บทที่ 78 - ท่านอัครฯ ช่างชั่วร้ายยิ่งนัก!
บทที่ 78 - ท่านอัครฯ ช่างชั่วร้ายยิ่งนัก!
༺༻
ในจวนของเตียวลู่ที่เมืองหนันเจิ้ง
ห้องโถงใหญ่
โจโฉไล่คนของเตียวลู่ออกไปหมดแล้ว
เขากำลังหารือกับจูกัดเหลียงและคนอื่นๆ
"จากสถานการณ์ในวันนี้แล้ว การเป็นพันธมิตรกับเตียวลู่คงจะเป็นเรื่องยาก คนๆ นี้มีคนหนุนหลัง"
"เตียวลู่เป็นนักปราชญ์ และยังมีฮิมิโกะอยู่ด้วย พวกเราไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา"
"ถ้าตามความคิดของเคาทูแล้ว ถ้าท่านอัครฯ ต้องการยึดเมืองหนันเจิ้งด้วยกำลังก็สามารถทำได้อยู่แล้ว จะไปเสียเวลาทำไม?"
"ไม่เหมาะสมหรอก ข้าคิดว่าหนันเจิ้งมีกำลังทหารที่แข็งแกร่งที่สุดของเตียวลู่อยู่ หากเราเปิดศึกกันจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยสิบวัน และในตอนนั้นเล่าปี่กับเล่าเจี้ยงก็คงจะรวมตัวกันได้แล้ว ถ้าซุนกวนมาร่วมด้วยอีก ก็จะมีสี่ก๊กมารวมตัวกันที่หนันเจิ้ง ซึ่งจะกลายเป็นการต่อสู้ที่นองเลือด"
โจโฉหวนนึกถึงประวัติศาสตร์ ในที่สุดแล้วเตียวลู่ก็ยังคงพ่ายแพ้ให้กับโจโฉ
แต่ในตอนนั้นเตียวลู่ก็แก่มากแล้ว เกือบจะตายอยู่แล้ว
เขาคงไม่สามารถรอได้อีกหลายปีแล้วค่อยไปจัดการเตียวลู่
"แต่เมื่อครู่ในงานเลี้ยง ท่านอัครฯ แกล้งพูดว่าเรามีพลุสัญญาณ ทำให้เตียวลู่ตกใจ ตอนนี้เรายังไม่ได้โจมตีพวกเขา แต่เตียวลู่ก็ไม่กล้าโจมตีเราแล้ว"
"แต่เหล่านักร้องหญิงพวกนั้นก็ดูแปลกๆ กองทัพของเราสามารถเข้ามาได้ แต่พวกเราคงออกไปจากหนันเจิ้งได้ยาก"
โจโฉมองแก้วน้ำชาบนโต๊ะ แล้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
ประเด็นสำคัญอยู่ที่ฮิมิโกะ
เธอคือไพ่ตายของเตียวลู่ เหมือนกับชัวมอที่เป็นไพ่ตายของเล่าจ๋อง
"ข้าจะไปหาผู้หญิงที่ห้องข้างๆ พวกเจ้าคุยกันไปก่อนนะ อย่าเข้ามาขัดจังหวะข้า"
ในงานเลี้ยงโจโฉได้ยืนยันแล้วว่าหัวใจนักปราชญ์สามารถต้านทานการโจมตีด้วยพลังจิตได้ แล้วเขาจะกลัวอะไรอีกล่ะ
โจโฉเดินกลับไปที่ห้องของเขา
เมื่อเข้าไปแล้วเขาก็เห็นฮิมิโกะกำลังรอเขาอยู่แล้ว
"มาเร็วดีนี่ ใช้ได้เลย ไปล้างตัวให้สะอาดก่อน"
ฮิมิโกะโกรธมาก แต่บนใบหน้าของเธอก็ไม่ได้แสดงอะไรออกมา
"ท่านอัครฯ ข้าแสดงแต่ศิลปะ ไม่ได้ขายร่างกาย..."
โจโฉเห็นเธอทำท่าทางน่าสงสารแล้วก็ยิ้มออกมา
ผู้หญิงคนนี้ประมาทไม่ได้เลย
เธอสามารถสะกดเตียวหยุนและเคาทูได้ด้วยการมองเพียงครั้งเดียว
ในทั่วแผ่นดินนี้คงมีไม่กี่คนหรอกที่มีความสามารถเช่นนี้
"ไม่ขายงั้นหรือ? หรือว่าอยากให้ข้าจุดพลุสัญญาณ?"
โจโฉขู่เธอทันที
การพูดอ้อมค้อมกับผู้หญิงที่เก่งกาจเช่นนี้ มีแต่จะทำให้เธอหัวเราะเยาะเขาเท่านั้น
"ท่านอัครฯ อย่าทำเช่นนั้นเลย ข้าจะไปเดี๋ยวนี้..."
ฮิมิโกะกำลังจะออกจากห้องไป
การออกไปอาบน้ำข้างนอก เธอยังพอรับได้
บางทีถ้าเธออาบน้ำช้าๆ โจโฉก็อาจจะหลับไปแล้วก็ได้
"เดี๋ยวก่อน!"
โจโฉเรียกฮิมิโกะไว้
"ข้าไม่ได้บอกให้เจ้าออกไปอาบน้ำข้างนอก มา! ให้คนเอาถังอาบน้ำเข้ามา แล้วข้าจะเฝ้าดูเจ้าอาบน้ำเอง"
เมื่อฮิมิโกะได้ยินคำพูดนั้น เธอก็แทบจะระเบิดพลังจิตออกมาแล้ว
[ท่านอัครฯ แห่งราชวงศ์ฮั่น ช่างชั่วร้ายยิ่งนัก!]
[แกหาที่ตาย!]
โจโฉได้ยินเสียงในใจของเธอ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจเลย
เพราะเขาต้องการให้ฮิมิโกะโมโห เพื่อที่จะได้หาช่องโหว่ของเธอ
"ท่านอัครฯ เรื่องนี้มันรังแกกันเกินไปแล้ว!"
นอกห้องพัก
เตียวลู่ได้ยินเสียงทะเลาะกัน เขาก็รีบเข้ามา
"ท่านอัครฯ ฮิมิโกะยังบริสุทธิ์ นางไม่เคยปรนนิบัติผู้ชาย ข้าจะหาผู้หญิงคนอื่นมาให้ท่านใหม่ดีไหม?"
"ไม่ ข้าต้องการแค่เธอเท่านั้น"
เตียวลู่โกรธมาก ฮิมิโกะเป็นอาจารย์ของเขา โจโฉไม่ให้เกียรติเขาเลย
ในเมื่อเป็นเช่นนั้น!
เตียวลู่ใช้พลังจิตของเขา แล้วมองไปที่โจโฉ พลังจิตกลายเป็นคลื่นที่มองไม่เห็น และเข้าโจมตีโจโฉในระยะประชิด!
เมื่อก่อนโจโฉสามารถต้านทานการโจมตีด้วยพลังจิตของฮิมิโกะได้ เพราะเขาคงจะระมัดระวังตัวอยู่ตลอดเวลาในงานเลี้ยง
แต่ในครั้งนี้เตียวลู่โจมตีอย่างไม่ทันตั้งตัว!
ไอ้โจรโจ คราวนี้แกจะต้านทานได้อย่างไร?
โจโฉยังคงทำหน้าเรียบเฉย การโจมตีด้วยพลังจิตของเตียวลู่เข้ามาในสมองของเขา แต่ไม่สามารถทำร้ายเขาได้เลย กลับถูกหัวใจนักปราชญ์ดูดซับไปจนหมด
"เจ้าเล่นพอแล้ว ทีนี้ถึงตาข้าแล้ว"
โจโฉใช้พลังจิตของเขา ดาบราชันย์ก็ปรากฏขึ้นในมือของเขาทันที และพลังของมันก็แข็งแกร่งมาก!
ดาบของทหารที่อยู่ข้างๆ เตียวลู่ต่างสั่นอย่างรุนแรง และหลุดออกจากฝักมาเสียบลงบนพื้น ราวกับกำลังคารวะโจโฉ!
พูดให้ถูกก็คือ
ดาบราชันย์คือดาบที่ทรงพลังที่สุดในโลก!
ดาบพวกนั้นจึงต้องมาคารวะดาบราชันย์!
เตียวลู่และฮิมิโกะตกใจมาก!
เตียวลู่รีบถอยหลังไปในทันที
โจโฉฟันดาบไปในอากาศ ท่าดาบราชันย์กลายเป็นคลื่นกระบี่ที่พุ่งเข้าใส่เตียวลู่!
ไม่ดีแล้ว!
เลือดไหลออกมาจากมุมปากของเตียวลู่ แม้ว่าเขาจะใช้พลังจิตต้านทานอยู่ แต่คลื่นกระบี่ก็ไม่ใช่สิ่งที่พลังจิตจะต้านทานได้!
เมื่อคลื่นกระบี่นับสิบกำลังจะสับร่างของเตียวลู่เป็นชิ้นๆ
ทันใดนั้นก็มีหุ่นกระดาษสามตัวปรากฏขึ้นตรงหน้าเตียวลู่!
"ชิกิงามิ! คุรุมิฮิเมะ!"
ฮิมิโกะใช้พลังจิตควบคุม หุ่นกระดาษทั้งสามดูดซับคลื่นกระบี่ทั้งหมด แล้วก็ถูกคลื่นกระบี่สับจนเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย!
พวกมันตายแทนเตียวลู่!
เตียวลู่ล้มลงบนพื้นด้วยความกลัว
เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ทำให้เหงื่อเย็นของเขาไหลออกมาจนทั่วร่างกาย!
โจโฉ!
เขาแข็งแกร่งมาก!
เตียวลู่มองไปที่เศษกระดาษที่อยู่บนพื้น
ถ้าหากว่าฮิมิโกะไม่ได้ช่วยเขาไว้ คนที่ถูกโจโฉสับจนเป็นชิ้นๆ ก็คงจะเป็นเขาแล้ว
"ฮิมิโกะทำผิดไปแล้ว ข้าจะไปอาบน้ำที่นี่ ขอท่านอัครฯ ได้โปรดอภัยให้นักพรตเตียวด้วย"
ฮิมิโกะคุกเข่าลงเพื่อทำให้สถานการณ์ดีขึ้น
༺༻