บทที่ 1: ผู้บัญชาการแห่งคุกใต้สมุทร

บทที่ 1: ผู้บัญชาการแห่งคุกใต้สมุทร

...

ในปีศักราชทะเลที่ 1498 ข่าวชิ้นหนึ่งได้ดังกึกก้องไปทั่วทั้งผืนทะเล

ราชาโจรสลัด โกล ดี. โรเจอร์ จะถูกประหารชีวิตอย่างเปิดเผยที่เมืองโลคทาวน์ ในอีสต์บลู ในอีก 10 วันข้างหน้า

เมื่อได้เห็นข่าวนี้ ผู้คนทั่วไปเพียงแค่รู้สึกว่าจอมอสูรได้รับการลงทัณฑ์อย่างสาสม และโลกกำลังจะเข้าสู่ความสงบสุขอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

ผู้คนในเมืองโลคทาวน์ได้เริ่มจัดการงานของตนเอง เตรียมพร้อมสำหรับวันแห่งการประหารชีวิต

พวกเขาต้องการเห็นกับตาว่าบุรุษผู้เคยครอบครองผืนทะเลนั้นมีจิตวิญญาณแบบใด

เหล่าผู้กล้าแห่งท้องทะเลต่างก็ออกเดินทางทีละคน มุ่งหน้าสู่โลคทาวน์ เพื่อต้องการเป็นประจักษ์พยานในวาระสุดท้ายของตำนานด้วยตาของตนเอง

ปัจจุบัน โกล ดี. โรเจอร์ อยู่บนเรือรบของกองทัพเรือซึ่งกำลังถูกคุมตัวไปยังโลคทาวน์

...

ภายในคุกใต้ทะเลที่ยิ่งใหญ่ ในห้องทำงานของพัศดี เซโนว่า กำลังจ้องมองภาพสะท้อนของตนเองในถ้วยชา

ผมสีดำขลับ ใบหน้าที่ราวกับสลักเสลา และแววตาอันเย็นชาในดวงตาสีนิลของเขา

เซโนว่า

“ชั้นทะลุมิติมางั้นเหรอ? ยังคงเป็นร่างกายของชั้นเอง แต่กลับมีความทรงจำที่เป็นเอกลักษณ์ของโลกนี้ พัศดีแห่งอิมเพลดาวน์ น่าสนใจดีนี่”

ก่อนที่จะทะลุมิติ เซโนว่า ก็เติบโตมากับการดูวันพีซและเป็นนักฆ่ามือหนึ่งในองค์กรนักฆ่าแห่งหนึ่ง

เขาเชี่ยวชาญในทักษะการต่อสู้และการลอบสังหารหลากหลายรูปแบบ ทั้งอาวุธปืน ดาบ และการต่อสู้มือเปล่า

จะกล่าวว่าเขาน่าเกรงขามก็ยังน้อยไป แต่บุคลิกของเขากลับค่อนข้างเอาแน่เอานอนไม่ได้

ทำให้เขาดูแปลกแยกไปบ้างในหมู่ชายหน้าเย็นชาที่มีดวงตาปลาตายกลุ่มนั้น

เขาตื่นขึ้นมาในวันหนึ่งและพบว่าตัวเองอยู่ในโลกนี้

เรื่องราวในชีวิตก่อนหน้าไม่สำคัญอีกต่อไป และ เซโนว่า ก็ไม่สนใจว่าตนเองเคยถูกซุ่มโจมตีหรือไม่

ตอนนี้มีเพียง พัศดีเซโนว่า และในขณะนี้ เซโนว่า ก็ไม่ได้อ่อนแอเกินไป

ในฐานะพัศดี เขามีพละกำลังเทียบเท่ากับพลเรือตรีแห่งกองทัพเรือ

ด้วยความสามารถจากชาติก่อน เขาสามารถพัฒนาขึ้นได้อีกเล็กน้อย

แต่มันก็แค่เล็กน้อยเท่านั้น

ในท้องทะเลนี้ เหล่าอสูรร้ายปรากฏขึ้นอย่างไม่สิ้นสุด และพรสวรรค์คือสิ่งที่เห็นได้ชัดเจน

การสืบทอดสายเลือดของตระกูลที่ทรงอำนาจ ผลปีศาจที่ทำลายล้างโลก และเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งโดยกำเนิด

สิ่งที่คนธรรมดาไม่สามารถบรรลุได้ตลอดชั่วชีวิต พวกเขากลับทำได้ในเวลาฝึกฝนเพียงไม่กี่วัน

ผู้อ่อนแอคือเหยื่อของผู้แข็งแกร่ง ผู้แข็งแกร่งย่อมครอบครองทุกสิ่ง

หมัดที่แข็งแกร่งพอสามารถทลายทุกแผนการและเล่ห์เหลี่ยม และสามารถทำให้คนหยิ่งผยองยอมฟังเหตุผลอย่างว่าง่าย

นี่คือกฎแห่งท้องทะเล!

“ร่างกายนี้ยังอ่อนแอเกินไป”

เซโนว่า กำหมัดของเขา สัมผัสถึงพละกำลังในร่างกาย

“ชั้นจะพึ่งพาได้แค่ผลปีศาจเท่านั้นหรือ?”

แม้ว่าการพัฒนาที่ได้รับจากผลปีศาจจะมหาศาล แต่มันก็มาพร้อมกับจุดอ่อนร้ายแรงต่อน้ำทะเลและหินไคโร

ด้วยเหตุนี้ เซโนว่า จึงพิจารณาผลปีศาจเป็นเพียงทางเลือกสุดท้าย สิ่งที่เขาให้ความสำคัญเป็นอันดับแรกคือการฝึกฝนฮาคิให้ดี และมองหาขีดจำกัดศักยภาพของร่างกายตนเอง

【ติ๊ง! ระบบลงชื่อที่แข็งแกร่งที่สุดกำลังโหลด!】

ระบบ?! หัวใจของ เซโนว่า เต้นระรัว!

ถูกต้อง นิ้วทองคำ สิ่งจำเป็นสำหรับผู้ทะลุมิติ

หรือว่าเขาก็จะสามารถครอบครองต้นทุนที่จะยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกได้เช่นกัน?

“ระบบ บอกหน้าที่ของแกมา”

เซโนว่า คิดในใจอย่างเงียบงัน

【ระบบนี้จะช่วยให้โฮสต์ลงชื่อข้างกายผู้ทรงพลังเพื่อรับความสามารถบางส่วนของพวกเขา】

【เฉพาะบุคคลที่ความแข็งแกร่งได้รับการยอมรับจากระบบเท่านั้นที่สามารถลงชื่อได้】

ขณะที่ เซโนว่า ยังคงไตร่ตรองว่าผู้ทรงพลังแบบไหนที่จะได้รับการยอมรับจากระบบ

ปัง ปัง ปัง

ประตูห้องทำงานถูกเคาะ

“รายงาน! พัศดีเซโนว่า!”

“มหาโจรสลัด ‘ราชสีทองคำ’ ถูกคุมตัวโดยกองทัพเรือมายังอิมเพลดาวน์แล้ว ผู้บัญชาการโทรลลินต้องการให้คุณไปรับมอบตัวพร้อมกัน!”

ความคิดของ เซโนว่า ถูกขัดจังหวะ และเขาตอบกลับไป

“เข้าใจแล้ว”

เซโนว่า ตอบจากภายในห้องทำงาน

“ราชสีทองคำ งั้นรึ?”

เขาคิดกับตัวเอง

“เป็นเพราะแกกล้าท้าทายกองบัญชาการใหญ่กองทัพเรือเพื่อโรเจอร์สินะ? ช่างเป็นจิตวิญญาณที่น่าทึ่งอะไรอย่างนี้”

“เฮะ นี่นับว่าเป็นผู้ทรงพลังที่มาส่งถึงหน้าประตูเลยนี่นา การได้รับความสามารถใดๆ ของแกมาจะทำให้ชั้นสามารถอาละวาดไปทั่วครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์ได้เลย”

เมื่อคิดดังนั้น เขาก็ผลักประตูห้องทำงานออก เตรียมที่จะไปรับมอบตัวพร้อมกับผู้คุม

【ติ๊ง! ตรวจพบผู้ทรงพลังที่สามารถลงชื่อได้ในบริเวณใกล้เคียง กรุณาดำเนินการลงชื่อ】

【ติ๊ง! สามารถลงชื่อ ‘เรดฟิลด์’ ได้】

【ติ๊ง! สามารถลงชื่อ ‘เวิร์ล’ ได้】

“หืม?!!! เรดผู้โดดเดี่ยวกับผู้ใช้ผลโมโมะงั้นเรอะ?!”

เซโนว่า ตกตะลึงกับเสียงติ๊งสามครั้งที่ดังขึ้นอย่างกะทันหัน เขาเพิ่งจะสงสัยอยู่เลยว่าจะไปหาผู้ทรงพลังได้จากที่ไหน

ตอนนี้พวกเขากลับมาทีละคน ช่างน่าสนใจจริงๆ

เขาเริ่มจะอดใจไม่ไหวแล้ว เซโนว่า อดไม่ได้ที่จะยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้ม

“เซี่ย... พัศดีเซโนว่า คุณ... ดูเหมือนจะอารมณ์ดีนะครับ ผู้บัญชาการโทรลลินกำลังรอคุณอยู่”

ผู้คุมมองไปที่ เซโนว่า ซึ่งเปิดประตูออกมา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนา กำลังยิ้มให้เขาอย่างแสยะ

เขากล่าวอย่างประหม่าเล็กน้อย

พลางคิดในใจ

“พัศดีคงไม่ได้รู้เรื่องจุดที่ยอดเยี่ยมที่สุดของชั้นในการแอบดูเพื่อนร่วมงานหญิงอาบน้ำหรอกนะ? ถ้าเขาล่อชั้นด้วยการเลื่อนตำแหน่ง ชั้นควรจะยึดมั่นในหลักการของตัวเองดีไหม?”

เซโนว่า มองไปที่ผู้คุมที่ค่อนข้างประหม่า เขารู้ว่าท่าทีที่ไม่ปกติของตนทำให้เขากลัว

เขาตบไหล่ของอีกฝ่ายแล้วพูดว่า

“ไม่ต้องประหม่าไป ชั้นดีใจเพราะเราจับมหาโจรสลัดอย่างราชสีทองคำได้ ทำงานให้หนักเข้าล่ะ และบางทีอีกสองสามวัน นายอาจจะได้เป็นพัศดีก็ได้ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”

เซโนว่า พูดจบก็ก้าวยาวไปข้างหน้า

เขาคิดกับตัวเองว่า มีเพียงในท้องทะเลอันกว้างใหญ่เท่านั้นที่เขาจะได้พบกับผู้ทรงพลังมากขึ้น

มีเพียงการออกจากคุกที่ยิ่งใหญ่นี้และหลุดพ้นจากข้อจำกัดของรัฐบาลโลกเท่านั้น เขาถึงจะสามารถสร้างอำนาจของตนเองได้

“ชั้นถูกค้นพบจริงๆ เหรอเนี่ย?! เขายังยอมยกตำแหน่งพัศดีให้ชั้นอีก บัดซบเอ๊ย!!! สับสนไปหมดแล้ว!!!”

