บทที่ 4 - ก้าวสู่ขอบเขตโอสถเทวะ
บทที่ 4 - ก้าวสู่ขอบเขตโอสถเทวะ
บทที่ 4 - ก้าวสู่ขอบเขตโอสถเทวะ
[ระดับพลังของผู้ครอบครอง, ขอบเขตหลอมกายาขั้นที่สี่, สามารถเสริมแกร่งหมื่นเท่าได้, ต้องการดำเนินการหรือไม่?]
ฉู่เยวียนกด “ใช่” จากนั้นเสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้น
[ติ๊ง!]
[กำลังดำเนินการเสริมแกร่งระดับพลังของผู้ครอบครองหนึ่งหมื่นเท่า...]
สิ้นเสียงแจ้งเตือนของระบบ ระดับพลังในร่างกายของฉู่เยวียนก็ขยายตัวอย่างรวดเร็วและแข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง ความเร็วนี้ช่างรวดเร็วยิ่งนัก
ตูม—!
ในชั่วพริบตา ระดับพลังของเขาก็ทะลวงผ่านไป
ขอบเขตหลอมกายาขั้นที่สี่ขั้นสูงสุด!
ขอบเขตหลอมกายาขั้นที่ห้า, ขั้นที่ห้าขั้นสูงสุด!
ขอบเขตหลอมกายาขั้นที่หก, ขั้นที่หกขั้นสูงสุด!
...
ขอบเขตหลอมกายาขั้นที่เก้า, ขั้นที่เก้าขั้นสูงสุด!
เพียงไม่นาน ระดับพลังของเขาก็ทะลวงขึ้นสู่จุดสูงสุดของขอบเขตหลอมกายา
“เจ้าของร่างเดิมใช้เวลาแปดปี กว่าจะฝึกฝนถึงขอบเขตหลอมกายาขั้นที่สี่ และการฝึกยุทธ์ยิ่งไปข้างหน้ายิ่งยาก หากเจ้าของร่างเดิมไม่ตายและฝึกฝนต่อไป เกรงว่าอย่างน้อยที่สุดก็ต้องใช้เวลาอีกสามสิบปี จึงจะมีระดับพลังเช่นนี้ได้ และนั่นคืออย่างน้อยที่สุด หากมากกว่านั้น สี่สิบปีก็เป็นเรื่องปกติ!”
“ส่วนข้าตอนนี้มีพรสวรรค์เทวะ หากฝึกฝนด้วยตนเองก็คงต้องใช้เวลาพอสมควร แต่ตอนนี้ กลับทะลวงผ่านได้ในทันที!”
ฉู่เยวียนรู้สึกทอดถอนใจเล็กน้อย
การทะลวงระดับของเขามิได้หยุดลงเพราะการทอดถอนใจของเขา นี่เป็นเพียงแค่การเริ่มต้นเท่านั้น
หลังจากถึงขอบเขตหลอมกายาขั้นที่เก้าขั้นสูงสุด ปราณแท้ในร่างกายของเขาก็เริ่มควบแน่นกลายเป็นของเหลว กลายเป็น ปราณแท้
ตูม—!
เสียงดังสนั่นอีกครั้งจากภายในร่างกายของเขา เขาทะลวงเข้าสู่ขอบเขตปราณแท้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ในสำนักลิขิตฟ้า ผู้ที่อยู่ในขอบเขตปราณแท้สามารถเป็น ศิษย์สายใน ได้แล้ว สถานะและตำแหน่งสูงส่งกว่าศิษย์ฝ่ายนอกอย่างมาก
ขอบเขตปราณแท้ขั้นที่หนึ่ง, ขั้นที่หนึ่งขั้นสูงสุด!
ขอบเขตปราณแท้ขั้นที่สอง, ขั้นที่สองขั้นสูงสุด!
ขอบเขตปราณแท้ขั้นที่สาม, ขั้นที่สามขั้นสูงสุด!
...
ขอบเขตปราณแท้ขั้นที่เก้า, ขั้นที่เก้าขั้นสูงสุด!
ปราศจากความยากลำบากใดๆ เขาก็ทะลวงขึ้นสู่จุดสูงสุดของขอบเขตปราณแท้
จากนั้น ปราณแท้ทั้งหมดก็โคจรไปทั่วร่าง ทะลวงผ่านเส้นชีพจรแปดสายพิเศษทั่วร่างของเขา
ในชั่วพริบตา ทะเลตันเถียน ของเขาก็ขยายใหญ่ขึ้นกว่าร้อยเท่า ปราณแท้ก็เพิ่มพูนขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
เขาทะลวงเข้าสู่ขอบเขตห้วงธารา!
ขอบเขตหลอมกายาคือการฝึกฝนปราณและหลอมร่างกาย ขอบเขตปราณแท้คือการฝึกฝนปราณแท้ ส่วนขอบเขตห้วงธารา คือการเปิดทะเลตันเถียน เพื่อรองรับปราณแท้ที่มากขึ้นและบริสุทธิ์ยิ่งขึ้น
ปราณแท้ในขอบเขตปราณแท้ เป็นเพียงกระแสธารสายเล็กๆ ที่ไหลริน
แต่ปราณแท้ในขอบเขตห้วงธารานั้นกลับไร้ขอบเขตและลึกล้ำดุจมหาสมุทร
ในทะเลตันเถียนของฉู่เยวียน ปราณแท้พลุ่งพล่านไม่หยุดหย่อน
ขอบเขตห้วงธาราขั้นที่หนึ่ง, ขั้นที่หนึ่งขั้นสูงสุด!
ขอบเขตห้วงธาราขั้นที่สอง, ขั้นที่สองขั้นสูงสุด!
...
ขอบเขตห้วงธาราขั้นที่เก้า, ขั้นที่เก้าขั้นสูงสุด!
ในสำนักลิขิตฟ้า ผู้ที่อยู่ในขอบเขตห้วงธาราถือเป็นศิษย์แกนหลักแล้ว สถานะและตำแหน่งอยู่เหนือกว่าศิษย์สายในอย่างมาก เป็นแกนกลางของสำนัก
“ขอบเขตห้วงธารา ยังไม่ใช่จุดสิ้นสุด ยังสามารถทะลวงต่อไปได้อีก!”
ฉู่เยวียนรู้สึกว่าระดับพลังของเขายังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลง
ภายในทะเลตันเถียนของเขา ปราณแท้มหาศาลกำลังถูกบีบอัดอย่างต่อเนื่อง ทุกชั่วขณะสามารถบีบอัดได้หลายครั้ง หลังจากบีบอัดนับครั้งไม่ถ้วน ปราณแท้มหาศาลก็ได้หายไป
ภายในตันเถียน เหลือเพียง โอสถเทวะ ขนาดเท่ากำปั้นลูกหนึ่ง
ภายในโอสถเทวะนั้นแฝงไว้ด้วยพลังที่มิอาจจินตนาการได้
ขอบเขตโอสถเทวะ!
สำเร็จ!
และมันยังไม่หยุดลง
ขอบเขตโอสถเทวะขั้นที่หนึ่ง, ขั้นที่หนึ่งขั้นสูงสุด!
ขอบเขตโอสถเทวะขั้นที่สอง, ขั้นที่สองขั้นสูงสุด!
ขอบเขตโอสถเทวะขั้นที่สาม, ขั้นที่สามขั้นสูงสุด!
ขอบเขตโอสถเทวะขั้นที่สี่!
ในตอนนี้เอง มันก็ได้หยุดลง
การเสริมแกร่งระดับพลังหนึ่งหมื่นเท่าเสร็จสมบูรณ์แล้ว
“ขอบเขตหลอมกายาขั้นที่สี่ เสริมแกร่งหนึ่งหมื่นเท่า ทะลวงขึ้นสู่ขอบเขตโอสถเทวะขั้นที่สี่ในทันที! ข้ามไปถึงสามขอบเขตใหญ่!”
