บทที่ 40: มังกรฟ้า...จงคุกเข่า

บทที่ 40: มังกรฟ้า...จงคุกเข่า

ทั้งสามคนที่ปรากฏตัวในโรงประมูลทาสก็คือ เคนตะ, หมีทรราช, และ อุรูจ...สามโจรสลัดผู้ถูกส่งตัวมาโดยพลังของ ผลนิคิว นิคิว ของคุมะ!

ณ ขณะนี้ อุรูจยังไม่รู้เจตนาของเคนตะที่มาที่นี่ จึงถามด้วยความสงสัย

"กัปตัน... พวกเรามาทำอะไรที่นี่เหรอ...?"

"อีกอย่าง...พวกนั้นคือมังกรฟ้านะ! ถ้าขัดขวางพวกเขา จะเกิดเรื่องใหญ่แน่ๆ!" อุรูจพูดอย่างจริงจัง

เคนตะโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ พลางแย้มรอยยิ้มเล็กน้อย แล้วชี้ไปยังมังกรฟ้าทั้งสามตรงหน้า

"ชั้นมาหาพวกมันโดยเฉพาะ จะไม่ขัดได้ยังไงล่ะ?"

ถูกมนุษย์ธรรมดาชี้หน้าเข้าแบบนี้...มังกรฟ้าทั้งสามถึงกับเดือดดาลทันที

เซนต์ ชาร์ลอส มือสั่นด้วยความโกรธ ชักปืนทองออกมาเล็งไปที่เคนตะ

"สารเลว! คิดว่าแกเป็นใคร! ก็แค่ไพร่สถุล...กล้าดียังไงมาชี้หน้าเทพเจ้าอย่างข้า!?"

"ข้าสั่งให้แกคุกเข่าทันที!!" ริมฝีปากหนาเปล่งเสียงออกมาด้วยโทสะ

อุรูจถึงกับจับขมับ "เฮ้อ... กัปตันจะหาเรื่องอะไรอีกล่ะเนี่ย…"

รู้ตัวแล้วว่าครั้งนี้คงเรื่องใหญ่จริงๆ

แว่นของคุมะสะท้อนแสงแวววาว

เขาคิดในใจ... เคนตะจะสังหารมังกรฟ้า...ต่อหน้าต่อตาเลยงั้นหรือ?

เพิ่งฆ่าพลเรือเอกไปหยกๆ...ตอนนี้จะฆ่ากลุ่ม ผู้ปกครองโลก อีกแล้วหรือ!?

เขานี่แหละ...อันตรายยิ่งกว่า “ดราก้อน” หัวหน้าของชั้นซะอีก…

เบื้องบน ณ นภากาศ...เบเต้ นักข่าววัยกลางคนจาก วารสารเศรษฐกิจโลก จ้องมองภาพตรงหน้า

"เคนตะสังหารพลเรือเอกอาคาอินุ แล้วยังไม่หนี... มาหาเรื่องมังกรฟ้าทำไมอีก?"

รูซ์ ผู้สื่อข่าวหญิงด้านข้างก็อ้าปากตาค้าง

"เหมือนเขาจะมีปัญหากับพวกมังกรฟ้านะ..."

ในใจของเบเต้เกิดประกายเจิดจ้า...เคนตะมีเรื่องกับมังกรฟ้า!?

แบบนี้มัน ข่าวระดับโลก!!

ได้เวลารายงานแล้ว...เบเต้รีบต่อสายตรงถึง ประธานมอร์แกนส์

เสียงสายดังขึ้น

“ว่าไง เบเต้ พูดมาเลย” มอร์แกนส์กล่าวอย่างคาดหวัง

เบเต้รายงานทุกสิ่งที่เกิดขึ้นที่หมู่เกาะซาบอนดี้...ตั้งแต่การฆ่าอาคาอินุ

มอร์แกนส์ถึงกับตัวแข็ง!

“อะไรนะ!? เคนตะฆ่าอาคาอินุ!?”

“ยอดเยี่ยม! ส่งต้นฉบับข่าวกับภาพทั้งหมดมาให้ชั้นเดี๋ยวนี้!”

โลกวุ่นวายเท่าไหร่ ยิ่งขายข่าวดีขึ้นเท่านั้น!

แต่ก่อนที่เบเต้จะวางสาย เขาแย้มอีกว่า…

"ยังมีอีกเรื่องครับ...เคนตะกำลังมีเรื่องกับมังกรฟ้า! กำลังจะเกิดฉากใหญ่!"

"ชั้นจะถ่ายต่อให้จบ แล้วส่งไปทั้งชุด รับรอง...โลกสะเทือนแน่นอน!"

"ยอดมาก!!" มอร์แกนส์ตะโกนลั่น "หลังจบแล้ว รายงานตรงกลับสำนักงานใหญ่ทันที!"

"ครับท่านประธาน!" เบเต้ตื่นเต้นสุดขีด

เสียง คลิก! คลิก! คลิก! ของกล้องสื่อมวลชนดังก้องทั่วนภา

เคนตะขมวดคิ้วเล็กน้อย...“คุกเข่า?”

ตลอดชีวิตในโลกโจรสลัดนี้...มีแต่คนอื่นคุกเข่าให้เขา!

มีที่ไหน…ที่เขาต้องคุกเข่า!?

เคนตะหันมอง เซนต์ ชาร์ลอส ที่หน้าตาอัปลักษณ์ น้ำมูกไหล ปืนทองในมือสั่นระริก

เคนตะหัวเราะเบาๆ

“หึหึ… คุกเข่างั้นเหรอ?”

"งั้นพวกแกทั้งหมด…จงคุกเข่า!"

สิ้นคำ...ฮาคิราชันย์ พวยพุ่งจากตัวเคนตะออกมา!

คลื่นพลังอันน่าหวาดกลัวแผ่กระจายไปทั่วโรงประมูล!

แต่ภายใต้การควบคุมของเคนตะ...ฮาคิที่ปล่อยออกมา ไม่รุนแรงถึงขั้นสลบ

เพียงพอ…ให้คนเหล่านั้น ทรุดลงคุกเข่าโดยไร้การต่อต้าน!

เซนต์ ชาร์ลอส, เซนต์ รอสวาร์ด, และ ชาร์ลูเรีย พาเลซ

หน้าซีดเผือด เหงื่อกาฬแตกทั่วหน้า

"นี่มัน…รู้สึกเหมือนตอนที่ชายชราลึกลับคนนั้นปรากฏตัว…"

หัวใจทั้งสามสั่นสะท้าน ดวงตาวิงเวียน ปวดหัวแทบแตก

ร่างกายที่อ้วนฉุเหมือนถูกถ่วงด้วยตะกั่ว...ไม่สามารถแม้แต่จะยกแขนขึ้น

พวกเขา… คุกเข่าลง!

"เวทมนตร์… นี่มันเวทมนตร์!"

ชาร์ลูเรียสั่นเทา ดวงตาเบิกโพลง

ปืนทองในมือของเซนต์ ชาร์ลอส… ร่วงหล่นลงกระแทกพื้น

"ชั้น...คุกเข่าให้ไพร่สถุล… มันให้อภัยไม่ได้!" เขาคำรามทั้งน้ำตา

ทหารเรือที่ยืนคุ้มกันอยู่รอบด้าน...ก็คุกเข่าลงเช่นกัน!

พวกเขาไม่อาจทัดทาน พลังฮาคิราชันย์ ที่เคนตะปลดปล่อยได้แม้แต่น้อย

บนฟ้า...รูซ์เห็นภาพเหล่านี้เต็มตา ปากอ้าค้าง

"นี่มัน…พลังฮาคิราชันย์ที่แท้จริงงั้นหรือ!?"

"เคนตะบังคับให้เหล่ามังกรฟ้าคุกเข่า...! เป็นไปได้ยังไง!?"

นักข่าวทั้งหมดในบ้านนกต่างอึ้งตะลึง

ราวกับราชสีห์คำราม...สรรพสัตว์ทั้งป่า ทรุดลงกราบไหว้

"ถ่ายไว้! ภาพประวัติศาสตร์แบบนี้ ต้องบันทึกให้ครบทุกเฟรม!"

เบเต้ตะโกนอย่างตื่นตะลึง

ด้านล่าง...อุรูจ ที่ไม่ได้รับผลจากฮาคิ เพราะเคนตะควบคุมไว้

ถึงอย่างนั้น…ก็ยังรู้สึกได้ถึง “แรงกดดันเหนือโลก”

“นี่คือหัวหน้าเคนตะ...ผู้ที่สังหารอาคาอินุ…”

“เขายิ่งใหญ่เกินกว่าคำว่า ‘ยอดฝีมือ’ จะอธิบายได้…”

เพียงแค่ยืนเฉยๆ…

หมื่นคนก็ยอมสยบ!

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน