บทที่ 50: ไคโดกลายเป็นมนุษย์โลหิต!?

บทที่ 50: ไคโดกลายเป็นมนุษย์โลหิต!?

ด้วยความตกใจ ไคโดไม่มีเวลาไตร่ตรอง

เขาขดร่างมังกรของตนเป็นวงกลม ปกป้องศีรษะ

เผยให้เห็นเกล็ดมังกรอย่างชัดเจน!

ในร่าง มังกรฟ้า จาก ผลปีศาจสายพันธุ์ปลา-ปลา

เกล็ดมังกรซ้อนกันเป็นชั้น ๆ นั้น คือ “เกราะป้องกันตามธรรมชาติที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนี้!”

ไคโดมั่นใจ...ว่าในร่างมังกรฟ้านี้จะสามารถต้านทานการโจมตีของเคนตะได้แน่นอน!

...

กระบี่บินเล่มแรก…ปักเข้าใส่ร่างมังกรของไคโด!!

“ฉึก!”

ความเจ็บปวดรุนแรง พลันพุ่งทะลุสติของเขา!!

“ซซซซซ...!!”

สายเลือดมังกรเส้นหนึ่ง พุ่งกระจายกลางท้องฟ้า

ฟุ้งออกเป็นเส้นโค้งบิดเบี้ยวราวสายน้ำโลหิตในตำนาน!

ศีรษะมังกรของไคโด ซึ่งขดอยู่ตรงกลางร่างมังกร

เผยสีหน้าเหยเกสุดขีด!!

“อ๊าากกกกกกกกกกกก!!!”

เสียงคำรามของมังกรดังก้องไปทั่วภพธาตุ!!

ดวงหน้าของไคโดเต็มไปด้วยความประหลาดใจสุดขีด

“เป็นไปได้ยังไง!!?”

เขา...ผู้มีการป้องกันแข็งแกร่งที่สุดในโลกใบนี้!

แม้แต่โทษประหาร…ก็ยังไร้ผลกับเขา!

ถูกแขวนคอ…โซ่ขาด!

ถูกประหารด้วยใบมีด…ใบมีดแตก!

ถูกแทงด้วยหอก…หอกหัก!!

แต่ตอนนี้...ทำไมถึง “เจ็บปวดราวกับจะตาย!?”

ไคโดตกอยู่ในความตื่นตระหนกภายใน

“แผลเมื่อกี้…ทะลุถึงกระดูกงั้นเหรอ!?”

...

ไม่รอให้คิดต่อ...กระบี่เล่มที่สอง

ปักเข้าร่างเขาอีกครั้ง!!

ความเจ็บปวดแบบเดียวกัน…ทะลุทะลวงเข้ากระดูก!!

ไคโด “ครางในลำคอ” อย่างอัดอั้น

เล่มที่สาม…เล่มที่สี่…เล่มที่ห้า…

จนถึงเล่มที่ร้อย!!

...

ความเจ็บปวดถาโถมราวพายุบ้าคลั่ง!!

ไคโดแห่งร้อยอสูร

เกือบหมดสติไปกับความทรมาน!!

ร่างมังกรฟ้าของเขา…เต็มไปด้วยเลือดในพริบตา!

ยกเว้นเพียงศีรษะที่ขดซ่อนไว้กลางร่างเท่านั้น...ที่เหลือ “ไม่มีชิ้นส่วนไหน” ปลอดภัยเลย!

ทั้งร่าง…เต็มไปด้วย “บาดแผลลึกถึงกระดูก”!!

เสียงคำรามของมังกรที่แสนอนาถ

ดังสะท้อนก้องฟ้า ดิน น้ำ ลม ไฟ...กึกก้องไปทั่วภพ!

...

อูรูจ ที่ยืนอยู่ริมชายฝั่ง

เบิกตาโพลง...ตาแดงก่ำ

จ้องมอง “สัตว์ร้ายโลหิตยักษ์” บนฟากฟ้า

ปากอ้าค้างด้วยความตะลึงงัน!!

ริมฝีปากของเขาสั่นระริก

“น่ากลัว…น่ากลัวเกินไป…นี่คือวิธีโจมตีของหัวหน้าเคนตะเหรอ...?”

“ถึงแม้จะเป็นนักสู้ระดับ 4 จักรพรรดิ

ก็ยังจบลงเช่นนี้…เมื่อเผชิญหน้ากับหัวหน้าเคนตะ!”

“ใครก็ตามที่คิดเป็นศัตรูกับกัปตัน…เตรียมตัวเผชิญชะตากรรมอันโหดร้ายได้เลย…”

...

ขณะเดียวกัน...บนท้องฟ้า

เหล่าทีมข่าวจาก หนังสือพิมพ์โลก

ที่กำลังบินมุ่งหน้าไปยังมารีนฟอร์ดเพื่อถ่ายทำสงคราม

หยุดชะงักกลางอากาศทันที!!

ชายวัยกลางคนสวมแว่นผู้นำทีม

ยกกล้องส่องทางไกลขึ้นดูภาพเบื้องหน้า

นิ้วของเขาสั่น…ริมฝีปากกระตุก

“พวกเรา…พวกเราต้องแจ้งข่าวนี้กับท่านประธานมอร์แกนส์ทันที!!

เรื่องนี้มันร้ายแรง…ร้ายแรงเกินไปแล้ว!!”

“ไคโด…ที่ถูกขนานนามว่า ‘สิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุด’ และ ‘ไร้เทียมทานในการต่อสู้หนึ่งต่อหนึ่ง’

กลับถูก ‘เด็กหนุ่มคนหนึ่ง’ ทำให้กลายเป็นแบบนี้!?”

เขารีบต่อสายถึง ประธานมอร์แกนส์

...

ทันทีที่มอร์แกนส์รับสาย

“หืม? ชั้นไม่ได้สั่งไว้เหรอว่า เว้นแต่จะเป็นข่าวสงครามใหญ่

อย่ารบกวนชั้น!”

สีหน้าของมอร์แกนส์ไม่สบอารมณ์

แต่…ไม่กี่วินาทีถัดมา

คำพูดของเขาก็ถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง

“หา!? แกว่าอะไรนะ!?

ไคโด แห่ง 4 จักรพรรดิ ถูกกระหน่ำจนเต็มไปด้วยเลือดเหรอ!?”

...

เหล่าสต๊าฟที่อยู่รอบตัวมอร์แกนส์

ได้ยินเสียงตะโกน…ต่างหันมามองด้วยความสงสัยเต็มเปี่ยม

นั่นมัน...ไคโดแห่งร้อยอสูร!

หนึ่งใน 4 จักรพรรดิ ตัวจริงเสียงจริง!

ผู้ที่แม้แต่ทหารเรือยังไม่สามารถประหารชีวิตได้!

แล้ว…ใครกันเล่า...ที่มีพลังมหาศาลถึงขนาด

“กระหน่ำไคโดจนเป็นมนุษย์เลือด”!?

เสียงของมอร์แกนส์ดังขึ้นอีกครั้งจากอีกฝั่ง

“เคนตะ…!? อีกแล้วเหรอ!?

ผ่านไปไม่นานจากตอนฆ่าพลเรือเอกซาคาสึกิ…

ตอนนี้ดันพุ่งเป้าไปที่ไคโดอีกงั้นเหรอ!?”

น้ำเสียงของมอร์แกนส์เต็มไปด้วยความตื่นเต้น

...

ครั้งก่อน...ที่เขาเผยแพร่ข่าว “เคนตะฆ่าซาคาสึกิ”

ทำให้เขากอบโกยเงินได้กว่า “หมื่นล้านเบรีย์!”

ตอนนี้…เคนตะแทบจะกลายเป็น “วัวรีดน้ำนมข่าว” ของเขาแล้ว!

เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่า

เคนตะจะมอบ “ข่าวช็อกโลก” อีกครั้งให้กับเขา!

“ลืมเรื่องสงครามไปเลย!

โฟกัสทั้งหมดไปที่การถ่ายศึกระหว่างเคนตะกับไคโด!!”

มอร์แกนส์สั่งอย่างตื่นเต้น

...

หลังจากได้รับคำสั่ง

ชายแว่นวัยกลางคนเล็งกล้องไปที่เคนตะทันที

ปรับซูมให้ชัดเจนสุดขีด!

...

ในสนามรบ...เคนตะยังคงมีท่าทาง “ขี้เกียจ” เหมือนเดิม

“เป็นยังไงบ้างไคโด? การโจมตีของชั้น…พอรับได้ไหม?”

เขายิ้มเจ้าเล่ห์ ดวงตาเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม

อะไรคือ “สิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุด”?

อะไรคือ “เกราะป้องกันแข็งแกร่งที่สุด”?

อะไรคือ “ไร้เทียมทานในการต่อสู้ตัวต่อตัว”!?

ถ้าสู้ตัวต่อตัวกันจริง ๆ...ชั้นก็จะ “กระทืบแกให้เละ” ได้เหมือนกัน!

...

ไคโด บนฟากฟ้า

ทนรับกระบี่สุดท้ายไม่ไหวอีกต่อไป

จึงรีบเปลี่ยนร่างกลับเป็นมนุษย์ทันที!

แม้ร่างมังกรฟ้าจะมีเกราะป้องกันมหาศาล

แต่ด้วยร่างกายที่ใหญ่โต

ก็กลายเป็น “เป้ายิงระดับยักษ์!”

ถ้าเด็กนี่ปามีดอีกสัก 100 เล่มใส่

ตนเองอาจจะ “ตายเพราะเลือดไหลหมดตัว” ก็เป็นได้!!

ถ้าเป็นแบบนั้น…เขาจะกลายเป็น 4 จักรพรรดิที่ “ตายอนาถที่สุดในประวัติศาสตร์!”

“ราชาแห่งท้องทะเล…ถูกเด็กใหม่แทงร้อยแผลตาย?”

ไม่มีใครเชื่อแน่!

...

ไคโดในร่างมนุษย์ ทิ้งตัวลงพื้นทันที

พิงกระบองเฟืองหมาป่า หอบหายใจหนักหน่วง

“ฮู้... ฮ่า... ฮู้... ฮ่า...”

หน้าอกของเขากระเพื่อมรุนแรง

แม้เขาจะฟื้นตัวเร็ว

เลือดที่ไหลออกก่อนหน้านี้ก็เริ่มแข็งตัวแล้ว

แต่…แผลทั้งร้อยแผลที่ถูกแทงเข้าไป...จะอยู่ติดตัวเขาไปชั่วชีวิต!

...

เคนตะเองก็แสดงสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย

แม้เขาแค่เล่นกับไคโดเพื่อฆ่าเวลา

ไม่ได้ใช้พลังเต็ม 100%

แต่ฮาคิราชันย์ของเขาก็มีถึง “7,000 หน่วย!”

ในสถานการณ์แบบนี้

ไคโดยังไม่สลบ…กลับนั่งพื้นฟื้นตัวได้รวดเร็ว

การป้องกันของหมอนี่…น่ากลัวจริง!

“ไม่เลวเลยนะ ไคโด…ยังไม่ล้มลงไป”

เคนตะพูดพร้อมรอยยิ้ม

มองดูแผลของไคโดที่เริ่มปล่อยไอน้ำสีขาว

และประสานกันอย่างรวดเร็ว

คำพูดเหล่านี้…ฟังดู “แทงใจดำ” สุดขีดสำหรับไคโด!

“ไอ้เด็กเปรต…อย่าทะนงตัวนัก!

แกใช้พลังรุนแรงขนาดนั้นแล้วยังฆ่าชั้นไม่ได้...

ตอนนี้ถึงคราว ‘ตอบโต้’ ของข้าแล้ว!!”

ไคโดตะโกนด้วยความเดือดดาล!

แต่...เขาก็ยัง “ไม่ลุกขึ้น”

ยังคง “หอบหายใจไม่หยุด”

...

“ไม่เป็นไร…ค่อย ๆ ฟื้นก็ได้

ยังมีเวลาอีกเยอะ”

“ชั้นจะให้เวลาแก…ห้านาที”

เคนตะกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ริมฝีปากยกยิ้มบาง

...

ทันใดนั้น...ใบหน้าเหี่ยวของไคโดแดงเถือก!

ความโกรธและความอัปยศ...ระเบิดเต็มอก!!

หมอนี่…เคนตะ…มัน “อวดดีเกินไป!!”

ห้านาทีที่ให้มานั้น…

สำหรับเขา “ไคโดผู้เป็นอมตะ”…ก็เพียงพอแล้ว!

...

ไคโดตัดสินใจแน่วแน่

เมื่อครบห้านาที

เขาจะเปลี่ยนร่างเป็น “ร่างมนุษย์อสูร”...ร่างที่แข็งแกร่งที่สุด!

เมื่อถึงตอนนั้น...

พลัง ความเร็ว ความว่องไว จะก้าวกระโดดอีกระดับ!

เขาจะ “โจมตีเคนตะแบบสายฟ้าแลบ!”

...

“เคนตะ…ต่อให้แกแข็งแกร่งแค่ไหน…

ชั้นต้องบอกว่า...‘ประสบการณ์การต่อสู้ของแก’

ยังอ่อนหัดเกินไป!!”

ไคโดแห่งร้อยอสูร หรี่ตาลง

ในใจครุ่นคิด…เยียบเย็นดั่งอัสนี!

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน