ตอนที่ 24 : อาวุธระดับเงิน — คฑาสายฟ้าของเรเจอร์

เมื่อรู้สึกถึงตัวตนของแม็คเรย์

ลอร์ดเรเจอร์ก็ตื่นจากการหลับใหล

มันลืมตาเล็ก ๆ ของตัวเองขึ้น

มีประกายแสงพาดผ่านดวงตาที่เย็นชาของมันเป็นครั้งคราว

ลอร์ดเรเจอร์ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน

เผยให้แม็คเรย์ได้เห็นรูปลักษณ์ทั้งหมดของมัน

ก็อบลินสายฟ้านั้นมีรูปร่างเตี้ยและผอม

มันมีความสูงเพียงหนึ่งในสามของแม็คเรย์เท่านั้น

ใบหน้าที่กว้างและจมูกที่แหลมคม รวมถึงเขี้ยวอันน่าสะพรึงกลัวสองข้างที่ยาวเกือบๆสองฟุต ในมือของมันถือคฑาสีเขียวเข้ม

นั่นคือวัตถุดิบที่แม็คเรย์ต้องการ

อาวุธระดับเงิน - คฑาสายฟ้าของเรเจอร์

...

โยนข้อมูลเชิงลึกที่ไม่จำเป็นทิ้งไป แม็คเรย์มุ่งความสนใจไปที่สเตตัสที่ปรากฎให้เห็นของลอร์ดเรเจอร์

…

เรเจอร์: บอสระดับลอร์ด (เงิน)

เลเวล: 15

HP: 5000

พลังโจมตี: 190

พลังป้องกัน: 90

สกิล: [อสนีบาต]: หลังจากร่ายคาถาเป็นเวลาสามวินาที จะสามารถเรียกสายฟ้าได้ 10*3 สาย ในพื้นที่ที่กําหนด สายฟ้าแต่ละสายจะทําให้เกิดความเสียหายจากเวทมนตร์สายฟ้า 100 ถึง 150 แต้ม

[คุกสายฟ้า]: หลังจากล็อคเป้าหมายที่อยู่ในระยะ 30 หลาแล้ว คุกสายฟ้าจะขังเป้าหมายไว้ได้เป็นระยะเวลา 5 วินาที

แม็คเรย์มองไปที่ลอร์ดเรเจอร์ที่ดุร้ายตรงหน้าเขาอย่างใจเย็น หัวใจของเขาค่อยๆสงบลง

“ด้วยสเตตัสปัจจุบันของฉัน เพียงใช้สกิล [หุ่นเชิด] ก็คงไม่ยากที่จะจัดการกับเจ้านี่”

"ฉันแค่ต้องใช้สกิลเพื่อหลบ [อสนีบาต] ให้ได้ "

ลอร์ดเรเจอร์มองไปที่แม็คเรย์ที่อยู่ตรงหน้า

จากนั้นมันก็คำรามออกมา

"ไอ้เจ้าพวกมนุษย์ ตายซะเถอะ!"

ลอร์ดเรเจอร์ยกคฑาในมือขึ้นด้วยความโกรธและทุบมันไปทางแม็คเรย์

เมื่อเห็นสกิลของลอร์ดเรเจอร์ที่พุ่งเข้ามาหา

แม็คเรย์ก็ใช้การกลิ้งตัวเพื่อหลบการโจมตีนั้น

"บูม!"

การโจมตีของลอร์ดเรเจอร์พุ่งผ่านแม็คเรย์ไปปะทะกับพื้นดินข้างหลังจนปรากฎเป็นหลุมลึกขึ้นบนพื้น

ในขณะที่ลอร์ดเรเจอร์ชะงักไปชั่วขณะหนึ่ง อันเป็นเอฟเฟกต์จากการใช้สกิล แม็คเรย์ก็ใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นั้น

[Heroic Strike] ฟาดลงบนร่างของลอร์ดเรเจอร์

-210

ค่าความเสียหายจำนวนมากปรากฎขึ้นเหนือหัวของลอร์ดเรเจอร์ในทันที

เมื่อเห็นดังนั้นแม็คเรย์ก็กล่าวออกมาด้วยความพึงพอใจ

“ดาบยาวระดับเงินเลเวล 10 นี่มันค่อนข้างน่าประทับใจเลยแหะ ที่สามารถสร้างความเสียหายให้บอสได้มากขนาดนี้”

ลอร์ดเรเจอร์ที่ถูกโจมตี คํารามออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยว

"[คุกสายฟ้า]!"

คฑาในมือของมันเปล่งแสงสีม่วงออกมา

มันล็อคเป้าไปที่แม็คเรย์โดยตรง

เมื่อลอร์ดเรเจอร์เห็นแม็คเรย์ที่ถูกคุมขังด้วยคุกสายฟ้า มันก็ยกคฑาขึ้นด้วยมือทั้งสองข้างและยิ้มออกมาอย่างน่ากลัว

“ตาย! [อสนีบาต]!”

โซ่สายฟ้าสีม่วงพันรอบร่างของแม็คเรย์ เพื่อป้องกันไม่ให้เขาเคลื่อนไหว

แต่ในวินาทีถัดมา...

แม็คเรย์ซึ่งถูกคุมขังได้กลายเป็นหุ่นไล่กา

มันเป็นทักษะช่วยชีวิตของคลาสนักเวทย์—[หุ่นเชิด]

แม็คเรย์พุ่งไปข้างหน้า

เขารีบฉวยจังหวะนี้เข้าใกล้ตัวของลอร์ดเรเจอร์ที่กำลังร่ายคาถาและใช้ [สตั๊นท์] เพื่อขัดจังหวะการร่ายสกิลของมันในทันที

เมื่อเห็นว่าลอร์ดเรเจอร์เข้าสู่สภาวะงงงวยแล้ว

แม็คเรย์ก็อ้อมมาด้านหลังของลอร์ดเรเจอร์อย่างรวดเร็วและใช้ [ออร่าดาบ]

แม็คเรย์ได้รับโบนัสความเสียหายจากการโจมตีที่ด้านหลังของคลาาโจร

พร้อมกับการทำดาเมจของอาวุธระดับเงินในมือของเขา

ซึ่งนั่นก็สูงพอที่จะทำให้ HP ของลอร์ดเรเจอร์ลดลงไปครึ่งหนึ่งแล้ว

เรเจอร์ที่ถูกโจมตีด้วย [ออร่าดาบ] ก็ฟื้นตัวจากการสตั๊นท์ในทันที

คุกสายฟ้าอีกอันกําลังจะถูกปล่อยออกมา

อย่างไรก็ตาม แม็คเรย์ไม่ได้ให้โอกาสมันในการทำอย่างนั้น

ทันทีที่มันยกคฑาขึ้น

เขาก็สลับดาบลับบ็อคในมือของตัวเองเป็นไม้เท้าอันใหม่

"[Silence]!"

แสงสีขาวปรากฎออกมาจากส่วนปลายของไม้เท้าและพุ่งเข้าใส่ลอร์ดเรเจอร์ที่กำลังยกคฑาอยู่

แสงสีขาวปกคลุมไปทั่วตัวของมันในทันที

หัวของมันแสดงสัญลักษณ์ขนาดใหญ่ของเอฟเฟกต์ [Silence]

แม้ว่าคุกสายฟ้าจะเป็นสกิลที่สามารถใช้งานได้สะดวก

แต่แม็คเรย์ก็จําได้แล้วว่าท่าทีของมันก่อนที่จะทำการร่ายสกิลนั้น จะมีลักษณะเป็นอย่างไรตั้งแต่ครั้งแรกที่ลอร์ดเรเจอร์ใช้มันแล้ว

แล้วทําไมเขาถึงต้องปล่อยให้มันใช้สกิลนั้นอีกครั้งด้วยล่ะ?

ระบุการเคลื่อนไหวของมือและคาดเดาการปล่อยสกิลของศัตรู...

สิ่งเหล่านี้เป็นความสามารถที่จําเป็นสำหรับการเป็นผู้เล่นระดับแนวหน้า

การเปลี่ยนอาวุธเป็นอาวุธชิ้นอื่นนั้นจะมีช่วงคูลดาวน์ นั่นจึงเป็นสาเหตุที่แม็คเรย์ จำเป็นที่จะต้องรีบสร้างอาวุธทำมือของตัวเองขึ้นมา

แม็คเรย์ที่ในตอนนี้ยังไม่สามารถเปลี่ยนอาวุธกลับไปเป็นดาบลับบ็อคได้

เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากใช้ไม้เท้าในมือของเขาเพื่อปล่อยลูกไฟระดับต่ำ

-34

ถ้าไม่ใช่เพราะดาเมจพื้นฐานของบอลไฟนั้นสูงมากพอ

ความเสียหายจากคฑามือใหม่เลเวล 0 คงไม่แม้แต่จะเจาะทะลุการป้องกันเวทย์มนตร์ของลอร์ดเรเจอร์ได้เลยด้วยซ้ำ!

อย่างไรก็ตาม เวลาคูลดาวน์สําหรับการเปลี่ยนอาวุธยังไม่ครบกำหนด

แม็คเรย์สามารถพึ่งพาความสามารถของตัวเองได้เท่านั้นในตอนนี้

เขาเริ่มเพิ่มระยะห่างระหว่างตัวเองกับลอร์ดเรเจอร์

ในบางครั้ง เขาจะใช้สกิลเล็กๆน้อยๆ เพื่อลด HP ของลอร์ดเรเจอร์

แม็คเรย์ซึ่งกําลังเคลื่อนที่ไปมาในถ้ํา มองไปที่ลอร์ดเรเจอร์ซึ่ง HP ใกล้จะหมดหลอดแล้ว

"ในที่สุดฉันก็เปลี่ยนอาวุธได้ซะที"

แม็คเรย์เปลี่ยนไม้เท้าของเขาเป็นดาบลับบ็อค

"โจมตี!"

ทั้งตัวของแม็คเรย์เปล่งประกายแสงสีแดง

เขาพุ่งเข้าหาลอร์ดเรเจอร์

"[Heroic Strike]!"

แม็คเรย์ซึ่งเข้ามาใกล้ลอร์ดเรเจอร์แล้ว เขายกดาบลับบ็อคขึ้น

"ตึง!"

HP ที่ต่ำอยู่แล้วของลอร์ดเรเจอร์ว่างเปล่าในทันที

ร่างของมันตกลงบนพื้นเสียงดัง

จากนั้นก็มีวัตถุดิบจํานวนมากดร็อปออกมา

แต่ของที่เขาต้องการ...กลับไม่อยู่ในนั้น