บทที่ 181 เซโนว่าปรากฏตัว! เจ้าหน้าที่อาวุโสสองสังกัด!

บทที่ 181 เซโนว่าปรากฏตัว! เจ้าหน้าที่อาวุโสสองสังกัด!

โลกใหม่

เกาะทาทาชิเกะ

เกาะในโลกใหม่ที่อยู่ใกล้กับเรดไลน์ที่สุด และไม่ได้อยู่ภายใต้การปกครองของรัฐบาลโลก

ท้ายที่สุดแล้ว หากพูดถึงที่ที่ใกล้ที่สุด ก็ยังคงเป็นฐานทัพ G5 และเกาะพังก์ฮาซาร์ด

กัปตันเซโนว่าไม่ได้เบื่อพอที่จะไปรังแกทหารเรือที่อ่อนแอเหล่านี้

นี่คือเกาะที่ไม่มีคนอาศัยอยู่ เต็มไปด้วยเสียงนกร้องและกลิ่นหอมของดอกไม้ เป็นเกาะฤดูใบไม้ผลิที่หาได้ยาก มันคือสวรรค์ที่ซ่อนตัวอยู่ในช่องว่างระหว่างกองกำลังโจรสลัดแห่งโลกใหม่และกองกำลังของรัฐบาลโลก

กัปตันเซโนว่าเลือกที่จะอยู่บนเกาะนี้เป็นเวลาสั้นๆ หลังจากที่ใช้เวลาอยู่ในอากาศมานาน เขาต้องการการเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมเพื่อเติมเต็มพลังงานทางจิตใจของเขา!

พอดีกับที่เกาะนี้มีทิวทัศน์ที่น่ารื่นรมย์ ทำให้ทุกคนได้พักผ่อนอย่างเต็มที่

กัปตันเซโนว่าคิดถึงเพียงแค่จุดนี้

เหล่าโจรสลัดแห่งโลกใหม่ก็คาดเดาเช่นกันว่าจุดแวะพักแรกของกลุ่มโจรสลัดชาโนในโลกใหม่อาจจะเป็นเกาะนี้!

ดังนั้นเมื่อเกาะลอยฟ้าทะลุผ่านก้อนเมฆและปรากฏขึ้นเหนือท้องทะเล!

ทั้งเกาะก็ระเบิดเสียงโห่ร้องอย่างกระตือรือร้น!

“มันปรากฏตัวแล้ว! เกาะลอยฟ้าที่ควบคุมโดยความสามารถของผลฟูวะ ฟูวะ!!”

“กลุ่มโจรสลัดชาโน! ในที่สุดพวกเราก็รอจนได้!”

“ตราบใดที่ชั้นเข้าร่วมกลุ่มโจรสลัดนี้! ตาเฒ่าหวังจื๋อต้องไม่กล้าส่งคนมาไล่ล่าชั้นอีกแน่!”

“ถ้าชั้นเด็ดหัวมันได้ ชั้นก็จะเป็นจ้าวแห่งโลกใหม่คนต่อไป!”

“แกบ้าไปแล้วรึไง?! เขาไม่ใช่ 2 พันล้านแล้วนะ! นั่นมันค่าหัว 4.5 พันล้าน! เป็นรองแค่หนวดขาวเท่านั้น!”

“อยู่ห่างๆ มันไว้! อย่าให้กัปตันเซโนว่าคิดว่าเราอยู่กับมัน!”

ทั้งเกาะเต็มไปด้วยโจรสลัด! เมื่อมองลงมาจากที่สูง ชายฝั่งของเกาะขนาดใหญ่นี้ถูกล้อมรอบไปด้วยเรือที่หนาแน่นอยู่แล้ว

จำนวนของโจรสลัดบนเกาะนั้นเกินกว่าจะจินตนาการได้!

......

บนเกาะลอยฟ้า

“โอ้ โอ้? เอาจริงดิ ชั้นเลือกเกาะนี้เพื่อลงจอดเพราะอยากให้ทุกคนได้พักผ่อนจริงๆ นะ”

กัปตันเซโนว่าเกาหัวของเขา มองดูกลุ่มคนที่หนาแน่นอยู่เบื้องล่าง และพูดกับลูกเรือรอบๆ อย่างขอโทษขอโพย

“เฮะเฮะเฮะเฮะเฮะ! ถ้าคนพวกนี้ทั้งหมดถูกเปลี่ยนเป็นซอมบี้ หรือถ้าเงาของพวกมันทั้งหมดถูกเก็บเกี่ยวไป มันน่าจะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งของเราได้อย่างมาก!”

โมเรียให้ความคิดแรกของเขาทันทีที่เห็นฝูงชน

เนื่องจากพวกเขาอยู่ในระดับความสูง พวกเขาจึงไม่ได้ยินอย่างชัดเจนว่าข้างล่างพูดอะไรกัน

พวกเขาเห็นเพียงเรือโจรสลัดจำนวนมากและคิดว่ามีโจรสลัดรายใหญ่บางคนไม่พอใจพวกเขาและมาขวางทางพวกเขาที่ทางเข้าสู่โลกใหม่!

“ชั้นจินตนาการไม่ออกเลยว่าจะสนุกแค่ไหนถ้าได้ฆ่าพวกมันทั้งหมด!”

ชิริว นักฆ่าโรคจิตพันธุ์แท้ กล่าวขึ้น

“นั่นแหละที่ว่าพวกแกสองคนเป็นคนโง่ เรือทุกลำข้างล่างมีธงโจรสลัดของตัวเอง เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่กองกำลังเดียวกัน และไม่มีธงของจ้าวแห่งโลกใหม่เลยสักผืน ดังนั้นพวกเขาน่าจะมาเพื่อเข้าร่วมกับกัปตัน และอาจจะมีพวกหัวร้อนบางคนที่อยากจะฆ่ากัปตันเพื่อไต่เต้าอำนาจ”

ครอคโคไดล์พ่นควันออกมา สายตาเย็นชาของเขาเหลือบมองเจ้าหัวร้อนสองคนที่อยู่ข้างๆ ซึ่งรู้แต่จะฆ่ากับทำซอมบี้ พูดด้วยความดูถูกตามการอนุมานที่สมเหตุสมผลของเขา

“เป็นอย่างนั้นเองเหรอ?”

โมเรียเข้าใจขึ้นมาทันที จากมุมมองนี้ เรื่องราวดูกเหมือนจะสมเหตุสมผลมากขึ้น!

“เฮ้! แกอยากมีเรื่องเหรอ?! ครอคโคไดล์! โมเรีย แกเป็นคนโง่รึไง?! มันกำลังดูถูกแกอยู่นะ!”

ชิริวไม่สนใจเรื่องอะไรทั้งนั้น! ถ้าเขาถูกดูถูก เขาก็ต้องสู้กลับ! และเขายังด่าเจ้าโมเรียโง่ๆ ที่อยู่ข้างๆ เขาอีกด้วย!

“นานิ! แกเรียกใครว่าคนโง่?!”

โมเรียได้สติกลับคืนมา! ชิริวด่าเขาจริงๆ!

เขารีบชักดาบยาวของเขาออกมาพร้อมกับพ่นคำพูดไร้สาระกลับไปพร้อมกัน!

“คนโง่กำลังด่าแกนั่นแหละ!”

ชิริวโต้กลับโดยไม่ลังเล!

“ฮะ~ฮ่าฮ่า~ฮ่า~ฮ่า!”

ครอคโคไดล์ผู้ซึ่งชอบรักษาภาพลักษณ์ที่เยือกเย็นอยู่เสมอ ก็หลุดมาดทันที!

เขารู้สึกว่าการเรียกพวกเขาสองคนว่าคนโง่ ทำให้ตัวเขาเองกลายเป็นคนโง่ไปเล็กน้อย!

มิฮอร์คดึงปีกหมวกของเขาลงมาปิดหน้าตามแบบฉบับและแอบหัวเราะ

กัปตันเซโนว่าก็รู้สึกว่ามันยากที่จะกลั้นไว้เช่นกัน ชิริวถูกกลืนกินโดยการใช้เวลากับโมเรียมากเกินไปรึเปล่านะ?

ช่างเป็นการผสมผสานที่น่าปวดหัวจริงๆ!

“พอได้แล้ว! ไปดูกันก่อนว่าพวกเขาต้องการจะทำอะไร! ถ้าพวกแกอยากจะสร้างปัญหา ก็ไปที่สวนหย่อม!”

ในขณะนี้ กัปตันเซโนว่ายังคงต้องก้าวเข้ามาและทำให้สถานการณ์สงบลง

ท้ายที่สุดแล้ว หากเจ้าพวกนี้เริ่มต่อสู้กัน พวกเขาก็จะไม่หยุดง่ายๆ

เห็นได้ชัดว่ามีความขัดแย้งภายนอกที่ชัดเจนกว่าอยู่ตรงหน้า การถ่ายเทความขัดแย้งภายในออกไปภายนอกเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการแก้ปัญหาภายใน!

แน่นอนว่า เมื่อได้ยินคำพูดของกัปตันเซโนว่า ทุกคนก็หันความสนใจไปยังเกาะทาทาชิเกะเบื้องล่าง

ขณะที่เกาะลอยฟ้าค่อยๆ ลดระดับความสูงลง พวกเขาก็ได้ยินเสียงตะโกนของฝูงชนอย่างแผ่วเบา

พวกเขาต้องการที่จะเข้าร่วมกับพวกเขาจริงๆ!

รูจมูกของครอคโคไดล์แทบจะชี้ขึ้นฟ้า!

อย่างไรก็ตาม โมเรียที่สูงเกือบเจ็ดเมตรอยู่ข้างๆ เขา

และเขาคิดว่าการที่ครอคโคไดล์เงยหน้าขึ้นเป็นการทักทาย!

เขาโบกมือให้เขาพร้อมกับรอยยิ้มกว้าง!

เอาล่ะ ครอคโคไดล์ไม่ยิ้มอีกต่อไปแล้ว

กัปตันเซโนว่ามองไปที่ฝูงชนที่วุ่นวายเบื้องล่าง หวังว่าจะเจอใบหน้าที่คุ้นเคยในหมู่พวกเขา

โชคไม่ดีที่ช่วงเวลานี้ยังเร็วเกินไป!

เมื่อถึงเวลาที่เนื้อเรื่องปกติเปิดฉากขึ้น พวกเหล่านี้ส่วนใหญ่น่าจะล้มหายตายจากไปในทะเลแล้ว!

แต่ไม่เป็นไร! ตราบใดที่พวกเขาสามารถเข้าร่วมกลุ่มโจรสลัดของเขาได้! พวกเขาก็จะได้รับโอกาสสองครั้งในการท้าทายโชคชะตา!

จงศรัทธาในเซโนว่า! แล้วจะได้ชีวิตนิรันดร์!!

“โอ้โฮ!”

กัปตันเซโนว่าเห็นแฟนคลับผู้หญิงจริงๆ! โอ้ ไม่! โจรสลัดหญิง!

“ไม่เคยคิดเลยว่าภาพลักษณ์อันหล่อเหลาของชั้นในฐานะกัปตันจะถูกเปิดโปงโดยเจ้าคนนกมอร์แกนส์นั่นในที่สุด! อนิจจา! หวังว่าในอนาคตชั้นจะไม่สร้างหนี้รักไว้มากเกินไปนะ!”

กัปตันเซโนว่าบิดเอว ลูบผมทั้งสองข้าง และพูดอย่างโอ้อวด

มิฮอร์คแสดงความเหนื่อยหน่ายใจ กล่าวว่ากัปตันไม่ได้มีอาการมานานแล้ว และพอมีที ก็มาซะใหญ่เลย!

ทุกคนเงียบ มีเพียงโมเรียที่กำลังประจบประแจง!

“กัปตัน! ทายาทของท่านจะต้องสืบทอดสายเลือดที่ทรงพลังอย่างแน่นอน! หากท่านสามารถรวมร่างกับหลินหลินได้! ลูกๆ ของท่านจะต้องเหนือกว่าหนวดขาว, โรเจอร์ และพวกเขาอย่างแน่นอน!”

โมเรียทำให้กัปตันเซโนว่าผู้ 'ป่วย' กลายเป็นหิน ณ จุดนั้นได้สำเร็จ!

มิฮอร์คดึงปีกหมวกของเขาลงมาต่ำยิ่งขึ้น! ดวงตาของเขาแทบจะยัดเข้าไปในหมวก!

ครอคโคไดล์อ้างว่าเขาสำลักควัน ตัวสั่นไปทั้งตัวและไอไม่หยุด

หากเป็นเมื่อสามสิบปีก่อน คำพูดนั้นคงจะไม่มีปัญหาอะไร แต่รูปลักษณ์ของหลินหลินในตอนนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวจริงๆ!

กัปตันเซโนว่าบินขึ้นไป อยู่ในระดับเดียวกับศีรษะของโมเรีย และตบไหล่ของเขาเบาๆ พลางกล่าวว่า:

“คราวหน้า ในสถานการณ์แบบนี้ ถ้านายไม่รู้ว่าจะพูดอะไร ก็ไม่ต้องพูดอะไร”

“เฮะเฮะเฮะเฮะเฮะ! ผมเข้าใจแล้วครับ กัปตัน!”

เมื่อมองดูรอยยิ้มที่จริงใจบนใบหน้าที่เหมือนปีศาจของโมเรีย กัปตันเซโนว่าก็ไม่รู้จะพูดอะไรอีกต่อไป!

เพลิดเพลินกับทิวทัศน์ดีกว่า!

“เอ๊ะ?! ผู้หญิงคนนี้! คุ้นหน้ามาก!”

กัปตันเซโนว่าเร่งการลดระดับของเกาะลอยฟ้าทันที! เขาต้องยืนยันตัวตนของคนๆ นี้ให้ได้!

เขาไม่คาดคิดว่าจะได้เจอคนรู้จักในสถานที่เช่นนี้ในยุคนี้!

เป็นผู้หญิงผมสั้นสีทองหยิก ดวงตาสีฟ้าที่น่าหลงใหล และริมฝีปากสีแดงสดที่เย้ายวนและน่าดึงดูด

นางสวมชุดเดรสสีม่วงอ่อนพร้อมผ้าคลุมไหล่สีขาว ราวกับนางฟ้าที่ตกสู่ขุมนรก

นางโดดเด่นอย่างน่าทึ่งในหมู่โจรสลัดที่ดูดุร้าย

สิ่งที่น่าอัศจรรย์คือ ภายในรัศมีสิบเมตรรอบตัวผู้หญิงคนนี้ ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้!

สันนิษฐานได้ว่ามีความขัดแย้งบางอย่างเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ทำให้โจรสลัดที่อยู่ ณ ที่นั้นเข้าใจความหมายของการชื่นชมจากระยะไกลแต่ไม่ลบหลู่!

“ที่แท้ก็เป็นเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการระดับสูงสองสังกัด!”

“สตุสซี่!”

......

......