ตอนที่ 55 พลังแห่งตำนาน!

ตอนที่ 55 พลังแห่งตำนาน!

จากผู้แปล: 2,300 คนดูแล้วว อีกนิดเดียว ขอบคุณคนอ่านทุกท่านมากนะค้าบ ที่สนับสนุนกันอยู่ หากมีผิดพลาดตรงคอมเมนต์กันได้น้าา

กุงเนียร์!?

ไอเซ็น โซสึเกะ ตะลึงไปชั่วขณะเมื่อเขาเห็นหอกสีขาวทองในมือของ กิลกาเมช มันงดงามอย่างยิ่งและให้ความรู้สึกถึงความศักดิ์สิทธิ์อันองอาจ

เพราะเขารู้ถึงการมีอยู่ของ ราชันย์วิญญาณ, ไอเซ็น โซสึเกะ จึงสนใจในตำนานของมนุษย์สมัยใหม่อยู่ช่วงหนึ่งและได้อ่านหนังสือมากมาย

และก็ในตอนนั้นเองที่ข้าได้เห็นชื่อ กิลกาเมช ในตำนานบางเรื่อง, ดังนั้นข้าจึงรู้สึกคุ้นเคยเมื่อได้ยินชื่อนี้ในภายหลังที่ สถาบันวิญญาณชินโอ

บังเอิญว่า, ไอเซ็น โซสึเกะ เคยเห็น ตำนานนอร์ส มาก่อน

แร็กนาร็อกในหมู่พวกเขาเคยกระตุ้นความสนใจอย่างมากของเขา, และเขาถึงกับต้องการที่จะมีแร็กนาร็อกเวอร์ชันยมทูตใน โซลโซไซตี้

โดยธรรมชาติ, ไอเซ็น โซสึเกะ ก็รู้บางอย่างเกี่ยวกับ กุงเนียร์ เช่นกัน

ในความทรงจำของเขา, กุงเนียร์ ถูกตีขึ้นโดยคนแคระโดยใช้กิ่งก้านของ ต้นไม้โลก และถูกนำเสนอต่อเทพเจ้าแห่งนอร์ส โอดิน

กุงเนียร์ ยังเป็นที่รู้จักในนาม หอกแห่งโชคชะตา

ตามตำนาน, เมื่อ แอซีร์ และ วานีร์ เข้าสู่สงคราม, ก็คือ โอดิน ที่ทำการโจมตีครั้งแรกด้วย กุงเนียร์

เมื่อ โอดิน ขว้าง กุงเนียร์ ออกไป, แสงสว่างจ้าจะถูกปล่อยออกมาพาดผ่านท้องฟ้า, ซึ่งผู้คนบนโลกเรียกว่า "ดาวตก"

มีบันทึกไว้ใน ตำนานนอร์ส ว่าผู้ใดก็ตามที่สาบานต่อหอกนี้, คำสาบานของเขาจะสำเร็จ, และนี่คือหนึ่งในที่มาของการอธิษฐานต่อดาวตก

โดยไม่ให้ ไอเซ็น โซสึเกะ มีเวลาได้คิดอย่างรอบคอบ, กิลกาเมช, ผู้ซึ่งนั่งอยู่บนบัลลังก์ วิมานะ, ก็ยังคงไม่ลุกขึ้น เขายก กุงเนียร์ ขึ้นสูงและขว้างมันไปที่ ไอเซ็น โซสึเกะ ด้วยพละกำลังทั้งหมดของเขา

นามที่แท้จริงของ กุงเนียร์ ได้ถูกปลดปล่อยแล้ว เมื่อเขาถูกขว้างออกไป, ร่างทั้งร่างของเขาก็พลันระเบิดแสงสว่างจ้าออกมา, และเขาก็พาดผ่านท้องฟ้าราวกับดาวตก

ไอเซ็น โซสึเกะ มองดูฉากนี้และหัวใจของเขาก็สั่นเล็กน้อย, ราวกับว่าเขาได้เห็นตำนานส่องประกายสู่ความเป็นจริง

ถึงแม้เขาจะไม่สัมผัสได้ถึง แรงกดดันวิญญาณ ใดๆ จาก กุงเนียร์, ไอเซ็น โซสึเกะ ก็รู้สึกถึงวิกฤตที่ไม่อาจบรรยายได้ในใจ

ไอเซ็น โซสึเกะ เชื่อสัญชาตญาณของตนเองเสมอ โดยไม่ลังเล, เขาใช้ ก้าวพริบตา เพื่อออกจากจุดนั้น

ถึงแม้ข้าจะไม่รู้ว่า กุงเนียร์ ของ กิลกาเมช คือ หอกแห่งโชคชะตา ใน ตำนานนอร์ส จริงๆ หรือไม่, แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้นแล้วจะทำไม

