บทที่ 12: กิตติศัพท์ของหัวหน้าหน่วยศูนย์ เคนตะ

บทที่ 12: กิตติศัพท์ของหัวหน้าหน่วยศูนย์ เคนตะ

ณ ขณะนั้น ... เคนตะกำลังนอนเอกเขนกอยู่บนเรือเล็กของเขา ทว่าภายใต้ท่วงท่าชิลล์ ๆ นั้น... ฮาคิราชันย์ กลับถูกปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มพลัง!

แม้ว่าเรือของเขาจะเล็กเท่ากระดานไม้ ... แต่ด้วยพลังของ ฮาคิราชันย์ เรือก็ทะยานฝ่าคลื่นทะเลด้วยความเร็วราวพายุ จนเกิดระลอกคลื่นยักษ์พัดกระหน่ำเป็นทางยาว!!

เคนตะไม่รู้เลยว่า ในขณะที่เขากำลังเร่งไล่ตามเรือรบของกองทัพเรือ ... ข่าวเกี่ยวกับสิ่งที่เขาทำไว้บนเกาะโรบินน่า...ได้ถูก ตีพิมพ์เผยแพร่ ไปทั่วโลกแล้ว!

แท้จริงแล้ว ... หลังจากที่เคนตะออกเดินทางจากเกาะไม่นาน ... บนเกาะโรบินน่า ได้มี “นักข่าวปีกนกยักษ์” ผู้หนึ่ง กำลังโทรศัพท์ติดต่อกับบรรณาธิการใหญ่ของ “หนังสือพิมพ์เศรษฐกิจโลก” อยู่

“ท่านประธานมอร์แกนส์! ชั้นเจอข่าวใหญ่เข้าจังเบ้อเร่อเลยครับบนเกาะโรบินน่า!” พิชชี่ ผู้มีพลังจาก ผลปีศาจพิราบ กล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นเร้าใจ

ขณะนั้น ... ประธาน มอร์แกนส์ แห่งหนังสือพิมพ์เศรษฐกิจโลก กำลังจิบกาแฟอย่างสบายใจในห้องทำงาน

เขาฟังข่าวจากพิชชี่ด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง ก่อนจะยกถ้วยกาแฟขึ้นจิบ

“พิชชี่ ชั้นเคยบอกแกกี่ครั้งแล้วว่าเวลามีเรื่องต้องใจเย็น ๆ …เอาล่ะ เล่ามา อย่าอ้อมค้อม พูดให้กระชับ”

“รายงานครับท่านประธาน! โจรสลัดหนวดดำ...ถูกกวาดล้างจนสิ้นซากที่เกาะโรบินน่า...โดยชายหนุ่มปริศนา!”

พรวดด!!

กาแฟในปากของมอร์แกนส์ถึงกับพุ่งกระจาย!!

ผู้คนรอบข้างต่างหันมองด้วยความตกตะลึง ... ในเมื่อแม้แต่ประธานที่ครองโลกข่าวสารยังเสียอาการ...ย่อมต้องมี "ข่าวระเบิด" อีกครั้งแน่แท้!

“ว่าไงนะ!? หนวดดำนั่นน่ะเหรอ!? คนที่ปราบ หมัดอัคคี เอซ หัวหน้าหน่วย 2 แห่งหนวดขาวน่ะเรอะ!?” มอร์แกนส์ตกตะลึงจนแทบเชื่อไม่ลง

แม้บนผืนทะเลกว้างไกลแห่งนี้ จะยังมีคนไม่รู้จักหนวดดำอยู่มากมาย...

แต่สำหรับเขา ... ราชาแห่งข่าวสาร ... มอร์แกนส์คือบุรุษที่ไม่เคยพลาดข้อมูลสำคัญแม้แต่เศษเสี้ยว!

เขาส่งลูกน้องไปสืบติดหนวดดำมาตั้งแต่ตอนที่มันปราบเอซแล้ว!

เขารู้ดีถึง “พลัง” ของหนวดดำ ... อย่างน้อยก็อยู่ในระดับ “7 เทพโจรสลัด” และอาจจัดอยู่ในกลุ่ม "หัวกะทิ" ด้วยซ้ำ!!

ทว่ากลับถูกสังหารโดย “ชายหนุ่ม” คนหนึ่ง!?

แถมทั้งกลุ่มหนวดดำยังถูกกวาดล้าง!?

ฝั่งพิชชี่อีกด้านถึงกับหัวเราะสะใจ “ฮ่าฮ่าฮ่า! ประธานมอร์แกนส์ เมื่อกี้ยังบอกให้ชั้นใจเย็น...แต่ดูเหมือนว่าท่านจะใจร้อนยิ่งกว่าชั้นอีกนะ?”

แต่มอร์แกนส์ไม่มีอารมณ์จะเล่นด้วย “พิชชี่...เจ้าเด็กเวร! รีบบอกชั้นให้ชัดเจน! ใช่หนวดดำทีชคนนั้นรึเปล่า!? คนที่ปราบเอซน่ะ!!”

เห็นท่าทีจริงจังของประธาน พิชชี่ก็เลิกล้อเล่นทันที “รายงานครับ! ใช่ครับ! หนวดดำ ทีช ตัวจริงแน่นอน!!”

เมื่อยืนยันแล้วว่าเป็น หนวดดำ ทีช ... แววตาของมอร์แกนส์ก็ฉายแสงสว่างขึ้นมาวาบหนึ่ง!

“แกอยู่ที่นั่นต่อ! ชั้นจะส่งทีมข่าวชุดใหญ่มาสมทบเดี๋ยวนี้เลย!”

ตลอดทั้งคืน ... ทีมข่าวของมอร์แกนส์สัมภาษณ์ชาวบ้านหลายคนที่รอดชีวิต ได้ข้อมูลมากมายจากคำบอกเล่า และในที่สุด...ข่าวก็ถูกเรียบเรียงขึ้นอย่างสมบูรณ์:

"ชายหนุ่มลึกลับสังหารกลุ่มโจรสลัดหนวดดำ! สงสัยว่าอาจเป็น ‘หัวหน้าหน่วยศูนย์’ แห่งกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว!!"

ข่าวฉบับนี้ มอร์แกนส์เขียนเองกับมือ ก่อนจะสั่งตีพิมพ์ส่งกระจายไปทั่วโลกตั้งแต่รุ่งเช้า!!

“เมื่อสิบปีก่อน...มีรายงานแจ้งชั้นว่ามี ‘เด็กน้อย’ คนหนึ่ง...ที่มี ฮาคิราชันย์ เทียบเท่าหนวดขาว!!”

“ตอนนั้นชั้นไม่เชื่อ...แต่ดูเหมือนว่า...ตอนนี้ชั้นคิดผิดแล้ว...” มอร์แกนส์พูดเสียงสั่น

ผู้คนรอบตัวเขาต่างตกตะลึงเป็นครั้งที่สอง ... สิบปีก่อน เคนตะยังอายุไม่ถึงสิบปี!?

แล้ว ฮาคิราชันย์ ของเขา...เทียบเท่าหนวดขาว!?

โอ้พระเจ้า! ข้อมูลนี้มันเหลือเชื่อเกินไป!!

...

บนท้องฟ้าเหนือโลกใหม่ ... นกนางนวลส่งข่าวบินข้ามท้องทะเล ทิ้งหนังสือพิมพ์ฉบับเช้าไว้ให้สมาชิกผู้ติดตามรายวัน

ภายในหนึ่งวัน ... ข่าวชิ้นนี้ก็แพร่กระจายไปทั่วโลก!

ณ กองบัญชาการใหญ่ของกองทัพเรือในโลกใหม่ ... เซนโงคุ ได้รับหนังสือพิมพ์ทันที...และสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียบกว่าเดิม

การ์ป ที่อยู่ใกล้ ๆ เห็นสีหน้าเพื่อนเก่า จึงเดินเข้าไปเปิดดูหนังสือพิมพ์ฉบับเดียวกัน

ภาพถ่ายไกลจากชาวบ้านบนเกาะ ปรากฏภาพเคนตะในวัยหนุ่มขณะยืนเหนือร่างหนวดดำทีชที่เต็มไปด้วยเลือด!!

“ฮ่าฮ่าฮ่า! หนวดดำนั่นมันสมควรตาย! ไอ้สารเลวแบบนั้น ไม่ตายก็แปลกแล้ว!” การ์ปหัวเราะลั่น

เขาโกรธหนวดดำมาเนิ่นนานแล้ว ... มันจับหลานบุญธรรมของเขาและส่งให้พวกทหารเรือ! ถ้าไม่ติดว่าเขาสวมเครื่องแบบ “ความยุติธรรม” อยู่...เขาจะเป็นคนฆ่ามันเอง!!

เซนโงคุมองเพื่อนเก่าด้วยแววตาอ่อนใจ “พอได้แล้ว การ์ป อย่าทำตัวเป็นเด็ก”

“คนที่ฆ่าหนวดดำได้...อาจจะเป็น ‘หัวหน้าหน่วยศูนย์’ แห่งกลุ่มหนวดขาว...”

เขาเคยได้ยินชื่อของ “หัวหน้าหน่วยศูนย์” มานานแล้ว ... หนวดขาวถึงกับเอ่ยปากพูดถึงเขาเองด้วยซ้ำ! แต่เขาไม่เคยปรากฏตัวที่ไหนเลย

กระทั่งเวลานี้ ... ณ ยามที่กลุ่มหนวดดำถูกล้างผลาญ ... ก็มีชายปริศนาโผล่ออกมา...โอกาสที่จะเป็นเขา สูงอย่างยิ่ง!

“การจะฆ่าหนวดดำที่เพิ่งได้รับตำแหน่ง 7 เทพโจรสลัดได้ ... แสดงว่าชายหนุ่มผู้นี้ต้องมีพลัง ‘ระดับพลเรือเอก’ เป็นอย่างน้อย!!” เซนโงคุพูดอย่างเคร่งขรึม

การที่ต้องเผชิญหน้ากับหนวดขาว...ก็เป็นภาระหนักพออยู่แล้ว!

แต่ตอนนี้...กลับมี “หัวหน้าหน่วยศูนย์” ปรากฏตัวขึ้นมาอีก...อัตราชนะของกองทัพเรือที่อยู่ในความควบคุมของเขา...ลดลงไปอีกสิบเปอร์เซ็นต์!!

เซนโงคุนวดขมับด้วยสีหน้าหนักใจ “พวกหนุ่มสาวสมัยนี้...ช่างคิดอะไรแปลกเหลือเกิน...มีพลังขนาดนั้นแล้ว...ทำไมถึงไม่มาเป็นทหารเรือนะ?”

เมื่อได้ยินดังนั้น การ์ปก็เงียบไปชั่วขณะ...ภาพของหลานทั้งสองคนของเขาลอยเข้ามาในหัว ... เขารู้สึกเศร้าอย่างยากจะเอ่ยคำ ก่อนจะหันหลังออกจากห้องจอมพลเรือด้วยสีหน้าเงียบขรึม

“การ์ป! เจ้าบ้า! อย่าลืมตำแหน่งของแกนะ! แกคือ ‘ทหารเรือ’! กองทัพเรือรับมือเรื่องวุ่นวายมากพอแล้ว!!” เซนโงคุตะโกนไล่หลัง

การ์ปหยุดกึก ก่อนจะกำหมัดแน่น

“รู้แล้วน่า! ถ้าไม่ติดว่าใส่ชุดทหารเรืออยู่ล่ะก็...ชั้นบุกถล่มคุกใต้ทะเลไปนานแล้ว!!”

เมื่อการ์ปจากไป ... เซนโงคุก็ถอนหายใจยาวอย่างเหนื่อยอ่อน

สายตาเขายังคงจ้องมองภาพของเคนตะบนโต๊ะตรงหน้า ... คิ้วของเขาขมวดแน่น

“...หัวหน้าหน่วยศูนย์...ดูท่าจะต้องเรียกประชุมลับด่วนแล้วล่ะ...กลุ่มหนวดขาว...แข็งแกร่งกว่าที่เราคาดไว้เสียอีก!”

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน