บทที่ 19 สามนิกายมาที่สำนัก

วังโอสถ ผู้เฒ่าได้กำหนดแผนการรายวันสำหรับชูชิงเหอ

ในตอนเช้า ชูชิงเหอ ฝึกฝนเจตจำนงการต่อสู้แห่งสวรรค์กว้างใหญ่และทำความคุ้นเคยกับฝักดาบสวรรค์กว้างใหญ่ ผู้อาวุโสของ วังโอสถ ผลัดกันสอน ชูชิงเหอ ซึ่งเจ็บปวดมาก แต่ด็เพิ่มพลังการต่อสู้ของเขาอย่างเห็นได้ชัด

อย่างไรก็ตาม ชูชิงเหอ สามารถใช้ดาบตั๊กแตนราชันได้เพียงอันเดียวเท่านั้นจนถึงตอนนี้ด้วยฝักดาบสวรรค์กว้างใหญ่ เขาไม่สามารถใช้ดาบศักดิ์สิทธิ์อื่นๆ ได้ อาจเป็นเพราะระดับพลังยุทธ์ของเขายังไม่ถึงจุดนั้น

ช่วงบ่ายนั้นปวดหัวอย่างมาก ผู้อาวุโสใหญ่(ผู้อาวุโสใหญ่เป็น ผู้อาวุโสสูงสุดด้วยนะครับอาจสลับ 2 คำนี้)สอนศิลปะการกลั่นยาของ ชูชิงเหอ เป็นการส่วนตัว แม้ว่าจะมีมรดกของจักรพรรดิโอสถ แต่ก็ยังจำเป็นต้องมีคำแนะนำในการแยกแยะมรดก วิธีการชี้แนะของผู้อาวุโสนั้นเรียบง่ายและหยาบมาก - ฝึกฝน!

เขาฝึกฝนการแพทย์อย่างสุดความสามารถ!

ปรากฎว่าวิธีการของผู้อาวุโสใหญ่มีประสิทธิผลอย่างแท้จริง

เมื่อ ชูชิงเหอ สกัดเม็ดยาระดับ 4 และเม็ดยาวิญญาณโรหิต ระดับสูงสุดได้สำเร็จเป็นครั้งแรก ผู้อาวุโสสูงสุดก็ยิ้มออกมาในที่สุด ในเวลาเดียวกัน ชูชิงเหอ ก็ได้เข้าใจแก่นแท้บางอย่างแล้ว ตั้งแต่นั้นมา เมื่อทำการกลั่นยาเม็ดวิญญาณโลหิต ตราบใดที่เขาไม่แบ่งแยกวิญญาณ เขามักจะสามารถสกัดเม็ดยาระดับสูงสุดได้โดยตรง

"นี่คือสิ่งที่มรดกของจักรพรรดิโอสถควรจะเป็น!" ผู้อาวุโสสูงสุดมองไปที่ยาเกรดสูงสุดที่ผลิตโดย ชูชิงเหอ ด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม

อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่แค่ชูชิงเหอเท่านั้นที่ต้องทนทุกข์ทรมานในตำหนักโอสถ เฟิงเฟยก็มีปัญหาอย่างมากในช่วงนี้

แม้ว่าจะไม่มีใครตำหนิเขาสำหรับหญ้าเสิ่นหลิง จำนวนสามล้านต้น แต่เฟิงเฟยก็ยังคงรู้สึกผิด ทุกวันนี้ เขากำลังไตร่ตรองว่าจะจัดการกับหญ้าเสิ่นหลิง สามล้านต้นนี้อย่างไร

สำนักกว้างใหญ่สวรรค์ยังมีคาราวานการค้าของตนเอง และเฟิงเฟยก็เข้าใกล้กองคาราวานของสำนักกว้างใหญ่สวรรค์ด้วย อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาได้ยินว่าเขาต้องการขายหญ้าเชนหลิงสามล้านตัว ผู้จัดการของคาราวานแทบกลัวตาย

ไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะกล่าวว่าความต้องการหญ้าเสิ่นหลิงในโลกภายนอกแทบจะไม่มีเลย

