บทที่ 14 โด่งดังไปทั่วโลก (ตอนที่ 2)

บทที่ 14 โด่งดังไปทั่วโลก (ตอนที่ 2)

บนเกาะฤดูหนาวที่ปกคลุมไปด้วยหิมะแห่งหนึ่ง

กลุ่มโจรสลัดผมแดงกำลังซ่อนตัวอยู่ในถ้ำเพื่อสร่างเมา...

“ปวดหัวชะมัด...”

สี่จักรพรรดิผมแดงนอนอยู่ข้างกองไฟ ดวงตาของเขาว่างเปล่า ราวกับกำลังเหม่อลอย

เมื่อคืนนี้ หมีขั้วโลกใกล้ค่ายของพวกเขาได้ให้กำเนิดลูกหนึ่งตัว ดังนั้นพวกเขาจึงจัดงานเลี้ยงฉลองอย่างรื่นเริงเพื่อต้อนรับการมาถึงของลูกหมีในทันที

ไม่คาดคิดว่าพวกเขาจะดื่มกันทั้งคืน จากนั้นใครบางคนก็เมาถึงขนาดชำแหละหมีขั้วโลกตัวใหญ่และทำหม้อไฟเนื้อหมี...

แน่นอนว่า แม้ว่าหมีขั้วโลกจะไม่ได้ให้กำเนิดลูก พวกเขาก็คงจะหาข้ออ้างอื่นสำหรับงานเลี้ยงอยู่ดี

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการมีงานเลี้ยง พวกเขาไม่สนใจเรื่องอื่นใดทั้งสิ้น

นกส่งข่าวคูตัวหนึ่งบินอยู่เหนือเกาะ

ปัง!

เสียงปืนดังขึ้นทำให้นกส่งข่าวคูตกใจ ทำให้มันร้องเสียงหลงและกระพือปีกอย่างบ้าคลั่ง ทำหนังสือพิมพ์หล่นลงมา

หนังสือพิมพ์ร่วงลงมาจากท้องฟ้าและถูกหยิบขึ้นโดยเบ็น เบ็คแมน รองกัปตันของกลุ่มโจรสลัดผมแดง

ในฐานะโจรสลัด เขาไม่มีนิสัยที่จะจ่ายเงินซื้อของ

“เฮะ เฮะ ค่าหัว 1.5 พันล้าน รุกกี้คนนี้ที่ชื่อเร็นจิก็เก่งไม่ใช่เล่น”

เมื่อมองดูหนังสือพิมพ์ในมือ เบ็คแมนก็ยิ้ม เขาเองก็มาจากนอร์ธบลูเช่นกัน

“นอร์ธบลูมีรุกกี้คนใหม่ที่ค่าหัวแรกสูงถึง 1.5 พันล้าน”

“หมวกฟางลูฟี่ที่แกเดิมพันไว้ มีคู่แข่งแล้วนะ”

กลับมาที่ถ้ำ เบ็คแมนโยนหนังสือพิมพ์ให้ผมแดง จากนั้นก็นั่งลงข้างๆ และพ่นควันเป็นวง

สมาชิกคนอื่นๆ ของกลุ่มโจรสลอดผมแดงเงยหน้าขึ้นมองเบ็คแมน ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

ค่าหัวแรก 1.5 พันล้านนั้นมันช่างเหลือเชื่อเกินไป

แม้ว่านอร์ธบลูจะขึ้นชื่อเรื่องการผลิตสัตว์ประหลาด แต่สัตว์ประหลาดตนนี้ก็แข็งแกร่งเกินไปหน่อย

ในฐานะที่แข็งแกร่งที่สุดในสี่ทะเล นอร์ธบลูได้ผลิตยอดฝีมือระดับสูงมาแล้วมากมาย

เบ็น เบ็คแมน, โดฟลามิงโก้, อาคาอินุ ซาคาซึกิ, คิซารุ โบร์ซาลิโน่, พลเรือโทหญิงซึรุ และน้องสาวผู้ท้าชิงตำแหน่งพลเรือเอกของเธอ และคนอื่นๆ ล้วนมาจากนอร์ธบลู

การมีอยู่ของบุคคลเหล่านี้เองที่ทำให้นอร์ธบลูแข็งแกร่งที่สุดในสี่ทะเล

“เบ็คแมน แกต้องเชื่อในการตัดสินใจของชั้น”

“อึก... ไม่ว่าจะเป็นใคร ตำแหน่งราชาโจรสลัดท้ายที่สุดแล้วก็จะเป็นของลูฟี่”

ผมแดงมองดูหนังสือพิมพ์ ปล่อยเสียงสะอึกออกมาจากความเมา ไม่สนใจคำพูดของเบ็คแมนเลยแม้แต่น้อย

ในความเห็นของเขา

ลูฟี่ ในฐานะผู้ที่ถูกเลือกโดยผลปีศาจสายโซอนในตำนาน ผลนิกะ จะต้องเป็นราชาโจรสลัดในอนาคตอย่างแน่นอน

ไม่มีข้อสงสัยในเรื่องนั้น

ในฐานะผลปีศาจที่มี ‘เจตจำนง’ ผลนิกะจะเลือกเจ้าของที่เหมาะสมโดยอัตโนมัติ

และในระหว่างการไล่ล่า 800 ปีของรัฐบาลโลก มันก็ได้หลบหนีการจับกุมซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ทั้งหมดนี้ก็เพื่อรอคอยการเกิดของลูฟี่

ในทะเลอันกว้างใหญ่นี้

ลูฟี่คือผู้ที่ถูกเลือก!

ลูฟี่คือนักรบผู้ยิ่งใหญ่ที่จะนำความหวังมาสู่โลก!

ลูฟี่คือราชาโจรสลัดในอนาคต!

คนอื่นๆ ต้องหลีกทาง!

เบ็คแมนยักไหล่ กล่าวอย่างไม่ใส่ใจ:

“ถ้างั้นก็รอดูกันต่อไป”

...

แกรนด์ไลน์ เขตไร้ลม

อเมซอนลิลลี่ อาณาจักรคุจา

“ผู้สังหารพระเจ้า เร็นจิ สังหารเผ่ามังกรฟ้าในนอร์ธบลู...”

จักรพรรดินีโจรสลัด โบอา แฮนค็อก หนึ่งในเจ็ดเทพโจรสลัด มองดูหนังสือพิมพ์ในมือ ไม่สามารถฟื้นคืนสติได้เป็นเวลานาน

ข้างๆ เธอ โบอา แซนเดอร์โซเนียผมสีเขียวและโบอา มารีโกลด์ผมสีส้มก็มีสีหน้าตกใจเช่นกัน

ในฐานะอดีตทาสของเผ่ามังกรฟ้า พวกเธอไม่เคยจินตนาการเลยว่าตอนนี้จะมีใครกล้าโจมตีและสังหารขุนนางโลก เผ่ามังกรฟ้า

คนสุดท้ายที่ทำเช่นนั้นคือวีรบุรุษชาวเงือกผู้ยิ่งใหญ่ ฟิชเชอร์ ไทเกอร์ ผู้ซึ่งปีนเรดไลน์ด้วยมือเปล่าและปลดปล่อยทาสของเผ่ามังกรฟ้า

ทว่า วีรบุรุษเช่นนั้นกลับต้องพบจุดจบด้วยน้ำมือของรัฐบาลโลกในที่สุด

“อ๊าาา!!!”

แซนเดอร์โซเนียกรีดร้องและเริ่มร้องไห้ กุมศีรษะของเธอ ขณะที่เธอนึกถึงวันอันแสนทรมานภายใต้การปกครองของมังกรฟ้า

เนื่องจากผมสีเขียวที่หายากของเธอ เธอจึงเป็นคนที่ถูกทรมานมากที่สุดในบรรดาสามพี่น้อง

“ท่านพี่” มารีโกลด์รีบจับแซนเดอร์โซเนียไว้และมองไปที่แฮนค็อกเพื่อขอความช่วยเหลือ

ขมวดคิ้ว แฮนค็อกวางหนังสือพิมพ์ลง เดินไปหาแซนเดอร์โซเนีย และเตะไปที่หลังคอของเธอ ทำให้เธอหมดสติไป

“พาเธอไป”

หลังจากออกคำสั่งแล้ว แฮนค็อกก็หยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาอีกครั้ง พินิจพิเคราะห์รูปถ่ายของเร็นจิอย่างละเอียด

ชายคนนี้ ผู้ซึ่งกล้าโจมตีและสังหารเผ่ามังกรฟ้า ได้ดึงดูดความสนใจของเธอได้สำเร็จ

“ชั้นหวังว่านายจะมาถึงแกรนด์ไลน์ได้อย่างมีชีวิต”

...

สำนักงานใหญ่หนังสือพิมพ์เศรษฐกิจโลก

“ท่านประธาน”

“แย่แล้วครับ รัฐบาลโลกมาถึงแล้ว”

“พวกเขาเรียกร้องให้เราลบรายงานเกี่ยวกับการตายของเผ่ามังกรฟ้าออกจากหนังสือพิมพ์และให้เราหยุดเผยแพร่เรื่องนี้ต่อพลเรือน”

มอร์แกนส์เงยหน้าขึ้นจากหลังโต๊ะทำงานและเยาะเย้ย “บอกให้พวกมันไสหัวไปซะ!”

ในฐานะราชาแห่งข่าวสารใต้ดิน มอร์แกนส์ไม่ใช่คนที่จะประนีประนอมกับรัฐบาลโลก

สิ่งที่ปรากฏในหนังสือพิมพ์ของเขานั้นขึ้นอยู่กับเขาแต่เพียงผู้เดียว!

“มอร์แกนส์ แกควรจะระวังคำพูดของแกหน่อยนะ”

“แกควรจะหยุดการรายงานของแกทันที มิฉะนั้น...”

เจ้าหน้าที่รัฐบาลโลกในชุดสูทหลายคนเดินเข้ามาในห้องทำงาน เตือนมอร์แกนส์

“เฮะ เฮะ มิฉะนั้นอะไร?”

‘บิ๊กนิวส์’ มอร์แกนส์จิบไวน์แดงและเยาะเย้ย

ไม่ทันขาดคำ เขาก็พุ่งเข้าใส่เจ้าหน้าที่รัฐบาลโลก โจมตีพวกเขาอย่างรุนแรง

“แกกล้าโจมตีพวกเรา”

เจ้าหน้าที่รัฐบาลโลกไม่ทันตั้งตัวกับการระเบิดอารมณ์อย่างกะทันหันของมอร์แกนส์และไร้ซึ่งการป้องกันใดๆ ถูกล้มลงอย่างรวดเร็ว

“ถุย!”

เมื่อเห็นเจ้าหน้าที่ที่ล้มลง มอร์แกนส์ก็ถ่มน้ำลาย

ในฐานะราชาแห่งข่าวสารใต้ดิน เขายังคงมีความแข็งแกร่งที่จำเป็น

แม้ว่าเขาจะมักจะสร้างข่าวที่น่าตื่นเต้นเพื่อยึดครองตลาดข่าว แต่เขาก็ยังคงมีจรรยาบรรณของนักข่าว

รินไวน์แดงแก้วหนึ่ง มอร์แกนส์สั่ง:

“โยนพวกมันออกไปให้หมด”

“แล้วก็ เตรียมย้ายสำนักงานใหญ่ไปยังเกาะแห่งท้องฟ้าลับ”

มอร์แกนส์มีเกาะแห่งท้องฟ้าเล็กๆ ที่ไม่มีใครรู้จักอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา ซึ่งเขาใช้เพื่อเก็บข้อมูลที่เป็นความลับ และมันยังเป็นที่มาของความมั่นใจของเขาในการกล้าที่จะล่วงเกินรัฐบาลโลก

เขาค้นพบมันโดยไม่ได้ตั้งใจเมื่อเขาเพิ่งได้รับผลปีศาจสายโซอน ผลโทริโทริ รูปแบบอัลบาทรอส และสามารถบินได้อย่างอิสระบนท้องฟ้า

“ครับ ท่านประธาน”

นักข่าวโดยรอบเริ่มดำเนินการทันทีเมื่อได้ยินเช่นนี้

อีกด้านหนึ่ง

เร็นจิยังคงไม่รู้ว่าเขาถูกจับตามองโดยบุคคลสำคัญ

ขณะนี้เขากำลังยืนอยู่ในห้องปฏิบัติการบนเรือทาสพระเจ้า เฝ้าดูเรจูช่วยเขาประมวลผลอุปกรณ์แปลงร่างสำหรับชุดรบวิทยาศาสตร์ของเขา

เรือทาสพระเจ้าบรรจุเทคโนโลยีวิทยาศาสตร์ล่าสุดของกองทัพเรือไว้มากมาย ดังนั้นมันจึงมีห้องซ่อมแซมและห้องปฏิบัติการเฉพาะทางโดยธรรมชาติ

หลังจากประมวลผลไปสองชั่วโมง ในที่สุดเรจูก็ทำอุปกรณ์แปลงร่างสำหรับชุดรบของเร็นจิเสร็จ

หยิบอุปกรณ์แปลงร่างชุดรบที่เสร็จแล้วขึ้นมา เรจูมองไปที่เร็นจิและยิ้ม:

“เสร็จแล้ว!”

“เยี่ยมไปเลย!”

ใบหน้าของเร็นจิสว่างขึ้นเมื่อได้ยินเช่นนี้ และเขาก็กอดเรจู จูบเธออย่างรุนแรง

“นาย นาย รีบไปลองดูสิ”

เรจูเขินอายอย่างมากจากการจูบของเร็นจิ จนต้องใช้เวลาหลายนาทีกว่าจะหายใจทันและฝืนตัวเองให้หลุดออกจากอ้อมแขนของเขา

ถ้าเธอไม่ส่งเร็นจิไป เธอเกรงว่าเขาอาจจะ ‘จัดการ’ เธอบนนั้นเลย

“ก็ได้”

เร็นจิหัวเราะเบาๆ ดึงเรจูไปยังดาดฟ้าเรือ

เขาตั้งตารออุปกรณ์แปลงร่างของเขามานานแล้ว

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน

By. charcoal gray silver gold

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═