บทที่ 9: “มหาโจรสลัด” แห่งอีสต์บลู—ครีก?

บทที่ 9: “มหาโจรสลัด” แห่งอีสต์บลู—ครีก?

ไม่นานนัก ราเวนก็ดื่มไวน์ที่แพงที่สุดจนหมด ตบกระเป๋ากางเกงของเขา และร่างกายของเขาก็สั่นสะท้าน!

บัดซบเอ๊ย! เขาลืมไปว่าเขาไม่มีเงินเบรีเหลือเลย!

หรือว่า... เขาจะต้องชักดาบทันทีที่ออกเรือเลยงั้นหรือ? แล้วมันจะต่างอะไรกับโจรสลัดล่ะ!

ราเวนเริ่มด่าทอตัวเองในใจ ในฐานะที่เป็นชายหนุ่มผู้แสนดี เขาจะชักดาบได้อย่างไร?

“อะแฮ่ม คือว่า ท่านทหารเรือ ชั้นเห็นว่าหว่างคิ้วของท่านมีลางร้าย ท่านกำลังประสบปัญหาอะไรอยู่หรือเปล่าครับ? ทำไมไม่ลองเล่าให้ชั้นฟังล่ะ ให้ชั้น... แหวะ! ให้ชั้นวิเคราะห์ให้ท่านฟัง บางทีชั้นอาจจะช่วยท่านได้นะ”

ราเวนมองไปที่สโมคเกอร์ซึ่งกำลังดื่มอย่างเศร้าสร้อยอยู่ข้างๆ เขา และขอความช่วยเหลือ “แน่นอนว่า เป็นการตอบแทน ท่านทหารเรือเพียงแค่ต้องเลี้ยงเครื่องดื่มให้ชั้นแก้วหนึ่งเท่านั้น”

“หืม?”

เมื่อได้ยินดังนั้น สโมคเกอร์ก็ตกใจและมองราเวนอย่างสับสน “แกไม่ได้พกเงินมาเหรอ?”

เอ่อ...

ราเวนรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย เขาไม่คาดคิดว่าสโมคเกอร์ แม้จะดูอ่อนแออย่างเห็นได้ชัด กลับมีสายตาที่เฉียบคมขนาดนี้ ชี้เป้าไปที่สถานการณ์ลำบากของเขาได้ทันที

“ครับ พอดีชั้นรีบออกมาเกินไปเลยลืมพกเงินมา”

ราเวนพยักหน้ายอมรับ ไม่มีเงินก็คือไม่มีเงิน

“เจ้าของร้าน เครื่องดื่มของเขาลงบัญชีชั้นไว้”

สโมคเกอร์ไม่ได้ว่าอะไร เมื่อเห็นว่าราเวนดูไม่เหมือนคนที่พยายามจะหลอกลวงเขา แค่เครื่องดื่มแก้วเดียวเขาก็พอจะจ่ายไหว

“2000 เบรี ได้เวลาจ่ายเงินแล้ว!”

เจ้าของร้านเหลือบมองสโมคเกอร์และพูดอย่างเย็นชา

“เท่าไหร่นะ?!”

ดวงตาของสโมคเกอร์เบิกกว้าง เขาลุกขึ้นยืน และจ้องเขม็งไปที่เจ้าของร้าน “แกจะขูดรีดกันรึไง? ไวน์บ้าอะไรจะแพงขนาดนี้!”

“หึ่ม นี่คือไวน์ที่แพงที่สุดของเรา อวสานแห่งโกล ดี. โรเจอร์! แก้วละ 2000 เบรี มีปัญหาอะไรไหม?”

เจ้าของร้านตอบกลับสโมคเกอร์เหมือนเป็นเรื่องที่เห็นได้ชัด ไวน์ที่ตั้งชื่อตามราชาโจรสลัดจะแพงมันผิดตรงไหน?

“แก...!”

ใบหน้าของสโมคเกอร์แดงก่ำ และเขาก็หยิบธนบัตร 2000 เบรีออกมาทั้งน้ำตา

บัดซบเอ๊ย ทั้งชีวิตนี้เขาไม่เคยดื่มไวน์ที่แพงขนาดนี้มาก่อน!

สโมคเกอร์จ้องเขม็งไปที่ราเวนอย่างดุเดือด เขาไม่คาดคิดว่าเจ้าเด็กนี่ แม้จะไม่มีเงิน แต่ก็เป็นนักเลงสุราตัวยง!

“อะแฮ่ม! คือว่า ท่านทหารเรือ ท่านช่างใจกว้างจริงๆ!”

ราเวนเกาหัว เผยรอยยิ้มที่ไม่เป็นพิษเป็นภัย

“ท่านทหารเรือ เมื่อครู่ชั้นสังเกตเห็นว่าท่านดูเศร้าสร้อยมาก มันเกี่ยวข้องกับโจรสลัดหรือเปล่าครับ?”

สโมคเกอร์เป็นคนดี แม้ว่าเขาจะอ่อนแอ แต่เขาก็เป็นคนเที่ยงธรรมอย่างแท้จริง เรื่องนั้นไม่ต้องสงสัยเลย

“แกรู้ได้ยังไง?” สโมคเกอร์ประหลาดใจเล็กน้อย

“ชั้นได้ยินมาจากข้างนอกเมื่อกี้นี้เองครับ อีกอย่าง ก็มีแต่โจรสลัดเท่านั้นที่ทำให้ทหารเรือเศร้าสร้อยได้ ใช่ไหมล่ะครับ?”

“เล่าให้ชั้นฟังสิครับ บางทีชั้นอาจจะช่วยได้ และมันก็จะเป็นการตอบแทนค่าเครื่องดื่มที่ดีด้วย”

สโมคเกอร์เงียบไปครู่หนึ่ง แต่ในที่สุดก็โพล่งออกมา การเก็บความเศร้าไว้ในใจมันก็ไม่เป็นผลดีอยู่ดี

“เมื่อกี้ โจรสลัดครีกชื่อกระฉ่อนแห่งอีสต์บลูมาป้วนเปี้ยนอยู่นอกโล้กทาวน์...”

สโมคเกอร์เล่าคร่าวๆ ว่าครีกและลูกเรือของเขามายั่วยุพวกเขาแล้วก็หนีไปได้อย่างไร

“ไอ้พวกขี้ขลาดตาขาว สู้ไม่ได้ก็หนี สมกับที่เป็นโจรสลัดไร้ยางอายจริงๆ!”

สโมคเกอร์สบถอีกครั้ง

“ครีก?”

ราเวนพึมพำ

นั่นมันไอ้ขี้แพ้ที่ไปแกรนด์ไลน์ แล้วโดนตาเหยี่ยวฟันทีเดียวจนย่อยยับ แล้วหนีกลับมาอีสต์บลูไม่ใช่เหรอ?

ตอนนี้นี่เขามีชื่อเสียงในอีสต์บลูอยู่บ้างแล้วงั้นรึ?

ด้วยความสามารถของผลปีศาจสายโรเกียของสโมคเกอร์ เขาควรจะไร้เทียมทานในอีสต์บลู ครีกกล้ายั่วยุสโมคเกอร์ได้อย่างไร?

เพื่อชื่อเสียง หรือเพียงเพราะเขาดูถูกสโมคเกอร์?

ติ๊ง! ภารกิจตัวเลือกแห่งชีวิตเปิดใช้งาน!

สโมคเกอร์จอมควันรู้สึกหดหู่อย่างยิ่งหลังจากถูกครีก โจรสลัดกระจอกยั่วยุ ในขณะนี้ เขาเพียงปรารถนาให้มีผู้มีพลังมาช่วยเขาจับกุมครีก อัดมันให้น่วม แล้วโยนเข้าคุก!

ตัวเลือกที่หนึ่ง: แนะนำสโมคเกอร์ว่าถ้าอ่อนแอก็ควรฝึกฝนให้มากขึ้นเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเอง ซึ่งจะทำให้การจับกุมครีกง่ายขึ้นมาก

รางวัล: ที่ปรึกษา (ฉายา) + 50 ค่าประสบการณ์!

ตัวเลือกที่สอง: เข้าร่วมกับสโมคเกอร์เพื่อจับกุมครีกและนำความชั่วร้ายสู่กระบวนการยุติธรรม!

รางวัล: มิตรภาพของสโมคเกอร์ + 200 ค่าประสบการณ์!

ตัวเลือกที่สาม: แสดงพลังแห่งทวยเทพ! จับกุมครีกเพียงลำพังและนำเขามาต่อหน้าสโมคเกอร์ ทำให้เขาตกตะลึง!

รางวัล: ซิการ์เกรดพรีเมียมหนึ่งกล่อง + 500 ค่าประสบการณ์!

ภารกิจเปิดใช้งานอีกครั้ง และรางวัลก็ยิ่งใหญ่กว่าเดิม

หรือว่ารางวัลภารกิจจะเกี่ยวข้องกับความพยายามที่ชั้นใส่ลงไป?

ไม่น่าแปลกใจที่ชั้นได้แค่สามสิบถึงห้าสิบค่าประสบการณ์จากการดูแลการฝึกฝนของโรบิน เป็นเพราะภารกิจมันง่ายเกินไปนั่นเอง

“อย่างนี้นี่เอง ท่านทหารเรือ ตอนนี้ชั้นเข้าใจปัญหาของท่านแล้ว รอฟังข่าวดีจากชั้นได้เลย!”

ราเวนหันหลังและจากไปโดยไม่ลังเล

“เฮ้! แกจะไปไหน?”

สโมคเกอร์มองแผ่นหลังของราเวนและร้องเรียก

เขาคงไม่ได้จะไปท้าทายครีกคนเดียวหรอกนะ?

สโมคเกอร์รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี เจ้าเด็กนี่ไม่น่าจะบุ่มบ่ามขนาดนั้น ใช่ไหม?

ครีกเป็นโจรสลัดที่มีค่าหัวเก้าล้านเบรี ซึ่งก็ไม่สูงนัก แต่ในอีสต์บลู มันก็ถือว่าน่าเกรงขามแล้ว เขาไม่ใช่คนที่คนธรรมดาจะรับมือได้

“อืม คงจะไม่หรอกมั้ง...”