อย่าว่าแต่สามล้านเลย แม้แต่การขายต้นไม้สามหมื่นต้นต่อปีก็ยังต้องมีการหลอกลวงและกลอุบาย

ดังนั้นนอกเหนือจากการถูกเก็บไว้ในโกดังวัสดุยาที่สร้างขึ้นใหม่ใน วังโอสถ แล้ว หญ้าเสิ่นหลิง จำนวนสามล้านเหล่านี้ก็ไม่มีประโยชน์เลย

เฟิงเฟยยังได้พูดคุยกับผู้อาวุโสสูงสุดเกี่ยวกับเรื่องนี้ และข้อเสนอแนะของผู้อาวุโสก็คือให้เฟิงเฟยจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง

เฟิงเฟยกัดฟันตัดสินใจ... ลดราคาและขายมันไป แม้ว่ามันจะหมายถึงการสูญเสียเงินบางส่วน แต่อย่างน้อยเขาก็สามารถกำจัดมันออกไปได้

เฟิงเฟยมีปัญหาอย่างมากกับสถานการณ์ของหญ้าเสิ่นหลิง

ในวันนี้ ขณะที่ผู้อาวุโสสูงสุดกำลังสอน ชูชิงเหอ ในการกลั่นยา ศิษย์คนหนึ่งก็เข้ามาในห้อง ผู้อาวุโสเงยหน้าขึ้นมองศิษย์ที่เข้ามาคือเสินชุน

“ผู้อาวุโสสูงสุด ผู้อาวุโสหม่าจากสำนักจันทรา ผู้อาวุโสชางกวนจากศาลาตงเยว่ และผู้อาวุโสซูจากสำนักเป่ยหมิง ต่างก็ที่หน้าสำนัก...”

"อะไร?" ผู้อาวุโสสูงสุดตกตะลึงไปชั่วขณะเมื่อได้ยินเกี่ยวกับทั้งสามนิกายนี้

นิกายสวรรค์กว้างใหญ่ตั้งอยู่อย่างมั่นคงที่ด้านบนสุดของสิบนิกายที่ยิ่งใหญ่ในโลก แต่ยังคงมีนิกายที่มีอำนาจอย่างยิ่งอีกเก้านิกายที่อยู่ข้างใต้ และทั้งสามนี้ก็อยู่ในหมู่พวกเขา

แม้ว่าจะมีการโต้ตอบกันเป็นครั้งคราวระหว่างสิบสำนักที่ยิ่งใหญ่ แต่ก็เป็นเรื่องยากที่ผู้อาวุโสของทั้งสามนิกายนี้จะปรากฏตัวพร้อมกันที่สำนักกว้างใหญ่สวรรค์

ผู้อาวุโสสูงสุดรู้ดีว่าพวกเขาจะไม่ปรากฏตัวพร้อมกันเว้นแต่จะมีเรื่องสำคัญ

หลังจากเหลือบมองที่ ชูชิงเหอที่กำลังพักผ่อนอยู่ ผู้อาวุโสสูงสุดก็พูดว่า "อย่าแสร้งทำเป็นตาย มากับฉันเพื่อพบกับผู้อาวุโสของทั้งสามนิกาย นอกจากนี้ เสินชุน ยังแจ้งให้ เฟิงเฟย ไปและ รับรองแขกผู้มีเกียรติทั้งสามก่อน แล้วข้าจะไปร่วมตัวกับเขาทีหลัง”

เสินชุน รับคำสั่งและออกไป ขณะที่ ชูชิงเหอ ลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว

ตราบใดที่ฉันไม่ได้ปรุงยา อะไรๆก็ดี!

