บทที่ 2: เขาคือนักดาบ

บทที่ 2: เขาคือนักดาบ

ร่างกาย!

ในโลกของวันพีซ ร่างกายคือนายทุนของทุกสิ่งอย่างไม่ต้องสงสัย

ไม่ว่าจะเป็นนักดาบหรือการใช้ความสามารถของผลปีศาจก็ตาม

ทุกคนในโลกนี้มีสมรรถภาพทางกายที่ยอดเยี่ยม แม้แต่โจรสลัดธรรมดาๆ ก็ตาม สิ่งนี้เห็นได้จากปริมาณอาหารที่ลูฟี่กินในแต่ละมื้อ

แม้ว่าชินเปย์จะถูกจัดว่าเป็นโจรสลัดฝีมือดีเมื่อพิจารณาจากค่าหัวของเขา แต่นั่นก็เป็นเพียงสำหรับแดนสวรรค์ของมือใหม่ในสี่ทะเลเท่านั้น มันยังไม่เพียงพอในแกรนด์ไลน์

แม้แต่ในสี่ทะเล ค่าหัวของบรรดาผู้ที่สามารถถูกเรียกว่าโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ก็มีมูลค่าหลายสิบล้านแล้ว

ระบบนี้เป็นดั่งนิ้วทองคำสำหรับการช่วยส่งเสริมการเติบโตอย่างแท้จริง ราวกับว่ามันสัมผัสได้ถึงความคิดของเขา หน้าต่างร้านค้าก็เปลี่ยนไป ปรากฏไอเท็มหลากหลายชนิดที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาสมรรถภาพทางกาย และราคาทั้งหมดก็อยู่ในขอบเขตที่เขาสามารถจ่ายได้ในปัจจุบัน

“ห้องแห่งกาลเวลา!” หลังจากกวาดตามองอย่างรวดเร็ว สายตาของชินเปย์ก็จับจ้องไปที่รูปภาพหนึ่ง

ช่างคุ้นเคยเหลือเกิน

ในห้องแห่งกาลเวลาของดราก้อนบอล หนึ่งปีข้างในนั้นเทียบเท่ากับหนึ่งวันข้างนอก

ราคาเช่าห้องแห่งกาลเวลาคือหนึ่งร้อยคะแนนการต่อสู้ต่อวัน

เมื่อเทียบกับไอเท็มประยุกต์อื่นๆ ชินเปย์รู้สึกว่านี่คือสิ่งที่คุ้มค่าที่สุด

สำหรับเขา ไม่มีอะไรล้ำค่าไปกว่าเวลาอีกแล้วในตอนนี้

เขาคลิกซื้อ

หน้าต่างป๊อปอัปปรากฏขึ้น

[ระบบ: โฮสต์ยืนยันที่จะเช่าผลิตภัณฑ์นี้และดำเนินการใช้งานหรือไม่?]

[คำแนะนำ: ในห้องแห่งกาลเวลา หากคุณมีโค้ชคอยให้คำแนะนำหรือฝึกซ้อมกับคุณ คุณจะพัฒนาความแข็งแกร่งทางกายภาพและประสบการณ์การต่อสู้ได้รวดเร็วยิ่งขึ้น!]

หือ?

โค้ชและคู่ซ้อม?

[ระบบ: พบตัวละครที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเป็นคู่ซ้อมกับโฮสต์แล้ว, ฮันมะ ยูจิโร่ จากเรื่อง บากิ คุณต้องการจ้างเขาหรือไม่?]

ค่าใช้จ่ายทั้งหมดในการจ้างคือ 100 คะแนนการต่อสู้

ฮันมะ ยูจิโร่ หรือที่รู้จักในนามสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดในปฐพีจากเรื่องบากิ บิดาของตัวเอกชาย เพดานสูงสุดของนักสู้แห่งมวลมนุษย์ เขาแข็งแกร่งน่าสะพรึงกลัวเพียงใด?

เพียงแค่กระทืบเท้าเบาๆ อาคารสูงร้อยเมตรทั้งหลังก็สั่นสะเทือน

หากชั้นได้รับการชี้แนะจากเขา วิชาดาบของชั้นจะพัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดดอย่างแน่นอน และอาจถึงขั้นเปลี่ยนเป็นวิชาสังหารที่แท้จริงได้!

คุ้มค่า!

จากนั้น ชินเปย์ก็เช่าห้องแห่งกาลเวลาเป็นเวลาสามวัน บวกกับค่าโค้ชอีกหนึ่งร้อยคะแนน รวมเป็นสี่ร้อยคะแนนการต่อสู้

ในเวลาเดียวกัน ระบบยังแนะนำไอเท็มชิ้นหนึ่งด้วย

ประสบการณ์วิชาดาบของฮิมุระ เคนชิน ตัวเอกชายจากเรื่อง ซามูไรพเนจร, แก่นแท้ของเพลงดาบล่องนภา (ฮิเท็น มิตสึรุงิริว)

ประสบการณ์นี้ไม่เพียงแต่จะช่วยพัฒนาคุณภาพของทักษะดาบที่มีอยู่ของชินเปย์เท่านั้น แต่ยังให้โอกาสเขาในการเข้าถึงทักษะเฉพาะตัวของเพลงดาบล่องนภา... ซึ่งก็คือเทคนิคขั้นสูงยิ่งขึ้นไปอีก

ในฐานะนักดาบ จะไม่มีทักษะเฉพาะตัวสักหนึ่งหรือสองอย่างได้อย่างไร?

นายไม่เห็นหรือว่าโซโรเติบโตขึ้นอย่างไร ด้วยเพลงดาบสิงโตและวิหคเพลิง 360 ปอนด์ ที่เมื่อเขาออกกระบวนท่า ไม่เพียงแต่พลังทำลายล้างจะทะลุขีดจำกัด แต่ระดับความเท่ของเขาก็พุ่งสู่จุดสูงสุดเช่นกัน?

ซื้อเลย!

ทันใดนั้น จิตวิญญาณของชินเปย์ก็ถูกดึงเข้าไปในพื้นที่ลึกลับและเข้าสู่ห้องแห่งกาลเวลา

คนที่ยืนอยู่ตรงข้ามเขาคือชายผู้มีผมสีแดงดกหนาราวกับราชสีห์คลั่ง ร่างกายเต็มไปด้วยมัดกล้าม ดวงตาทรงพลังและท่าทางที่ดูเหนือกว่าใคร

ฮันมะ ยูจิโร่

“นักดาบสินะ”

ฮันมะ ยูจิโร่ มองลงมาที่ชินเปย์ ซึ่งถือดาบศาสตราจักรพรรดิไว้ในมือแล้วและมีท่าทีราวกับกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ เขากล่าวอย่างเฉยเมยว่า “แกจะอยู่ที่นี่ไปอีกสามปีข้างหน้า จะมีแค่แกกับชั้น ชั้นจะรับผิดชอบในการขัดเกลาร่างกายของแกและเล่นสนุกกับแกสักสองสามกระบวนท่า ที่นี่ แกจะตาย แต่แกก็จะเกิดใหม่ในทันที กล่าวอีกนัยหนึ่ง สามปีนี้จะเป็นชีวิตที่เหมือนตกนรกอย่างที่แกจินตนาการไม่ถึง สิ่งเดียวที่แกทำได้คือเอาชนะชั้น... แม้ว่าความหวังมันจะริบหรี่ก็ตาม”

“อย่างไรก็ตาม ตราบใดที่แกสามารถปรับตัวเข้ากับความเจ็บปวดจากการถูกชั้นทรมานได้อย่างรวดเร็ว บางทีแกอาจจะรู้สึกดีขึ้นก็ได้”

ฮันมะ ยูจิโร่ มีรอยยิ้มที่ชั่วร้ายอย่างยิ่งบนใบหน้าของเขา

วินาทีต่อมา โดยไม่สนใจว่าชินเปย์จะเตรียมพร้อมหรือไม่ เงาร่างหนึ่งก็กระโจนออกมาอย่างกะทันหันราวกับเสือออกจากกรงและพุ่งเข้าหาชินเปย์

การเคลื่อนไหวของร่างกายอันน่าสะพรึงกลัวและรัศมีที่แผ่ออกมาได้สร้างลมกระโชกแรงขึ้นในทันที

ชินเปย์กุมด้ามดาบแน่น ทำตามสัญชาตญาณของร่างกาย และตั้งท่า!

เมื่อเวลาผ่านไป ชินเปย์เริ่มรู้สึกเสียใจ

เขารู้สึกว่าเขาประเมินเวลาสามปีต่ำเกินไป ที่สำคัญที่สุดคือ เขากำลังต่อสู้กับฮันมะ ยูจิโร่ตลอดเวลา

ในห้องแห่งกาลเวลาแห่งนี้ซึ่งแตกต่างจากต้นฉบับอยู่บ้าง เขาไม่จำเป็นต้องนอนและไม่ต้องกังวลเรื่องความตาย... แต่ไม่ว่าเขาจะลืมตาหรือหลับตา สิ่งที่เขาเห็นทั้งหมดคือใบหน้าที่เกรี้ยวกราดของฮันมะ ยูจิโร่ และเสียงเยาะเย้ยในความอ่อนแอของเขา

ชินเปย์ไม่ได้กำลังกัดฟันและยืนหยัด เขาไม่มีทางเลือก!

หากปราศจากความแข็งแกร่งที่เพียงพอ แม้ว่าจิตวิญญาณของเขาจะกลับคืนสู่ร่างกาย เขาก็จะไม่สามารถอยู่รอดในโลกของวันพีซได้

ถึงแม้จะฝ่ากรงขังของกองทัพเรือและหนีรอดจากการปิดล้อมไปได้ แล้วจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป?

คะแนนการต่อสู้ได้มาจากการฆ่าคน โดยเฉพาะตัวละครในเนื้อเรื่อง!

การผูกมัดกับระบบนี้หมายความว่าเขาต้องต่อสู้ ต้องเดินผ่านภูเขาซากศพและทะเลโลหิตเพื่อไปให้ถึงจุดสิ้นสุดและกลายเป็นนักดาบผู้ไร้เทียมทาน!

หากปราศจากความตระหนักรู้และความเข้าใจที่ชัดเจนนี้ แม้ว่าคุณจะกลับสู่ความเป็นจริงและอยู่รอดในวันพีซได้ คุณก็จะไม่มีวันดีๆ มากนัก

ที่สำคัญที่สุดคือ เขาไม่อยากตาย!

นี่คือสัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดของสิ่งมีชีวิตทุกชนิด

ในวันพีซ ผู้อ่อนแอไม่มีสิทธิ์มีเสียง ไม่มีสถานะ... พวกเขาทำได้เพียงถูกรังแก

ชินเปย์ไม่ต้องการจบลงแบบนั้น ความอ่อนแอคือบาปดั้งเดิม!

ด้วยความเชื่อนี้ เขาจึงถูกฮันมะ ยูจิโร่ สังหารในทันทีด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวในช่วงเริ่มต้น และตายวันละหลายพันครั้ง จากนั้นค่อยๆ เกิดใหม่วันละหลายร้อยครั้ง และจากนั้นก็หลายสิบครั้ง จากการต่อต้านอย่างอดทนในช่วงแรก สู่การสามารถหลบหลีกได้อย่างยากลำบาก และไปจนถึงการโต้กลับในภายหลัง ในช่วงเวลานี้ ไม่มีใครนอกจากตัวเขาเองที่รู้ว่าเขาต้องผ่านอะไรมาบ้าง

ไม่มีแนวคิดว่าเวลาไหลเร็วแค่ไหนในพื้นที่นี้

ชินเปย์รู้สึกชาไปหมด ค่อยๆ มีเพียงความคิดเดียวผุดขึ้นในใจของเขา

ฆ่ามัน!

ฆ่าฮันมะ ยูจิโร่!

แม้แต่ตัวชินเปย์เองก็ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใดแล้ว ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยหนวดเครา ผมยาวสีดำของเขายาวถึงเอว และรูปลักษณ์ของเขาก็ดูโทรมเล็กน้อย แต่รัศมีของเขากลับค่อยๆ สงบนิ่งและเก็บงำจากความหุนหันพลันแล่นในตอนแรก

ดุจดั่งดาบยาวเจ็ดฟุตที่ยังไม่ถูกชักออกจากฝัก

ตู้ม!

ในสนามรบ เงาดำสองสายพุ่งผ่านกันกลางอากาศ แสงดาบและหมัดที่แข็งแกร่งสาดประกายในชั่วพริบตา และยากที่จะมองเห็นว่าพวกมันปะทะกันกี่ครั้ง

มันเป็นเพียงภาพติดตา

จนกระทั่งทั้งสองแยกจากกันและร่วงลงสู่พื้น

ฮันมะ ยูจิโร่ มีสีหน้าเรียบเฉยขณะที่ยกแขนขึ้นและมองไปที่รอยตัดบนหมัดของเขา ซึ่งมีเลือดไหลออกมาไม่หยุด

เขาเลียมันด้วยลิ้นของเขา จากนั้นมองไปที่นักดาบที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม นิ่งสงบดั่งศิลา ในที่สุด เป็นครั้งแรกที่เขายอมรับในความแข็งแกร่งของคู่ต่อสู้: “ดาบของแกคมกว่าเมื่อสองปีก่อนมาก ดูเหมือนว่าแกจะเข้าถึงแก่นแท้ของวิชาดาบได้บ้างแล้ว ในกรณีนั้น ชั้นจะแสดงฝีมือที่แท้จริงให้แกดู!”

หลังจากพูดจบ เส้นเลือดสีน้ำเงินทั่วร่างกายของเขาก็ขยับไปมาราวกับงูตัวเล็กๆ และภาพนั้นก็น่าสยดสยองอย่างยิ่ง

เสื้อผ้าของเขาระเบิดออก และเขาก็ก้าวไปข้างหน้าก้าวใหญ่ ทำให้มิติสั่นสะเทือน

จากนั้น ชายคนนั้นก็พุ่งเข้าหาชินเปย์ดุจสายฟ้า

เพลงดาบล่องนภาคือวิชาดาบที่ใช้สำหรับสังหารผู้คน

ชินเปย์มองไปที่คู่ต่อสู้ของเขา ยกแก้มขึ้น และดวงตาของเขาซึ่งซ่อนอยู่ใต้ผมยาว เผยให้เห็นเพียงม่านตาสีแดงเลือดเพียงข้างเดียว... ควันสีแดงหลายสายลอยขึ้นจากร่างกายของเขา

นี่คือ... จิตสังหารของเขา

เพลงดาบล่องนภา และ มังกรทะยานแสง คือสุดยอดเพลงดาบประเภทชักดาบและฟันด้วยความเร็วสูง

ฟุ่บ!

คนสองคนพุ่งผ่านกัน และเส้นสีเงินก็สาดประกายในอากาศ

ชินเปย์ค่อยๆ ยืดตัวตรงและยืนนิ่ง เขามองย้อนกลับไปที่ฮันมะ ยูจิโร่ ซึ่งแข็งทื่อราวกับรูปปั้นหิน และกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ขอบคุณที่ดูแลชั้นตลอดสองปีที่ผ่านมา... ตายซะ”

ขณะที่เขาพูดจบ พร้อมกับเสียงดังเปรี้ยง ฮันมะ ยูจิโร่ ก็ถูกผ่าออกเป็นสองท่อน

ช่วงเอวขาดออกเป็นสองส่วน

บาดแผลที่ถูกดาบตัดนั้นเรียบเนียนราวกับกระจก และไม่มีเลือดไหลออกมาแม้แต่หยดเดียวชั่วขณะ

จนกระทั่งร่างกายส่วนบนของเขาตกลงสู่พื้นเป็นเวลานาน เลือดจำนวนมหาศาลจึงพุ่งกระฉูดและสาดกระจายไปทั่ว

เมื่อมองกันจากระยะไกล ท่ามกลางฉากหลังของกระแสเลือดที่ไหลเชี่ยว มีชายคนหนึ่งถือดาบสีดำอยู่ในมือ เงยหน้ามองความว่างเปล่าด้วยดวงตาที่ลึกล้ำ

ไม่สิ, เขาคือนักดาบ

จบตอน

โปรดติดตามตอนต่อไป

By. charcoal gray silver gold

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═