บทที่ 14 ส่งเงินและโลกเดอะ โฮสต์ที่แสนดีกว่าเดิม

◉◉◉◉◉

"ปัง ปัง"

"ใครน่ะ?"

"ฉันเอง คลาวด์"

"เจ้านายนี่เอง"

เอ็ดดี้ที่หวีผมไปข้างหลัง ดูมีชีวิตชีวาขึ้น เปิดประตูออกมา ในห้องก็ดูสะอาดสะอ้านกว่าแต่ก่อนมาก

"ดูเหมือนนายจะไม่ได้แอบย้ายที่นะ"

"ผมยังหวังให้เจ้านายส่งเงินมาให้อยู่นะครับ"

จริงๆ แล้วคือยาสินะ

"ฮ่าๆ นี่ไงล่ะ"

หลินหยุนวางกระเป๋าเดินทางที่อยู่ข้างหลังลงบนพื้น เปิดซิปให้เอ็ดดี้ดู ข้างในเต็มไปด้วยธนบัตร

"นี่น่าจะประมาณสิบล้านกว่าๆ นายคงมีวิธีฟอกเงินพวกนี้ได้ใช่ไหม"

"ยากหน่อย แต่ไม่น่าจะมีปัญหา เจ้านายไปหาเงินสดเยอะขนาดนี้มาจากไหนครับ?"

"เรื่องนั้นนายไม่ต้องถามหรอก แต่ฉันไม่ได้ทำผิดกฎหมายนะ"

เอ็ดดี้พยักหน้า ไม่ได้คิดจะซักไซ้ต่อ

"ตั้งใจทำงานนะ รีบซื้อบริษัทเอเบนให้ได้ จะได้มี NZT ใช้กันอย่างอิสระ อ้อ หลังจากนี้ช่วยทำกรีนการ์ดให้ฉันด้วยนะ แล้วก็โอนเงินเข้าบัญชีให้ฉันหน่อย ฉันต้องการสถานะที่ถูกกฎหมายที่นี่"

"ผมนี่กลายเป็นทนายส่วนตัวของคุณไปแล้ว มีเงินขนาดนี้น่าจะจัดการได้ไม่นาน เดี๋ยวผมจะติดต่อกลับไป"

เอ็ดดี้ในตอนนี้ยังต้องการ NZT อยู่ ดังนั้นจึงทำงานอย่างขยันขันแข็ง

เริ่มจาก ไร้ขีดจำกัด ต่อด้วยการไปที่โลกของ พี่สาวล่องหน เวลาที่สามารถอยู่ในโลกนี้ได้นั้นสั้นมาก เนื้อเรื่องหลักมีแค่วันเดียว ที่เวลายืดออกไปได้ก็เพราะมีฉากที่น้องสาวอธิบายเรื่องงานวิจัยของเธอในตอนท้าย

ก็ไม่ต้องทำอะไรซับซ้อน ใส่สูทที่ดูดี แล้วก็บอกความต้องการกับน้องสาวโดยตรงเลย

ตัวเองได้รู้ถึงสรรพคุณของยาของน้องสาว จึงมาที่นี่โดยเฉพาะเพื่อสอบถามขั้นตอนการผลิต และนำเงินสดมาหนึ่งกระเป๋าเพื่อเป็นการขอบคุณ

ตอนที่คุยเล่นกับน้องสาวในตอนนั้น หลินหยุนก็ได้แอบถามถึงสารเคมีเหล่านั้นของน้องสาวไว้แล้ว เผื่อว่าโลกของ พี่สาวล่องหน จะจบลงอย่างกะทันหัน ก็จะได้ลองทดลองเอง

แม้ว่าหลินหยุนจะไม่คิดว่าแค่เทส่วนผสมไม่กี่อย่างรวมกันจะทำให้น้ำยาล่องหนได้ แต่หลักๆ แล้วก็คือมาส่งเงินให้น้องสาว

แต่ก่อนหน้านั้น เพื่อให้การเจรจาต่อรองมีประสิทธิภาพมากขึ้น หลินหยุนเลือกที่จะกิน NZT เข้าไปหนึ่งเม็ด ว่าแต่ตั้งแต่หลินหยุนกลายเป็นสไปเดอร์แมนก็ไม่ได้กิน NZT อีกเลยนะ

พอกินเข้าไปเม็ดหนึ่ง หลินหยุนก็รู้สึกถึงความผิดปกติในทันที

"อ๊ากกก—!"

ประสาทสัมผัสเฉียบคมเกินไปแล้ว!

แสงสว่าง เสียง สัมผัสเบาๆ ของลมแอร์ที่พัดมาโดนผิวของหลินหยุน ข้อมูลหลั่งไหลเข้ามาในสมองอย่างบ้าคลั่ง หลินหยุนรับไม่ไหวอยู่ครู่หนึ่ง เขาหลับตาลงแล้วเอามืออุดหู คุกเข่าลงกับพื้น

"เหมือนกับในหนังเรื่อง บุรุษเหล็กซูเปอร์แมน (Man of Steel) ตอนที่นายพลซ็อดเพิ่งถอดหน้ากากออกและหายใจเอาอากาศของโลกเข้าไป"

แม่ได้ยินเสียงร้องก็รีบเข้ามาดูว่าเกิดอะไรขึ้น แต่หลินหยุนก็โบกมือ บอกว่าตัวเองไม่เป็นไร แล้วก็ให้แม่ไปหาแว่นกันแดดกับที่อุดหูมาให้

หลังจากพักอยู่ครู่หนึ่ง หลินหยุนถึงจะกล้าลืมตาขึ้น แล้วก็รีบรับแว่นกันแดดมาใส่ ที่อุดหูมาอุด ถึงจะดีขึ้นหน่อย

"ฮู—ฮู มันบ้าจริงๆ"

หลินหยุนหอบหายใจ แม้จะดีใจที่ได้กลับมาสู่ความรู้สึกที่ทำได้ทุกอย่างอีกครั้ง แต่เมื่อกี้มันทรมานจริงๆ

การกลายพันธุ์เป็นสไปเดอร์แมนนั้นได้พัฒนาระบบสมองและประสาทไปแล้ว ตอนนี้พอมากระตุ้นให้ทำงานเต็มที่และโอเวอร์คล็อกอีก นี่คือความรู้สึก "แพ้" หรือเปล่านะ

หลินหยุนรู้สึกว่าการควบคุมร่างกายของตัวเองก็เพิ่มขึ้นอีกระดับหนึ่ง ตอนนี้แค่ย้อมผมเป็นสีเงินก็ไปคอสเพลย์เป็นโกคูในร่างสุดยอดได้แล้ว

หลินหยุนส่ายหัว พยายามไม่สนใจความคิดที่ผุดขึ้นมาในหัว ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาทำเรื่องพวกนี้

ในการทดลองช่วงบ่าย น้องสาวก็ทำน้ำยาล่องหนออกมาได้เหมือนในเนื้อเรื่องเดิมจริงๆ

หลินหยุนบอกใบ้เรื่องวิธีทำยาแก้ให้น้องสาวอีกหน่อย แล้วก็จดสูตรกับขั้นตอนไว้แล้วก็จากไป

แม้ว่าเงินสดกล่องนั้นอาจจะจัดการได้ยากสำหรับครอบครัวของพี่น้องคู่นี้ แต่นี่คือโลกของดิสนีย์!

หลังจากออกจาก พี่สาวล่องหน แล้ว หลินหยุนก็แวะไปที่โลกของ เดอะ โฮสต์ ทันที เตรียมจะทำการแลกเปลี่ยน

เขายังคงปรากฏตัวที่เดิม หลังจากโทรศัพท์ไปหนึ่งครั้ง พี่สาวผมบลอนด์คนนั้นก็รีบขับรถสปอร์ตสีเงินคันเดิมมารับ

"การเปลี่ยนแปลงของคุณ...น่าทึ่งมาก"

คำแรกที่ลงมาก็คือคำนี้ ดูเหมือนว่ามนุษย์ต่างดาวคนนี้จะไม่เคยดูสไปเดอร์แมน

"ใช่ครับ แม่ผมก็พูดอย่างนั้นเหมือนกัน คุณเคยชวนผมไปเที่ยวชมเมืองของคุณไม่ใช่เหรอครับ? คำเชิญนั้นยังใช้ได้อยู่ไหม?"

"แน่นอนค่ะ"

เผ่าพันธุ์ต่างดาวที่อัธยาศัยดี (?) ได้ยินแล้วก็ดีใจมาก

ตลอดทางพี่สาวคนนี้ก็แนะนำสังคมและสภาพความเป็นอยู่ของพวกเขาให้หลินหยุนฟังอย่างกระตือรือร้น ถ้าไม่ใช่เพราะหลินหยุนเคยดูหนังต้นฉบับมาก่อน คงยากที่จะเชื่อว่าเธอคือตัวร้ายในเนื้อเรื่องที่ทำทุกวิถีทางเพื่อตามหามนุษย์

อาจจะเป็นเพราะทำงานหลักเสร็จแล้วก็เลยดีใจมาก?

หลินหยุนก็ถามถึงสถานการณ์การแลกเปลี่ยนของพวกเขาก่อนหน้านี้ด้วย

เพราะสามารถรู้ที่ซ่อนของมนุษย์ได้โดยที่อีกฝ่ายไม่รู้ตัว การจับปลาในอ่างสำหรับมนุษย์ต่างดาวพวกนี้ก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร

ยาสลบไม่กี่ลูก ทุกคนก็เข้าสู่ห้วงนิทราที่สงบสุขในไม่กี่วินาที แล้วก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก

นางเอกก็พยายามจะไปส่งข่าวเหมือนในเนื้อเรื่อง แต่เพราะหลินหยุนได้เตือนไว้จึงมีการเพิ่มกำลังคนเฝ้าระวังมากขึ้น สุดท้ายนางเอกก็ทำไม่สำเร็จ

"วิญญาณ" ต่างดาวของเธอตอนนี้ถูกย้ายไปยังร่างอื่นแล้ว แม้ว่าร่างกายมนุษย์ของเธอจะยังไม่ตาย แต่เรื่องนี้พี่สาวผมบลอนด์ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก

แต่หลินหยุนก็ไม่ได้สนใจปัญหาพวกนี้เท่าไหร่

ที่สำคัญคือ NZT-48

แม้ว่าเผ่าพันธุ์ต่างดาวจะเป็นสังคมยูโทเปีย แต่ก็มีผู้นำและองค์กรตัดสินใจในชีวิตประจำวัน และพวกเขาก็ให้ความสำคัญกับหลินหยุนและ NZT นี้มาก

เพราะผลของมันแข็งแกร่งจริงๆ

NZT ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการปรสิตวิญญาณของพวกเขา แต่ยังทำให้ประสิทธิภาพการทำงานของพวกเขา (สมองมนุษย์) เพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว หลังจากทดลองแล้ว ส่วนประกอบหลักของมันยังมีผลต่อสมองของมนุษย์ต่างดาวสายพันธุ์อื่นที่คล้ายกับมนุษย์อีกด้วย

ในฐานะอารยธรรมระหว่างดวงดาวที่พิชิตมาแล้วหลายสายพันธุ์ การทำงานต่างๆ ของพวกเขาก็สมบูรณ์แบบมากแล้ว ยากที่จะเพิ่มประสิทธิภาพให้สูงขึ้นไปอีก

แต่การใช้ NZT ในวงกว้างกลับสามารถทำให้ประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นอีกระดับหนึ่ง ประโยชน์ที่ได้มานั้นแทบจะประเมินค่าไม่ได้ (หนึ่งสัปดาห์สามารถหยุดพักได้มากขึ้น!)

พวกเขาจะไม่เก็บงำไว้ หลังจากวิจัยและผลิตเวอร์ชันที่ไม่มีผลข้างเคียงออกมาแล้วก็จะวางจำหน่ายในร้านขายยาทั่วไป ตอนนั้นใครๆ ก็สามารถไปรับได้ฟรี

พูดได้อย่างไม่เกินจริงเลยว่า ผู้ค้นพบส่วนประกอบของยานี้สามารถได้รับรางวัลทางวิทยาศาสตร์สูงสุดของพวกเขาได้โดยตรง สิ่งที่พวกเขาขาดไม่ใช่ความสามารถในการวิจัย แต่เป็นวัตถุในการวิจัย

แค่ไม่กี่วันนี้ พวกเขาก็แทบจะวิจัย NZT จนทะลุปรุโปร่งแล้ว ต่อไปเตรียมจะนำเทคโนโลยีที่มีอยู่มาผสมผสานเพื่อทำการปรับปรุงให้ไม่มีผลข้างเคียง หรือแม้กระทั่งการเปลี่ยนแปลงบุคลิกภาพที่อาจเกิดขึ้น

ในโลกของ ไร้ขีดจำกัด เอ็ดดี้ยังไม่ได้ซื้อบริษัทเอเบนเลยด้วยซ้ำ

พี่สาวผมบลอนด์คนนี้ก็ไม่ได้ปิดบังหรือโกหกอะไร บอกทุกอย่างที่เธอรู้ให้หลินหยุนฟังตามความจริง บอกว่าผู้นำของพวกเขายินดีมาก และจะมาขอบคุณหลินหยุนด้วยตัวเอง

ถ้าเป็นหลินหยุนคนปกติ อาจจะรู้สึกเขินอายบ้าง แต่หลินหยุนในสภาพที่ใช้ NZT อยู่ตอนนี้ไม่เกรงใจเลย

"งั้นผมขอให้พวกคุณช่วยอะไรเล็กๆ น้อยๆ ได้ไหมครับ?"

"เชิญพูดเลยค่ะ ความต้องการของคุณเราจะพยายามตอบสนองให้ได้มากที่สุด"

"คุณก็เห็นกล้ามเนื้อของผมแล้ว ช่วงนี้ผมแข็งแกร่งขึ้นมาก พวกคุณมีเครื่องมือทดสอบอะไรบ้างไหมครับ?"

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]