บทที่ 9: เขาจะต้องตาย! หนวดดำ ทีช ผู้หวาดกลัว

บทที่ 9: เขาจะต้องตาย! หนวดดำ ทีช ผู้หวาดกลัว

ชาวบ้านบนเกาะรอบบริเวณต่างก็หยิบกล้องส่องทางไกลขึ้นมาด้วยความสงสัย เพื่อสังเกตการณ์การต่อสู้ระหว่างเคนตะและหนวดดำ

พวกโจรสลัดที่เคยไม่มีใครบนเกาะต่อกรได้ บัดนี้นอนแน่นิ่งเหมือนหมูถูกเชือด…ทีละคน ทีละคน ล้มลงนองเลือด!

และทั้งหมดนี้…เกิดขึ้นเพราะ “คนเพียงคนเดียว”!

“เด็กหนุ่มคนนี้…เป็นใครกันแน่!? เป็นใครถึงได้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้!?”

ริมฝีปากของชาวบ้านแต่ละคนสั่นระริก

ในขณะที่ยังตกตะลึงอยู่…หัวใจก็อดไม่ได้ที่จะครุ่นคิดด้วยความกลัวและสงสัย

“การต่อสู้ระดับนี้…แค่สะบัดมือนิดเดียวก็ทำให้เกาะทั้งเกาะสั่นสะเทือน…หรือว่า…หรือว่าเขาจะเป็นคนของ ‘4 จักรพรรดิ’!?”

มีชาวบ้านคนหนึ่งพูดขึ้นอย่างตื่นตระหนก

“4 จักรพรรดิ...!?”

ทันทีที่คำนี้หลุดออกมา…หัวใจทุกคนต่างสั่นไหว!

เฮือกก!!

เสียงลมหายใจของชาวบ้านดังกระหึ่ม

“4 จักรพรรดิ” .. กลุ่มโจรสลัดผู้ทรงอำนาจสูงสุดในโลก ผู้เป็นดั่งจักรพรรดิแห่งทะเล!

“พระเจ้า…ในเวลาไม่กี่วัน…เกาะโรบินน่าโดนอะไรบ้างเนี่ย!? ก่อนหน้านี้ก็มีพวกโจรสลัดจากโลกใหม่มาก่อกวน ตอนนี้กลับมีนักสู้ที่แข็งแกร่งอย่างกับคนของ 4 จักรพรรดิ มาสังหารพวกมันอีก!?”

“ขอให้เขาไม่ใช่คนชั่วร้ายเถอะนะ…ไม่งั้นจะยิ่งน่ากลัวกว่าพวกโจรสลัดทั้งหมดที่เคยมา!”

ลิลี่ กะพริบตาเบาๆ เมื่อได้ยิน

“ไม่ต้องห่วง…เขาต้องเป็นคนดีแน่ๆ! เขามาเพื่อช่วยพวกเรา!”

เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงมั่นใจ

...

ทางด้านเคนตะ..ไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นห่างออกไป

ตอนนี้ เขามีแต่เป้าหมายเดียว...นั่นคือ “ฆ่าหนวดดำ ทีช” ให้ได้!

หนวดดำ ทีช เองก็เดือดดาลถึงขีดสุด

ลูกน้องทั้งหมดของมัน…ถูกฮาคิราชันย์สอยร่วงง่ายราวกับใบไม้ปลิว

แม้แต่ เบอร์เจส ร่างกายแข็งแรงยังล้มลงไม่ต่างจากคนอื่น!?

“เซฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! กว่าชั้นจะมาถึงจุดนี้ ชั้นสู้เลือดตาแทบกระเด็น!”

“จะให้ไอ้หนูหน้าใหม่อย่างแก…มาโค่นชั้นงั้นเรอะ!?”

ในยามถูกต้อนจนมุม…เปลวเพลิงแห่งนักสู้กลับลุกโชนขึ้นในใจหนวดดำ!

“ในกลุ่มหนวดขาว…นอกจากหนวดขาวแล้ว ชั้น หนวดดำ ทีช จะไม่ยอมแพ้ใครหน้าไหนทั้งนั้น!”

