บทที่ 2: ผู้มองเห็นอนาคต

บทที่ 2: ผู้มองเห็นอนาคต

【ติ๊ง!】

ในขณะที่ฮายาโตะกำลังนอนแน่นิ่งอยู่กับพื้น เย็นเยียบและสิ้นหวัง เสียงกริ่งแหลมคมดั่งระฆังสวรรค์ก็ดังขึ้นในหัวของเขา

ในฉับพลันนั้น จอสีฟ้าก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา ก่อนที่เขาจะทันได้ตั้งตัว ข้อมูลมากมายก็ทะลักเข้าสู่จิตสำนึก

“ระบบแห่งเสรีภาพงั้นเรอะ?! หรือว่า... ระบบโกงของชั้นตื่นขึ้นแล้วงั้นเรอะ?! เล่นซะนานเลยนะเฟ้ย!!”

ฮายาโตะรู้ทันทีว่านี่คือ “ระบบโกง” ที่เขารอคอยมาโดยตลอด แต่ก็อดบ่นไม่ได้ถึงความล่าช้า

ผ่านไป 3 ปีกว่าจะเปิดบัญชีได้... แล้วต้องรออีก 3 ปีกว่าจะเปิดใช้งานได้จริง?!

แต่นี่ไม่ใช่เวลาจะบ่น เขารวบรวมสติแล้วมองสำรวจฟังก์ชันของระบบ

ตัวระบบนั้นเรียบง่าย แบ่งออกเป็น 2 ส่วนหลัก:

หนึ่งคือ “การสุ่มของรางวัล” ซึ่งสามารถมอบทุกสิ่งทุกอย่างให้ได้

อีกส่วนคือ “แต้มเสรีภาพ” ซึ่งอิงตามชื่อของระบบ...แต้มที่ได้จากการกระทำใดก็ตามที่เขารู้สึกว่าเป็น “อิสระ” หรือ “ปลดปล่อยตนเอง”

แต้มนี้สามารถนำไปใช้เพิ่มพูนพลัง พัฒนาทักษะ และยังสามารถสะสมเพื่อเร่งแถบความคืบหน้าในการสุ่มของรางวัลเพิ่มเติมได้อีกด้วย

การสะสมแต้มเสรีภาพไปเรื่อย ๆ จะค่อย ๆ เติมแถบสุ่มรางวัล และเมื่อเต็ม ก็จะได้สิทธิ์หมุนอีกครั้งโดยอัตโนมัติ

ขณะนี้... หน้าจอสีน้ำเงินตรงหน้าระบุชัดเจน:

แต้มเสรีภาพ: 0

การสุ่มรางวัลฟรี: 1

แถบความคืบหน้า: ว่างเปล่า

และที่สำคัญ... มีเพียงฮายาโตะเท่านั้นที่มองเห็นหน้าจอนี้

“ระบบเข้าใจง่ายขนาดนี้... เยี่ยมเลย! งั้นลองสุ่มดูหน่อยสิ หวังว่าจะได้อะไรดี ๆ ซักอย่าง...”

สถานการณ์ของฮายาโตะตอนนี้ตกต่ำถึงขีดสุด ไม่มีทางต่ำไปกว่านี้อีกแล้ว

ถึงจะพลาด ก็แค่คงสภาพเดิม ไม่มีอะไรจะแย่ลงได้มากไปกว่านี้อีก

เขากดใช้การสุ่มรางวัลฟรีทันที

ในหัวของเขา... ข้อความหนึ่งปรากฏขึ้นมา:

【อักษรศักดิ์สิทธิ์ V: ผู้มองเห็นอนาคต พร้อมพลังแรงดันวิญญาณ】

“อักษรศักดิ์สิทธิ์ V: ผู้มองเห็นอนาคตงั้นเรอะ?!! นี่มัน... เกรมมี่ โธเมอูซ์!! ดวงดีเกินไปแล้วเฟ้ย!!”

ฮายาโตะตื่นเต้นสุดขีดเมื่อได้รับพลังนี้ มันมาได้ถูกเวลาที่สุด

และที่น่าตื่นตะลึงยิ่งกว่านั้น...คือมันมาพร้อมกับ “แรงดันวิญญาณ”

พลังพื้นฐานในโลกของยมทูต... คล้าย “ฮาคิราชันย์” ของโลกนี้ แต่ทรงพลังกว่าในทุกมิติ

แน่นอน... สิ่งสำคัญที่สุดคือ พลังของผู้มองเห็นอนาคต

พลังนี้อนุญาตให้เขาใช้แรงดันวิญญาณในการเปลี่ยนจินตนาการให้กลายเป็นความจริง

แม้มันจะไม่ถึงขั้น ไร้ขีดจำกัด... แต่ข้อจำกัดเหล่านั้นสามารถขจัดได้ด้วยแต้มเสรีภาพ

หากสะสมแต้มได้มากพอ... พลังนี้จะสามารถวิวัฒน์จนถึงจุดสมบูรณ์แบบ

ในตอนนี้ แค่ได้พลังนี้มาก็เหมือนถูกรางวัลใหญ่ไปแล้ว

เมื่อหลุดออกจากภวังค์ ฮายาโตะจึงลองใช้พลังนี้ทันที

แรงดันวิญญาณไหลพล่านทั่วร่าง... และในพริบตาเดียว อาการบาดเจ็บทั้งหมดของเขาก็สลายไป

ความเจ็บปวด... หายวับราวกับไม่เคยมีอยู่

นี่คือพลังของผู้มองเห็นอนาคตโดยแท้...เขาเพียงแค่ จินตนาการว่าตนเองหายดีแล้ว... และร่างกายก็ทำตาม

บัดนี้ เขานั่งหลังตรงเต็มตัว... ราวกับลุกขึ้นจากหลุมศพ

“เห้ย!? แกฟื้นแล้วเรอะ? เมื่อกี้ยังดูเหมือนจะยอมแพ้อยู่เลย...”

นักโทษคนหนึ่งที่คุ้นชินกับความเงียบของฮายาโตะเอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจ

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นถัดไป... ทำให้เขาถึงกับพูดไม่ออก

ในมือของฮายาโตะ... กุญแจเรือนจำปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า มันพอดีเป๊ะกับโซ่ตรวน ก่อนที่ แกร๊ก!! เสียงปลดล็อกจะดังขึ้น

“มะ... มันเกิดอะไรขึ้น?! กุญแจนั่นมาจากไหนกันฟะ?!”

นักโทษคนนั้นร้องขึ้นอย่างตะลึง จนดึงดูดความสนใจของทุกคนในห้องขัง

ในวินาทีนั้น... ทุกสายตาหันมองกุญแจมือที่ร่วงลงเบื้องหน้าฮายาโตะ และเจ้าตัวที่กำลังขยับข้อมือเบา ๆ อย่างอิสระ

นี่คือพลังของ ผู้มองเห็นอนาคต อย่างแท้จริง...ด้วยเพียงจินตนาการ เขาสามารถรังสรรค์ชีวิตและจักรวาล... นับประสาอะไรกับแค่ “กุญแจ”

แน่นอนว่า ตอนนี้เขายังอ่อนแอเกินกว่าจะไปถึงระดับนั้นได้

แต่... แค่สร้างกุญแจ? ง่ายยิ่งกว่าปอกกล้วย

เมื่อปลดพันธนาการออกได้ ฮายาโตะก็ได้รับแต้มเสรีภาพทันที 100 แต้ม

“แค่ทำในสิ่งที่ชั้นรู้สึกว่า ‘เป็นอิสระ’ ก็ได้แต้มสินะ...”

เขาพึมพำเบา ๆ พลางรำลึกถึงข้อมูลของระบบ

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน