ตอนที่ 18 กลุ่มโจรสลัดจ้าวแห่งผู้พิชิต

ตอนที่ 18 กลุ่มโจรสลัดจ้าวแห่งผู้พิชิต

แกรนด์ไลน์

ห่างไกลจากหมู่เมฆาแห่งรีเวิร์สเมาน์เทน

ท้องฟ้ากลับมาแจ่มใสและกว้างใหญ่ไพศาล โดยมีคลื่นนับพันลูกถาโถมข้ามมหาสมุทร

ดวงอาทิตย์ที่แผดจ้าแขวนอยู่สูง เผาไหม้ทุกสรรพสิ่งใต้ท้องฟ้า

บนเรือรบที่บินได้ ร่างหลายร่างยืนอยู่

ผู้ที่นำพวกเขาคือ กัปตันเซโนว่า

เบื้องหน้าของกัปตันเซโนว่าคือผู้บังคับบัญชาที่ทรงพลังหลายคน รวมถึงชิริวด้วย

ด้านหลังออกไปคือลูกเรือธรรมดา มีจำนวนไม่มากนัก ราวๆ ยี่สิบคน

ด้านหลังสุดคือกองทัพซอมบี้ที่โมเรียรวบรวมมา ซึ่งปัจจุบันมีเพียงสิบกว่าคนเท่านั้น

นี่คือกำลังทั้งหมดของกัปตันเซโนว่าในขณะนี้

อ่อนแอ อ่อนแอเกินไป

เมื่อคิดว่าถ้าไม่มีเขาอยู่ คนเหล่านี้อาจจะถูกหนวดขาวบดขยี้ได้ กัปตันเซโนว่าก็รู้สึกอย่างสุดซึ้งถึงความอ่อนแอของกองกำลังของเขา

ไม่ เขาต้องทำให้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว

ในขณะนี้ เซโนว่าตระหนักว่าความสามารถในการสอนระดับสูงสุดนั้นน่าทึ่งและสำคัญเพียงใด

ด้วยร่างกายและศักยภาพของเจ้าพวกนี้ หากพวกเขาพัฒนาไปตามปกติ พวกเขาทุกคนจะแข็งแกร่งพอที่จะยืนหยัดได้ด้วยตัวเองในอีกยี่สิบปีข้างหน้า มิฮอร์คถึงกับจะอยู่ในระดับสูงสุดของคนเหล่านั้นด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ตาม กัปตันเซโนว่าไม่สามารถรอได้ถึงยี่สิบปี เมื่อใครสักคนได้รู้ว่ารัฐบาลโลกแข็งแกร่งเพียงใดอย่างแท้จริง พวกเขาก็จะเข้าใจว่ารูปแบบของสี่จักรพรรดิในอนาคตนั้นมีอยู่ได้ก็เพราะการอนุมัติอย่างเงียบๆ ของรัฐบาลโลกเท่านั้น

ไม่มีกลุ่มโจรสลัดสี่จักรพรรดิกลุ่มใดที่สามารถต้านทานการโจมตีจากรัฐบาลโลกได้

โจรสลัดมีผลกระทบต่อรัฐบาลโลกน้อยมาก ผลกระทบของพวกเขามีต่อคนธรรมดาและกองทัพเรือที่ต่อต้านพวกเขามากกว่า

จุดประสงค์ของการมีอยู่ของกองทัพเรือ ด้านหนึ่งคือการปราบปรามโจรสลัดและปกป้องพลเรือน แต่มันก็เป็นเพียงเครื่องมือสำหรับรัฐบาลโลกในการรีดไถ “เงินบรรณาการสวรรค์” เช่นกัน

ชาติที่อ่อนแอก็โหยหาการคุ้มครอง และโจรสลัดก็จะหันไปปล้นสะดมชาติที่ไม่ใช่สมาชิกของรัฐบาลโลกมากขึ้น ชาติต่างๆ ก็จะค่อยๆ อ่อนแอลง แสวงหาการคุ้มครองจากกองทัพเรือและรัฐบาลโลกอีกครั้ง ก่อตัวเป็นวงจร

มังกี้ ดี. ดราก้อน กลายเป็นอาชญากรที่ชั่วร้ายที่สุดในโลกเพราะเขาพยายามที่จะสั่นคลอนรากฐานของรัฐบาลโลก แนวคิดปฏิวัติที่เขาเผยแพร่นั้นคือประกายไฟ

พวกมันได้จุดไฟเผารากฐานที่ผุพังและเน่าเฟะของการปกครองแปดร้อยปีของรัฐบาลโลก คุกคามการดำรงอยู่ของรัฐบาลโลกอย่างรุนแรง

เป็นที่ชัดเจนว่าพลังของแนวคิด ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ก็ยิ่งใหญ่ไพศาล

โจรสลัดที่ดูเหมือนจะคุกคามรัฐบาลโลกได้มีเพียงร็อคส์, โรเจอร์ และลูฟี่เท่านั้น

ร็อคส์เป็นเพราะความแข็งแกร่งส่วนบุคคลที่ไม่มีใครเทียบได้ กดขี่บุคคลที่แข็งแกร่งทั้งหมดบนท้องทะเล

