บทที่ 292 คัมภีร์โบราณหกวิถีเวียนว่าย! (ฟรี)
บทที่ 292 คัมภีร์โบราณหกวิถีเวียนว่าย! (ฟรี)
"เป็นไปไม่ได้...!"
ใบหน้าของซุนห่าวรื่อซีดขาวทันที!
"ราชาอสูรสิบแขน? ราชาอสูรสิบแขนมาจากไหนกัน! ทำไมข้าไม่เคยเห็นเลย! เป็นไปไม่ได้!"
"น่าโมโหจริง!"
กรอดๆ!
เขากัดฟันแน่น ซุนห่าวรื่อต้องการกำมือแน่น แต่กลับพบว่าเส้นลมปราณในร่างกายขาดสะบั้น แม้แต่จะกำมือก็ไม่มีแรง!
ได้แต่ฝึกกล้ามเนื้อขากรรไกร กัดฟันแน่น!
"ดังนั้น ขอบคุณสำหรับคัมภีร์อสูรสู้โลกของเจ้า เลือดศักดิ์สิทธิ์ของข้าผสมกับเลือดอสูร คงจะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น และคัมภีร์อสูรสู้โลกที่ข้าฝึกฝนจะต้องแข็งแกร่งกว่าของเจ้าด้วย เจ็ดกระบวนท่าสังหารเทพใช่ไหม อีกไม่นานข้าก็จะเรียนรู้ได้!"
"อ้อใช่ เจ้าไม่ใช่ใช้หกแขนอสูรได้หรือ? งั้นข้า... อาจลองใช้สิบแขนอสูร อย่างน้อยก็แปดแขน แข็งแกร่งกว่าเจ้ามาก! ฮ่าๆๆๆ!"
ชูซิวหัวเราะ นี่คือการฆ่าคนด้วยการทำลายจิตใจอย่างแท้จริง!
"อ๊ากกก!"
"ชูซิว! อ๊า! เจ้าต้องตายอย่างทรมาน!"
"ชูซิว ข้าจะฆ่าเจ้า! ฆ่าเจ้า!"
"คุณปู่ของข้าจะต้องฆ่าเจ้าแน่!"
ชูซิวเย้ยหยัน
"สิ่งเดียวที่เจ้าพึ่งพาได้ก็มีแต่คุณปู่ของเจ้าเท่านั้น ไร้ค่า"
จากนั้น เขาก็เดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง
ทิ้งให้ซุนห่าวรื่อนั่งกัดฟันด้วยความโกรธที่ไร้พลัง พร้อมกับเสียงโซ่ที่สั่นไหว ดังจนแทบจะหูอื้อ
ชูซิวเดินออกจากหอคอยห้วงเหลือง
ไลออนฮาร์ทนั่งอย่างสง่าอยู่ริมฝั่ง ชูซิวตกตะลึง พอมองให้ดีก็พบว่าเจ้าหมอนี่นั่งอยู่บนหลังของโม่เลย์เต๋อ
บุตรชายของกษัตริย์อาเธอร์กลับกลายเป็นเหมือนม้านั่ง คุกเข่าสี่ขา ให้คนอื่นนั่งบนหลัง
"น้องชาย มาเร็ว! เกราะนี่เย็นเฉียบ นั่งสบายมาก!"
ไลออนฮาร์ทหัวเราะใส่ชูซิว โบกมือเรียก
ชูซิวตกตะลึง
นิสัยของไลออนฮาร์ทช่างห้าวหาญที่สุด แม้แต่เขาเองก็อดที่จะชื่นชมไม่ได้!
"ไม่ละ พี่ชาย ข้ารวบรวมการสืบทอดหกวิถีเวียนว่ายทั้งหมดแล้ว เจ้าจะร่วมพิจารณาไปกับข้าไหม?"
ชูซิวส่ายหน้าปฏิเสธ แล้วเชิญไลออนฮาร์ท
ไลออนฮาร์ทหัวเราะก้อง
"ไม่ละ ไม่ละ น้องชาย! ข้ามีกระเพาะแห่งความว่างเปล่าก็พอแล้ว ข้ารู้จักระดับของตัวเอง ของพวกนี้โลภมากเคี้ยวไม่หมด! ข้าไม่ใช่อัจฉริยะอะไรสักหน่อย! ฮ่าๆๆๆ!"
ไลออนฮาร์ทหัวเราะอย่างห้าวหาญ ชูซิวกลับรู้สึกว่าเขาในจุดนี้เหมือนบิดาของเขา จักรพรรดิแห่งประเทศหมีขน
ทั้งคู่ต่างห้าวหาญ และนับได้ว่าเป็นวีรบุรุษผู้กล้า
"ได้ งั้นข้าก็จะไม่บังคับ"
ชูซิวพยักหน้า หลังจากจัดการให้นักรบแห่งเยียนเซี่ย รวมถึงซูเสวี่ยหลี่ เย่จื่ออี และคนอื่นๆ ตั้งหลักได้ดีแล้ว
ชูซิวตั้งใจจะอยู่บนทะเลอสูรนี้ เพื่อเรียกคัมภีร์โบราณหกวิถีเวียนว่ายออกมาให้สมบูรณ์!
เขาค่อยๆ แบมือออก ดาบธุลีหมื่นจั้งและหอคอยห้วงเหลืองพุ่งออกมาทะลุอากาศ!
จากนั้นชูซิวก็โยนตำราดาวเอกภพและแก่นเลือดของราชาอสูรสิบแขนออกมา
นี่คือวัตถุศักดิ์สิทธิ์ทั้งหก
จากนั้นด้านหลังของเขา ภาพสัตว์เก้าชนิดปรากฏขึ้น คัมภีร์กลืนกินนิรันดร์เริ่มทำงาน
เมื่อวัตถุศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกของหกวิถีเวียนว่ายปรากฏครบ ชูซิวเร่งฝึกคัมภีร์ทั้งหมด
ตำราหมื่นสัตว์แห่งความอลวน!
ม้วนธุลีหมื่นจั้ง!
คัมภีร์อสูรสู้โลก!
คัมภีร์สยบคุกห้วงเหลือง!
ตำราดาวเอกภพ!
คัมภีร์กลืนกินนิรันดร์!
คัมภีร์ทั้งหกทำงานพร้อมกัน ในทันใดก็กลายเป็นหกวังวนขนาดใหญ่ ลอยอยู่เบื้องหลังชูซิว
เหมือนเป็นโมเดลย่อส่วนของหกวังวนใหญ่ภายนอก!
ชูซิวหลับตา หกวังวนหมุนอย่างรวดเร็ว!
ตูมๆๆ!
ในทันใด ทะเลอสูรก็เปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรง!
คลื่นมหาศาลม้วนตัวอย่างรุนแรง!
และในเวลาเดียวกัน หกวังวนภายนอกก็เกิดการเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย!
ทำให้นักรบจากทุกประเทศต้องหันมามอง!
(จบบท)