ด้วยการมาถึงของผู้อาวุโสจากทั้งสามนิกาย ผู้อาวุโสสูงสุดก็ไม่กล้าที่จะประมาทเลินเล่อ เขาเปลี่ยนชุดเป็นเสื้อคลุมลายสายฟ้าสีม่วงทอง ซึ่งแสดงถึงตัวตนของเขาในฐานะผู้อาวุโสสูงสุด

ชูชิงเหอก็เปลี่ยนเป็นชุดลูกศิษย์ของเขาเองด้วยเสื้อคลุมของลูกศิษย์สีดำประดับด้วยขอบสีทองและลวดลายเมฆทั่วตัว นอกจากนี้ การแต่งกายของลูกศิษย์ที่เป็นลูกศิษย์สายตรงก็จะมีลวดลายดาวประดับอยู่ด้วย ทำให้พวกเขาดูหรูหราอย่างยิ่ง

ตามผู้อาวุโสใหญ่ พวกเขาก็มาถึงห้องวีไอพีที่ใหญ่ที่สุดในวังโอสถ ทันทีที่พวกเขาเข้าไป พวกเขาก็เห็นชายชราสามคนชี้ไปที่วังโอสถที่เพิ่งสร้างขึ้นใหม่และชื่นชมมัน

“ผู้อาวุโส ฉันขอโทษที่ทำให้พวกคุณต้องรอ” ผู้อาวุโสใหญ่พูดด้วยรอยยิ้มขณะที่เขาเดินเข้ามา

“ผู้อาวุโสใหญ่ เราแค่กำลังพูดถึงวังโอสถนี้ พระราชวังโอสถที่เพิ่งสร้างใหม่นี้งดงามอลังการอย่างแท้จริง!” ผู้อาวุโสซ่างกวนซึ่งเป็นปรมาจารย์นักเล่นแร่แปรธาตุก็อุทานออกมา อย่างไรก็ตาม ศาลาตงเยว่ของพวกเขาไม่เคยมีสถานที่ขนาดใหญ่และหรูหราสำหรับการเล่นแร่แปรธาตุเช่นพระราชวังโอสถ

“นิกายสวรรค์กว้างใหญ่สมชื่อจริง ๆ พระราชวังโอสถแห่งนี้เป็นท่าทางที่ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง” ผู้เฒ่าชู ก็พูดอย่างสุภาพเช่นกัน

“เมื่อเทียบกับพระราชวังโอสถแห่งนี้แล้ว ฉันสนใจที่จะเห็นลูกศิษย์ที่สืบทอดมรดกของจักรพรรดิโอสถ ฉันเชื่อว่าจะต้องเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังผู้เฒ่าผู้ยิ่งใหญ่” ผู้เฒ่าหม่าจ้องไปที่ชูชิงเหอ

ข่าวมรดกของ จักรพรรดิโอสถ ไม่สามารถปกปิดได้ หลายฝ่ายได้รับข่าวแล้ว แต่ยังไม่ทราบข้อมูลเฉพาะเจาะจง ตอนนี้ เมื่อผู้เฒ่าหม่าพูด ทุกคนก็จ้องมองไปที่ชูชิงเหอ

“ศิษย์หนุ่ม ชูชิงเหอ ฉันทักทายผู้อาวุโส” ชูชิงเหอก้าวไปข้างหน้าและโค้งคำนับผู้อาวุโสทั้งสามด้วยความเคารพ

"เด็กดี... ไม่ต้องมีพิธีการ... โอ้ ดูฉันสิ ฉันรีบมาและไม่ได้เตรียมอะไรไว้เลย..." ผู้เฒ่าทั้งสามหัวเราะอย่างเต็มที่ แต่ดวงตาของพวกเขาก็กวาดสายตาของ ชูชิงเหอ ขึ้น ๆ ลง ๆ ราวกับว่าพวกเขาต้องการจดจำทุกลายละเอียดของเขา

ผู้เฒ่าผู้อาวุโสเชิญผู้อาวุโสทั้งสามให้นั่ง ขณะที่ชูชิงเหอและเฟิงเฟยช่วยเสิร์ฟชาและน้ำ จากนั้นจึงยืนอยู่ด้านหลังผู้เฒ่าผู้ยิ่งใหญ่

หลังจากการพูดคุยอย่างสนุกสนานอย่างต่อเนื่อง ผู้เฒ่าหม่าก็ตรงประเด็น

“ผู้อาวุโสใหญ่ ครั้งนี้เรามีคำขอ”

“พี่หม่า คุณสุภาพเกินไป นิกายหลักทั้ง 10 รวมกันเป็นหนึ่งเดียวกัน ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องร้องขอ หากผู้เฒ่าหม่าต้องการความช่วยเหลือใด ๆ จากนิกายสวรรค์อันกว้างใหญ่ของเรา ตราบใดที่นิกายใหญ่สวรรค์สามารถช่วยได้ เราก็จะไม่ลังเลใจ !” ผู้เฒ่าผู้ยิ่งใหญ่ตอบ

ทันทีที่ผู้เฒ่าผู้อาวุโสพูดจบ ผู้เฒ่าหม่าก็ยังคงไม่สะทกสะท้าน

“ไม่ลังเลเหรอ ฉันไม่เชื่อคุณหรอก... แต่ภายนอก ฉันยังต้องการแสดงความขอบคุณ” ผู้เฒ่าหม่ากล่าวด้วยสีหน้าขอบคุณ "สำนักจันทราของเราต้องการซื้อหญ้าเสิ่นหลิง 500,000 ต้นจากสำนักสวรรค์กว้างใหญ่!"

ทันทีที่ผู้เฒ่าหม่าพูดสิ่งนี้ ผู้เฒ่าผู้ยิ่งใหญ่ก็หยุดชั่วคราวอย่างชัดเจน

นี่คืออะไร? พวกเขาต้องการซื้อหญ้าเสิ่นหลิง 500,000 อันเหรอ? พี่หม่าดื่มมากเกินไปหรือเปล่า?

แต่ก่อนที่ผู้อาวุโสใหญ่จะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ผู้อาวุโสอีกสองคนก็พูดขึ้นด้วย และคำขอของพวกเขาก็เหมือนกับคำขอของผู้เฒ่าหม่าทุกประการ พวกเขาต้องการซื้อหญ้าเสิ่นหลิง 500,000 ต้นด้วย

แต่ละนิกายทั้งสามต้องการซื้อ 500,000 รวมกันเป็นหญ้าเสิ่นหลิงทั้งหมด 1.5 ล้านต้น!

เมื่อ ชูชิงเหอ ได้ยินสิ่งนี้ แม้แต่เขาก็ตกตะลึง นี่เรื่องตลกใช่ไหม? คุณหมายถึงอะไร เพื่อ หญ้าเสิ่นหลิงที่ไร้ค่านี้?

แต่เฟิงเฟยที่กังวลเกี่ยวกับวิธีจัดการกับหญ้าเสิ่นหลิงสามล้านต้นในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมากลับรู้สึกตื่นเต้น

ขายได้ 1.5 ล้านอันในครั้งเดียว แม้ว่าครึ่งหนึ่งจะยังเหลืออยู่ แต่มันก็ยังเป็นสิ่งที่ดีมาก!

เฟิงเฟยมองดูผู้เฒ่าผู้ยิ่งใหญ่ด้วยความตื่นเต้น ราวกับพูดว่า "ตกลงกับพวกเขาเร็ว ๆ นี้... ขายให้พวกเขา!"

แต่ในขณะที่เฟิงเฟยกำลังตื่นเต้น ผู้เฒ่าผู้ยิ่งใหญ่ก็พูดขึ้นว่า "คุณทั้งสามล้อเล่น นิกายสวรรค์กว้างใหญ่ไม่มีหญ้าเสิ่นหลิงมากขนาดนั้นเมื่อรวมทั้งสามนิกาย ดังนั้น ฉันเกรงว่าคุณจะ ทำให้การเดินทางครั้งนี้สูญเปล่า"

เฟิงเฟยตกตะลึง...

ชูชิงเหอก็ตกตะลึงเช่นกัน ผู้เฒ่าผู้ยิ่งใหญ่มีปัญหาเมื่อวานนี้เพราะหญ้าเสิ่นหลิงดังนั้นทำไมเขาถึงไม่ขายตอนนี้เพราะมีคนต้องการซื้อมัน?

มีการสมรู้ร่วมคิด! ที่นี่จะต้องมีการสมรู้ร่วมคิด!