“ขอบเขตโอสถเทวะ ในสำนักลิขิตฟ้า สามารถรับตำแหน่งผู้อาวุโสฝ่ายนอกได้แล้ว!”
ฉู่เยวียนปลาบปลื้มยินดีอย่างยิ่ง เขาลืมตาขึ้น ประกายแสงวาบผ่านดวงตาของเขา
เพียงชั่วครู่เดียว เขาก็เปลี่ยนจากผู้ฝึกยุทธ์ระดับล่างในขอบเขตหลอมกายาขั้นที่สี่ กลายเป็นยอดฝีมือในขอบเขตโอสถเทวะในพริบตา!
เขารู้อยู่แล้วว่าหลังจากเสริมแกร่งหนึ่งหมื่นเท่า ระดับพลังของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก แต่ก็ไม่คาดคิดว่าจะเพิ่มขึ้นมากถึงเพียงนี้
“เมื่อเทียบกับระดับของยาเม็ด ระดับพลังนั้นยกระดับได้ยากกว่ามากจริงๆ!”
โดยทั่วไปแล้ว ขอบเขตหลอมกายาใช้ยาเม็ดระดับหนึ่ง, ขอบเขตปราณแท้ใช้ยาเม็ดระดับสอง, ขอบเขตห้วงธาราใช้ยาเม็ดระดับสาม, ขอบเขตโอสถเทวะใช้ยาเม็ดระดับสี่, ขอบเขตวิถีเทวะใช้ยาเม็ดระดับห้า
แน่นอนว่า นี่เป็นสถานการณ์ทั่วไป หากมั่งคั่งร่ำรวย อยู่ในขอบเขตต่ำก็สามารถใช้ยาเม็ดระดับสูงได้เช่นกัน
ยาเม็ดระดับหนึ่ง หลังจากเสริมแกร่งหนึ่งหมื่นเท่า ได้รับยาเม็ดระดับห้า
ส่วนขอบเขตหลอมกายา หลังจากเสริมแกร่งหนึ่งหมื่นเท่า กลายเป็นขอบเขตโอสถเทวะ
ไม่สามารถไปถึงขอบเขตวิถีเทวะได้!
แม้จะเป็นการเสริมแกร่งหนึ่งหมื่นเท่าเช่นเดียวกัน แต่การยกระดับของยาเม็ดนั้นสูงกว่าการยกระดับพลังของคนหนึ่งระดับ
นี่เป็นเรื่องปกติอย่างยิ่ง
เพราะว่า... ยาเม็ดระดับห้ามีไว้สำหรับผู้ที่อยู่ในขอบเขตวิถีเทวะ แต่ยาเม็ดระดับห้าหนึ่งเม็ด ไม่อาจเทียบเท่ากับผู้ที่อยู่ในขอบเขตวิถีเทวะหนึ่งคนได้
...
“ขอบเขตโอสถเทวะขั้นที่สี่!”
“เมื่อเทียบกับศิษย์สืบทอดบางคนของสำนักลิขิตฟ้า ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลยกระมัง!”
ในสำนักลิขิตฟ้า นอกจากศิษย์ฝ่ายนอก, ศิษย์สายใน, ศิษย์แกนหลักแล้ว ยังมีศิษย์สืบทอดอีกด้วย
แต่ระดับพลังของศิษย์สืบทอดนั้นไม่อาจกล่าวโดยสรุปได้!
ที่เรียกว่าศิษย์สืบทอด ก็คือผู้สืบทอดวิชาของผู้เฒ่าสายใน, เจ้าสำนัก หรือ รองเจ้าสำนัก
สถานะของศิษย์สืบทอดสูงกว่าผู้เฒ่าฝ่ายนอกเสียอีก
ยกตัวอย่างเช่น กู้ชิงเสวี่ย คือผู้สืบทอดวิชาและ ศิษย์สืบทอดสายตรง ของผู้อาวุโสใหญ่
ศิษย์สืบทอดสายตรงบางคนเพิ่งเข้าสำนัก ระดับพลังยังต่ำมาก
แต่ก็มีศิษย์สืบทอดสายตรงบางคนที่ระดับพลังได้ไปถึงขอบเขตโอสถเทวะนานแล้ว
ครึ่งปีก่อน ตอนที่กู้ชิงเสวี่ยเดินทางไปยังเทือกเขาแยกพิภพ ระดับพลังของนางคือขอบเขตโอสถเทวะขั้นที่เก้า!
ในเวลาแปดปี จากคนธรรมดาคนหนึ่ง ฝึกฝนจนถึงขอบเขตโอสถเทวะขั้นที่เก้า นับได้ว่าเป็นอัจฉริยะที่หาตัวจับได้ยาก
ในขณะเดียวกัน กู้ชิงเสวี่ยยังเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาศิษย์สืบทอดทั้งหมด พลังต่อสู้ของนางเทียบเคียงได้กับขอบเขตวิถีเทวะ ศิษย์สืบทอดจำนวนมากในสำนักลิขิตฟ้าต่างเคยพ่ายแพ้ให้กับนาง
ด้วยเหตุนี้เอง... นางจึงได้กลายเป็นเทพธิดาแห่งสำนักลิขิตฟ้า!
เทพธิดาหรือเทพบุตรของสำนัก เป็นตัวแทนของความเป็นไปได้ที่สูงยิ่งว่าในอนาคตจะได้เป็นเจ้าสำนัก
สำนักลิขิตฟ้า ไม่มีเทพบุตร มีเพียงเทพธิดาเช่นนางผู้เดียว
...
“โชคยังดี ที่ก่อนหน้านี้ได้เสริมแกร่งกายเนื้อและดวงจิตวิญญาณไปหนึ่งหมื่นเท่าแล้ว มิฉะนั้นแล้ว ก็ไม่แน่ว่าจะควบคุมระดับพลังที่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลนี้ได้!”
ฉู่เยวียนพึมพำกับตนเอง “ต่อไป ก็คือการเสริมแกร่งเคล็ดวิชาและทักษะยุทธ์หนึ่งหมื่นเท่า!”
ภายใต้การควบคุมของเขา ในไม่ช้า...
เสียงแจ้งเตือนความสำเร็จในการเสริมแกร่งหนึ่งหมื่นเท่าก็ดังขึ้น
[ติ๊ง!]
[เคล็ดวิชา “เคล็ดหลอมกายาลิขิตฟ้า” เสริมแกร่งหนึ่งหมื่นเท่าสำเร็จ!]
[ทักษะยุทธ์ “เพลงทวนอสรพิษเร้นลับ” เสริมแกร่งหนึ่งหมื่นเท่าสำเร็จ!]
[คำแนะนำ: สามารถเปลี่ยนชื่อใหม่ได้!]
“ยังสามารถเปลี่ยนชื่อใหม่ได้อีกหรือ?”
ฉู่เยวียนชะงักไปครู่หนึ่ง หลังจากครุ่นคิดเล็กน้อยก็กล่าวว่า “ก็ให้ชื่อว่า ‘เคล็ดกายาชาดลิขิตฟ้า’ และ ‘เพลงทวนมังกรเร้นลับ’ ก็แล้วกัน!”
[ติ๊ง!]
[เปลี่ยนชื่อใหม่สำเร็จ!]
โดยไม่สนใจเสียงแจ้งเตือนของระบบ ฉู่เยวียนก็ตรวจสอบเคล็ดวิชาและทักษะยุทธ์ในทันที
เคล็ดกายาชาดลิขิตฟ้า (天衍金身诀) (ระดับปฐพีขั้นกลาง)!
เพลงทวนมังกรเร้นลับ (玄龙枪法) (ระดับปฐพีขั้นสูงสุด)!