บทที่ 1 ญาติของโรบิน?

บทที่ 1 ญาติของโรบิน?

โลกแห่งโจรสลัด

โอฮาร่า

ตู้ม—

เสียงปืนใหญ่ดังกึกก้อง ทั่วทั้งเกาะจมอยู่ในเปลวเพลิง ความสิ้นหวังแผ่ซ่านไปทั่วทุกมุม

“โรบิน! หนีไป! เธอต้องหนีไปให้ได้!”

หญิงสาวผมขาว ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์ ย่อตัวลงและโอบกอดเด็กหญิงผมดำร่างเล็กที่กำลังร่ำไห้ไม่หยุด

“ฮือๆๆ คุณแม่! พวกเราหนีไปด้วยกันเถอะนะ!”

น้ำตาไหลพราก หนูน้อยโรบินกอดหญิงสาวผมขาวไว้แน่น เพราะกลัวว่าคุณแม่ของเธอจะหายไปต่อหน้าต่อตา

ในที่สุดเธอก็ได้พบกับคุณแม่ แต่กลับกลายเป็นการพบกันครั้งสุดท้าย

โรบินไม่อยากจากคุณแม่ไปอีกแล้วจริงๆ

หญิงสาวผมขาวเผยรอยยิ้มอันอ่อนโยน สายตาที่มองไปยังโรบินเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

“โรบิน ชั้นขอโทษนะ แต่แม่ต้องอยู่ที่นี่”

เมื่อมองโรบินเป็นครั้งสุดท้าย หญิงสาวผมขาวก็หันหลังกลับอย่างเด็ดเดี่ยว พยายามกลั้นน้ำตาที่เอ่อล้นในดวงตา และพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น:

“เซาโล พาเธอหนีไป!”

“ถ้ามีโอกาส พาเธอไปที่เกาะลาสเลโอบนทะเลเวสต์บลู แล้วมอบให้พี่สาวของชั้นเลี้ยงดู”

โอลิเวียคิดถึงพี่สาวของเธอที่แต่งงานออกไปเมื่อหลายปีก่อน และตัดสินใจที่จะฝากโรบินไว้ให้เธอเลี้ยงดูอย่างลับๆ

เธอหวังว่าโรบินจะมีชีวิตที่เป็นปกติสุขและไม่ต้องเดินซ้ำรอยเดิมของเธอ

“เข้าใจแล้ว! ชั้นจะพาเธอออกไปก่อน แล้วจะกลับมาช่วยคุณ!”

ยักษ์เซาโลไม่พูดอะไรอีก เขาอุ้มหนูน้อยโรบินขึ้นพาดบ่า แล้วรีบหนีออกจากโอฮาร่าอย่างรวดเร็ว

“คุณแม่!!”

โรบินดิ้นรนอย่างสุดชีวิตบนบ่าของเซาโล น้ำตาไหลอาบใบหน้า เธอไม่อยากให้คุณแม่ไปตาย

เธอไม่เข้าใจว่าทำไมคุณแม่ถึงถูกตั้งค่าหัว หรือทำไมโอฮาร่าต้องประสบกับชะตากรรมเช่นนี้

เธอแค่อยากอยู่กับคุณแม่เท่านั้น!

โอลิเวียหันหลังและเดินจากไป มุ่งหน้าสู่ใจกลางของสมรภูมิรบ

เงาร่างของเธอภายใต้เปลวเพลิงนั้นดูโดดเดี่ยวแต่ก็แฝงไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยวอย่างยิ่ง

หากเธอยังไม่ตาย รัฐบาลโลกคงไม่มีวันวางใจ...

......

เวสต์บลู

เกาะลาสเลโอ ห่างจากโอฮาร่าหนึ่งร้อยไมล์ทะเล

อากาศแจ่มใสและสายลมทะเลพัดโชย ช่างเป็นภาพที่ตรงกันข้ามกับฉากวันสิ้นโลกของโอฮาร่าโดยสิ้นเชิง

บนเมืองของเกาะ ใกล้กับชายขอบของเมือง ห่างไกลจากตลาดที่จอแจ มีคฤหาสน์หลังเล็กตั้งตระหง่านอยู่

คฤหาสน์หลังนั้นว่างเปล่าและไร้ซึ่งชีวิตชีวา

ภายในห้องหนึ่ง ชายหนุ่มรูปงามนอนอยู่บนเตียงขนาดใหญ่

ทันใดนั้น ชายหนุ่มก็ลืมตาขึ้นอย่างกะทันหัน ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยสีหน้าที่ดุร้าย

“เนตรต้นกำเนิด เปิด!!”

“หืม?”

ชายหนุ่มดีดตัวขึ้นจากเตียง ดวงตาสีดำขลับของเขากวาดมองไปรอบๆ สภาพแวดล้อมที่คุ้นเคยแต่ก็แปลกตาทำให้เขาถอนหายใจเล็กน้อย

“อนิจจา ชั้นเกิดใหม่แล้วจริงๆ สินะ?”

ชื่อของชายหนุ่มในโลกโจรสลัดใบนี้คือ นิโคล ราเวน เดิมทีเขาเป็นพนักงานบริษัทธรรมดาๆ จากดาวสีน้ำเงิน ซึ่งชื่อของเขาไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึงด้วยซ้ำ

สามวันก่อน เขาเสียชีวิตอย่างกะทันหันขณะเล่นเกมกับเพื่อนตอนกลางดึก ในจังหวะที่เขากำลังจะพลิกสถานการณ์ของเกม...

จากนั้นเขาก็มาเกิดใหม่ในร่างของชายหนุ่มคนนี้

“เกิดใหม่ก็เกิดใหม่ อย่างน้อยชั้นก็ไม่ต้องเป็นพนักงานบริษัทอีกต่อไป”

ราเวนถอนหายใจ ลุกขึ้นและเดินไปที่ห้องน้ำ มองดูใบหน้าที่อ่อนเยาว์ของเขาในกระจก เค้าโครงหน้าของเขาได้รูปหล่อเหลาอย่างโดดเด่น ดวงตาและคิ้วคมชัด

“ก็ไม่เลวนี่ ถึงจะอายุแค่สิบสี่ แต่ก็เป็นคนที่หาเลี้ยงชีพด้วยหน้าตาได้แล้ว”

หลังจากหลงตัวเองอยู่ครู่หนึ่ง ราเวนก็เริ่มเตรียมอาหารสำหรับวันของเขา

พ่อของเจ้าของร่างเดิมเป็นพ่อค้าผู้มั่งคั่งในท้องถิ่น ร่ำรวยมาก แต่เขาเสียชีวิตจากเรืออับปางก่อนที่ราเวนจะเกิดเสียอีก

แม่ของเจ้าของร่างเดิมชื่อ นิโคล อลิซ เดิมทีเป็นนักวิชาการจากโอฮาร่า และยังเป็นพี่สาวของนิโคล โอลิเวียอีกด้วย

อย่างไรก็ตาม อลิซไม่ได้หลงใหลในประวัติศาสตร์โบราณเหมือนโอลิเวีย แต่เธอกลับออกจากโอฮาร่าตั้งแต่เนิ่นๆ และได้พบกับรักแท้ของเธอ

โชคไม่ดีที่สามีของเธออายุสั้น

อลิซเลี้ยงดูเจ้าของร่างเดิมด้วยตัวคนเดียว และอาศัยความมั่งคั่งที่พ่อผู้มีอายุสั้นของเขาทิ้งไว้ให้ สองแม่ลูกจึงมีชีวิตที่ดีพอสมควร

ทว่า เมื่อไม่กี่วันก่อน อลิซกลับรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมากะทันหัน

ความรู้สึกนั้นเหมือนกับตอนที่สามีของเธอเสียชีวิต

เธอรู้ว่าน้องสาวของเธอที่อยู่ไกลออกไปในโอฮาร่าต้องประสบกับปัญหาแน่นอน

ดังนั้น เธอจึงต้องการโทรศัพท์ไปสอบถาม แต่ด้วยความรีบร้อน เธอจึงก้าวพลาดขณะลงบันได ตกบันได และเสียชีวิตทันที ณ ที่เกิดเหตุ

เจ้าของร่างเดิมเสียใจกับการตายของคุณแม่และได้รับผลกระทบทางจิตใจอย่างรุนแรง เขาจึงเลือกที่จะฆ่าตัวตายด้วยการกินยาพิษเมื่อสามวันก่อน

นี่คือเหตุผลที่ทำให้เขาได้รับโอกาสในการเกิดใหม่

เมื่อนึกถึงความทรงจำในหัว ราเวนก็ถอนหายใจ “เหมียว สมกับเป็นโลกโจรสลัดจริงๆ”

ไม่มีเด็กคนไหนที่จะมีครอบครัวที่สมบูรณ์ได้เลย

ตามความทรงจำในหัวของเขา ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นญาติของนิโค โรบิน?

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ สีหน้าของราเวนก็ดูเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย

ในชาติที่แล้ว ตอนที่เขาดูอนิเมะ เขาก็ไม่เคยได้ยินว่าโรบินมีญาติห่างๆ

แน่นอน มันก็อาจเป็นไปได้ว่าเขาเป็นเพียงคนที่ไม่สลักสำคัญใดๆ ไม่คู่ควรแม้แต่จะมีบทบาทในเนื้อเรื่องด้วยซ้ำ

“แบบนั้นก็ดี อย่างน้อยชั้นก็จะไม่ถูกรัฐบาลโลกหมายหัว”

ถ้ารัฐบาลโลกรู้ว่าเขาเป็นญาติของโรบิน เขาก็อาจจะถูกตั้งค่าหัวไปด้วย

เพราะท้ายที่สุดแล้ว รัฐบาลโลกคือหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายที่สามารถตั้งค่าหัวเด็กอายุแปดขวบได้

โลกโจรสลัด ถ้าจะบอกว่ามันอันตราย มันก็อันตรายมากจริงๆ แต่ตราบใดที่คนเราอยู่อย่างเงียบๆ ด้วยความมั่งคั่งที่พ่อราคาถูกของเขาทิ้งไว้ให้ การใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในสถานที่เล็กๆ แห่งนี้ก็ไม่น่าจะมีปัญหา

สามวันแล้วที่เกิดใหม่ และนิ้วทองคำที่เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับผู้เกิดใหม่ก็ยังไม่ปรากฏ

เป็นเรื่องปกติที่ราเวนจะมีความคิดเช่นนี้

ส่วนเรื่องการฝึกฝนเพื่อเป็นผู้แข็งแกร่ง กลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ ราเวนไม่เคยคิดถึงคำถามนั้นเลยด้วยซ้ำ

แข็งแกร่งขึ้นด้วยการฝึกฝนด้วยตัวเอง? จะแข็งแกร่งได้แค่ไหนกันเชียว?

ราเวนไม่คิดว่าร่างกายอายุสิบสี่ปี สูง 1.6 เมตร และรูปร่างผอมบางของเขาจะมีพรสวรรค์ในการฝึกฝนมากนัก

“ในชีวิตนี้ ชั้นจะใช้ชีวิตอย่างมั่นคงและสงบสุข”

แม้แต่โจรสลัดก็คงไม่สนใจเมืองเล็กๆ แบบนี้หรอก ใช่ไหม?

อยู่ที่นี่อย่างเงียบๆ ไปตลอดชีวิต มันก็ดีเหมือนกัน

ราเวนมองดูก้อนเมฆสีขาวนอกหน้าต่างอย่างใจเย็น พลางสงสัยว่าตัวเองกำลังคิดอะไรอยู่

“ปัง!”

ทันใดนั้น ก็มีเสียงดังมาจากนอกประตู ขัดจังหวะความคิดของราเวน

“ใครน่ะ?”

บ้านของเขาอยู่ชายขอบเมือง แทบไม่มีบ้านหลังอื่นอยู่ใกล้ๆ และต้องใช้เวลาอย่างน้อยยี่สิบนาทีในการเดินทางไปยังตัวเมืองจากที่นี่

หัวใจของราเวนหล่นวูบ หรือว่าจะเป็นเด็กซนที่ไหนวิ่งมาทุบกระจกเล่น?

ราเวนลุกขึ้นและเดินไปที่ประตู มือของเขาวางอยู่บนลูกบิด

“คลิก”

เขาแง้มประตูเล็กน้อย หรี่ตามองผ่านช่องประตู ไม่มีใครอยู่ที่นั่น

“หืม?”

จากนั้น ราเวนก็เปิดประตูออก และทันใดนั้นหางตาของเขาก็เหลือบไปเห็นเงาดำบนพื้น

“เชี่ยเอ๊ย!”

เขาตกใจมากจนถอยกลับอย่างรวดเร็ว

เมื่อมองใกล้ๆ เขาก็พบว่าเด็กหญิงตัวเล็กสวมเสื้อยืดสีดำ เนื้อตัวมอมแมม สลบอยู่บนพื้น ในมือกำหนังสือเก่าๆ เล่มหนึ่งไว้แน่น

“นิโค โรบิน?!”

ราเวนตกตะลึง นี่มันหนูน้อยโรบินตอนเด็กไม่ใช่เหรอ?

เกิดอะไรขึ้น? ทำไมโรบินถึงมาอยู่ที่นี่ได้?

ในหัวของราเวนสับสนไปหมด

ทันใดนั้น เสียงกลไกที่ชัดเจนก็ดังขึ้นในใจของเขา

【ติ๊ง! ตรวจพบโฮสต์เป้าหมาย ระบบตัวเลือกแห่งชีวิตผูกมัดสำเร็จ!】

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่เปิดใช้งานภารกิจตัวเลือกแห่งชีวิต!】

【เมื่อเผชิญหน้ากับเด็กหญิงตัวน้อยน่ารักที่ล้มลง หัวใจของคุณปั่นป่วน ในฐานะโลลิค่อน คุณจะเลือกที่จะช่วยหนูน้อยน่ารักคนนี้ หรือแสร้งทำเป็นไม่เห็น?】

【ตัวเลือกที่หนึ่ง: เมินญาติของคุณ โรบิน, แสร้งทำเป็นไม่รู้จักเธอ! หลีกเลี่ยงการเข้าสู่รัศมีของรัฐบาลโลกและกองทัพเรือ!

รางวัล: ฤาษี (ฉายา) +10 ค่าประสบการณ์!】

【ตัวเลือกที่สอง: ในฐานะผู้เกิดใหม่ คุณควรจะกำจัดศัตรูให้สิ้นซาก! รัฐบาลโลกและกองทัพเรือมันจะสักแค่ไหนกันเชียว? ช่วยเหลือครอบครัวคนสุดท้ายของคุณในโลกใบนี้!

รางวัล: แพ็คเกจของขวัญสำหรับมือใหม่ +50 ค่าประสบการณ์!】

【ตัวเลือกที่สาม: จับกุมเด็กปีศาจผู้ชั่วร้ายและส่งมอบเธอให้กับรัฐบาลโลกเพื่อรับเงินรางวัล! (มีความเป็นไปได้สูงที่จะถูกหยุดโดยคุซัน, มีความเป็นไปได้ต่ำที่จะถูกคุซันฆ่า)

รางวัล: ผู้ถือกำเนิด (ฉายา) +50 ค่าประสบการณ์!】

......

จบตอน