ตอนที่ 12 วันประหาร

ตอนที่ 12 วันประหาร

อีสต์บลู

แสงจันทร์สาดส่องเหนือท้องทะเล

คลื่นน้ำระยิบระยับด้วยแสงสีเงิน และท้องทะเลในความมืดมิดก็ครอบครองความงามอีกรูปแบบหนึ่ง

บนเรือใบสองเสากระโดงที่ทำจากไม้ แสงไฟสว่างไสว และมันก็มีชีวิตชีวาเป็นพิเศษ

“ไชโย!”

ปัง! ปัง! ปัง!

ทุกคนยกแก้วขึ้นและดื่ม!

“เพื่อเฉลิมฉลองให้ทุกคนที่เข้าร่วมทีมใหม่ ไชโย!”

กัปตันเซโนว่าตะโกน!

ในขณะนี้ งานเลี้ยงกำลังถูกจัดขึ้นบนเรือเพื่อเฉลิมฉลองการก่อตั้งกลุ่มโจรสลัดกลุ่มใหม่

เหล่าบุรุษบนท้องทะเลหลวงได้ละทิ้งชีวิตและความตายไปนานแล้ว

ตราบใดที่มีเหตุผล หรือแม้แต่ถ้าพวกเขาแค่สร้างมันขึ้นมา พวกเขาก็จะเพลิดเพลินไปกับงานเลี้ยง

ทุกๆ การดื่ม ทุกๆ การอึกอย่างเต็มคอ อาจเป็นช่วงเวลาแห่งความสุขสุดท้ายของพวกเขา

ดังนั้นพวกเขาจึงจะดื่มด่ำไปกับบรรยากาศรื่นเริงในปัจจุบันอย่างเต็มที่!

ชิริวซึ่งถูกพันผ้าพันแผลเหมือนมัมมี่ไปแล้ว ก็กำลังชนแก้วกับมิฮอร์คอยู่เช่นกัน

ก่อนหน้านี้ พวกเขาอยู่คนละฝั่ง ถูกขังอยู่ในการต่อสู้ที่ตัดสินเป็นตาย

ตอนนี้ ทั้งสองได้กลายเป็นสหายกันแล้ว และมันคืองานเลี้ยงที่ทุกคนควรจะมีความสุข

ด้วยนิสัยของพวกเขา พวกเขาย่อมไม่เหนียมอายอยู่แล้ว พวกเขาต่างท้าทายกันดื่มอย่างมีความสุข

นี่ก็ไม่ใช่การแข่งขันรูปแบบหนึ่งหรอกรึ?

เซโนว่าคล้องแขนรอบไหล่ของหมอ พลางกระตุ้นให้เขาดื่มเสียงดัง

หมอยืนกรานที่จะดึงชิริวออกไป ไม่ยอมให้เขาดื่ม เพราะใครกันเล่า

ที่จะคิดว่าคนที่มีบาดแผลเต็มตัวจะสามารถดื่มอย่างเต็มที่ในงานเลี้ยงได้?

“ไม่ต้องไปสนใจเขาหรอก! ร่างกายของเจ้าหมอนั่นไม่ใช่ของมนุษย์ธรรมดา ขนาดใช้ดาบยังฆ่าเขาไม่ได้เลย แล้วการดื่มจะไปสร้างปัญหาให้เขาได้อย่างไรกัน?! มาเลย! ดื่ม!”

อึก! อึก!

พูดจบ กัปตันเซโนว่าก็กระดกแก้วของเขาจนหมด จากนั้นก็คว้าถังไวน์มา เตรียมที่จะกรอกมันลงคอของหมอ!

“กัปตัน! กัปตัน! ชั้นเป็นมนุษย์ธรรมดานะ! ชั้นดื่มทั้งหมดนี่ไม่ไหวหรอก!!!”

หมอดิ้นรนอย่างสุดกำลัง พยายามที่จะผลักถังไวน์กลับไปยังเซโนว่า

“โอ้ ถ้าแกไม่ดื่ม ชั้นดื่มเอง!”

อึก! อึก! อึก!

ตุ้บ!

กัปตันเซโนว่าล้มลง

...

“เคะเฮะฮีฮีฮี! งานเลี้ยงจะขาดการแสดงไปได้อย่างไรกัน?! ยามค่ำคืนคือเวทีของชั้น!!!”

โมเรียลุกขึ้นยืน ความสูงเกือบเจ็ดเมตรของเขาทำให้เขากลายเป็นจุดสนใจเพียงแค่ยืนขึ้น!

“ระบำเงา!”

เงาดำซึ่งมีขนาดเท่ากับโมเรียทุกประการ ปรากฏขึ้นข้างๆ เขา

โมเรียและนักเต้นเงาชูมือทั้งสองข้างขึ้นสูง

“ต่อไป! ถึงเวลาเต้นรำแล้ว!”

พูดจบ ร่างสูงทั้งสองก็คล้องแขนกันและเริ่มเต้นรำ!

“อาวู้ววว!!!”

เหล่าลูกเรือตะโกน! นี่คือการแสดงประจำงานเลี้ยงของพวกเขา!

ทุกคนเริ่มโยกตัวไปพร้อมกัน!

“ตาแก่โมเรีย! ไม่ยักรู้ว่าแกมีความสามารถแบบนี้ด้วย!”

กัปตันเซโนว่าลุกขึ้นมายืนได้อีกครั้งอย่างน่าประหลาด โยกตัวไปมาอย่างมึนงงราวกับว่าเขาได้เข้าร่วมการเต้นรำด้วย

“กัปตันคนนี้ตัดสินใจแล้ว! ตาแก่โมเรีย! จากนี้ไป แกคือนักเต้นรำประจำเรือ!”

“บ้าเอ๊ย! กัปตัน! ชั้นควรจะเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายต่อสู้นะ!”

“เพื่อเฉลิมฉลองที่พวกเรามีนักเต้นรำแล้ว! ไชโย!”

“อาวู้ววว!!!”

งานเลี้ยงที่มีชีวิตชีวาทำให้ค่ำคืนมีสีสันและสั้นลง

...

...

สามวันต่อมา

อีสต์บลู

โลคทาวน์

วันนี้ แสงแดดเจิดจ้า ท้องฟ้าไร้เมฆ และท้องถนนก็คึกคัก

ผู้คนนับไม่ถ้วนหลั่งไหลไปยังจัตุรัสกลางเมืองของโลคทาวน์

วันนี้ ที่นี่จะเป็นสถานที่ประหาร!

และผู้ที่จะถูกประหารก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก “ราชาโจรสลัด” ผู้โด่งดังในขณะนี้!

โกล ดี. โรเจอร์!!

บนลานประหาร ฝูงชนเนืองแน่น ทะเลผู้คน ไหล่ชนไหล่

ถนนสายหลักทั้งหมดที่มุ่งหน้าไปยังจัตุรัสก็แน่นขนัดไปด้วยฝูงชนหนาแน่นเช่นกัน

ผู้คนที่มาปรากฏตัวนั้นมาจากทุกสาขาอาชีพ จากทุกท้องทะเล

ยิ่งไปกว่านั้น การประหารครั้งนี้จะถูกถ่ายทอดสดไปทั่วโลก!

เป้าหมายของกองทัพเรือ! คือการให้ทุกคนบนท้องทะเลได้รู้!

ชัยชนะที่สมบูรณ์แบบของความยุติธรรม! การกำจัดหัวหน้าแห่งความชั่วร้าย!

ท่ามกลางฝูงชนเบื้องล่าง ย่อมมีบุคคลผู้ทะเยอทะยานอยู่เป็นธรรมดา ทุกคนต่างคาดหวังว่า “ราชาโจรสลัด” จะเอ่ยวาจาสุดท้ายอะไรก่อนที่เขาจะตาย!

กัปตันเซโนว่าได้เบียดเสียดเข้าไปในตำแหน่งที่ดีที่สุดแล้ว

มันช่วยไม่ได้ ด้วยชายร่างกำยำแข็งแรงหลายคนที่ตามเขามา คนธรรมดามักจะหลีกทางให้โดยสมัครใจเมื่อเห็นพวกเขา

เมื่อพิจารณาจากร่างกายของโมเรียแล้ว มันก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะเผลอเหยียบและฆ่าพวกเขา

...

...

“พวกเขามาแล้ว!”

มีคนในฝูงชนตะโกนขึ้น!

บนถนนจากฐานทัพเรือ ฝูงชนก็แยกออกโดยอัตโนมัติ ก่อตัวเป็นทางเดิน

เพชฌฆาตสองแถว หน้าตาเคร่งขรึม ถือดาบประหารขนาดใหญ่ คุ้มกันชายผู้หนึ่งเดินไปข้างหน้า

แคล้ง! แคล้ง! แคล้ง!...

โรเจอร์! ชายผู้นั้น! ปรากฏตัวขึ้นที่ปลายสุดของถนน

เขาสวมกุญแจมือและเดินอย่างช้าๆ รอยยิ้มที่สงบนิ่งประดับอยู่บนใบหน้าของเขา

เมื่อมาถึงจัตุรัส โรเจอร์พร้อมกับรอยยิ้มที่มีความหมาย ก็ขึ้นสู่แท่นประหารที่สร้างขึ้นเพื่อเขา

“โรเจอร์ ชั้นตั้งตารอเรื่องนี้มานานแล้ว”

เซโนว่าเฝ้ามองจากที่ไกลๆ

ต็อก, ต็อก, ต็อก.

โรเจอร์ขึ้นสู่แท่นสูงทีละก้าว ร่วมมือเป็นอย่างดีโดยคุกเข่าลง ณ จุดประหาร

เมื่อเผชิญหน้ากับฝูงชนจำนวนมหาศาลเบื้องล่าง รอยยิ้มบนริมฝีปากของเขาก็ลึกขึ้น เขาไม่แสดงความกลัวตายใดๆ เลยแม้แต่น้อย

“ติ๊ง! ตรวจพบว่าสามารถลงชื่อเข้าใช้ ‘ราชาโจรสลัด’ โกล ดี. โรเจอร์ ได้!”

“ติ๊ง! ท่านต้องการจะลงชื่อเข้าใช้หรือไม่!”

เมื่อได้ยินเสียงเตือนของระบบ เซโนว่าก็ถอนหายใจเข้าลึกๆ ปรับสภาพจิตใจของเขา

“ลงชื่อเข้าใช้!”

“ลงชื่อเข้าใช้สำเร็จ!”

“ได้รับความสามารถส่วนหนึ่งของ ‘ราชาโจรสลัด’ โกล ดี. โรเจอร์!”

“ได้รับฮาคิราชันย์ระดับสูงสุด!!”

“ได้รับฮาคิเกราะระดับสูงสุด!!”

“ได้รับเทคนิคฮาคิราชันย์!!”

“ได้รับเทคนิค ‘เทวาอาสัญ’!!”

“ได้รับฮาคิสังเกต: ได้ยินเสียงของทุกสรรพสิ่ง!!”

“ได้รับเพลงดาบสายโรเจอร์!!”

“!!!!”

หัวใจของเซโนว่าพลุ่งพล่านไปแล้ว!

นี่มันมากกว่าและแข็งแกร่งกว่าสิ่งที่เขาได้รับจากการลงชื่อเข้าใช้ราชสีห์ทองคำในครั้งแรกเสียอีก!

ฮาคิราชันย์และ “เทวาอาสัญ” ทำให้เขาก้าวเข้าสู่ดินแดนของอสูรกายระดับสูงสุดได้โดยตรง

ในขณะนี้ เซโนว่าไม่รู้ว่าตัวเองแข็งแกร่งเพียงใด

“ฮู่ว~”

เซโนว่าบังคับตัวเองให้สงบลง

“หืม?”

โรเจอร์มองไปยังชายหนุ่มคนหนึ่งในฝูงชนเบื้องล่าง ออร่าของเขาทรงพลังเป็นพิเศษและให้ความรู้สึกที่คุ้นเคยอย่างยิ่ง

เขาเพียงแค่เหลือบมองครั้งเดียวแล้วก็ไม่สนใจ ณ จุดนี้ ไม่มีอะไรสามารถทำให้เขาหวั่นไหวได้อีกต่อไป

“เตรียมการประหาร!”

ตามคำสั่งนั้น

ทหารสองนายที่รับผิดชอบการประหารวาดดาบยาวของพวกเขาเป็นวงกลม วางมันไว้หน้าโรเจอร์

ในขณะนี้ จัตุรัสเงียบสงัด ทุกคนเงยหน้าขึ้น คาดหวังบางสิ่งบางอย่าง

โรเจอร์เพียงแค่ยิ้ม มองดูฝูงชนอย่างใจเย็น

“อึก!”

เสียงกลืนน้ำลายดังขึ้นทุกหนทุกแห่ง พูดอะไรสักอย่างสิ เร็วเข้า!

ทันใดนั้น! มีคนในฝูงชนตะโกนขึ้น:

“เฮ้! ราชาโจรสลัด! แกเอาสมบัติทั้งหมดที่หาเจอไปซ่อนไว้ที่ไหน?! มันอยู่ในแกรนด์ไลน์จริงๆ งั้นรึ? แกต้องได้มันมาแน่ๆ สมบัติล้ำค่าในตำนานนั่น! ‘วันพีซ’!!”

ฝูงชนเงยหน้าขึ้น ความโลภของพวกเขาทำให้เหงื่อออกอย่างประหม่า เขาต้องพูดมันออกมา!

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!! สมบัติของชั้นรึ?!”

โรเจอร์หัวเราะเสียงดัง

“อย่าพูดโดยไม่ได้รับอนุญาต!!”

เพชฌฆาตทั้งสองสัมผัสได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ!

“ถ้าอยากได้ล่ะก็ แกเอาไปได้ทั้งหมดเลย!!”

“ไปหามันซะ! ชั้นทิ้งสมบัติทั้งหมดไว้ที่นั่นแล้ว!!”

“ประหาร!!!”

ตุ้บ!

“ราชาโจรสลัด” โกล ดี. โรเจอร์, สิ้นใจ!

ตู้มมม!!

ฝูงชนเบื้องล่างระเบิดความบ้าคลั่งออกมา!

ความคาดหวังของพวกเขาได้รับการตอบสนองแล้ว

ความโลภของพวกเขาขยายใหญ่ขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด!

ชัยชนะอันยิ่งใหญ่ที่กองทัพเรือปรารถนา

กลับกลายเป็นว่าพวกเขายิงปืนเข้าใส่เท้าตัวเอง

จุดจบของหัวหน้าแห่งความชั่วร้าย

กลับกลายเป็นว่าได้นำพายุคสมัยที่บ้าคลั่งเข้ามาแทน

...

...

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน

By. charcoal gray silver gold

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═