ควบคู่ไปกับกลุ่มบุคคลที่เหมือนอสูรกายภายใต้คำสั่งของเขา คนใดคนหนึ่งในนั้นก็สามารถเป็นอสูรกายในอนาคตได้

แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้เป็นหนึ่งเดียวกัน แต่พวกเขาก็มารวมตัวกันภายใต้พลังอำนาจที่เด็ดขาดของร็อคส์ ก่อตัวเป็นกองกำลังที่ทำให้รัฐบาลโลกสั่นสะเทือน

เขาถึงกับบุกเข้าโจมตีก็อดวัลเลย์โดยตรง ก่อให้เกิดความโกลาหล

สำหรับโรเจอร์ เป็นเพราะเขาได้ล่วงรู้ความลับของเกาะสุดท้าย น่าจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อแปดร้อยปีก่อนและความลับของร้อยปีแห่งความว่างเปล่า น่าเสียดายที่เขาไม่มีความสามารถที่จะเปลี่ยนแปลงอะไรได้ ดังนั้นภัยคุกคามของเขาจึงไม่ยิ่งใหญ่เท่าร็อคส์

สำหรับลูฟี่ สายเลือดครอบครัวของเขาไม่ได้สำคัญขนาดนั้น การ์ป ไม่ว่าจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ยังคงเป็นชายชราคนหนึ่ง

ความสัมพันธ์ระหว่างดราก้อนและลูฟี่ก็ไม่ได้ใกล้ชิดเช่นกัน

ที่สำคัญที่สุด ลูฟี่ครอบครองผลเทพพระอาทิตย์ เขาคือเด็กแห่งชะตากรรม เป็นบททดสอบในเส้นชีวิตของรัฐบาลโลก

ผู้ถูกเลือก เป็นไปไม่ได้ที่จะเลียนแบบ

วิธีการของโรเจอร์ในท้ายที่สุดก็ยังคงต้องพึ่งพาผู้ถูกเลือก ซึ่งไร้ความหมาย

ดังนั้น กัปตันเซโนว่าจึงทำได้เพียงเดินตามเส้นทางของร็อคส์เท่านั้น

ความแข็งแกร่งส่วนบุคคลที่เด็ดขาด กองเรือที่น่าสะพรึงกลัว กลุ่มแกนนำที่เป็นอสูรกาย และพวกเขาจะต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน หรืออย่างน้อยก็ต้องเชื่อฟังเซโนว่าเองอย่างเด็ดขาด

ความล้มเหลวของร็อคส์เป็นเพราะเขาไม่แข็งแกร่งพอ!

และสิ่งที่เซโนว่าต้องทำคือการก้าวข้ามร็อคส์ กลายเป็นตัวตนที่น่าสะพรึงกลาวที่กดขี่ท้องทะเล และครอบครองทะเลอย่างแท้จริงในฐานะจ้าวแห่งท้องทะเล!

ตำแหน่งอย่าง “ราชาโจรสลัด” และ “สี่จักรพรรดิ” ไม่ได้สำคัญ พลังอำนาจที่เด็ดขาดอย่างแท้จริงนั้นมีประโยชน์ที่สุด

ดังนั้น ในขณะนี้ กัปตันเซโนว่าได้เลือกเส้นทางการพัฒนาในอนาคตของเขาแล้ว ที่เหลือคือการบรรลุเป้าหมายนี้ทีละขั้นตอน และในที่สุดก็กลืนกินทะเลทั้งผืน!

......

......

เมื่อมองดูฝูงชนที่รวมตัวกันและเหล่าซอมบี้อยู่ตรงหน้า

กัปตันเซโนว่ากล่าว:

“ในฐานะกัปตันของพวกแก ชั้นต้องการให้ทุกคนรู้ว่าเป้าหมายของพวกเราคืออะไร”

“นอกจากชิริวแล้ว ไม่มีใครที่นี่รู้ว่าเป้าหมายเริ่มต้นของพวกเราตอนที่ออกเรือคืออะไร”

“ตอนนี้ ชั้นจะบอกพวกแก: เป้าหมายของพวกเราคือการพลิกคว่ำโลกทั้งใบ! จากนั้นก็ครอบครองทะเลนี้! ไม่ว่าจะเป็นโลกใหม่, พาราไดซ์ หรือทะเลทั้งสี่ ทั้งหมดจะถูกเหยียบย่ำอยู่ใต้ฝ่าเท้าของพวกเรา!”

“มีเพียงความแข็งแกร่ง! และการสังหาร! เท่านั้นที่จะวางรากฐานสำหรับจ้าวแห่งผู้พิชิตได้!”

“อย่างไรก็ตาม การโจมตีผู้อ่อนแอเป็นการดูถูกความแข็งแกร่งของตัวเอง มีเพียงการโจมตีผู้คนที่ทรงพลัง อสูรกายที่น่าสะพรึงกลัวเท่านั้นที่เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการพัฒนาตนเอง!”

“พวกเราจะไปท้าทายบุคคลที่แข็งแกร่งทั้งหมดในโลก บดขยี้ปัจเจกบุคคลของพวกเขา บดขยี้กองกำลังของพวกเขา และเสริมสร้างพลังของพวกเราเอง!”

“ดังนั้น จงจำชื่อกลุ่มโจรสลัดของพวกเราไว้!”

“กลุ่มโจรสลัดจ้าวแห่งผู้พิชิต!!!”

“โอ้ววว!!!!”

เหล่าลูกเรือกลายเป็นกองเชียร์ ตอบสนองอย่างกระตือรือร้นต่อการล้างสมองแบบบังคับของกัปตันเซโนว่า

แต่เห็นได้ชัดว่า สำหรับผู้ที่ออกผจญภัยสู่ท้องทะเล คำพูดเช่นนี้ได้ผล ใครจะสนล่ะ ตราบใดที่มันรู้สึกดี!

“โอ้ววว!!!!”

“จ้าวแห่งท้องทะเลรึ? ช่างเป็นความทะเยอทะยานที่หยิ่งผยองเสียจริง”

ริมฝีปากของมิฮอร์คก็โค้งขึ้นเป็นรอยยิ้ม และดวงตาของเขาก็แสดงประกายแห่งความคาดหวัง

“เคะเฮะเฮะเฮะเฮะ!! สมกับเป็นกัปตัน! ความทะเยอทะยานที่จะครอบครองโลก ช่างเป็นแนวคิดที่น่าสะพรึงกลัวเสียนี่กระไร แต่กัปตันจะบรรลุความฝันของเขาได้อย่างแน่นอน! ชั้นเชื่อในความแข็งแกร่งของกัปตัน!”

โมเรียผู้ซึ่งถูกโน้มน้าวโดยความแข็งแกร่งของเซโนว่าอย่างสมบูรณ์ บัดนี้ได้มอบพรจากใจจริงของเขา

เมื่อได้รับความไว้วางใจอย่างแน่วแน่จากลูกน้องของเขา กัปตันเซโนว่าก็ซาบซึ้งจนน้ำตาไหลและสาบานว่าจะสอนตาแก่โมให้กลายเป็นหนึ่งในผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด

หลังจากเสียงโห่ร้องจบลง

“พวกแกกำลังฉลองเร็วเกินไปแล้ว!”

กัปตันเซโนว่าตะโกน

“อ่อนแอเกินไป! พวกแกทุกคนอ่อนแอเกินไป! ถ้าพวกแกไปเจออสูรกายแห่งโลกใหม่ จะไม่มีใครรอดชีวิตแม้แต่คนเดียว!”

“อย่ามัวแต่คิดว่าไม่มีอะไรจะเกิดขึ้นเพียงเพราะมีชั้น กัปตันของพวกแก อยู่ที่นี่! ด้วยสภาพของพวกแกเช่นนี้ พวกแกยังเอาชนะลูกเรือฝึกหัดบนเรือของเหล่าอสูรกายไม่ได้เลยด้วยซ้ำ”

“ดังนั้น ไม่ว่าจะมองอย่างไร ตอนนี้พวกแกก็มีแต่ทางตันเท่านั้น”

“แต่ไม่เป็นไร เพราะค่ายฝึกฝนความแข็งแกร่งภาคฤดูร้อนของกัปตันเซโนว่ากำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว!”

“มาสัมผัสกับความสุขของการแข็งแกร่งขึ้นกันเถอะ!”

“ชั้นจะสอนพวกแกด้วยตัวเอง! ไม่ว่าจะเป็นฮาคิหรือวิชาดาบ!”

“โอ้ววว!!!!”

กัปตันเซโนว่ายิ้ม พอใจกับภาพตรงหน้าเป็นอย่างยิ่ง

แม้แต่มิฮอร์คก็ดูคาดหวังอย่างมาก

มีเพียงชิริวเท่านั้น ด้วยความเข้าใจในตัวเซโนว่าของเขา ประกอบกับการพัฒนาฮาคิสังเกตของเขาในระหว่างการต่อสู้กับมิฮอร์คครั้งก่อน ทำให้เขารู้สึกได้อย่างเลือนรางว่าความเจ็บปวดจะเป็นเพื่อนร่วมทางที่คงที่ในอนาคต

แนวคิดการสอนของกัปตันเซโนว่า มันจะไม่ใช่แค่การซ้อมฝ่ายเดียวหรอกรึ...

เหงื่อเย็นหยดหนึ่งไหลลงมาตามหน้าผากของชิริว

“อึก”

เสียงกลืนน้ำลายดังขึ้น

จริงๆ แล้ว ความคิดของชิริวยังไม่ครอบคลุมเพียงพอ ท้ายที่สุดแล้ว การซ้อมก็เป็นเพียงวิธีการหนึ่ง ซึ่งสามารถทั้งขัดเกลาจิตใจและเสริมสร้างร่างกายได้

และการสอนที่แท้จริงจะไม่จำกัดอยู่แค่ในด้านนี้เท่านั้น

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน

By. charcoal gray silver gold

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═