บทที่ 115 เรื่องราวในอดีตของขุนพล! การยุยงของซุนซิงเฉิน! สองยอดฝีมือจากเหวลึก! (ฟรี)
บทที่ 115 เรื่องราวในอดีตของขุนพล! การยุยงของซุนซิงเฉิน! สองยอดฝีมือจากเหวลึก! (ฟรี)
ณ ตอนนี้ ในบรรดานักเรียนครึ่งหนึ่งของประเทศซากุระที่เข้ามาในเยียนเซี่ย จากเหล่าอัจฉริยะชั้นเลิศ เหลือผู้รอดชีวิตเพียงชินเทียนซิงซงและเฮยซานเลย์เย่เท่านั้น!
ผู้เสียชีวิตในตอนนี้มีทั้งมือสังหารจากองค์กรเลือดเงา ยูเซงหลงจือเซียน และถังเซ่ออิ่งเหอ!
เมื่อนักรบผู้แข็งแกร่งทยอยเสียชีวิต ทำให้เสี่ยวซานเทียนที่อยู่ภายนอกมีสีหน้าบึ้งตึงอย่างมาก
ครั้งนี้ พวกเขาประเมินคนสองคนต่ำเกินไป
คนหนึ่งคือหลินอ้าว อีกคนคือชูซิว
หลินอ้าวเกิดในตระกูลใหญ่ระดับปกป้องประเทศ การที่เขามีพลังแข็งแกร่งขนาดนี้ถือว่าปกติ
แม้จะน่าประหลาดใจ แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นตกตะลึง
แต่ปัญหาคือ ชูซิวมีอะไรดีนักหรือ?
ชูซิวเป็นเพียงคนพื้นเมืองจากเมืองเยียนหยุน ได้ยินว่าเป็นเด็กกำพร้าไม่มีพ่อแม่ โผล่มาจากที่ไหนก็ไม่รู้ โชคดีได้เป็นศิษย์ของราชายุทธ์ แต่ก็ถูกปล่อยปละละเลย แล้วทำไมเขาถึงแข็งแกร่งได้ขนาดนี้?
และครั้งนี้ ชูซิวและเมิ่งเฉิงเจินบุกขึ้นไปด้วยกัน...
"หวังว่าตัวประกันในมือจะมีประโยชน์นะ"
ตอนนี้เสี่ยวซานเทียนได้แต่หวังว่าชูซิวจะยับยั้งชั่งใจเพราะเซียวเจิ้ง
ไม่อย่างนั้น ด้วยพลังของสองคนนี้ ยังไม่แน่ว่าจะชนะหรือเปล่า... ไม่สิ... ต้องบอกว่าไม่มีทางชนะแน่นอน!
อีกด้านหนึ่ง ในเขตใหญ่ที่สอง ตงฟางเจิ้นว่างไม่มีอะไรทำ จึงเดินเข้าไปในเขตใหญ่ที่สาม และได้พบกับซุนซิงเฉินแห่งเขตใหญ่ที่สาม
"เจ้ารู้ไหมว่าชูซิวอยู่เขตไหน?"
ตงฟางเจิ้นถามด้วยความอยากรู้
ตามทฤษฎีแล้ว ชาวเยียนเซี่ยไม่ควรต่อสู้กันเอง แต่ตงฟางเจิ้นต้องการพิสูจน์บางอย่างให้ช่างเย่ขุนพล ดังนั้นเขาจึงอยากประลองกับชูซิว
แน่นอนว่า พลังการต่อสู้ของช่างเย่ขุนพลเพียงพอที่จะเลื่อนขั้นเป็นราชายุทธ์แล้ว แต่ธรรมเนียมของเยียนเซี่ยตั้งแต่โบราณคือ ราชายุทธ์สิบแปดคนไม่มีการเปลี่ยนแปลง
นั่นหมายความว่า จะมีราชายุทธ์คนใหม่ได้ก็ต่อเมื่อมีราชายุทธ์เสียชีวิตเท่านั้น
และโอกาสนี้ ช่างเย่ขุนพลรอมาสิบปี ในที่สุดก็มีราชายุทธ์เสียชีวิต เขาสามารถขึ้นเป็นราชายุทธ์ได้แล้ว
แต่ในปีนั้น มีชายหนุ่มผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ก้าวข้ามจากผู้บัญชาการสู่ขุนพลในคราวเดียว!
และในปีนั้นเอง ด้วยพลังการต่อสู้อันเด็ดขาด เขาได้พิชิตหลุมดำระดับ SS โค่นผู้แข็งแกร่งระดับหยกทองจากต่างประเทศสองคน!
เพียงศึกเดียวก็โด่งดัง สั่นสะเทือนทั่วโลก!
พลังการต่อสู้ของเขาไล่ตามช่างเย่ขุนพล กลายเป็นขุนพลที่รองจากเขา!
และเนื่องจากหลี่โม่เซียวมีข้อได้เปรียบด้านอายุ ประกอบกับความสนิทสนมกับหยางเจิ้นกั๋ว สุดท้ายกองทัพ สำนักวิญญาณนักรบ รวมถึงราชายุทธ์และขุนพลคนอื่นๆ ลงมติ
ให้หลี่โม่เซียวเป็นราชายุทธ์ โดยให้เหตุผลว่า... เขายังหนุ่ม มีศักยภาพในการพัฒนาดีกว่า!
ส่วนช่างเย่ขุนพลอายุกว่าห้าสิบแล้ว... เขาแก่จริงๆ...
ช่างเย่ขุนพลพูดว่าไม่สนใจ แต่ตงฟางเจิ้นเคยเห็นหลายครั้งที่เขานั่งดื่มเหล้าทีละอึกๆ บนระเบียงในยามดึก
ตำแหน่งราชายุทธ์ ใครบ้างไม่อยากได้?
ได้รับแต่งตั้งเป็นขุนพล ชื่อเสียงกึกก้องใต้หล้า เหนือกว่าวีรบุรุษทั้งหลาย ใต้หล้านี้ใครไม่รู้จักท่าน!
นี่คือความทะเยอทะยานที่ชายชาตรีทุกคนมี ไม่ใช่หรือ?
ช่างเย่ขุนพลรบพุ่งมาหลายสิบปี ก็เพื่อสิ่งนี้ แต่สุดท้ายกลับถูกชายหนุ่มผู้หนึ่งแย่งไป
ตั้งแต่นั้นมา ในใจของตงฟางเจิ้นก็ฝังเมล็ดพันธุ์แห่งความแค้น เขาต้องสู้แทนอาจารย์ เขาต้องพิสูจน์แทนช่างเย่ขุนพล ว่าตำแหน่งนั้นควรเป็นของช่างเย่ขุนพล!
ตำแหน่งนั้นควรชื่อ "ช่างเย่ราชายุทธ์" ไม่ใช่ "โม่เหลียนราชายุทธ์"!
ดังนั้นเมื่อเขาทราบว่าโม่เหลียนราชายุทธ์รับศิษย์ เขารู้สึกตื่นเต้น ดีใจ และปลาบปลื้มอย่างยิ่ง
เพราะในที่สุดเขาก็ได้รอโอกาสนี้ โอกาสที่จะกู้ชื่อเสียงให้อาจารย์อย่างเปิดเผย เขาจะเอาชนะศิษย์ของโม่เหลียนราชายุทธ์ ประกาศให้โลกรู้ว่าอาจารย์ของเขา ช่างเย่ขุนพล ไม่เคยแพ้ใคร
"ชูซิวอยู่ในเขตใหญ่ที่เจ็ด มีอะไรหรือ? พี่ตงฟางมีความแค้นกับชูซิวหรือ?"
ซุนซิงเฉินกวาดสายตา ถามด้วยความอยากรู้
"ก็ไม่เชิง ไม่มีความแค้นอะไร"
"ไม่เป็นไร มีความแค้นก็ปกติ เพราะนิสัยของชูซิวแย่มาก"
พูดจบ ซุนซิงเฉินส่ายหน้าอย่างเสียดาย
ดวงตาของเขาวาบไปด้วยแววเจ้าเล่ห์ แต่ตงฟางเจิ้นกลับขมวดคิ้ว
"ว่ายังไง?"
"พี่อาจจะไม่รู้เรื่องที่ชูซิวทำในเมืองเยียนหยุน เขาอาศัยการเป็นศิษย์ของราชายุทธ์ ตอนมีการทดสอบที่โรงเรียน เขาซ้อมหัวหน้าห้องและนักเรียนเรียนเก่ง แล้วยังแขวนคอพวกเขาให้ลอยเหมือนว่าว ครูและนักเรียนทั้งโรงเรียนได้แต่โกรธแต่ไม่กล้าพูดอะไร"
"ยังมีอีก เขาเหิมเกริมนอกโรงเรียน เนื่องจากลูกสาวของประธานซูแห่งสมาคมเกษตรและพาณิชย์เมืองเยียนหยุนสวย ชูซิวอยากเก็บเธอไว้ข้างกาย ถึงกับใช้อำนาจตัดความสัมพันธ์พ่อลูกของพวกเขา"
"ช่วงการสำรวจร่วมกัน ชูซิวยิ่งอาศัยความแข็งแกร่งของตัวเอง ฆ่ารองหัวหน้าหน่วยเงินขาวของหน่วยเฮยอิง แม้ว่ารองหัวหน้าหน่วยเงินขาวจะถูกคนของสมาคมเทพมารควบคุม แต่จริงๆ แล้วน่าจะช่วยได้ แต่ชูซิวกลับฆ่าเขาทันที"
"ดังนั้นผมคิดว่าชูซิวเป็นคนไร้คุณธรรม ถ้าพี่ตงฟางมีปัญหากับเขาก็ถือเป็นเรื่องปกติ ไม่ต้องรู้สึกผิดมาก พี่สามารถคิดว่าเป็นปัญหาของเขาได้"
หลังฟังคำพูดของซุนซิงเฉิน สีหน้าของตงฟางเจิ้นยิ่งบึ้งตึง
นิสัยอหังการและทำตามใจตัวเองของชูซิวช่างเหมือนกับโม่เหลียนราชายุทธ์ในความทรงจำของเขาราวกับถอดแบบ!
เหมือนกันตรงที่ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น เหมือนกันตรงที่ไม่มีเหตุผล เหมือนกันตรงที่หยิ่งยโสโอหัง!
อาจเพราะเห็นคนก่อนสรุปผล หรืออาจเพราะภาพที่เขาจินตนาการถึงชูซิวตรงกัน
เขาถึงกับไม่คิดมาก เชื่อคำพูดของซุนซิงเฉินง่ายๆ
"น่าเสียดายที่ชูซิวอยู่ในเขตใหญ่ที่เจ็ด จากที่นี่ไปค่อนข้างไกล"
"ถ้าพี่ตงฟางไม่พอใจ ตอนรอบสองของการทดสอบ สามารถไปหาชูซิวเพื่อชำระความได้ พอดีน้องชายข้างๆ ผมนี่ได้รับความเดือดร้อนจากชูซิวมาก บางทีตอนนั้นเราอาจจะร่วมมือกันก็ได้"
เขาชี้ไปที่ชูหงที่อยู่ข้างๆ พร้อมส่งสัญญาณ
ชูหงทำหน้าเศร้าสลดทันที
"ชูซิวช่างไร้มนุษยธรรม เขาอาศัยที่แข็งแกร่งกว่าผม แขวนคอผมลอยเหมือนว่าว"
"พ่อผมอยากไปขอคำอธิบาย เขายังอ้างสถานะที่อาจารย์เขาเป็นราชายุทธ์มาข่มพ่อผม"
เห็นแก่ได้เห็นแก่เสีย ทำให้ตงฟางเจิ้นผู้ซื่อตรงโกรธมาก
"ชูซิวนี่นะ! ดี ท่านซุน ผมตกลง ตอนนั้นผมจะร่วมมือกับท่านสั่งสอนชูซิว!"
ซุนซิงเฉินมีแววเยาะหยันในดวงตา
แต่ภายนอกกลับแสดงออกอย่างร้อนรน
"ดีเหลือเกิน! ขอให้ความร่วมมือราบรื่น พี่ตงฟาง!"
ในขณะที่ซุนซิงเฉินและตงฟางเจิ้นกำลังพูดคุยกันอยู่ที่นี่ การต่อสู้ครั้งใหญ่ในเขตใหญ่ที่หกกำลังจะเกิดขึ้น!
ชูซิวได้พบกับชินเทียนซิงซงและเฮยซานเลย์เย่แล้ว
เขามองสองคนตรงหน้า และเซียวเจิ้งที่ถูกแขวนอยู่บนเสาฟ้าผ่าด้านหลังพวกเขา ใบหน้าไร้อารมณ์
"ให้โอกาสพวกเจ้า ปล่อยคน ฆ่าตัวตาย ไม่อย่างนั้นถ้าข้าลงมือก็ไม่ง่ายแล้ว"
ชูซิวมองสองคนอย่างเฉยชา พูดขึ้น
"เจ้าคือชูซิว! ฮึ!"
"เจ้านี่เองที่ฆ่ายูเซง!"
ชินเทียนซิงซงแสดงความโกรธอย่างมาก
"ใช่ แล้วไง?"
"แล้วไงงั้นเหรอ? ข้าจะฆ่าเจ้า!"
พูดจบ ชินเทียนซิงซงโบกหอกสั้นรูปกากบาท พุ่งเข้าแทงชูซิว!
"ถล่มเขา!"
ฉึบ!
ชูซิวก้าวออกไปหนึ่งก้าว แล้วพุ่งหมัดออกไปดุจมังกร!
ตูม!
โครม!
พร้อมกับเสียงกัมปนาทดังสนั่น!
ร่างสีแดงลอยกระเด็นออกไป
"เจ้าอ่อนแอเกินไป ไม่คู่ควรต่อสู้กับข้า"
ต้องรู้ว่าความสามารถในการต่อสู้เดี่ยวของชูซิวอยู่ในระดับสูงสุดในบรรดาผู้เรียกวิญญาณนักรบ สัตว์ประหลาดที่เขาเคยเจอมาล้วนเป็นสัตว์ประหลาดที่มีค่าพลังเกินมาตรฐาน
พวกที่มีค่าพลังเกินมาตรฐาน ไม่อาจเรียกว่ามนุษย์ได้อีกต่อไป
คนธรรมดาอย่างชินเทียนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาเลย!
"ข้ามา!"
โครม!
ประกายไฟฟ้าวาบ เฮยซานเลย์เย่ก้าวออกมาหนึ่งก้าว ปรากฏตัวตรงหน้าชูซิวราวกับสายฟ้า แล้วยกขาขึ้น เตะลงมาที่ศีรษะของเขา!
"ฉีกว่าง!"
ตูม!
ชูซิวต่อยเข้าที่ข้อพับขาของอีกฝ่าย แล้วคว้าเขาไว้ โยนออกไปราวกับทิ้งขยะ
"บ้าชิบ! เขาแข็งแกร่งมาก!"
สองคนตกตะลึง ด้านการต่อสู้ประชิดไม่ใช่คู่มือของชูซิวเลย!
แต่พวกเขาไม่ยอมแพ้!
คนหนึ่งเป็นทายาทนักยูโดระดับโลก อีกคนฝึกศิลปะการใช้หอกโบราณสมัยสงคราม จะแพ้ชูซิวได้อย่างไร?
"โจมตีพร้อมกัน!"
พูดจบ ร่างของทั้งสองพุ่งออกมาอีกครั้ง ร่วมกันบุกเข้าใส่ชูซิว
แต่ครั้งนี้ ชูซิวแทบไม่ต้องรับมือ เขาค่อยๆ ยกมือขึ้น
"เผาหัวใจ!"
ฝ่ามือออกไป ดอกบัวไฟห้าสีหมุนวน!
สองคนถูกซัดกระเด็นไปทั้งที่อยู่ห่างออกไป พวกเขากุมหน้าอก รู้สึกเหมือนอวัยวะภายในจะหลุดออกมา!
การต่อสู้ปกติไม่ใช่คู่มือของชูซิวเลย ทำให้ทั้งสองคนรู้สึกหมดหนทาง!
"วิญญาณนักรบ!"
"วิญญาณนักรบ!"
ราชาสัตว์สายฟ้าสีทองและชินเทียนซิงซุนผู้ถือหอกมังกรคำรามปรากฏขึ้นด้านหลังทั้งสอง
"วิญญาณนักรบ!"
สิบนักรบก็เปล่งเสียงพร้อมกัน
สิบสองวิญญาณนักรบ มาพร้อมกันทั้งหมด!
ในเวลานี้ หยวนเฟย์จั๋วจู้ยิ้มกว้าง
"ชูซิว ถ้าเจ้าอยากช่วยเพื่อน เจ้าต้องไม่ใช้วิญญาณนักรบ และสู้กับพวกเรา!"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชูซิวตกอยู่ในความเงียบ
ลู่อีเหวินด่าว่าช่างต่ำช้า
เมิ่งเฉิงเจินก็หน้าบึ้ง
ส่วนชาวเน็ตที่ติดตามการต่อสู้ครั้งนี้จากภายนอก ยิ่งโกรธจนแทบระเบิด ต่างพากันด่าทอ!
(จบบท)