หอกนั้นดีสำหรับการต่อสู้ระยะประชิด, แต่หากใช้สำหรับการขว้าง, ไม่ว่ามันจะทรงพลังเพียงใด, มันก็จะมีข้อบกพร่องที่ร้ายแรง, และนั่นคืออัตราการเข้าเป้า

ศัตรูไม่ใช่เป้าและจะไม่ยืนนิ่งๆ ให้เจ้าโจมตี

เมื่อเห็นหอกที่ขว้างมาที่พวกเขา, พวกเขาก็สามารถเลือกที่จะหลบได้

ยิ่งไปกว่านั้น, หากเจ้าเลือกที่จะขว้างหอก, เจ้าก็จะมีโอกาสโจมตีเพียงครั้งเดียวเท่านั้น

ไอเซ็น โซสึเกะ ไม่เข้าใจว่าทำไม กิลกาเมช ถึงเลือกที่จะขว้าง กุงเนียร์

ถ้า กุงเนียร์ เป็นของจริง, การเลือกต่อสู้ระยะประชิดจะไม่ดีกว่ารึ?

ด้วยความสับสน, ไอเซ็น โซสึเกะ ก็ใช้ ก้าวพริบตา เป็นชุดเพื่อออกจากระยะการขว้างของ กุงเนียร์, และจากนั้นก็เตรียมที่จะดูว่า กิลกาเมช กำลังจะทำอะไร

แต่ทันทีที่ ไอเซ็น โซสึเกะ หยุด ก้าวพริบตา ของเขาและต้องการจะมองไปที่ กิลกาเมช, เขาก็พลันเหลือบเห็นดาวตกพาดผ่านท้องฟ้าจากหางตา

เมื่อมองอย่างใกล้ชิด, เขาก็เห็น กุงเนียร์ บินมาทางเขาอีกครั้งโดยที่เขาไม่ทันสังเกต

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไป, และ ไอเซ็น โซสึเกะ ก็ไม่กล้าลังเล เขาใช้ ก้าวพริบตา อีกครั้งเพื่อออกจากจุดนั้น, พยายามที่จะหลีกเลี่ยงการโจมตีของ กุงเนียร์

ในตอนนี้, อิชิมารุ งิน และ โทเซ็น คานาเมะ, ผู้ซึ่งได้มาถึงข้าง วิมานะ แล้วและกำลังจะทะลวงผ่านบาเรียม่านแสง, ก็สังเกตเห็นดาวตกบนท้องฟ้าและยังสังเกตเห็น ไอเซ็น โซสึเกะ ผู้ซึ่งกำลังใช้ ก้าวพริบตา อย่างต่อเนื่อง

ในสายตาของพวกเขา, ไม่ว่า ไอเซ็น โซสึเกะ จะใช้ ก้าวพริบตา เพื่อหลบหนีอย่างไร, เขาก็ไม่สามารถหนีพ้น กุงเนียร์ ได้เลย

ไม่เพียงแค่นั้น, ระยะห่างระหว่าง กุงเนียร์ กับ ไอเซ็น โซสึเกะ ก็กำลังหดสั้นลงเช่นกัน

ฉากที่ไม่ปกตินี้ทำให้ อิชิมารุ งิน และ โทเซ็น ตะลึง พวกเขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

พวกเขาก็ได้ยินสิ่งที่ กิลกาเมช พูดเมื่อครู่นี้เช่นกัน

เพียงแต่ว่าพวกเขาไม่ได้สนใจในตำนานและเรื่องเล่าของมนุษย์สมัยใหม่

ในมุมมองของพวกเขา, ตำนานของมนุษย์สมัยใหม่ล้วนถูกปรุงแต่งขึ้นและไม่มีอยู่จริงเลยแม้แต่น้อย

หากตำนานของมนุษย์สมัยใหม่มีอยู่จริง, งั้นพวกเขา, ในฐานะยมทูต, ก็ไม่สามารถที่จะไม่รู้เรื่องนี้ได้

ดังนั้น อิชิมารุ งิน และ โทเซ็น คานาเมะ จึงไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับเทพเจ้าองค์หลัก โอดิน, และก็ไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับ กุงเนียร์

ประโยคที่ กิลกาเมช พูดผุดขึ้นมาในใจ

"จงสัมผัสพลังแห่งตำนาน"

พลังแห่งตำนาน? พลังนั้นคืออะไรกันแน่?

ขณะที่ความคิดของพวกเขากำลังโลดแล่น, กุงเนียร์ ก็ได้เข้าใกล้ ไอเซ็น โซสึเกะ แล้ว

หลังจากตระหนักว่าเขาไม่สามารถหลบหนีได้ไม่ว่าจะทำอย่างไรและระยะห่างระหว่างพวกเขาก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ, ไอเซ็น โซสึเกะ ก็ตัดสินใจที่จะไม่หนีอีกต่อไป

ไอเซ็น โซสึเกะ ยืนอยู่ในความว่างเปล่า, ยกมือขึ้นไปทาง กุงเนียร์, และร่ายคาถา: "บุตรแห่งสวรรค์, กำแพงเหล็ก, มังกรยาตรา, ราชสีห์คำราม, พยัคฆ์กู่ก้อง, วิ่งดั่งหมาป่า, ตัดขาดฟ้าดินก่อนที่มันจะถล่มลงมา"

"วิถีพันธนาการที่ 81 ดันคู!"

ทันทีที่เขาพูดจบ, กำแพงป้องกันโปร่งใสขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นหน้า ไอเซ็น โซสึเกะ

กำแพงป้องกันนี้สามารถป้องกันการทะลวงที่ต่ำกว่าหมายเลข 89 ได้อย่างสมบูรณ์

และเมื่อร่ายและใช้โดย ไอเซ็น โซสึเกะ, มันสามารถป้องกัน วิถีทำลาย ที่ต่ำกว่าระดับ 95 ได้ด้วยซ้ำ

...

ในวินาทีต่อมาหลังจากที่ ไอเซ็น โซสึเกะ ใช้ ดันคู, กุงเนียร์ ก็มาถึงตามคาดและพุ่งชนกำแพงป้องกันของ ดันคู โดยตรง

เดิมที, ไอเซ็น โซสึเกะ คิดว่าจะมีการปะทะและการระเบิดครั้งใหญ่, แต่มันก็ไม่เกิดขึ้น

เปรี๊ยะ!

เสียงกระจกแตกดังขึ้นอย่างกะทันหัน, ทำให้รูม่านตาของ ไอเซ็น โซสึเกะ หดเล็กลง

เมื่อถูกเล็งเป้าและไล่ล่าโดย กุงเนียร์ เมื่อครู่นี้, ไอเซ็น โซสึเกะ ก็มีความรู้สึกถึงวิกฤตที่น่าสะพรึงกลัวอยู่เสมอ

สัญชาตญาณของเขาบอกเขาว่าเขาจะต้องไม่ถูก กุงเนียร์ โจมตี

โดยไม่ลังเล, ไอเซ็น โซสึเกะ ก็ยกมือขึ้นอีกครั้งเพื่อใช้วิถีพันธนาการ

แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้ร่ายคาถาอีก, เพราะไม่มีเวลาให้เขาร่ายคาถา

"วิถีพันธนาการที่ 81 ดันคู!"

"วิถีพันธนาการที่ 63 สะโจซะบาคุ!"

"วิถีพันธนาการที่ 79 คุโย ชิบาริ!"

ครั้งนี้, ไอเซ็น โซสึเกะ ใช้วิถีพันธนาการสามอย่างติดต่อกัน

อย่างแรกคือกำแพงป้องกัน ดันคู, และอีกสองอย่างหลังล้วนเป็นวิถีพันธนาการที่ใช้เพื่อพันธนาการ กุงเนียร์

เปรี๊ยะ!

กำแพงป้องกัน ดันคู แรกถูก กุงเนียร์ แทงทะลุและพุ่งชนกำแพงป้องกัน ดันคู ที่สองโดยตรง

ครั้งนี้, กำแพงป้องกัน ดันคู ที่สองสามารถสกัดกั้น กุงเนียร์ ได้สำเร็จด้วยความช่วยเหลือของ สะโจซะบาคุ และ คุโย ชิบาริ, แต่มันก็ยังคงถูกแทงทะลุ

ไม่เพียงแต่กำแพงป้องกันอากาศที่สองถูกแทงทะลุด้วยปลายหอก, แต่แม้กระทั่งเนื้อในท้องของเขาก็ถูกแทงทะลุด้วยปลายหอก

ก่อนที่ ไอเซ็น โซสึเกะ จะทันได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก, เขาก็เห็น กุงเนียร์ ค่อยๆ กลายเป็นอนุภาคแสงและหายไป

ด้วยคิ้วที่ขมวดเล็กน้อย, ไอเซ็น โซสึเกะ ก็มองไปที่ กิลกาเมช โดยไม่รู้ตัว

ไม่เพียงแต่ ไอเซ็น โซสึเกะ, แต่ยังรวมถึง อิชิมารุ งิน และ โทเซ็น คานาเมะ ที่ให้ความสนใจอยู่, รวมถึง ชิโฮอิน โยรุอิจิ ทั้งหมดก็หันสายตาไปทาง กิลกาเมช

ในสายตาของพวกเขา, กุงเนียร์ ค่อยๆ ปรากฏขึ้นอีกครั้งในระลอกคลื่นสีทองหน้า กิลกาเมช

เงียบสงัด!

จบตอน