บทที่ 07 - ในขณะเดียวกัน ณ ปาร์ตี้ผู้กล้า

༺༻

ทีน่า นักรบเผ่าอสูรแห่งปาร์ตี้ผู้กล้า แมวสาวเผ่าอสูรคนนี้กำลังเผชิญกับวันที่ยากลำบากที่สุดในช่วงนี้

"ไม่นะ ฉันหมายถึง ตัวเลขมันไม่ตรงกันเลย! หูดีแต่ตาบอดรึไง?"

"ฉันไม่ชินกับการจัดการตัวเลขน่ะ"

"ถึงอย่างนั้น เธอก็ควรจะทำงานของเธอให้ดีสิ!"

"แล้วเธอล่ะ ทักษะการซักผ้าของเธอก็แย่ไม่ใช่เหรอ? อวดดีว่าถูกเลี้ยงดูมาอย่างดีที่โบสถ์รึไง?"

"อยากมีเรื่องเหรอ?!"

โรสและแคลร์กำลังโต้เถียงกันอย่างดุเดือดต่อหน้าเธอ ใช้คำพูดที่รุนแรง นี่กลายเป็นเรื่องปกติไปแล้วในช่วงนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตั้งแต่ที่พวกเธอทั้งสองคนเริ่มจัดการงานจิปาถะ

พวกเธอคอยจับผิดงานของกันและกันอยู่ตลอดเวลา

‘...มันก็เป็นเรื่องธรรมดาที่พวกเธอจะทำไม่ได้ พวกเธอไม่เคยลองทำมาก่อนนี่นา’

ผู้หญิงในปาร์ตี้ผู้กล้าส่วนใหญ่มาจากภูมิหลังที่สูงส่ง โรสเป็นลูกสาวของหัวหน้าเผ่าเอลฟ์ และแคลร์เป็นนักบุญหญิง ทั้งคู่ไม่เคยทำงานบ้านมาก่อน แต่ทั้งคู่ก็หยิ่งเกินกว่าจะยอมรับความผิดพลาดของตัวเอง ดังนั้นพวกเธอจึงวิพากษ์วิจารณ์กันและกันล่วงหน้า ตรรกะคลาสสิกที่ว่า ‘ทำไมเธอถึงบ่นในเมื่อเธอก็ทำไม่ได้เหมือนกัน?’ โดยธรรมชาติแล้ว การโต้เถียงของพวกเธอไม่เคยมีประโยชน์

‘เอาเถอะ สองคนนั้นก็ทะเลาะกันเป็นประจำอยู่แล้ว’

นักบุญหญิงแคลร์และเอลฟ์โรส พวกเธอไม่ถูกกันมาตั้งแต่แรก เอลฟ์ที่เชื่อในวิญญาณและนักบุญหญิงที่บูชาพระเจ้าเป็นศัตรูกันโดยธรรมชาติ กิจวัตรประจำวันของพวกเธอคือการแลกเปลี่ยนคำด่าทอและยิงธนูและขีปนาวุธศักดิ์สิทธิ์ใส่กัน อันที่จริง ผู้หญิงในปาร์ตี้ผู้กล้ากำลังแข่งขันกันเอง ทั้งหมดต้องการที่จะได้เป็นภรรยาของผู้กล้าในอนาคต มันเป็นโอกาสที่จะได้รับทั้งความมั่งคั่งและเกียรติยศไปพร้อมๆ กัน แต่จะมีภรรยาอย่างเป็นทางการได้เพียงคนเดียว ถึงแม้ว่านางสนมจะเป็นอีกเรื่องหนึ่งก็ตาม

ปกติแล้ว ทั้งสามคนจะทะเลาะกันเป็นประจำ เหตุผลที่ปาร์ตี้ที่ใกล้จะระเบิดนี้ยังคงดำเนินไปได้ด้วยดีก็เพราะเหตุผลเดียวเท่านั้น

‘เพราะนักเวทอีฮยอนอู’

เมื่อฮยอนอูอยู่ ปาร์ตี้ก็ดำเนินไปได้อย่างราบรื่น มีเหตุผลหลายประการสำหรับเรื่องนั้น ฮยอนอูดูแลงานจิปาถะที่พวกเธอเกลียด การมีอยู่ของเขาในฐานะศัตรูร่วมกันทำให้ผู้หญิงผูกพันกันผ่านการนินทาและคลายความเครียด เขามีความสามารถพอที่จะแก้ปัญหาส่วนใหญ่ได้ด้วยตัวเอง

‘แต่ตอนนี้ เขาไปแล้ว’

การได้รับมอบหมายให้ทำงานบ้านก็น่ารำคาญพอแล้ว แต่ผู้หญิงคนอื่นก็ยังคงหาเรื่องทะเลาะอยู่ตลอดเวลา ไม่มีทางที่จะปลดปล่อยความเครียดที่สะสมอยู่ได้ เป็นเรื่องธรรมดาที่ปาร์ตี้จะไม่สามารถทำงานร่วมกันได้

‘เฮ้อ! พวกเขาคิดอะไรอยู่? ขับไล่นักเวทออกไปเนี่ยนะ?!’