“ฮาคิราชันย์ของแก…เอาชนะชั้นไม่ได้หรอก!! จริงไหมล่ะ หัวหน้าหน่วยศูนย์ เคนตะ!”

โดยไม่มีใครสังเกต..ณ เบื้องล่างเท้าของหนวดดำ…สสารมืดมหาศาลได้รวมตัวกันเงียบๆ

เคนตะมองอีกฝ่ายด้วยสายตาแปลกใจเล็กน้อย

เขาคิดว่าหนวดดำจะทรุดเข่าขอชีวิตเสียอีก

ดูเหมือนว่าความขี้ขลาดก่อนหน้านี้…เป็นเพียง “การแสดง” เท่านั้น!

เคนตะค่อยๆ ก้าวเข้าหาหนวดดำสองก้าว

พร้อมส่งยิ้มพึงพอใจให้

“อย่างนี้สิ ทีช…ถ้าแกยอมแพ้ตั้งแต่แรก มันก็จะน่าเบื่อเกินไป”

น้ำเสียงเขาราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยความคาดหวังใน “การแสดงสุดท้ายของเหยื่อ”

“เซฮ่าฮ่าฮ่า! ไอ้หนู! มันเร็วไปหน่อยที่จะแน่ใจว่าใครจะชนะ!”

ทันใดนั้น บรรยากาศทั้งสนามรบ…ก็ถูก ม่านหมอกมืดทมิฬ กลืนกิน!

สสารมืด ที่เคยอยู่ใต้เท้าหนวดดำ…ในยามนี้ ค่อยๆ ไหลมาสู่เท้าของเคนตะ!

ในป่าห่างจากสนามรบหนึ่งกิโลเมตร

หัวหน้าหมู่บ้านโรน่า สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล

“แย่แล้ว…แย่แล้ว…หนวดดำก็แข็งแกร่งเหมือนกัน!”

ชาวบ้านรอบข้างหันมามอง

ท้องฟ้าทั่วทั้งเกาะ…ถูกความมืดกลืนกิน

ชาวบ้านรู้สึกได้ถึงพลังชั่วร้าย..คล้ายกับความตายที่คืบคลานมาเยือน

ลิลี่หยิบกล้องส่องทางไกลขึ้นมาส่อง

เคนตะยังคงยืนนิ่ง…ยิ้มบางๆ บนใบหน้า สงบนิ่งราวกับไม่ได้อยู่ท่ามกลางสนามรบเลยด้วยซ้ำ

ลิลี่ถอนหายใจเบาๆ

“เขาไม่กลัวเลย…ไม่ต้องห่วง!”

ริมฝีปากชมพูสั่นน้อยๆ ขณะให้กำลังใจคนรอบตัว

…

ในสนามรบ..เสียงหัวเราะบ้าคลั่งของหนวดดำกลับมาอีกครั้ง

“เซฮ่าฮ่าฮ่า! ดูเหมือนฮาคิสังเกตของแกจะธรรมดาใช่เล่นเลยนี่หว่า!”

“พลังแห่งความมืดของชั้นแตะตัวแกแล้ว…แกไม่รู้ตัวเลยใช่ไหม!? ฮ่าฮ่าๆๆ!!”

เคนตะมองลงไปยังเท้าของตน…บัดนี้ถูกปกคลุมด้วยความมืดมิด

เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้น…สายตาเต็มไปด้วยความดูแคลน

“ฮาคิสังเกตชั้นไม่ได้อ่อนหรอก…เพราะชั้นไม่มีมันเลยต่างหาก”

“แต่ถึงชั้นไม่รู้…แกจะทำอะไรได้ล่ะ ทีช?”

เคนตะเอ่ยอย่างเฉยชา

“หืม?”

หนวดดำตกตะลึง

ฮาคิราชันย์รุนแรงขนาดนั้น…แต่ไม่มีฮาคิสังเกต!?

แต่เขาก็ยังหัวเราะลั่น

“เซฮ่าฮ่าฮ่า! ไอ้เด็กเวร! แกกล้าบอกจุดอ่อนตัวเองกับศัตรูเนี่ยนะ!? งี่เง่าชะมัด! ตายซะเถอะ! **

วังวนแห่งความมืด!!”

ณ ใต้เท้าของเคนตะ สสารมืดเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ

ตามคำสั่งของหนวดดำ..แรงดึงดูดอันน่าสะพรึงก็ปะทุขึ้น!

ราวกับ “ขุมนรก” ได้อ้าแขนเรียกเหยื่อ

ทุกสิ่งรอบข้าง..เริ่มถูกดูดเข้าสู่ความมืด!!

แม้แต่ป่าห่างออกไปหนึ่งกิโลเมตร…ยังถูกแรงลมพัดกระหน่ำ!

ชาวบ้านที่เฝ้าดูต้องเกาะต้นไม้ไว้แน่น…มิให้ถูกดูดไป!

จุดศูนย์กลางของแรงดูด..อยู่ใต้เท้าของเคนตะ!

หนวดดำต้องการ “ฉุด” เขาลงมาในความมืด…แล้ว “บดขยี้”!

“ตายซะเถอะ! ภายใต้ วังวนแห่งความมืด ของชั้น!!”

แต่เคนตะ…กลับไม่ขยับแม้แต่นิดเดียว

“ตายซะ!!”

เสียงของหนวดดำเริ่มหวาดหวั่น

แม้แรงดูดจะรุนแรงขึ้นทุกขณะ…แต่เคนตะกลับนิ่งเฉย…ถึงขั้นหาวเบาๆ

แท้จริงแล้ว…เคนตะปล่อย พลังต้านทานจากฮาคิราชันย์ ออกมาโดยตรง

ทำให้แรงโน้มถ่วงเหล่านั้น..ไร้ผลต่อเขาโดยสิ้นเชิง!

แท้จริงแล้ว…หากเคนตะต้องการ

เขาสามารถ ควบคุมสสารมืดของหนวดดำ…ให้กลายเป็นรูปทรงใดก็ได้!

“นี่เหรอ…ทั้งหมดที่แกมี ทีช?”

“ดูเหมือนจะไม่อาจสร้างความสนุกให้ชั้นได้เลย…”

“น่าเบื่อแล้วล่ะ…จบเถอะ!”

บนท้องฟ้า…ปรากฏ “ฝ่ามือพระโพธิ์โปร่งใสยักษ์”

ที่สร้างจาก ฮาคิราชันย์ล้วนๆ

ฝ่ามือนั้น...พุ่งลงสู่หนวดดำ ทีช อย่างไร้ปรานี!

หนวดดำ ทีช ใช้ฮาคิสังเกตรับรู้

พอเงยหน้ามองฟ้า..ใบหน้ามืดดำของมันเปลี่ยนสีทันที!

“ฮาคิราชันย์…รูปแบบโจมตีจากระยะไกล!? นี่มัน…ฮาคิราชันย์ห่อหุ้มเรอะ!!”

เหงื่อไหลทะลักเต็มแผ่นหลัง..เสื้อเปียกชุ่ม!

ไม่ว่าหนวดดำจะจินตนาการยังไง…เขาไม่เคยคิดเลยว่า “เด็กหนุ่มอายุต่ำกว่ายี่สิบ” จะสามารถเข้าถึงระดับเดียวกับ “ราชาโจรสลัด โรเจอร์” ได้!!

“นี่…นี่มัน…ถ้าโดนเข้าไป…ชั้นต้องตายแน่ๆ!!!”

ใบหน้าของหนวดดำบิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัว

ลมกระโชกแรงพัดถล่มก่อน..บดใบหน้าอัปลักษณ์ของมันให้ยับเยินยิ่งกว่าเดิม!

ฝ่ามือแห่งชะตากรรม…กำลังฟาดลงมา!

ความเร็วมหาศาล…ไร้ทางหลบหนี!

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน