บทที่ 59 - ทดสอบปืนใหญ่หงอี้! สะท้านสะเทือนกังตั๋ง
บทที่ 59 - ทดสอบปืนใหญ่หงอี้! สะท้านสะเทือนกังตั๋ง
༺༻
...
ในเมืองหมัดลิ่ง ซุนกวนและเล่าปี่ได้ข่าวว่ากองทัพของโจโฉเปลี่ยนเส้นทางจากแฮเค้าไปยังกังแฮ พวกเขารู้สึกว่านี่คือโอกาสที่ดีที่จะตอบโต้
"ทหารของโจโฉส่วนใหญ่ตามโจโฉไปโจมตีกังแฮ เหลือไว้แต่ทหารสำรองในไฉซางและแฮเค้า พวกเขาไม่สามารถต้านทานกองทัพของเราได้ นี่เป็นโอกาสที่สวรรค์มอบให้แล้ว!"
ซุนกวนเต็มไปด้วยความมั่นใจ ตั้งแต่เริ่มต้นสงครามมา เขายังไม่เคยชนะเลย เขาต้องการชัยชนะเพื่อพิสูจน์ความสามารถของตัวเอง!
เล่าปี่พูดด้วยใบหน้าที่โกรธจัด "อู๋โหวพูดถูกแล้ว ชาวเมืองที่ไหนที่โจโฉเดินทางผ่านก็ล้วนแล้วแต่สาปแช่งโจโฉ นี่คือเวลาที่เราจะทำหน้าที่แทนสวรรค์แล้ว!"
ในใจของเล่าปี่นั้นเกลียดโจโฉเข้ากระดูกดำแล้ว!
กำฮูหยินภรรยาที่รักของเขาถูกโจโฉพาตัวไปถึงหนึ่งปีแล้ว เขาก็ไม่รู้ว่าเล่าเสี้ยนลูกชายของเขาเป็นลูกแท้ๆ ของเขาหรือเปล่า
ซุนซ่างเซียงคู่หมั้นที่กำลังจะเข้าพิธีแต่งงานก็ถูกโจโฉลักพาตัวไปกลางทาง!
ในตอนนี้
ทหารของเขาตายไปไม่น้อย แถมเตียวจูล่งยอดขุนศึกจากฉางซาน และจูกัดเหลียงที่เขาเชิญมาอย่างยากลำบากก็ถูกโจโฉจับไปเป็นเชลย
แม้ว่าเล่าปี่จะเชื่อมั่นในตัวของจูกัดเหลียงและเตียวจูล่งว่าพวกเขาจะไม่ยอมสวามิภักดิ์ต่อโจโฉ
แต่เขาก็ยังคงเกลียดโจโฉ ที่เอาผู้หญิงและผู้ชายที่สำคัญที่สุดของเขาไป!
เขาอยากจะกินเลือดกินเนื้อโจโฉใจจะขาด
เมื่อเล่าปี่พูดจบ ฮันต๋งและกวนอูก็รีบเข้ามา
"อู๋โหว ท่านเล่าปี่ มีเรื่องใหญ่แล้ว โจโฉไม่รู้ไปเอาท่อเหล็กขนาดใหญ่มาจากไหน แล้วนำมาตั้งไว้ริมแม่น้ำในกังแฮ และมีคำสั่งให้เรือในแฮเค้าและไฉซางหยุดเดินเรือชั่วคราว บอกว่าจะทดสอบอาวุธใหม่"
ซุนกวนและเล่าปี่มองหน้ากัน แล้วก็สงสัยว่าโจโฉคิดจะทำอะไรอีก?
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พวกเขาก็ต้องรู้เรื่องนี้ให้ได้เสียก่อน
"พวกเจ้าส่งคนสอดแนมที่ฉลาดๆ ไปกับข้าและท่านเล่าปี่ พวกเราจะไปดูพลังของอาวุธใหม่นี้ด้วยตัวเอง"
"ขอรับ!"
ริมชายฝั่งเมืองกังแฮ ปืนใหญ่หงอี้ถูกนำมาตั้งไว้ริมแม่น้ำ
ปากกระบอกปืนหันไปทางแม่น้ำแยงซีเกียง ซึ่งฝั่งตรงข้ามยังคงอยู่ในเขตการปกครองของซุนกวน
โจโฉลูบปืนใหญ่ที่มีขนาดใหญ่ และคาดว่ามันจะยิงไปถึงพื้นที่ว่างเปล่าที่อยู่ฝั่งตรงข้ามได้
นอกจากจะทำให้ประชาชนไม่บาดเจ็บแล้ว ยังทำให้ซุนกวนและคนอื่นๆ ได้เห็นถึงความร้ายกาจของอาวุธใหม่ของเขาเพื่อที่จะได้ข่มขวัญพวกเขา
"เตรียมพร้อม!"
เมื่อธงถูกยกขึ้น ทหารที่ได้รับการฝึกฝนให้บรรจุกระสุนแล้วก็รีบใส่กระสุนเข้าไปทันที
"ยิง!"
เมื่อเสียงคำสั่งดังขึ้น ทหารปืนใหญ่ก็ดึงสายชนวน กระสุนถูกยิงออกจากปากกระบอกปืน โค้งเป็นรูปตัว S บนท้องฟ้า แล้วก็ตกลงไปที่ฝั่งตรงข้าม
"บึ้ม!" เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว
กระสุนระเบิดออก เศษกระสุนและคลื่นน้ำขนาดใหญ่ก็กระจายไปทั่ว
ทหารของกังตั๋งที่กำลังลาดตระเวนอยู่ริมชายฝั่งถูกคลื่นน้ำขนาดใหญ่ซัด บ้างก็โดนเศษกระสุนตาย บ้างก็จมน้ำตายกลายเป็นอาหารของปลา
"อ๊ากกกกก!"
"โ...โจโฉ!"
"นี่มันอะไรกัน ทำไมถึงได้มีพลังทำลายล้างขนาดนี้!"
"คนของโจโฉอยู่ที่ไหน?"
ทหารของซุนกวนและเล่าปี่ตกใจกลัวจนต้องหนีตายกันยกใหญ่
"ทุกคนสงบสติอารมณ์!"
ซุนกวนและเล่าปี่เป็นผู้ที่มีความสามารถในยุคสมัยนั้น พวกเขายังคงมีสติอยู่บ้าง
การยิงปืนใหญ่เมื่อครู่ก็มีพลังทำลายล้างขนาดนี้ ถ้ามันยิงลงบนพื้นดิน หรือยิงโจมตีกองทัพของพวกเขา พวกเขาคงต้องสูญเสียกำลังพลอย่างหนักก่อนที่จะได้ต่อสู้กันด้วยซ้ำ!
น่ากลัว!
โจโฉมีอาวุธวิเศษที่น่ากลัวขนาดนี้เชียวหรือ!
"ทหารทุกคนฟังคำสั่ง! ห้ามออกไปรบโดยไม่ได้รับคำสั่งของข้า! ใครฝ่าฝืนข้าจะฆ่าทิ้งทันที!"
ซุนกวนมีท่าทีที่แน่วแน่ ก่อนที่จะมีวิธีที่ดีกว่านี้ เขาจะต้องหลีกเลี่ยงการต่อสู้กับโจโฉไปก่อน
เล่าปี่กลืนน้ำลายลงคอ และแสดงความหวาดกลัวอย่างชัดเจน
สองวันต่อมา
โจโฉทิ้งเตียวเลี้ยวให้เป็นแม่ทัพใหญ่เฝ้ากังแฮ โดยมีกาเซี่ยงเป็นที่ปรึกษาคอยช่วยเหลือเตียวเลี้ยว
เขาพาทั้งจูกัดเหลียงและเล่ากี๋ พร้อมกับครึ่งหนึ่งของกองทัพไปยังเกงจิ๋ว
ตลอดทางข่าวการแต่งงานของโจโฉที่เกงจิ๋วก็แพร่สะพัดไปทั่ว ทำให้เกิดการถกเถียงกันในหมู่ประชาชน
"ท่านอัครฯ รวบรวมหญิงงามจากเกงจิ๋วและกังตั๋งไว้ในคนเดียว วีรบุรุษหรือแม้แต่ฮ่องเต้ในยุคโบราณคนไหนที่จะทำได้อย่างท่านอัครฯ?"
