บทที่ 34 - ท่านอัครฯ จะรับผิดชอบข้าหรือไม่?
บทที่ 34 - ท่านอัครฯ จะรับผิดชอบข้าหรือไม่?
༺༻
บทที่ 34 คืนเข้าหอของสามสาว
"ขอรับท่านอัครฯ!"
เห็นเคาทูและคนอื่นๆ เตรียมพร้อมมาอย่างดี
ซุนซ่างเซียงเพิ่งจะรู้ว่า ที่แท้ก็เป็นเจ้าคนเลวนี่ที่วางแผนไว้ทั้งหมด!
นางได้ยินเมืองไฉซางเต็มไปด้วยความรื่นเริง ตอนนี้ใครจะมาฟังนางอธิบายอีก ทำได้เพียงยอมให้โจโฉอุ้มกลับไปยังจวนแม่ทัพอย่างว่าง่าย
"ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่พี่ชายเคยอยู่รึ?"
"เป็นของซุนกวน ข้าให้คนเปลี่ยนเตียงแล้ว คืนนี้ที่นี่คือห้องหอของเจ้ากับข้า"
ประตูใหญ่ปิดลง โจโฉโยนซุนซ่างเซียงลงบนเตียง ถูกซุนซ่างเซียงใช้สองมือขวางไว้
"ท่านอัครฯ ท่านคิดให้ดีแล้วรึ เล่าปี่แม้ตอนนี้อำนาจจะไม่เท่าท่านอัครฯ แต่เขาก็เป็นถึงอาของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน!
พี่ชายข้าซุนกวนกับท่านอัครฯ ก็เป็นศัตรูคู่อาฆาต!
ท่านอัครฯ หากท่านทำมิดีมิร้ายกับข้า เกรงว่าพวกเขาสองคนจะสู้กับท่านอัครฯ จนตายไปข้างหนึ่ง!"
โจโฉได้ยินคำพูดนี้ก็หัวเราะฮ่าๆ ใบหน้าไม่ใส่ใจ
"ข้ากล้าบุกโจมตีง่อก๊ก ข้ายังจะกลัวพวกเขาสองคนรึ?"
พูดพลาง โจโฉก็กดซุนซ่างเซียงลงบนเตียง
หัวใจของซุนซ่างเซียงสับสนวุ่นวาย แม้ว่านางจะมีความรู้สึกดีๆ ต่อโจโฉ แต่ความคืบหน้านี้ก็เร็วเกินไปแล้ว!
"ท่านอัครฯ อย่าเจ้าค่ะ!"
ซุนซ่างเซียงใช้แรงผลักโจโฉออกไป กำลังจะวิ่งออกไปข้างนอก!
โจโฉนอนอยู่บนเตียง รู้ดีว่าผู้หญิงคนนี้ดื้อรั้นเกินไป
เขาเตือนอย่างเกียจคร้านหนึ่งประโยค
"ตอนออกไประวังหน่อย คนข้างนอกรู้ว่าเจ้าแต่งงานกับข้าโจโฉแล้ว เจ้าวิ่งออกไปหลังจากนี้ ไม่นานคนเมืองไฉซางก็จะรู้ว่า คุณหนูใหญ่แห่งง่อก๊กในคืนวันแต่งงาน ถูกข้าโจโฉไล่ออกจากบ้าน"
ซุนซ่างเซียงได้ยินดังนั้น ขมวดคิ้วแน่น
[เจ้าโจโฉนี่พูดถูก หากออกไปแล้ว ข้าก็ไม่ใช่จะกลายเป็นผู้หญิงที่ไม่มีใครต้องการหรอกหรือ...]
[ไม่น่าแปลกใจที่ตอนกลางวันจะประโคมข่าวประลองยุทธ์เลือกคู่ใหญ่โตขนาดนั้น!]
ซุนซ่างเซียงเพิ่งจะรู้ว่าตนเองตกหลุมพรางของโจโฉอีกแล้ว
[เจ้าคนนี้... เจ้าคนนี้ช่างเจ้าเล่ห์จริงๆ ในท้องเขามีน้ำหมึกดำอยู่เท่าไหร่กันแน่!]
ซุนซ่างเซียงได้สติกลับมา กลับถูกโจโฉโอบกอดไว้ในอ้อมแขน
"ท่าน... ท่านคนพาล ท่านหลอกลวง..."
ซุนซ่างเซียงดิ้นรนอยู่ในอ้อมแขนของโจโฉ แต่ครั้งนี้โจโฉรู้ว่าถึงเวลาแล้ว ก็ไม่มีความอดทนจะเล่นกับนางต่อไปแล้ว
"คืนนี้เป็นวันมงคล เจ้าจะต้องรับผิดชอบข้าให้ถึงที่สุด"
"อืม... เช่นนั้นท่านอัครฯ จะรับผิดชอบข้าหรือไม่?"
...
หนึ่งคืน
วันรุ่งขึ้น
โจโฉตื่นขึ้นมา หันหน้าไปมอง ซุนซ่างเซียงซบอยู่ในอ้อมแขนของเขา หลับสนิท
[ติ๊ง! โฮสต์ทำภารกิจสำเร็จอย่างสมบูรณ์ รางวัล: วิชาฝึกฝนร่างกายไร้เทียมทานแห่งจักรวาล]
ในสมองของเขา มีข้อมูลที่ซับซ้อนสายหนึ่งปรากฏขึ้นมา
นั่นคือวิชาฝึกฝนพลังปราณ
การฝึกฝนแบ่งออกเป็นสองประเภท
การฝึกฝนความแข็งแกร่งของร่างกาย เรียกว่านักรบ ในหมู่ผู้ที่โดดเด่น เช่นลิโป้ในอดีต คนเดียวสู้สามวีรบุรุษ ทวนกรีดฟ้าอาศัยพลังกายที่แข็งแกร่งมีพลังทำลายล้างไร้ขีดจำกัด
การฝึกฝนจิตใจและสมาธิ เรียกว่านักปราชญ์ เช่นเตียวก๊กที่อ้างตนว่าเป็นฟ้าเหลือง ก็เป็นยอดฝีมือในหมู่นักปราชญ์
ยอดฝีมือประเภทนี้มีสติปัญญาสูงส่ง เชี่ยวชาญในกลยุทธ์ ยันต์ เวทมนตร์ มายา และเรื่องราวที่ยากจะหยั่งถึงตามหลักเหตุผลทั่วไป
"หากสามารถเป็นนักปราชญ์ได้ การสยบสาวๆ ก็จะง่ายขึ้นมาก"
โจโฉถอนหายใจเล็กน้อย ไม่รู้ว่าในอนาคตตนเองจะสามารถฝึกฝนเป็นนักปราชญ์ได้หรือไม่
เขาค่อยๆ ลงจากเตียง นั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น เริ่มฝึกฝนวิชาฝึกฝนร่างกายไร้เทียมทานแห่งจักรวาล
ตอนนี้ทำได้เพียงเพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกายก่อน
เมื่อวิชาฝึกฝนร่างกายโคจร พลังปราณในร่างกายของโจโฉก็ยิ่งรวมตัวกันมากขึ้น เลือดก็ค่อยๆ เดือดพล่านขึ้นมา
สถานะนักรบระดับแปดขั้นสูงสุดเริ่มพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง!
เขารวบรวมสมาธิ ควบคุมพลังปราณตามวิธีการโคจรในวิชาฝึกฝนร่างกาย ร่างกายพลันกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที สถานะที่สมบูรณ์พลันกลายเป็นสถานะที่ว่างเปล่า
นั่นคือสัญญาณของการเลื่อนระดับจากระดับแปดสู่ระดับเจ็ด!
"วิชาฝึกฝนร่างกายนี้มีผลมากขนาดนี้รึ?"
โจโฉไม่คิดว่า การฝึกฝนครั้งแรกก็เลื่อนระดับจากระดับแปดสู่ระดับเจ็ดนักรบโลหิตมังกร พลังเพิ่มขึ้นอย่างมาก
ในตอนนี้ซุนซ่างเซียงก็ตื่นขึ้นมาแล้ว
༺༻