ผู้คุมคิด พลางวิ่งตาม เซโนว่า ไป

เมื่อเดินออกมายังชานชาลาเหนือน่านน้ำของอิมเพลดาวน์ เมฆดำทะมึนรวมตัวกันหนาแน่นบนท้องฟ้าเบื้องบน

มันกดดัน มืดมน แม้ในเวลากลางวัน ก็ไม่สามารถรู้สึกถึงความอบอุ่นของแสงอาทิตย์ได้

ในท่าเรือ เรือรบขนาดมหึมาของกองทัพเรือจอดเทียบท่าอยู่ ล้อมรอบท่าเรือไว้ทั้งหมด

ไม่มีคลื่นลมในคาล์มเบลท์ แต่ทะเลที่เงียบสงบกลับดูเหมือนจะพร้อมกลืนกินผู้คนได้มากกว่าเดิม

ในระยะไกล เรือรบของกองทัพเรือลำหนึ่งกำลังค่อยๆ แล่นเข้ามาใกล้บนผืนทะเล

กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งยืนอยู่บนชายฝั่งใกล้ๆ แล้ว

เซโนว่า เดินเข้าไป และฝูงชนก็แหวกออก เปิดทางให้เขาเดินไปอยู่ข้างหน้าสุด

ผู้บัญชาการโทรลลิน มีดาบคาตานะยาวเหน็บอยู่ที่เอว สวมเครื่องแบบสีเข้มที่ปิดมิดชิด

ใบหน้าของเขาถูกบดบังด้วยหน้ากากสีดำ มีเพียงดวงตาที่แสดงให้เห็นถึงร่องรอยแห่งวัยและความโหดเหี้ยมเท่านั้นที่มองเห็นได้

ความสูงระดับพลเรือเอกที่เป็นมาตรฐานของเขานั้นดูโอ่อ่าเป็นพิเศษสำหรับ เซโนว่า ที่มีความสูง "ปกติ"

ข้างกายเขาคือ มาเจลแลน รองพัศดีแห่งอิมเพลดาวน์และเป็นผู้ใช้ผลพิษ โดคุ โดคุ

เขาอยู่ในชุดแบบดั้งเดิมตามปกติของเขา เป็นตัวตนที่ราวกับปีศาจ และความสูงเกือบห้าเมตรของเขาก็ยิ่งเพิ่มความน่าเกรงขามให้ถึงขีดสุด

อีกคนหนึ่ง รองพัศดีชิริว กำลังคาบซิการ์ เขาก็มีดาบคาตานะยาวอยู่ที่เอวและมีสีหน้าท้าทาย

เขามีความสูงและท่าทางเช่นเดียวกับผู้บัญชาการ

เซโนว่า เดินไปข้างหน้า และผู้บัญชาการก็เหลือบมองเขา พลางกล่าวว่า

“เซโนว่า เดี๋ยวอย่ากลัวสิงโตที่ถูกล่ามโซ่ล่ะ แกไม่ใช่เชลยธรรมดา อย่าให้พวกกองทัพเรือดูถูกพวกเราได้”

“อย่าดูถูกชั้นสิ! ชั้นตั้งตารอที่จะได้เจอแกจริงๆ นะ!”

เซโนว่า จ้องมองเรือรบที่กำลังเข้ามาใกล้ด้วยความตื่นเต้น

“โอ้? ช่างเป็นจิตวิญญาณที่ยอดเยี่ยมนัก เอ๊ะ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”

โทรลลินหัวเราะ แต่ดวงตาของเขาก็จับจ้องไปที่เรือรบเช่นกัน

เมื่อเรือรบเทียบท่า สะพานเทียบเรือก็ถูกหย่อนลง และร่างที่สูงเพรียวร่างหนึ่งก็ค่อยๆ เดินลงมา

“โอ้~ ผู้บัญชาการโทรลลิน ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ คราวนี้ ชั้นพาสัตว์ประหลาดมาให้คุณด้วยล่ะ น่ากลัวไม่ใช่เล่นเลย”

“เอ๊ะ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า โบร์ซาลิโน่ แกนี่กระฉับกระเฉงดีจริง พูดถึงสัตว์ประหลาด แกเองก็เป็นตัวที่น่าเหลือเชื่อเหมือนกันนั่นแหละ”

...

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน

By. charcoal gray silver gold

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═