ตอนที่ 19: ความแข็งแกร่งของจิตใจ

ตอนที่ 19: ความแข็งแกร่งของจิตใจ

เช้าวันรุ่งขึ้น ในที่สุดกุสตาฟก็อ่านหนังสือเล่มสุดท้ายเสร็จ ตอนนี้เป็นเวลาประมาณตี 5

"นี่เป็นการเปิดหูเปิดตา ...  ประชาชนทั่วไปแทบไม่ได้รู้อะไรเลยเกี่ยวกับอดีต นี่เป็นวิธีของรัฐบาลในการเก็บข้อมูลจากคนจำนวนมากหรือไม่นะ"

หลังจากอ่านหนังสือประวัติศาสตร์ กุสตาฟมีความสงสัยเพราะสิ่งที่เขาค้นพบใหม่ๆนั่น

มีการระงับข้อมูลจำนวนมากจากประชาชนทั่วไป และยังมีเอกสารอีกมากมายที่เขาอยากจะรู้  เล่มที่ห้าครอบคลุมเฉพาะปี 2110 ถึง 2120

นี่คือปี 4094

กุสตาฟอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น หลังจากนี้และตอนนี้เขารู้สึกว่าโลกไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่คิด

พวกเขาเป็นกลุ่มผู้ก่อการร้ายที่มีเลือดผสม ซึ่งพวกเขามีมานานหลายศตวรรษ สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าลูกครึ่งที่กล่าวกันว่ามีสายเลือดของพวกเขา ได้เข้าไปยุ่งหลังจากการตื่นที่เกิดข้อบกพร่องขึ้น ฯลฯ

มีหลายสิ่งหลายอย่างที่กุสตาฟไม่รู้มาก่อน เพราะเมืองที่เขาเติบโตขึ้นมานั้น เป็นเมืองชั้นยอด ที่แทบจะไม่ได้รับการแทรกซึมจากอาชญากรเหมือนเมืองอื่น ๆ

"ทำไม MBO ถึงไม่สามารถจัดการเรื่องทั้งหมดนั่นได้นะ"

กุสตาฟเคยคิดอย่างไร้เดียงสามาโดยตลอดว่า MBO มีพลังมากพอที่จะจัดการทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับอาชญากรรมของเลือดผสม เขาไม่รู้เลยว่าโลกนี้มืดมนกว่าที่เขารู้

ดิง!

การแจ้งเตือนปรากฏขึ้นในสายตาของเขา

[โฮสต์บรรลุเป้าหมาย: อ่านหนังสือ 1,000 เล่ม]

"อะไรนะ?" กุสตาฟจ้องไปที่การแจ้งเตือนด้วยท่าทางตกใจ

"เป้าหมาย?"  เขาไม่เคยเห็นระบบนำเสนอสิ่งที่เกี่ยวข้องกับเป้าหมาย แม้ว่าจะเปิดระบบอินเทอร์เฟซมากกว่า 1,000 ครั้งก็ตาม นี่เป็นสาเหตุของเรื่องที่เขาตกใจ

[รางวัลเป้าหมาย: โฮสต์ได้ปลดล็อกคุณสมบัติใหม่]

[ความแข็งแกร่งของจิตใจ]

"อืม ... นี่คือสิ่งที่นักวิชาการหมายถึงสินะ เมื่อพวกเขากล่าวว่าความรู้คือพลัง" กุสตาฟจับคางของเขาขณะที่เขาจ้องไปที่รางวัล

"ความแข็งแกร่งของจิตใจ ... ฉันสงสัยว่าฉันจะได้คะแนนเท่าไหร่สำหรับสิ่งนั้น" กุสตาฟครุ่นคิด ในขณะที่เขาเปิดระบบอินเทอร์เฟซและเรียกหาแผงคุณสมบัติ

-----------------------------

[คุณสมบัติโฮสต์]

- ชื่อ: กุสตาฟ ออสโลฟ

- ระดับ: 4

- คลาส:?

- ค่าประสบการณ์: 250/9500

- เลือด: 170/170

- พลังงาน: 80/80

{คุณสมบัติ}

»ความแข็งแกร่ง: 23

»การรับรู้: 21

»ความแข็งแกร่งของจิตใจ: 2

»ความคล่องตัว: 20

»ความเร็ว: 22

»ความกล้าหาญ: 19

»ความฉลาด: 22

»เสน่ห์: โมฆะ

{คะแนนคุณสมบัติ - 0}

---------------------------

“เพิ่มมาแค่ 2” กุสตาฟรู้สึกผิดหวัง หลังจากสังเกตเห็นคะแนนที่เพิ่มขึ้นเล็กน้อย

เขาคาดหวังว่าจำนวนจะขึ้นมาเหมือนความกล้าหาญ แต่มันก็น้อยกว่า

“ฉันต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะเพิ่มมันขึ้นมาได้” กุสตาฟจับคางของเขา ขณะที่เขาคำนวณว่าต้องใช้เวลากี่วันและคิดว่าจะต้องเพิ่มหรือใช้ความแข็งแกร่งทางจิตใจในการเข้าถึงและเพิ่มส่วนที่เหลืออีกกี่วัน

กุสตาฟยังคงต้องการให้คุณสมบัติแต่ละอย่างของเขาเพิ่มขึ้นอย่างเท่าเทียมกัน ดังนั้นในตอนนี้เขาจึงตัดสินใจที่จะยกเลิกการเพิ่มคุณสมบัติให้กับสถิติอื่น ๆ จนกว่าความแข็งแกร่งของจิตใจจะมีคะแนนเท่ากันกับสถิติอื่นๆ

กุสตาฟรีบไปโรงเรียนอีกครั้งในวันนี้

- 30 นาทีต่อมา

กุสตาฟกำลังเดินทางไปโรงเรียน ด้วยสีผิวของเขาที่เป็นสีขาวซีดและสีผมของเขาเป็นสีเขียว

เขาดูแตกต่างจากตัวตนปกติของเขามาก และแทบจะจำไม่ได้ด้วยซ้ำ

สิ่งที่กุสตาฟไม่รู้ก็คือความสูงของเขาที่เพิ่มขึ้นและขนาดร่างกายของเขาก็เริ่มใหญ่ขึ้นในแต่ละวัน

ถ้าใครเห็นก็คงจะเอาเขาไปเปรียบเทียบกับตัวเขาเองกับหน้าตาของเดือนที่แล้ว ซึ่งพวกเขาก็จะเห็นการเปลี่ยนแปลงนั่นเอง

กุสตาฟไปโรงเรียนและมุ่งหน้าไปที่ห้องครัวของโรงเรียนทันที

เมื่อเขาเข้าไปถึง เขาได้พบกับหัวหน้าดันโซที่ย้ายจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่งพร้อมกับให้คำแนะนำ

"คุณเป็นเด็กที่มาสายมาก" บอสดันโซพูดและโยนผ้ากันเปื้อนไปยังตำแหน่งของกุสตาฟ

กุสตาฟจับมันและสวมมันด้วยรอยยิ้ม

"สวัสดีตอนเช้าครับ บอสดันโซ" กุสตาฟทักทาย หลังจากที่เขาสวมผ้ากันเปื้อนเสร็จ

"หือ? เช็ดรอยยิ้มที่หน้านั่นออกจากใบหน้าของคุณ ฉันไม่ได้ตกหลุมรักมัน" บอสดันโซตะโกนออกมา ขณะที่เขาหันไปทางซ้าย

สิ่งนี้ทำให้กุสตาฟยิ้มมากขึ้น

“แน่นอน บอสดันโซ” เขาตอบ ขณะเดินไปที่อุปกรณ์ทำอาหารขนาดใหญ่ที่วางอยู่ตรงหน้า

ใน 15 วันที่ผ่านมากุสตาฟและบอสดันโซได้สร้างความสัมพันธ์แบบที่กุสตาฟไม่เคยแบ่งปันกับใคร

15 วันควรจะเต็มไปด้วยความทรมาน แต่เขากลับมีความสุขกับมัน และบอสดันโซ ปฏิบัติต่อเขาเหมือนเป็นพนักงานจริงๆ บอสดันโซเป็นที่ชื่นชอบของทุกคน ด้วยเหตุผลหลายประการ เขาไม่เคยเลือกปฏิบัติกับใคร โดยให้ความสำคัญกับข้อมูลของคนงานทุกคนที่นี่รวมถึงกุสตาฟด้วย กุสตาฟไม่เคยคิดว่าวันนั้นจะมาถึง เมื่อมีคนพูดคำว่า "งานนี้มันช่างดีสำหรับเขา" ด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่น

บอสดันโซมักจะให้อาหารเขากินมากมาย โดยบอกว่ากุสตาฟผอมเกินไปและเตี้ยเกินไป

กุสตาฟชอบบอสดันโซมาก นอกจากนี้เขาไม่สามารถมองเห็นแผนการและความชั่วร้ายในสายตาของเขา เหมือนกับวิธีที่เขาเคยเห็นคนอื่น ๆ

กุสตาฟยืนอยู่หน้าอุปกรณ์ทำอาหารทรงสี่เหลี่ยมที่มีจุดต่าง ๆ ถึงสิบเจ็ดจุดที่ลุกเป็นไฟสีฟ้า

หม้อขนาดใหญ่ 10 ใบวางอยู่บนเก้าจุดเหล่านั้น

“ฉันพูดเพื่อจะให้คุณเช็ดยิ้มบนใบหน้า แต่คุณก็ตัดสินใจที่จะทำให้มันกว้างขึ้น ... ช่างเป็นอะไรที่แย่มาก” บอสดันโซพูดขณะที่เขาเปิดหม้อทำอาหารขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงหน้า

ช่า!

เสียงที่ร้อนแรงปกคลุมไปทั่วสถานที่

"วันนี้คุณจะทำอาหารอิตาเลียนโดยรวมลูกเจี๊ยบ จิ้งจอกกลายพันธุ์ เป็ดย่างถั่วทอด และซอสมะเขือเทศ!" บอสดันโซกล่าวขณะที่เดินไปยังที่วางของที่จำเป็น

ใบหน้าของกุสตาฟเปลี่ยนไปอย่างจริงจัง เมื่อเขาเห็นผิวที่ถูกปลอกเของลูกเจี๊ยบที่ตายแล้ว ซึ่งมีหัวและหางที่เหมือนกับสุนัขจิ้งจอก เป็ดหนังสดและอาหารอื่น ๆ ที่จำเป็น

"ไปได้แล้ว ... อย่าให้ห้องครัวของฉันไหม้!" บอสดันโซเคาะหลังของกุสตาฟ แล้วเดินไปยืนข้างๆเพื่อสังเกตการทำงานของเขา

กุสตาฟล้างมือก่อนเริ่ม มือขวาของเขาจับไปที่ตัวของเป็ดก่อน แล้วมือซ้ายของเขาก็คว้ามีด

สับ! สับ! สับ!

ในพริบตากุสตาฟก็สับเนื้อเป็ดเป็นชิ้นเล็ก ๆ ด้วยมีด หลังจากนั้นเขาก็เปิดหม้อใบหนึ่งแล้วโยนเข้าไป

ซ่า!

เสียงนึ่งดังขึ้นอีกครั้ง ขณะที่มือของกุสตาฟเคลื่อนไปยังรายการถัดไป

บอสดันโซเฝ้าดูเขาจากด้านข้างด้วยท่าทางที่น่าประทับใจ

'เด็กคนนี้ยอดเยี่ยมจริงๆ' เขาคิดภายในใจด้วยรอยยิ้ม

ทันใดนั้นเขาก็ขมวดคิ้วอีกครั้งเมื่อเขาจำอะไรบางอย่างได้

- 30 นาทีที่แล้ว

ด้านหลังอาคารครัวบอสดันโซกำลังสนทนากับชายอ้วนวัยกลางคนผมสีน้ำตาล

"ฉันถามคุณเพื่อให้แน่ใจว่ามันกำลังทุกข์ทรมาน!  ให้ภาระงานหนักแก่มันสิ ทำไมดูเหมือนว่าคุณไม่ได้ทำอะไรเลย!" ชายคนนั้นพูดด้วยท่าทางปวดร้าว

“ครูลอน เขาถูกส่งมาที่นี่เพื่อรับโทษให้ทำงานในครัวและเขาก็ทำแบบนั้นอยู่!” บอสดันโซตอบชายคนนั้น

"โอ้ นั่นเป็นวิธีที่คุณตัดสินใจที่จะทำสินะ! คุณต้องการปกป้องไอ้ถังขยะนั่น!" ครูลอนกล่าวด้วยน้ำเสียงคุกคาม

"ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดถึงอะไรครูลอน ... กุสตาฟกำลังโดนลงโทษตามโทษของเขา และก็ตามที่คุณ4 คนต้องการ" บอสดันโซกล่าวและหันหลังกลับไปที่ห้องครัว "ถ้าคุณจะแก้ตัว ฉันยังมีงานต้องทำ "

บอสดันโซไม่แม้แต่จะมองไปข้างหลังในขณะที่เขาเดินเข้าไปในอาคาร

"โอ้ เราจะได้เห็นดีกัน!" ชายคนนั้นพูดและหันหลังกลับ เพื่อเดินไปยังรถสีแดงที่ลอยอยู่กลางถนน

ถ้ากุสตาฟอยู่ที่นี่เขาจะจำผู้ชายที่เป็นครูคนหนึ่งในคณะกรรมการวินัยได้

-

'ฉันสงสัยว่าไอ้พวกนั้นมันมีอะไรกับเด็กคนนี้นักหนา' บอสดันโซสงสัย ในขณะที่เขาจ้องมองไปที่กุสตาฟที่กำลังวิ่งจากหม้อไปยังหม้อและใส่ส่วนผสมไว้ข้างในพวกมัน

กลิ่นหอมของการปรุงอาหารของเขาเข้าจมูกของบอสดันโซและเขาก็ยิ้ม

'ช่างเป็นเด็กดี'

---

กิจกรรมของการโดนลงโทษในโรงเรียนสิ้นสุดลงอีกครั้งในวันนี้

สภาพแวดล้อมกลายเป็นความวุ่นวายอีกครั้ง เมื่อนักเรียนเดินออกจากชั้นเรียนไปยังสวนของโรงเรียน ซึ่งจะมีการนำม้ามารอพวกเขากลับบ้าน

กุสตาฟนึกถึงกิจกรรมของวันนี้ ขณะที่เดินไปยังอาคารหลังหนึ่งที่เขาตั้งใจจะทำความสะอาดในวันนี้

เขาไม่สามารถหาใครในวิชาที่พวกเขามีในวันนี้ได้นอกจากวิชาของครูเอมมี่

"ฉันใกล้จะถ่ายทอดสายเลือดของฉันผ่านจุดที่สี่แล้ว ...  มันต้องการเพียงแค่การผลักดันอีกเล็กน้อยเท่านั้น" กุสตาฟกล่าว

ขณะที่เขาจำได้ว่าเพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งของเขาประสบความสำเร็จในการถ่ายทอดสายเลือดของเขา และผ่านจุดที่สี่จนกลายเป็นซูลูคนแรกที่ติดอันดับเลือดผสมในชั้นเรียนของพวกเขา เดรล ก็อดสัน เป็นชื่อของเขาและเขาเป็นหนึ่งในนักเรียนที่กุสตาฟวางแผนจะจัดการ

ชั้น 3 มีนักเรียนหลายคนที่สายเลือดของพวกเขาผ่านจุดที่สี่มาแล้ว แต่ เดรล เป็นนักเรียนคนแรกที่ทำเช่นนั้นได้ในชั้นเรียน 3 c

กุสตาฟสามารถสัมผัสได้ถึงสายเลือดของเขาภายในร่างกายของเขา ตั้งแต่ตอนที่สายเลือดของเขาได้รับการอัพเกรดเป็น F

เขาได้รับการถ่ายทอดมันทุกวัน ในช่วงกลางดึกเพื่อให้มันเคลื่อนไหวได้ไกลขึ้นและมีปริมาณเพิ่มขึ้น

นอกจากนี้การใช้การแปรสภาพในชีวิตประจำวันของเขายังช่วยในการเพิ่มขึ้นของสิ่งเหล่านั้นด้วย ซึ่งตอนนี้เขาอยู่ห่างจากจุดที่สี่เพียงเล็กน้อย

กุสตาฟกำลังเดินไปบนเส้นทางที่นำไปสู่ห้องฝึกอบรมเลือดผสม

ตอนนี้เขากำลังเดินผ่านข้างสนามที่มีเลือดผสมบางคนกำลังเล่นฟุตบอลอยู่

นี่เป็นหนึ่งในสนามเด็กเล่นของพวกเลือดผสม เลือดผสมไม่สามารถปะปนกับคนปกติได้เพราะคนปกติอาจได้รับบาดเจ็บ เนื่องจากพวกเขามีความแข็งแรงสูง

นี่คือเหตุผลที่พวกเลือดผสมมีสนามกีฬาของตัวเองแยกกัน ซึ่งพวกเขาเล่นกันเอง

แบม!

ทันใดนั้นเสียงที่น่าประทับใจก็ดังก้องไปทั่วสถานที่

กุสตาฟหันไปมองทางซ้ายและเห็นลูกบอลที่ลุกโชติช่วงเคลือบด้วยไฟมุ่งตรงไปยังทิศทางของเขา

"คุณเตะมันไปในทิศทางที่ผิด!" เสียงดังตะโกนออกมาจากในสนาม

ซ๊วฟ ๆ !

ลูกบอลพุ่งไปในอากาศด้วยความเร็วที่น่าอัศจรรย์และมุ่งหน้าไปยังกุสตาฟ

ความเร็วนั้นเร็วเกินกว่าที่คนทั่วไปจะหลบได้ แต่กุสตาฟมองเห็นบอลที่พุ่งเข้ามา

กุสตาฟตอบสนองด้วยการเหยียดมือทั้งสองข้างออกอย่างรวดเร็วและด้วยความรวดเร็ว

พาว!

เสียงของการปะทะกันดังขึ้น เมื่อลูกบอลติดอยู่ระหว่างฝ่ามือของกุสตาฟเหมือนผู้รักษาประตูที่ปกป้องเสาประตู

แรงนั่นทำให้เขาถอยหลังเล็กน้อย แต่เขาก็ยังไม่เป็นไร

จุ๊ ๆ ๆ ๆ !

ควันพวยพุ่งออกมาจากลูกบอลและมือของเขา ขณะที่ไฟดับลง

เขาจ้องมองนักเรียนที่เข้ามาใกล้ด้วยสายตาเย็นชา

———————————————————————————————————————————————————————

วันนี้ลงครบ 2 ตอนแล้วนะคะ

ขอบคุณผู้ติดตามและเข้ามาอ่านทุกท่าน

ฝากกดติดตามและให้คะแนนเรื่องนี้ด้วยนะคะ ヽ(〃∀〃)ﾉ