บทที่ 26 ผู้หญิงเอ๋ย เธอกำลังเล่นกับไฟ!

บทที่ 26 ผู้หญิงเอ๋ย เธอกำลังเล่นกับไฟ!

ดึกสงัด

บนเรือทาสพระเจ้า

ภายในห้องกัปตัน

มากิโนะซึ่งถูกแอนนาและชาร์เลียอาบน้ำและแต่งกายด้วยเสื้อผ้าบางเบา นั่งอยู่บนเตียง มองไปที่เร็นจิที่อยู่ตรงหน้าเธออย่างประหม่า

เธอรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่เธอก็ยังคงประหม่าเล็กน้อย

【ชื่อ: มากิโนะ】

【ตัวตน: เจ้าของบาร์】

【ทักษะพิเศษ: ไม่มี】

【พรสวรรค์: ไม่มี】

【ระดับมิตรภาพ: 30】

【พลังการต่อสู้: หนึ่งดาว】

【ผลปีศาจ: ผลปีศาจสายพารามีเซีย · ผลฮาโกะฮาโกะ】

เร็นจินั่งอยู่ที่โต๊ะใกล้ๆ ใช้มือขว้ายันคางและพินิจพิเคราะห์มากิโนะ

เพราะเธอกินผลปีศาจเข้าไป พลังการต่อสู้ของมากิโนะจึงเพิ่มขึ้นถึงหนึ่งดาวโดยตรง

“ร-รออะไรอยู่หรือคะ?”

มากิโนะรู้สึกอึดอัดภายใต้สายตาของเร็นจิ ใบหน้าของเธอแดงก่ำขณะที่เธอส่งคำเชิญเข้าร่วมทีม

ในเมื่อเรื่องนี้หลีกเลี่ยงไม่ได้ เธอก็เลือกที่จะเผชิญหน้ากับมันเร็วขึ้น

เมื่อได้ยินคำเชิญของมากิโนะ เร็นจิก็หัวเราะเบาๆ มองเธอและยิ้ม:

“มากิโนะ เธอเต็มใจที่จะเข้าร่วมกลุ่มโจรสลัดของชั้นและมาเป็นลูกน้องของชั้นไหม?”

“ชั้นเต็มใจค่ะ”

มากิโนะซึ่งอยู่บนเรือแล้ว ไม่รู้ว่าทำไมเร็นจิยังคงถามอยู่ แต่เธอก็พยักหน้าตกลง

【ติ๊ง! มากิโนะได้เข้าร่วมกลุ่มแล้ว โปรดเลือกตำแหน่งลูกเรือของมากิโนะ】

เร็นจิเลือกตำแหน่งเชฟโดยตรง เขาสามารถปรับเปลี่ยนตำแหน่งเหล่านี้ได้ตลอดเวลาอยู่แล้ว ดังนั้นมันจึงไม่สำคัญมากนัก

จากนั้น เร็นจิก็ดึงมากิโนะเข้ามาใกล้และยิ้ม:

“คุณมากิโนะ เธอหิวไหม?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้างามของมากิโนะก็แดงก่ำด้วยความเขินอายในทันที

...

เช้าวันรุ่งขึ้น

เร็นจิผู้รู้สึกสดชื่น มาถึงบนดาดฟ้า

ในเรื่องราวต้นฉบับ พ่อของลูกของมากิโนะไม่เป็นที่รู้จัก แต่ตอนนี้ ลูกของมากิโนะถูกกำหนดให้เป็นของเขาแล้ว

ยิ้ม เร็นจิหยิบดาบชั้นดี ‘ดาบตัดพิรุณ’ ออกมาจากความว่างเปล่าข้างๆ เขา

หลังจากช่วงเวลาใกล้ชิดกับมากิโนะ เขาก็ได้รับความสามารถผลปีศาจของเธอมาได้สำเร็จ

ตอนนี้ เหมือนกับมากิโนะ เขาสามารถหยิบสิ่งของที่เขาเก็บไว้ในกล่องเก็บของต่างมิติของเขาออกมาจากความว่างเปล่าได้ทุกที่ทุกเวลา

กล่องเก็บของของผลฮาโกะฮาโกะจำเป็นต้องถูกเรียกออกมาเมื่อทำการเก็บของ

อย่างไรก็ตาม เมื่อทำการหยิบของออกมา คนคนหนึ่งเพียงแค่ต้องยื่นมือเข้าไปในความว่างเปล่า ซึ่งดูน่าประทับใจมาก

และตอนนี้มากิโนะก็กำลังสร้างรายได้ให้เขาเช่นกัน ทำให้เขาได้รับค่าประสบการณ์ตอบสนอง 5 คะแนนต่อชั่วโมงในคุณสมบัติทางกายภาพทั้งสาม: กายภาพ, พลังชีวิต และจิตวิญญาณ

ตวัดดาบตัดพิรุณสองสามครั้ง เร็นจิก็เริ่มค้นคว้าว่าจะรวมความสามารถในการควบคุมลมของเขาเข้ากับวิชาดาบได้อย่างไร เพื่อสร้างกำแพงวายุและลมหายใจสุดท้าย

เมื่อนั้นเขาถึงจะเป็นผู้เล่น Yasuo ที่มีคุณสมบัติครบถ้วน

ไม่กี่นาทีต่อมา

เร็นจิสร้างกำแพงวายุได้สำเร็จ สำหรับเขาผู้ซึ่งสามารถควบคุมพลังแห่งลมได้อย่างอิสระ มันเป็นเรื่องง่ายดาย

อย่างไรก็ตาม การพุ่งตัวในทันทีของลมหายใจสุดท้ายทำให้เขาติดขัดเล็กน้อย

“ช่างเถอะ เดี๋ยวค่อยทำให้มันสมบูรณ์แบบหลังจากที่ชั้นรับสมัครแคลิเฟอร์และเรียนรู้โซลแล้ว”

หลังจากพยายามอยู่หลายครั้ง เร็นจิก็เลิกจมอยู่กับมันและนอนลงบนเก้าอี้พักผ่อนที่หัวเรือ รอให้เรจูและคนอื่นๆ ตื่นขึ้นมา

ตามที่เรจูบอก พลังพิเศษที่ได้รับจากมนุษย์ดัดแปลงปัจจัยสายเลือดสามารถเสริมความแข็งแกร่งผ่านการฝึกฝนได้เช่นกัน ด้วยการฝึกฝนในระยะยาว พวกเขาสามารถมีพลังที่คล้ายกับผลปีศาจได้

อย่างไรก็ตาม การฝึกฝนเหล่านี้มันเหนื่อยเกินไป ดังนั้นเรจูจึงไม่เคยฝึกฝนเลย จึงไม่สามารถให้ประโยชน์ตอบสนองแก่เร็นจิได้

ดังนั้นเร็นจิจึงวางแผนที่จะฝึกฝนเรจูเพื่อรับการตอบสนองจากเธอ

ส่วนการฝึกฝนตัวเองนั้น เป็นไปไม่ได้

หลังจากนั้นไม่นาน

เรจู, โนจิโกะ, แอนนา และชาร์เลียก็มาที่ดาดฟ้าและเริ่มการฝึกฝนอันหนักหน่วงประจำวันของพวกเธอ

ในหมู่พวกเธอ โนจิโกะฝึกหนักที่สุด

การตัดสินใจของเร็นจิที่จะให้เธออยู่บนเรือทาสพระเจ้าเมื่อวานนี้ได้สร้างผลกระทบต่อเธอไม่น้อย

เมื่อเธอรู้ว่ามากิโนะได้กินผลปีศาจที่เร็นจิให้เธอ โนจิโกะก็ยิ่งอิจฉามากขึ้น

เธอก็หวังที่จะเสริมความแข็งแกร่งของพลังของตัวเองอย่างรวดเร็วเช่นกัน

จนกระทั่งสิบโมงเช้ามากิโนะถึงจะตื่นจากเตียง

หลังจากอาหารเช้า เธอก็เปลี่ยนเป็นเสื้อยืดครอปท็อปและกางเกงขาสั้น และเข้าร่วมการฝึกขั้นพื้นฐานของโนจิโกะ

ตอนนี้เธออยู่บนเรือโจรสลัดของเร็นจิแล้ว เธอรู้ว่าเธอต้องรีบพัฒนาความแข็งแกร่งของเธอ

ยิ่งไปกว่านั้น ในใจของสาวบาร์จากหมู่บ้านฟูฉะ ผลปีศาจราคาหนึ่งร้อยล้านเบรีเป็นตัวเลขที่มหาศาล

หลังจากที่เร็นจิป้อนผลปีศาจนั้นให้เธอ เธอก็รู้สึกราวกับว่าเธอมีหนี้ก้อนโต ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ

นั่นคือเหตุผลที่เธอต้องการเสริมความแข็งแกร่งของพลังของเธออย่างรวดเร็วเพื่อทำให้ตัวเองมีประโยชน์

เร็นจินอนอยู่ที่หัวเรือ พลิกดูหนังสือพิมพ์พลางหันศีรษะเป็นครั้งคราวเพื่อมองดูรูปร่างที่เย้ายวนใจข้างหลังเขา

ในขณะนี้ เรจู, โนจิโกะ และคนอื่นๆ ต่างก็สวมเสื้อยืดครอปท็อปและกางเกงขาสั้น เผยให้เห็นเรียวขาที่ยาวของพวกเธอ

การฝึกฝนเป็นเวลานานทำให้สาวๆ ทุกคนเหงื่อท่วมและชุ่มฉ่ำ และเมื่อรวมกับใบหน้าที่แดงก่ำจากการฝึกฝน พวกเธอก็ดูมีเสน่ห์มาก

จนกระทั่งสิบเอ็ดโมงเช้าเร็นจิจึงหยุดการฝึกร่างกายของสาวๆ ปล่อยให้พวกเธอได้พักผ่อน

ฝึกฝนตลอดทั้งเช้า แล้วทำธุระของตัวเองในช่วงบ่าย นี่คือการจัดตารางของเร็นจิสำหรับทุกคน

ต่อจากนั้น เร็นจิก็หยิบผลปีศาจออกมาจากความว่างเปล่าและพิจารณามันในมือของเขา

ชาร์เลียพบสิ่งนี้เมื่อวานในคลังสมบัติของราชวงศ์อาณาจักรโกอา และเร็นจิก็ไม่รู้ว่ามันคือผลปีศาจชนิดใดในตอนนั้น

อย่างไรก็ตาม เขาเพิ่งจะลองใช้ทักษะการตรวจจับของเขาเพื่อดูมัน และเขาก็ได้เรียนรู้ชื่อของผลปีศาจนี้อย่างชัดเจน

【โซอน · ผลมูชิมูชิ · รูปแบบผีเสื้อแสง】

ผีเสื้อแสงเป็นผีเสื้อชนิดหนึ่งในโลกโจรสลัด สีขาวบริสุทธิ์ทั้งตัว และภายใต้แสงแดด มันจะมีลักษณะคล้ายกับทูตสวรรค์ที่เป็นสัญลักษณ์ของแสง ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ

โนจิโกะซึ่งเพิ่งอาบน้ำเสร็จ เห็นผลปีศาจในมือของเร็นจิ ดวงตาของเธอก็สว่างขึ้นทันที และเธอหมุนตัวหนึ่งรอบ มาอยู่ข้างๆ เร็นจิ

“อยากกินรึ?”

เร็นจิมองไปที่โนจิโกะซึ่งกำลังนั่งยองๆ อยู่ข้างเก้าอี้ของเขาและยิ้ม

“อื้ม” โนจิโกะเช็ดหยดน้ำจากหน้าผากของเธอและพยักหน้าอย่างแรง

ตอนนี้บนเรือทาสพระเจ้า นอกจากเรจูแล้ว เธอก็เป็นคนเดียวที่ยังไม่ได้รับความสามารถผลปีศาจ

และตัวเรจูเองก็มีความสามารถที่คล้ายกับผลปีศาจอยู่แล้ว ดังนั้นการกินผลปีศาจจึงไม่มีความแตกต่าง

“โนจิโกะ ผลปีศาจนี้ไม่เหมาะกับเธอนะ”

“ดังนั้นชั้นวางแผนที่จะให้มันกับเธอเมื่อชั้นพบผลปีศาจที่เหมาะสมแล้ว”

“เธอไม่อยากเป็นนักรบหญิงเพื่อปกป้องนามิหรอกรึ? ดังนั้นเธอจะต้องรออีกหน่อย”

เร็นจิขยับตัวไปด้านข้าง เปิดพื้นที่บนเก้าอี้พักผ่อน และดึงโนจิโกะมานอนกับเขา พลางอธิบาย

ผลปีศาจผีเสื้อแสงในมือของเขาไม่ได้ช่วยเพิ่มความสามารถในการต่อสู้มากนัก

ในความเห็นของเร็นจิ ความสามารถเดียวที่มีประสิทธิภาพของมันคือการบิน

และเร็นจิยังมีชุดรบอีกสองสามชุดที่ได้มาจากจัดจ์ ถ้าโนจิโกะอยากจะบิน เขาก็สามารถช่วยเธอได้อย่างสมบูรณ์ด้วยชุดรบ

“อย่างนั้นรึคะ”

โนจิโกะผิดหวังเล็กน้อย

จากนั้น เธอก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้พักผ่อนและคร่อมเอวของเร็นจิ

“เอ่อ... เธอจะทำอะไร?”

เมื่อเห็นการกระทำของโนจิโกะ เร็นจิก็อ้าปาก ประหลาดใจที่เธอรุกขนาดนี้

“ยั่วคุณไงคะ”

หลังจากพูดจบ โนจิโกะก็จูบเร็นจิ และทันทีที่ดาบยาวของเร็นจิถูกชักออกจากฝัก

เธอก็หัวเราะอย่างรวดเร็วและกระโดดลงไปในทะเล คว้าเชือกเรือเพื่อโต้คลื่น ในฐานะผู้ใช้พลังผลปีศาจ เร็นจิไม่กล้าลงไปในทะเลเพื่อจับเธอ

“ผู้หญิงเอ๋ย เธอกำลังเล่นกับไฟนะ”

อึดอัดอย่างยิ่ง เร็นจิลุกขึ้นจากเก้าอี้พักผ่อน กัดฟันขณะมองดูโนจิโกะ

ต่อจากนั้น เขาก็ไปหามากิโนะและเรจูซึ่งเพิ่งอาบน้ำเสร็จและเดินขึ้นมาบนดาดฟ้า อุ้มพวกเธอทั้งสองคนขึ้นมา และวิ่งไปยังห้องกัปตัน

“เฮ้ มันไม่เกี่ยวกับชั้นนะ!”

มากิโนะและเรจูตะโกน

.....

กองบัญชาการกองทัพเรือ มารีนฟอร์ด

ประตูห้องทำงานของเซ็นโงคุถูกผลักเปิดออกอีกครั้ง

‘ราชาแห่งการประชุม’ แบรนนิวกล่าวเสียงดังกับเซ็นโงคุซึ่งกำลังดื่มชา:

“จอมพลเรือเซ็นโงคุ เกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นแล้วครับ! ราชาแห่งอาณาจักรโกอาถูกสังหารโดยอาชญากรเร็นจิ”

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน

By. charcoal gray silver gold

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═