บทที่ 10 - สองพี่น้องทะเลาะกัน สามีข้าเป็นคนดี

༺༻

หืม?

ง่อก๊กส่งคนมาจริงๆ หรือ?

เกี้ยวอิ๋ง?

โจโฉประหลาดใจเล็กน้อย "ไต้เกี้ยวรึ... หรือว่าจะมาให้ข้าเชยชมอีกคน?"

จิวยี่กับจูกัดเหลียงคิดอะไรกันอยู่ หรือว่าหลังจากพ่ายแพ้ศึกแรกที่ผาแดง

สมองกลับไปแล้ว?

"ให้คนเข้ามา"

โจโฉพูดจบ ไต้เกี้ยวก็เดินเข้ามาในกระโจมแม่ทัพ

เมื่อเห็นไต้เกี้ยวในตอนนั้น โจโฉก็ตาเป็นประกาย

ความงามของไต้เกี้ยวคล้ายกับเสี่ยวเกี้ยว แต่สิ่งที่แตกต่างจากเสี่ยวเกี้ยวคือ บนตัวของไต้เกี้ยวยังมีกลิ่นอายของความงามแบบผู้ใหญ่และความเศร้าสร้อย

ไม่น่าแปลกใจที่โจโฉเมิ่งเต๋อในอดีตชอบที่จะขังสองเกี้ยวไว้ในหอคอยทองแดง

หากสามารถได้ครอบครองสองพี่น้องคู่นี้พร้อมกัน แล้วให้ผู้เฒ่าได้เชยชมสองเกี้ยว ก็คงจะยอดเยี่ยมไปเลย

ขณะที่ไต้เกี้ยวเห็นโจโฉ นางก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

[ไม่ใช่ว่าโจโฉอายุห้าสิบแล้ว พุงพลุ้ยหรอกหรือ?]

[ทำไมโจโฉคนนี้ ถึงได้ดูหนุ่มแน่นแข็งแรงเช่นนี้...]

เมื่อได้ยินเสียงในใจของไต้เกี้ยว โจโฉก็หัวเราะ "น้องเกี้ยว พี่สาวเจ้ามาแล้ว"

เสี่ยวเกี้ยวโผล่ออกมาจากหลังฉากกั้น เมื่อเห็นไต้เกี้ยวมา ดวงตาก็สว่างวาบขึ้นมา จูงมือนางพลางกล่าวว่า:

"ไม่คิดว่าพี่สาวจะมาร่วมงานแต่งงานของข้าได้ ในวันสำคัญเช่นนี้มีพี่สาวอยู่เป็นพยาน น้องสาวดีใจเหลือเกิน!"

เมื่อเห็นเสี่ยวเกี้ยวดีใจเช่นนี้ อารมณ์ของไต้เกี้ยวกลับหนักอึ้ง

[เจ้าเด็กโง่นี่ ถูกโจรโจล้างสมองไปหมดแล้ว!]

นางมองไปที่โจโฉ "ท่านอัครฯ ระหว่างพี่น้องเรามีเรื่องส่วนตัวจะคุยกัน ไม่ทราบว่าท่านจะอนุญาตหรือไม่?"

[โจรโจอยู่ที่นี่ ข้าก็ไม่สะดวกที่จะเกลี้ยกล่อมเสี่ยวเกี้ยวกลับไป]

โจโฉกระแอมหนึ่งครั้ง

เมื่อได้ยินเสียงในใจของไต้เกี้ยว เจ้าเด็กนี่ไม่หวังดีจริงๆ... โจโฉในใจขมขื่น อยากจะเป็นคนดีให้สถานะแก่เสี่ยวเกี้ยวก็ไม่ได้

เขายังไม่ทันได้เปิดปาก เคาทูก็ก้าวไปข้างหน้ากล่าวว่า:

"ท่านอัครฯ เกี้ยวอิ๋งคนนี้คิดจะแยกเราออกไป เพื่อที่จะยุยงฮูหยินกับท่านอัครฯ"

โจหองก็เป็นห่วง;

"ที่จ้งคังพูดมีเหตุผลอย่างยิ่ง ต่อให้พวกนางมีเรื่องส่วนตัวจะคุยกัน ก็สามารถรอหลังจากฮูหยินกับท่านอัครฯ แต่งงานกันแล้วก็ได้ เหตุใดต้องรีบร้อนในตอนนี้?"

โจโฉยิ้มอย่างเฉยเมย "สมควรแล้วที่พวกเจ้าจีบสาวงามไม่ได้ เป็นลูกผู้ชาย ใจกว้างหน่อยไม่ได้รึ?

ออกไปให้หมด ทิ้งที่นี่ไว้ให้สองพี่น้องพวกนาง"

ข้าได้ยินเสียงในใจพวกเจ้า ยังจะกลัวพวกเจ้าเล่นเล่ห์เหลี่ยมอะไรอีก... โจโฉสั่งแล้ว ก็นำเหล่าแม่ทัพเดินออกไป

ในกระโจมแม่ทัพตอนนี้เหลือเพียงไต้เกี้ยวและเสี่ยวเกี้ยว

ไต้เกี้ยวจับเสี่ยวเกี้ยวอย่างตื่นเต้น

"น้องหญิง เจ้าช่างโง่เขลา!

จะแต่งงานกับคนอย่างโจรโจได้อย่างไร?

เขาคือศัตรูคู่อาฆาตของกังตั๋งเรานะ!

เจ้าแต่งงานกับเขา ไม่ใช่เป็นการตบหน้าคนกังตั๋งเราหรอกหรือ?

อีกอย่าง เจ้าแต่งงานกับท่านแม่ทัพใหญ่จิวยี่แล้ว เป็นหญิงมีสามีแล้ว

ขุนนางผู้ภักดีไม่รับใช้สองนาย สตรีผู้ซื่อสัตย์ไม่รับใช้สองสามี

สิ่งที่เจ้าทำในวันนี้ ช่างเป็นการกระทำที่เลวร้ายอย่างยิ่ง!"

ความตื่นเต้นในตอนแรกของเสี่ยวเกี้ยว ถูกคำพูดต่อเนื่องของไต้เกี้ยวพัดหายไปจนหมดสิ้น

"ที่แท้พี่สาวไม่ได้มาเพื่ออวยพรข้า"

เสี่ยวเกี้ยวยิ้มขื่น

"จิวยี่ขายข้าเพื่อความสำเร็จของตัวเอง ท่านอัครฯ ยอมสละชีวิตเพื่อข้าได้

จิวยี่อ่อนแอ ท่านอัครฯ โจแข็งแรง

จิวยี่เป็นเพียงแม่ทัพใหญ่คนหนึ่งใต้บังคับบัญชาของอู๋โหว ท่านอัครฯ โจเป็นถึงอัครมหาเสนาบดีแห่งต้าฮั่น อีกทั้งยังเป็นบุรุษที่แข็งแกร่งที่สุดในใต้หล้า

เขาโจวกงจิ่นเทียบท่านอัครฯ ไม่ได้เลย มีเพียงท่านอัครฯ เท่านั้นที่สามารถปกป้องความสุขของเกี้ยวซวงได้ ข้าจะเลือกเขาไม่ได้หรือ?"

ไต้เกี้ยวได้ยินคำพูดของเสี่ยวเกี้ยว สีหน้าก็เขียวคล้ำ

พิษเข้ากระแสเลือดแล้ว นี่คือพิษจากคำหวานของโจโฉ!

"น้องหญิง เจ้าเห็นแต่ด้านดีของโจรโจ ด้านเลวของโจรโจทำไมเจ้าไม่เห็น?

โจรโจกุมอำนาจฮ่องเต้เพื่อออกคำสั่งแก่เหล่าขุนนาง

ถึงกับใช้เจ้ามาข่มขู่ท่านแม่ทัพใหญ่จิวยี่ ทำให้พ่ายแพ้ในที่สุด ทหารเรือของง่อก๊กสูญเสียอย่างหนัก

ตอนนี้ โอกาสเดียวที่เจ้าจะไถ่บาปได้คือการร่วมมือกับข้าปั่นป่วนจิตใจของโจโฉ สร้างโอกาสในการรบให้แก่อู๋โหว เช่นนี้ยังสามารถลดทอนความผิดของเจ้าได้!"

เมื่อได้ยินคำพูดของไต้เกี้ยว เสี่ยวเกี้ยวกลับไม่หวั่นไหวเลยแม้แต่น้อย

ท่านอัครฯ ดีกับนางก็พอแล้ว นางเป็นเพียงหญิงตัวเล็กๆ จะไปยุ่งเรื่องบ้านเมืองทำไม?

อีกอย่าง ความพ่ายแพ้ที่ผาแดง เป็นเพราะจิวยี่เองที่ไม่สู้ท่านอัครฯ ทำไมแม้แต่ไต้เกี้ยวก็ยังมาโทษนาง?

ไม่สิ หรือว่าพี่สาวกับจิวยี่พวกเขามีแผนการร้ายอะไรอีก จะทำร้ายท่านอัครฯ... เสี่ยวเกี้ยวพลันเป็นห่วงโจโฉขึ้นมา

"พี่สาว ให้ข้าคิดดูอีกที"

"ได้ เจ้าคิดได้ก็ดีแล้ว วางใจเถอะ พี่สาวจะอยู่เป็นเพื่อนเจ้า"

"เจ้าค่ะ ท่านเดินทางมาก็เหนื่อยแล้ว พักผ่อนก่อนเถอะ น้องสาวจะไปหาอะไรมาให้ท่านทาน"

พูดจบ เสี่ยวเกี้ยวก็รีบออกจากกระโจมแม่ทัพ

ง่อก๊กส่งไต้เกี้ยวมาที่นี่เพื่อเป็นสายลับ พยายามจะทำร้ายกองทัพโจโฉ เรื่องนี้ นางต้องรายงานให้โจโฉทราบ

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือเบื้องหน้ามีไต้เกี้ยว เบื้องหลังไม่รู้ว่ามีอันตรายอีกเท่าใดที่กำลังจะมาถึง...

ท่านอัครฯ ท่านรอข้าก่อน...

เสี่ยวเกี้ยวรีบร้อนเดินไปหาโจโฉอย่างรวดเร็ว พอจะถึงค่ายประชุมราชการ ก็มีเงาคนหนึ่งขวางทางนางไว้

เสี่ยวเกี้ยวเงยหน้ามอง ปรากฏว่าเป็นไต้เกี้ยวที่หน้าตาบูดบึ้ง...

༺༻