ทีน่าไม่ได้อยู่ที่นั่นตอนที่ฮยอนอูถูกขับไล่ จากมุมมองของเธอ เธอตื่นขึ้นมาก็พบว่านักเวทของปาร์ตี้หายตัวไปอย่างกะทันหัน ทีน่าไม่ได้ชอบฮยอนอูเป็นพิเศษ เธอมักจะพบว่าเขาขี้บ่นและขัดจังหวะชีวิตเซ็กส์ของเธอ แต่เธออยากให้เขาไปไหม? ไม่เลย

‘นักเวทมนุษย์คนนั้นทำงานเยอะมาก’

ไม่ใช่แค่งานบ้านที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้ การจัดการเอกสาร การจัดการเงิน การยืนยาม การพิชิตดันเจี้ยน และแม้กระทั่งการสังหารมอนสเตอร์ หากไม่มีนักเวทคนนั้น ปาร์ตี้ก็แทบจะทำงานไม่ได้ และตอนนี้คนคนนั้นจากไปโดยไม่มีการส่งมอบงานใดๆ ผลลัพธ์ก็ชัดเจนอยู่แล้ว นอกจากนี้ นักเวทคนนั้นยังมีฝีมืออย่างไม่น่าเชื่อ โรสและแคลร์ที่อยู่ข้างหลังอาจจะไม่รู้ แต่ทีน่าที่ต่อสู้อยู่แนวหน้าได้สูญเสียการนับไปแล้วว่าเธอได้รับการช่วยเหลือจากเวทมนตร์นั้นกี่ครั้ง

"ฉันต้องหาทางพาพวกเขากลับมาให้ได้....."

ทีน่าเหลือบมองไปที่เลออนอย่างลับๆ ทางออกนั้นง่ายมาก เลออนแค่ต้องขอโทษนักเวท มนุษย์ใจดีคนนั้นก็จะแกล้งทำเป็นพ่ายแพ้และให้อภัยเขาเหมือนเคย ปัญหาคือเลออนดูเหมือนจะไม่มีความตั้งใจที่จะทำเช่นนั้น

"......แต่ฉันจะบอกให้เขาขอโทษก่อนก็ไม่ได้"

นั่นจะทำให้เกียรติของผู้กล้าเสียหาย ทุกคนรู้ว่าเลออนรู้สึกด้อยกว่าฮยอนอู เลออนจะทำอย่างไรถ้าถูกบอกให้ขอโทษก่อน? ไม่แน่ใจว่าเขาจะขอโทษจริงๆ หรือไม่เมื่อได้ยินเช่นนั้น แต่ทันทีที่คำพูดเหล่านั้นถูกพูดออกมา เลออนก็จะหมายหัวผู้พูดอย่างแน่นอน

"แล้วฉันก็จะตามหลังผู้หญิงพวกนั้นอย่างแน่นอน"

ไม่ว่าในกรณีใด สำหรับเลออนแล้ว เธอก็จะกลายเป็น ‘ผู้หญิงที่ให้ความสำคัญกับฮยอนอูมากกว่าตัวเอง’ นั่นจะส่งผลอย่างมากต่อการเลือกในอนาคต แล้วผู้หญิงพวกนั้นล่ะ พวกเธอเป็นแค่ตัวป่วนธรรมดาๆ หรือ? เห็นได้ชัดว่าพวกเธอจะกระโจนเข้าใส่เหมือนไฮยีน่า

"โอ้โห... คิดถึงนักเวทคนนั้นมากเลยเหรอ? งั้นก็ไปรวมทีมกับนักเวทคนนั้นสิ"

"ใช่แล้ว ผู้กล้า เธอเหมือนจะชอบนักเวทมากกว่านายนะ~"

".......ฉันทนดูไม่ได้"

ผู้หญิงทุกคนในปาร์ตี้รู้เรื่องนี้ ดังนั้นมันจึงเป็นสถานการณ์ที่สิ้นหวังที่ทุกคนรู้ปัญหาและวิธีแก้ปัญหาแต่กลับมองไปรอบๆ

"เฮ้อ....."

ในช่วงเวลาแห่งความหงุดหงิดนั้น หอกแห่งการกล่าวหาก็หันไปทางทีน่า

"ทีน่า เธอมีสิทธิ์อะไรมาถอนหายใจ?"

"เอ่อ อะไรนะ?"

"ใช่แล้ว! ไม่ใช่หน้าที่ของเธอเหรอที่จะนำเควสมา? แล้วทำไมเธอถึงนำเควสที่แย่ขนาดนี้มา?"

"ฉันไม่มีทางเลือก! หายากนะที่จะหาเควสที่ตรงกับระดับของเราได้"

ถึงแม้จะเป็นปาร์ตี้ผู้กล้าที่กำลังเสื่อมถอย พวกเขาก็ไม่สามารถรับเควสธรรมดาๆ ได้ และหายากที่จะหาเควสที่จ่ายเงินดีๆ ได้ง่ายๆ ทีน่าที่ไปที่กิลด์เพื่อดูเอกสารก็เวียนหัว พอได้สติ เธอก็รับเควสที่จ่ายเงินน้อยจากหัวหน้ากิลด์ไปแล้ว เป็นเรื่องน่าแปลกที่นักเวทคนนั้นสามารถหาเควสดีๆ แบบนั้นมาได้อย่างง่ายดาย

"เดี๋ยวก่อน แล้วผู้หญิงพวกนี้ล่ะ?"

การเงียบทำให้พวกเธอได้ใจ

"แล้วฉันก็นำเควสที่เหมาะสมมาแล้ว! แต่พวกเธอยังจัดการงานจิปาถะพวกนี้ไม่ได้เลยเหรอ? พวกเธอไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นนักผจญภัยเลยนะ ไม่ต้องพูดถึงการเป็นผู้หญิงเลย"

"อะไรนะ อะไรนะ?"

"พูดจบแล้วเหรอ?"

ขณะที่การโต้เถียงกำลังจะบานปลายเป็นเรื่องชกต่อย

"โอเค โอเค หยุดเถอะ"

เลออนที่แกล้งทำเป็นไม่สังเกต ลุกขึ้นมาห้าม

"ไม่ต้องกังวลมากหรอกทุกคน ไม่ใช่ว่าเรารีบร้อนอะไร เรามีเงินอุดหนุนจากราชวงศ์อยู่"

"นั่นมัน......"

เมื่อเห็นสีหน้าที่ไร้กังวลของพวกเขา ทั้งสามคนก็พูดไม่ออกไปชั่วขณะ ...เป็นไปได้ไหมว่าเขาไม่เข้าใจความร้ายแรงของสถานการณ์จริงๆ?

"เราเคยจัดการงานพวกนี้ทั้งหมดใช่ไหมล่ะ? เดี๋ยวก็ชินไปเองถ้าทำไปเรื่อยๆ อย่ารีบร้อนแล้วทำไปตามจังหวะของเรา"

"เอ่อ ใช่ นั่นแหละเลออนเลย เขาอยู่คนละระดับกับเรา"

แต่คนเดียวที่พูดแบบนั้นได้กลับไม่อยู่ที่นี่ ผู้หญิงทั้งหลายฝืนยิ้ม มันจะโอเคจริงๆ เหรอที่จะตามผู้กล้าคนนี้ไป? ความรู้สึกไม่แน่นอนค่อยๆ คืบคลานเข้ามาในใจของพวกเขา

ผมเห็นเอมี่กำลังลำบากกับการย้ายกระเป๋าเดินทางบางส่วน ผมค่อยๆ เข้าไปใกล้แล้วยกของที่อยู่ด้านบนขึ้น

"เอ่อ อะไรคะ?"

เอมี่ตกใจเล็กน้อยกับน้ำหนักที่เบาลงอย่างกะทันหัน เมื่อเห็นผม ใบหน้าของเธอก็แดงระเรื่อ

"แขกเหรอคะ?"

"จะไปไหนเหรอครับ? ให้ผมช่วยนะ"

"ไม่ได้ค่ะ ดิฉันจะให้แขกทำงานไม่ได้!"

"อ่า ไม่เอาน่า แขกอะไรกัน? ผมก็แค่คนมาอาศัยฟรีๆ ช่วยแบบนี้แล้วรู้สึกสบายใจขึ้น"

เอมี่กระโดดไปมา พยายามจะช่วย แต่ความสูงที่แตกต่างกันมากเกินไป เมื่อผมยกมือขึ้น แขนของเธอก็เอื้อมไม่ถึงเลย

"งั้น~ จะไม่นำทางให้ผมเหรอครับ? แขนผมเริ่มจะปวดแล้วนะ"

"เอ่อ งั้นก็ได้ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ"

เอมี่พยักหน้า ใบหน้าของเธอแสดงความงุนงงและขอบคุณอย่างแท้จริง

‘มันสดชื่นดีนะที่ได้เห็นปฏิกิริยาแบบนี้หลังจากที่ต้องรับมือกับผู้หญิงที่ไม่รู้จักบุญคุณพวกนั้น’

สาวใช้ที่มีคะแนนบุคลิกภาพ 100, คะแนนใบหน้า 100, คะแนนหน้าอก 1000, และคะแนนต้นขาน้ำผึ้ง 10000 หน้าอกที่กำลังจะทะลักออกมาจากชุดของเธอเมื่อมองจากด้านบนก็สมบูรณ์แบบเช่นกัน

"นอกจากนี้ การเรียกผมว่าแขกมันทำให้รู้สึกห่างเหินเกินไป"

"อย่างนั้นเหรอคะ?"

"ผมบอกแล้วไงว่าผมมาจากชนชั้นสามัญ เรียกผมว่าฮยอนอูสบายๆ ก็ได้"

"อะไรนะคะ?!"

เอมี่ดูสับสนยิ่งกว่าเดิม

"นั่น นั่นมันเป็นไปไม่ได้ค่ะ! อย่างน้อยก็ให้ดิฉันเติม 'คุณ' เข้าไปเถอะค่ะ!"

"ก็ได้ งั้นเราตกลงกันว่าแทนที่จะเรียกแขก คุณจะเรียกผมว่าคุณฮยอนอูนะ?"

"อ๊ะ อ๊ะ!"

เอมี่ที่สับสน แก้มป่องเมื่อรู้ว่าตัวเองโดนหลอก

"...คุณฮยอนอูขี้แกล้งจังเลยนะคะ"

"ผมไม่ได้เป็นแบบนี้กับทุกคนนะ เฉพาะกับสาวน่ารักๆ อย่างเอมี่เท่านั้น"

"นั่น นั่นก็รวมถึงด้านนี้ด้วย......."

เอมี่หันหน้าไปทางอื่น ใบหน้าของเธอแดงก่ำ รอยแดงลามไปถึงหูของเธอ แสดงให้เห็นถึงความเขินอายของเธออย่างชัดเจน ท้ายที่สุดแล้ว ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่ไม่ชอบถูกเรียกว่าน่ารัก

"จากนี้ไป ดิฉันจะถือเองค่ะ! ขอบคุณมากนะคะ!"

เอมี่รีบเดินจากไปด้วยฝีเท้าที่รวดเร็ว กระโปรงของเธอพลิ้วไหว เผยให้เห็นพื้นที่ที่น่าเย้ายวนระหว่างต้นขาน้ำผึ้งและสะโพกของเธอสั้นๆ

‘อ่า อยากจะยกกระโปรงของเธอแล้วจับเธอพิงกำแพงตอนนี้เลย’

ถึงแม้ผมจะอยากทำแบบนั้นมากแค่ไหน แต่มันก็ยังไม่ถึงเวลา ต้องสร้างความเสน่หาในระดับหนึ่งก่อนที่จะข้ามเส้นนั้นไป

‘ดูเหมือนจะรอยากจนถึงตอนนั้นนะ ไม่มีวิธีที่ง่ายกว่านี้เหรอ?’

[หน้าต่างพรศักดิ์สิทธิ์]

ชื่อ: อีฮยอนอู

เทพ: เทพธิดาซัคคิวบัส (SSS)

ได้รับค่าสถานะปรับตัวระหว่างมีเพศสัมพันธ์, ได้รับแต้มซัคคิวบัส, ได้รับพรเมื่อพิชิตผู้หญิงสำเร็จ

พร

พรแห่งซัคคิวบัส

ขยายความสุขระหว่างมีเพศสัมพันธ์และการเล้าโลม ผลจะทวีคูณหลายเท่าเมื่อมีความเสน่หาสูงขึ้น แม้แต่สาวบริสุทธิ์ก็ไม่รู้สึกเจ็บปวด ความแข็งแกร่งและความต้องการทางเพศของผู้ใช้เพิ่มขึ้นอย่างมาก

ทักษะ

แต้ม 0p

ผมกำลังตรวจสอบหน้าต่างพรศักดิ์สิทธิ์อย่างไม่มีจุดหมายเมื่อ

[บริการอีโรติกพิเศษจากเทพธิดาซัคคิวบัสแสนสวย!]

[ใช้การสุ่มซัคคิวบัสฟรี เพียงครั้งเดียวเท่านั้น!]

[โอกาสที่จะได้ขยี้และพิชิตสาวใช้ที่น่าปรารถนาอย่างละเอียด!]

".......นี่มันอะไรกันอีกเนี่ย?"

ทันใดนั้น เทพธิดาซัคคิวบัสก็ได้ส่งของขวัญมาให้

༺༻