บทที่ 55 ปราบหลุมดำระดับ E ที่แข็งแกร่งที่สุด! การหยั่งเชิงของเด็กสาวตัวน้อย! (ฟรี)

"ชูซิว! หยุดเถอะ! อย่าลงมือ! คุยกันดีๆ!"

เมื่อเห็นชูซิวกำหมัดแน่น กำลังจะทุบลงมาที่ตัวเอง ซูซือเยี่ยนกลัวจนตัวสั่น!

"พูดกับนายแล้วจะรู้เรื่องเหรอ!"

ตึง! ตึง! ตึง!

ชูซิวต่อยเขาสามหมัดอย่างรุนแรง!

"จะพูดอะไร? มีอะไรให้คุยกับนายด้วย? น่าขันที่สุด?!"

จากนั้นก็ตามด้วยอีกสามหมัด

"สมาคมเกษตรและพาณิชย์... เก่งจริงนะ แล้วตอนนี้ล่ะ? ลองทำหยิ่งอีกทีให้ฉันดูหน่อย!"

ซูซือเยี่ยนถูกชูซิวต่อยจนหน้าผากมีเลือดไหล เขาตกใจมองไปที่กั๋วฉุนเพื่อขอความช่วยเหลือ

"ช่วยด้วย! กั๋วเสี่ยว! ช่วยผมด้วย!"

แต่กั๋วฉุนกลับมองเขาด้วยสีหน้าเย็นชา

ช่วยนาย? แล้วใครจะช่วยฉัน? วิญญาณนักรบของฉันยังโดนตี ได้รับบาดเจ็บภายใน เหวลึกนี่แข็งแกร่งเกินไป ไม่ใช่คู่ต่อสู้เลย ฉันจะเอาอะไรไปช่วยนาย!

กั๋วฉุนได้แต่หวาดกลัวเบือนสายตาไปทางอื่น

ซูซือเยี่ยนถูกชูซิวกดลงกับพื้นและซ้อมอย่างหนัก จนแทบไม่มีแรงจะฮึดสู้อีกต่อไป!

ชูซิวจึงหยุดมือ มองร่างที่นอนอยู่บนพื้นเหมือนสุนัขตาย แล้วเดินข้ามร่างของเขาไป

"ถ้าสมาคมเกษตรและพาณิชย์อยากลองของกับหน่วยเหวลึก หน่วยเหวลึกของฉัน... ยินดีต้อนรับเต็มที่!"

ทุกคนสะดุ้งเฮือกและก้มหัวลง

"ไปกันเถอะ!"

ชูซิวเก็บข้าวฟันมังกรทั้งหมดเสร็จเรียบร้อย จากนั้นมองดูราชาดอกไม้สีม่วงแดงอย่างเฉยชา

"มอบหญ้าชำระล้างให้ฉัน"

"ฮอ ฮอ ฮอ!"

ราชาดอกไม้สีม่วงแดงส่งเสียงคำรามต่ำๆ

เจ้าแห่งเหวรีบช่วยแปลให้ชูซิว

"ท่านผู้ปกครอง มันบอกว่ามันได้มอบนาข้าวฟันมังกรให้ท่านแล้ว ทำไมต้องเอาหญ้าชำระล้างด้วย"

ชูซิวมองราชาดอกไม้สีม่วงแดงด้วยหางตา

"นายคิดว่าฉันโง่เหรอ? คุณสมบัติร่างของนายเป็นดอกกุหลาบ หญ้าชำระล้างไม่เกี่ยวอะไรกับนายเลย? และไม่เกี่ยวกับชีวิตของนายด้วย ฮึ ฉันลองเดา... นายต้องการใช้หญ้าชำระล้างเพื่อก้าวข้ามสู่ระดับเงินใช่ไหม? พอนายก้าวขึ้นระดับเงิน หลุมดำนี้ก็จะยกระดับเป็นหลุมดำระดับ D!"

"ตอนนั้นทุกสิ่งทุกอย่างจะถูกพลังเหวลึกชำระล้างใหม่หมด หลุมดำนี้จะวิวัฒนาการเสร็จสมบูรณ์ และนายก็จะยังคงเป็นบอสของหลุมดำต่อไป เป็นบอสของหลุมดำระดับเงิน ถ้าถูกปราบอีกครั้ง หลุมดำจะรวมกับความเป็นจริง และนายก็จะสามารถออกมาฆ่าได้"

"มาทำเป็นเก่งกับฉัน นายคิดว่าฉันโง่มากเลยใช่ไหม!"

ชูซิวพูดเสียงเย็น จากนั้นในมือก็ปรากฏดาบโถง

"ฉันบอกว่าจะไม่ฆ่านายหากนายยอมพูดความจริงทั้งหมด ฉันจะไม่ฆ่านาย แต่ตอนนี้นายไม่ได้ทำแบบนั้น"

"ดังนั้น... นายต้องตาย!"

พูดจบ ในมือของชูซิวก็ปรากฏดาบโถงเล่มหนึ่ง เขาค่อยๆ กำด้ามดาบให้แน่น!

จากนั้นก็ฟันดาบไปที่ราชาดอกไม้สีม่วงแดง!

"ฮอ! ฮอ ฮอ ฮอ!"

ราชาดอกไม้สีม่วงแดงตกใจและส่งเสียงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว

"ท่านผู้ปกครอง มันกำลังด่าว่าท่านไม่รักษาคำพูด!"

"รักษาคำพูดกับคน ไม่ใช่กับสัตว์! ไม่จำเป็นต้องรักษาคำพูด!"

พูดจบ ประกายดาบของชูซิวก็พุ่งไปเหมือนสายฟ้าฟันก้านดอกของราชาดอกไม้!

ราชาดอกไม้ตกใจคำราม พยายามโต้กลับ แต่ทรราชกะโหลกแตกก็พุ่งมาจากด้านหลังของราชาดอกไม้ จับร่างของมันไว้แน่น!

ขณะเดียวกัน เจ้าแห่งเหวก็โบกคทา ใช้การตัดสินของผู้กลืนกินพิภพ ห่อหุ้มราชาดอกไม้ไว้!

ฉึบ!

ชูซิวก้าวไปข้างหน้า และฟันดาบฟันออกไป!

ราชาดอกไม้สีม่วงแดงถูกดาบนี้สังหาร!

บนร่างของมันปรากฏแสงเรืองรอง จากนั้นร่างก็ล้มลงบนพื้น

"ไปหาหญ้าชำระล้างมา"

ชูซิวพูดกับเจ้าแห่งเหว

เจ้าแห่งเหวลอยออกไป ไม่นานก็นำหญ้าเล็กๆ ที่เปล่งประกายสีเงินมาตรงหน้าชูซิว

"นี่คือหญ้าชำระล้างหรือ?!"

พวกเขามองด้วยความตกตะลึง

หญ้าชำระล้างขึ้นชื่อว่าสามารถวิวัฒนาการความเสียหายเชิงลบทั้งหมด รวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียงการกัดกร่อนของเหวลึก พิษ ผลกระทบเชิงลบต่างๆ และยังสามารถเร่งการวิวัฒนาการของวิญญาณนักรบได้ในระดับหนึ่ง!

ของแบบนี้ในโลกภายนอกถือเป็นของล้ำค่าที่หาซื้อไม่ได้ ราคาหลายล้านต่อต้น

"เอ้า เอาไปสิ"

ชูซิวโบกมือโยนหญ้าชำระล้างให้ซูโจว

"นี่... ท่านเหวลึก นี่จะให้ผมจริงๆ เหรอครับ?"

ซูโจวมองหญ้าชำระล้างในมือด้วยความตกตะลึง สีหน้าทั้งตื่นเต้นและเก้อเขิน

"หญ้าชำระล้างมูลค่าหลายล้านเขาให้คนอื่นง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ?!"

"นี่คือเหวลึกสินะ! ช่างเป็น..."

"ฉันรู้สึกว่าเขาไม่ได้สนใจของพวกนี้เลย!"

ชูซิวสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง หญ้าชำระล้างก็ดีอยู่หรอก แต่สำหรับเขาแล้ว ไม่ได้มีประโยชน์มากนัก

และเมื่อสัญญากับคนอื่นไว้แล้ว ก็ต้องทำตามที่พูด นี่คือหลักการของชูซิว!

"ให้นายไม่ใช่เพราะตัวนาย แต่เพราะลูกสาวของนาย ฉันแค่คิดว่าหายากที่พ่อคนหนึ่งจะพยายามทำหน้าที่ของการเป็นพ่อให้ดีที่สุด ก็เลยอยากช่วยให้ความปรารถนานั้นเป็นจริง"

"แค่นั้นเอง"

ไม่ว่าจุดประสงค์จะเป็นอย่างไร ซูโจวก็รู้สึกขอบคุณชูซิวเป็นอย่างมาก

"ไปกันเถอะ ออกไปได้แล้ว"

หลังจากเก็บข้าวฟันมังกรทั้งหมดแล้ว ชูซิวก็นำทุกคนออกจากหลุมดำ

เมื่อบอสของหลุมดำถูกปราบ หลุมดำคลื่นมืดทั้งหมดก็ค่อยๆ สลายไป

"ออกมาแล้ว ฉันเดาว่าเหวลึกไม่มีปัญหา ตรงกันข้าม ซูซือเยี่ยนน่าจะเสียเปรียบใหญ่"

เยี่ยนซางและหัวหน้าสำนักงานบริหารหลุมดำมองดูหลุมดำที่กำลังเคลื่อนไหวตรงหน้า

"เรื่องนี้ไม่แน่นอนนะ ท่านประธานเยี่ยน ถ้าเป็นแต่ก่อน... ฉันอาจจะคิดว่าสิ่งที่ท่านพูดถูกต้อง แต่ตอนนี้ฉันได้รับข่าวล่าสุดว่า ทายาทของตระกูลกั๋วแห่งสมาคมเกษตรและพาณิชย์ของเมืองหลวง กั๋วฉุน ก็เข้าไปในหลุมดำด้วย พลังของเขาอยู่ในระดับบรอนซ์ขั้นสูงจริงๆ มีวิญญาณนักรบระดับ S พลังระดับนี้แข็งแกร่งกว่าคนที่เหวลึกต้องเผชิญก่อนหน้านี้มาก"

"อย่างน้อยที่สุดแบบเปิดเผยก็เป็นอย่างนั้น ฉันคิดว่าเหวลึกต้องแย่แน่"

"คุณเคยเห็นความร้ายกาจของเหวลึกจริงๆ หรือเปล่า?"

เยี่ยนซางไม่สนใจ เพียงแค่ยิ้มอย่างสงบ

"แม้แต่คุณชายใหญ่ของตระกูลซุนแห่งนครเวทมนตร์ ซุนซิงเฉิน ยังไม่กล้าลงมือกับเหวลึกตามอำเภอใจ คุณคิดว่ากั๋วฉุนคนเดียวจะทำอะไรเหวลึกได้เหรอ?"

เจ้าหน้าที่เฉียนเงียบ

"ซุนซิงเฉินแค่อยากเอาชนะเหวลึกในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยมั้ง..."

"ด้วยนิสัยแค้นเล็กแค้นน้อยของซุนซิงเฉิน เหวลึกทำให้เขาเสียหน้า เขาจะปล่อยเหวลึกไปได้ยังไง? ที่เขาไม่ลงมือเพราะไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะเหวลึกได้แน่นอนต่างหาก"

"อืม..."

เจ้าหน้าที่เฉียนตกอยู่ในความเงียบ

ตอนนั้นเอง หลุมดำก็เคลื่อนไหวเล็กน้อย ชูซิวเดินออกมาอย่างสบายๆ โดยเอามือใส่กระเป๋ากางเกง

ด้านหลังมีสมาชิกหน่วยเหวลึกเดินตามมา

เมื่อเห็นเขาออกมา สีหน้าของเจ้าหน้าที่เฉียนก็เปลี่ยนไป

เพราะด้านหลังชูซิว ซูซือเยี่ยนจากสมาคมเกษตรและพาณิชย์ถูกคนพยุงออกมาด้วยใบหน้าที่บวมช้ำไปหมด

และอีกคนหนึ่ง ทายาทของตระกูลกั๋ว กั๋วฉุน ก็ถูกสองคนหิ้วออกมา

ภาพนี้ทำให้ทุกคนตกตะลึงอย่างแท้จริง!

"ท่านประธานเยี่ยน... ท่านทายทายถูกจริงๆ!"

เจ้าหน้าที่เฉียนมองเหวลึกด้วยความกลัว และเมื่อทุกคนออกมาหมด หลุมดำก็ค่อยๆ สลายไป

"หลุมดำนี้ถูกปราบแล้ว หน่วยที่ปราบคือหน่วยเหวลึก บันทึกไว้ด้วย"

ชูซิวพูดอย่างสงบ

แต่ในใจของเจ้าหน้าที่เฉียนกลับเกิดคลื่นลูกใหญ่ หลุมดำสถานีรถไฟใต้ดินร้างนี้เป็นหลุมดำที่ยากที่สุดในระดับต่ำกว่า D แล้ว!

หากไม่มีนักรบวิญญาณระดับเงินออกโรง ก็ไม่สามารถปราบลงได้เลย!

แต่หน่วยเหวลึกที่เพิ่งเริ่มต้นกลับปราบมันลงได้อย่างง่ายดาย ถ้าข่าวนี้แพร่ออกไป หน่วยเหวลึกคงจะดังไปทั่วเมืองเยียนหยุนอีกครั้ง!

"ไปกันเถอะ"

"อ้อ คืนนี้ที่โรงแรมจวีเฮอใหญ่ กินข้าวด้วยกัน ทรัพยากรดีอย่างข้าวฟันมังกรต้องแบ่งปันกัน"

ชูซิวพูดเรียบๆ

ลู่อีเหวินหูผึ่ง กินข้าว?

นั่นไม่ใช่หมายความว่าเหวลึกจะถอดหน้ากากหรอกเหรอ?

"ฉันจัดการเอง! ฉันจัดการเอง! หัวหน้า ให้ฉันเถอะ! แล้วก็ ขอเยอะๆ หน่อยได้ไหม! ฉันจะเอาไปฝากแฟนฉันด้วย"

เธอแตะนิ้วเบาๆ หน้าแดงเล็กน้อย

"เธอมีแฟนเหรอ?"

ชูซิวขมวดคิ้ว สีหน้าใต้หน้ากากดูแปลกๆ

แฟนที่เธอพูดถึงจะไม่ใช่ตัวเขาเองใช่ไหม แต่ตัวเขาเมื่อไหร่กลายเป็นแฟนของเธอกัน ยังไม่ได้ตกลงอะไรกันเลยนี่...

"ฮิๆๆ! แน่นอนสิ!"

ลู่อีเหวินทำสีหน้าเจ้าเล่ห์

"คืนนี้ฉันจะพาแฟนมาด้วยไหมล่ะ? แนะนำให้รู้จักกัน หัวหน้า สนใจจะรู้จักแฟนของฉันไหมคะ?"

สีหน้าของชูซิวมืดลงทันที

(จบบท)