ต่อให้เขาไปท้าทาย ก็คงไม่เจอใครแล้ว

สโมคเกอร์พึมพำ ดื่มอย่างเศร้าสร้อยต่อไป และหยิบซิการ์สองมวนออกจากกระเป๋ามาจุด

หลังจากออกมา ราเวนก็เดินไปที่ท่าเรือและมองออกไปที่ทะเลอันกว้างใหญ่

“พวกมันน่าจะยังไปได้ไม่ไกล”

เขาหลับตาลง รวบรวมสมาธิอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาสีดำของเขากลายเป็นสีทองบริสุทธิ์ และสายตาแห่งทวยเทพของเขาก็กวาดไปทั่วท้องทะเล

ไม่นานนัก เขาก็พบกลุ่มโจรสลัดครีก

“อืม ไม่ไกลเท่าไหร่”

เขากลับสายตา แตะปลายเท้าเบาๆ และร่างของเขาก็หายไปในทันที

ในขณะนี้ กลุ่มโจรสลัดครีกยังคงจัดงานเลี้ยงอยู่บนเรือของพวกเขา กินดื่มกันอย่างเต็มที่

“ฮ่าๆๆๆ! ชั้นนึกว่าทหารเรือคนใหม่จะเก่งกาจนักหนา แต่ก็ไม่มีอะไรพิเศษเลย! โดนกัปตันครีกปั่นหัวเล่นซะได้”

“พูดอย่างนั้นก็ไม่ได้ ทหารเรือคนนั้นก็เก่งพอตัว พวกเราเกือบจะโดนจับได้แล้ว แต่ถึงอย่างนั้น กัปตันครีกก็ยังเก่งกว่า!”

“ฮ่าๆๆๆ ดื่มเข้าไป ดื่มเข้าไป!”

ครีกนั่งอยู่บนที่นั่งหลัก ดูหยิ่งผยอง เมื่อลูกเรือของเขาเพิ่มขึ้น ความทะเยอทะยานของเขาก็ขยายใหญ่ขึ้นไปอีก

ก้าวต่อไปคือการครอบครองอีสต์บลู!

เพื่อเป็นโจรสลัดที่เจ๋งที่สุดในอีสต์บลู!

“โอ้ งั้นแกก็คือครีกสินะ?”

เสียงคำถามดังขึ้น ขัดจังหวะเสียงหัวเราะอย่างรุนแรง

ร่างของราเวนปรากฏขึ้นเบื้องหน้าครีกตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

“แกเป็นใคร?”

ใบหน้าของครีกมืดลงในทันที สายตาของเขาจับจ้องไปที่ราเวน

มีคนแปลกหน้าขึ้นมาบนเรือตั้งแต่เมื่อไหร่? หรือว่าเขาแอบขึ้นมาตอนที่สู้กับพวกทหารเรือเมื่อกี้?

ราเวนยิ้มขณะที่เขามองไปที่ครีก “หยุดพูดจาไร้สาระได้แล้ว ส่งเงินของพวกแกมาให้หมด”

นี่เป็นโอกาสดีที่จะหาเงิน เขาไม่อยากจะชักดาบอีกในครั้งต่อไป

“แกพูดว่าอะไรนะ?! แกรู้ไหมว่ากัปตันของพวกเราเป็นใคร?! แกกล้ามาปล้นพวกเรารึไง?!”

ครีกยังไม่ทันได้พูดอะไร แต่ลูกน้องก็ทนไม่ไหวแล้ว

พวกเขาเป็นเจ้าถิ่นในอีสต์บลู เจอคนมาทุกรูปแบบ แต่พวกเขาก็ไม่เคยเจอใครที่กล้ามาปล้นพวกเขา

“ตายซะ! เจ้าหนู!”

เขายกดาบของเขาขึ้นและพุ่งเข้าใส่ราเวน ขณะที่โจรสลัดคนอื่นๆ มองดูอย่างชอบใจ

ราเวนเหลือบมองไปรอบๆ และไม่พบกิง ชายลึกลับในตำนาน รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

สันนิษฐานได้ว่า ตอนนี้กิงยังไม่ได้เข้าร่วมกลุ่มโจรสลัดครีก

ดังนั้น ด้วยความผิดหวัง ราเวนจึงยกเท้าขึ้นและเตะไปยังโจรสลัดที่พุ่งเข้ามาหาเขา แรงอัดอากาศทำให้เกิดเสียงระเบิด และคมมีดอากาศก็พุ่งออกไป!

“ฟุ่บ!”

คมมีดฟาดผ่านร่างของโจรสลัดที่ถือดาบ จากนั้นก็พุ่งต่อไปตามดาดฟ้าเรือไปยังทะเล

ฟุ่บ!

ดาดฟ้าเรือเสียหาย และเกิดรอยตัดยาวในทะเล บนดาดฟ้า มีศพหลายร่างที่ถูกตัดครึ่ง

เอื๊อก...

จบตอน