด้อยกว่าเจ้าตำหนักจ้าวมากนัก ส่วนในด้านศาสตราเทวะ เจ้าตำหนักจ้าวด้อยกว่าฉู่เยวียนอย่างมาก แต่สิ่งที่เจ้าตำหนักจ้าวมีมากกว่าฉู่เยวียนก็คือทักษะยุทธ์ และยังเป็นทักษะยุทธ์ที่ใช้ผ่านภูเขาสีดำอีกด้วย สามารถเพิ่มอานุภาพของภูเขาสีดำได้เป็นเท่าทวีคูณ!
“ตูม ตูม ตูม—!”
ทวนมังกรเร้นลับราวกับกลายเป็นมังกรครามตัวหนึ่ง โลดแล่นไปทั่วทุกทิศทางของภูเขาสีดำ ในชั่วพริบตา เสียงดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วท้องฟ้า ดังกว่าเสียงฟ้าร้องเสียอีก พวกเขาต่อสู้กันบนท้องฟ้า ทุกท่วงท่าล้วนมีอานุภาพมหาศาล ในสายตาของศิษย์ฝ่ายนอกเหล่านั้น ราวกับว่าเทพเซียนกำลังต่อสู้กัน และผู้อาวุโสฝ่ายนอกส่วนใหญ่ต่างอุทานออกมาด้วยความตกใจ เพราะพลังที่ฉู่เยวียนระเบิดออกมานั้น ไม่ได้เกรงกลัวขอบเขตโอสถเทวะขั้นที่เก้าขั้นสูงสุดเลย
ในตอนนี้หวังอู๋จี๋และพวกพ้องทั้งเจ็ดคนต่างหวาดกลัวไม่หาย หากพวกเขาต้องเผชิญหน้ากับฉู่เยวียนในตอนนี้ เกรงว่าพวกเขาคงจะรับมือได้ยาก อาจจะถึงขั้นสิ้นชีพได้!
“เด็กน้อยผู้นี้ช่างรับมือได้ยากยิ่งนัก!!!”
ในตอนนี้ใบหน้าของเจ้าตำหนักจ้าวบึ้งตึง เดิมทีคิดว่าอีกฝ่ายเป็นเพียงขอบเขตโอสถเทวะขั้นที่สี่ ต่อให้ถือศาสตราเทวะขั้นสูงสุดก็คงจะใช้อานุภาพออกมาได้ไม่กี่ส่วน แต่เขาพบว่าเขาคิดผิด เขาดูถูกฉู่เยวียนเกินไปแล้ว
“ผนึก!” “ผนึก!” “ผนึก!”
ปราณแท้ที่ราวกับมหาสมุทรไหลทะลักเข้าสู่ภูเขาสีดำอย่างไม่คิดชีวิต ภูเขาสีดำปลดปล่อยกระบวนท่าสังหารต่างๆ นานาออกมา แต่สุดท้ายก็ถูกฉู่เยวียนใช้ทวนมังกรเร้นลับสลายไปทั้งหมด และเพลงทวนของฉู่เยวียนก็ยิ่งคล่องแคล่วขึ้นเรื่อยๆ ในเวลาสั้นๆ เขาก็ฝึกฝนเพลงทวนมังกรเร้นลับจนถึงขั้นตั้งต้นแล้ว!
เพลงทวนนี้ เป็นระดับปฐพีขั้นสูงสุด ระดับสูงกว่าเคล็ดวิชาของเขาเสียอีก แบ่งออกเป็นห้าขั้น คือขั้นที่หนึ่ง สังหารมังกรคู่, ขั้นที่สอง สังหารมังกรเก้าตัว, ขั้นที่สาม สังหารมังกรหนึ่งร้อยตัว, ขั้นที่สี่ สังหารมังกรหนึ่งพันตัว, ขั้นที่ห้า สังหารมังกรหนึ่งหมื่นตัว!
ตอนนี้เขาได้ตั้งต้นแล้ว สามารถใช้สังหารมังกรคู่ขั้นที่หนึ่งได้แล้ว!
“ตั้งต้นง่ายดาย แต่การจะยกระดับให้ถึงขั้นเชี่ยวชาญนั้น ค่อนข้างจะยากอยู่สักหน่อย”
ฉู่เยวียนขมวดคิ้วเล็กน้อย ด้วยพรสวรรค์เทวะเจ็ดแปดเท่าของเขา ตอนที่ฝึกฝน “เคล็ดกายาชาดลิขิตฟ้า” ก็ยังต้องใช้เวลาหนึ่งวันหนึ่งคืนจึงจะฝึกฝนถึงขั้นเชี่ยวชาญได้
ตอนนี้การจะฝึกฝนเพลงทวนที่ระดับสูงกว่าให้ถึงขั้นเชี่ยวชาญ อย่างน้อยที่สุดก็ต้องใช้เวลาสองวันขึ้นไป!
สำหรับพรสวรรค์ของตนเอง เขากลับไม่ค่อยพอใจเท่าใดนัก ดูท่าแล้ว หลังจากจบเรื่องที่สำนักลิขิตฟ้าแล้ว เขาคงจะต้องไปเขตต้องห้ามร้อยหุบเขาสักเที่ยวหนึ่ง หากสามารถหายาวิเศษที่เพิ่มพรสวรรค์ได้ ก็จะดีไม่น้อยเลย และอีกอย่าง อาจจะสามารถตามหาน้องสาวบุญธรรมของเจ้าของร่างเดิมได้ด้วย กู้ชิงเสวี่ยมิใช่ไปตามหายาวิเศษที่ยกระดับพรสวรรค์หรอกหรือ?
บางทีนางอาจจะหาพบแล้วก็ได้
หากมีผู้ใดรู้ว่าฉู่เยวียนยังไม่พอใจกับพรสวรรค์เทวะเจ็ดแปดเท่าของตนเอง เกรงว่าคงจะโกรธจนกระอักเลือดเป็นแน่! พรสวรรค์เทวะ หายากเพียงใด ยิ่งไปกว่านั้น ยังเป็นเจ็ดแปดเท่าอีก!
“เจ้าหนู! เจ้ากลับใช้ข้าผู้เฒ่ามาฝึกฝนทักษะยุทธ์!!!”
เสียงโกรธเกรี้ยวของเจ้าตำหนักจ้าวดังมา ผ่านไปนานเพียงนี้ เขาก็มองออกแล้วว่าฉู่เยวียนไม่ได้ต่อสู้กับเขาอย่างจริงจัง แต่กลับอาศัยเขามาฝึกฝนเพลงทวน เขาถูกใช้เป็นเครื่องมือ!
หลังจากรู้ความจริงแล้ว เจ้าตำหนักจ้าวจะไม่โกรธได้อย่างไร?
“รู้ตัวแล้วหรือ? แต่ก็สายไปแล้ว ข้าฝึกสำเร็จแล้ว พอดีเลย ก็ใช้เจ้ามาทดสอบอานุภาพสักหน่อยก็แล้วกัน!”
“เพลงทวนมังกรเร้นลับขั้นที่หนึ่ง, สังหารมังกรคู่!”