"อย่าว่าแต่เรื่องผู้หญิงเลย เรื่องความสามารถตั้งแต่โบราณกาลมาก็ไม่มีใครเทียบท่านอัครฯ ได้แล้ว ท่านอัครฯ ปกป้องจงหยวน สู้รบในแม่น้ำแยงซีเกียง และได้รับชัยชนะอย่างต่อเนื่อง ทำให้ซุนกวนไม่สามารถตอบโต้ได้เลย มีความสำเร็จที่น่าภาคภูมิใจขนาดนี้ เป็นวีรบุรุษขนาดนี้ ทำไมสาวงามจะไม่หลงรักท่าน? ถ้าข้ายังไม่มีครอบครัว ข้าก็อยากจะติดตามท่านอัครฯ ไปเหมือนกัน"
คำพูดของชาวบ้านตามมาตามสายลมและเข้าสู่ขบวนรถของโจโฉ ทำให้โจโฉยิ้มออกมาอย่างมีความสุข
เล่าเย่วเอ๋อร์ซบหน้าลงบนอกของโจโฉ แล้วพูดว่า "ท่านอัครฯ มีน้องสาวทั้งสี่คนอยู่ข้างกาย ท่านเป็นคนเดียวที่มีความสุขขนาดนี้"
"เย่วเอ๋อร์สามารถติดตามท่านอัครฯ ได้ และได้แต่งงานกับท่านอัครฯ พร้อมกับพี่สาวทั้งสี่ ถือเป็นเรื่องราวที่น่าประทับใจไปตลอดกาล"
โจโฉยิ้ม "เย่วเอ๋อร์ ครั้งนี้ที่ข้าแต่งงานกับพวกเจ้าพร้อมกัน ไม่เพียงแต่จะให้สถานะที่ถูกต้องแก่พวกเจ้า แต่ยังเป็นเพราะงานแต่งงานของเสี่ยวเกี้ยวและซุนซ่างเซียงเมื่อคราวก่อนมันเรียบง่ายเกินไป ข้าอยากจะจัดงานให้พวกเจ้าอย่างยิ่งใหญ่ และทำให้พวกเจ้าเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลก"
สองเกี้ยวและซุนซ่างเซียงที่นั่งอยู่บนรถด้านหลัง หน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อยและรู้สึกมีความสุข
โจโฉก็แอบจับมือโบ้เลี่ยนซือด้วย
โบ้เลี่ยนซือตัวสั่นเล็กน้อย แต่เมื่อโจโฉเคยร่วมหลับนอนกับเธอมาหลายครั้งแล้ว เธอก็ไม่รู้สึกต่อต้านอีกต่อไป
เมื่อโบ้เลี่ยนซือรู้ว่าโจโฉจะแต่งงานกับเธอ เธอก็ไม่ได้ปฏิเสธ และแม่ของเธอก็เห็นด้วยอย่างยิ่ง การที่มีลูกเขยที่ยิ่งใหญ่เช่นโจโฉ แม่ของโบ้เลี่ยนซือก็อยากจะแต่งงานกับโจโฉเสียเองด้วยซ้ำ
เล่าเย่วเอ๋อร์ขี้เล่นที่สุด จึงพูดขึ้นมาว่า "ฉันเป็นคนสุดท้ายที่ติดตามท่านอัครฯ ดังนั้นฉันจึงเป็นน้องคนเล็ก ส่วนเรื่องพี่สาวคนไหนจะมาก่อนมาหลัง..."
สองเกี้ยวและซุนซ่างเซียงเพิ่งจะนึกถึงปัญหานี้ นอกจากภรรยาหลวงของโจโฉที่อยู่ในจงหยวนแล้ว พวกเธอก็ยังไม่รู้ว่าใครจะใหญ่ที่สุด
โจโฉยิ้มอย่างมีความนัย รถมาถึงแล้ว เคาทูรายงานว่ามาถึงเมืองเกงจิ๋วแล้ว
(จบตอน)
༺༻