บทที่ 335 พลังสายเลือดของเผ่าพันธุ์แปลกปลอม!

"หืม? พื้นดินพังทลายแล้ว?"

"อ๊า! ฉันขยับไม่ได้แล้ว!"

โคลนถล่มที่ไหลทะลักมาราวกับสัตว์ประหลาดโบราณที่บ้าคลั่ง กวาดต้อนเข้าใส่เหล่าศรัทธาของวิหารเหวลึกและพวกเผ่าพันธุ์แปลกปลอมด้วยพลังมหาศาล

ก่อนที่พวกเขาจะทันได้ตั้งตัว พวกเขาก็ถูกกระแสโคลนถล่มซัดเข้าไปแล้ว

ร่างกายที่แตกต่างกันของเผ่าพันธุ์แปลกปลอมดิ้นรนอย่างสุดกำลังในกระแสโคลน ดวงตาที่เคยเปล่งประกายชั่วร้ายบัดนี้เหลือเพียงความหวาดกลัวและความสับสน

พวกมันกรีดร้อง แต่เสียงถูกกลบด้วยเสียงคำรามของกระแสโคลนในทันที

บางตัวพยายามใช้ทักษะเพื่อหลุดออกมา แต่ภายใต้แรงกระแทกอันทรงพลังของกระแสโคลน มันเป็นเพียงความพยายามเล็กๆ ที่ไร้ผล ไม่นานก็ถูกซัดกระจัดกระจาย

เหล่าศรัทธาแห่งวิหารเหวลึกก็ไม่อาจหนีพ้น

อุปกรณ์บนตัวพวกเขาส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดเพราะทนแรงไม่ไหว ใบหน้าทุกคนเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

ปากร้องตะโกนไม่หยุด บางคนพยายามบินออกจากกระแสโคลน แต่พบว่าแขนขาถูกโคลนพันธนาการอย่างแน่นหนา ไม่อาจขยับเขยื้อนได้ ได้แต่มองดูตัวเองถูกกระแสโคลนพัดพาให้กลิ้งไปมา

กู่เฉินเพียงแค่คิด แล้วออกคำสั่งไปยังโกเลมแห่งความตายโดยไม่ลังเล

ในวินาถัดมา พลังงานสีดำเข้มข้นและกดดันก็พวยพุ่งขึ้นรอบตัวโกเลมแห่งความตาย

พร้อมกับเสียงคำรามทุ้มต่ำราวฟ้าร้อง มันได้ปล่อย 【อาณาเขตต้องห้าม】

ในชั่วพริบตา วงแสงสีดำแผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็วจากตัวโกเลมแห่งความตายเป็นศูนย์กลาง ราวกับคลื่นน้ำที่ทะลักออกมา

ในชั่วพริบตา เผ่าพันธุ์แปลกปลอมและศรัทธาแห่งวิหารเหวลึกที่ถูกรวบรวมโดยกระแสโคลนทั้งหมดถูกครอบคลุมอยู่ในนั้น

ภายใต้ผลของ 【อาณาเขตต้องห้าม】 เผ่าพันธุ์แปลกปลอมที่เข้าไปในอาณาเขตนั้นเหมือนถูกกักขังในดินแดนแห่งคำสาปอันน่าสะพรึงกลัว

เผ่าพันธุ์แปลกปลอมรู้สึกถึงความผิดปกติเป็นอันดับแรก รู้สึกราวกับร่างกายถูกพลังที่มองไม่เห็นมัดไว้แน่น การหมุนเวียนของเวทมนตร์ในร่างกายกลายเป็นเรื่องยากลำบากอย่างที่สุด

แค่ขยับพลังเวทมนตร์เพียงเล็กน้อย ก็เหมือนจะดึงเอาพลังชีวิตของพวกมันออกไป

แม้แต่รอยถลอกเล็กน้อยที่ไม่สำคัญ ตอนนี้ก็รู้สึกเหมือนได้รับบาดเจ็บสาหัส

เหล่าศรัทธาแห่งวิหารเหวลึกก็เช่นกัน พวกเขาตกใจสุดขีด

อาวุธในมือของพวกเขาเปล่งแสงวูบวาบไม่สม่ำเสมอ เวทมนตร์ที่เคยใช้ได้อย่างง่ายดาย ตอนนี้ต้องใช้พลังและพลังงานมหาศาล

ศรัทธาคนหนึ่งที่พยายามร่ายคาถารักษา เพียงแค่เริ่มท่องคาถา ใบหน้าก็ซีดขาว แทบจะล้มลงไปกับพื้นทันที

เขาไม่เคยคิดเลยว่า เขาแค่ต้องการจะร่ายเวทรักษาแบบกลุ่ม แต่กลับถูกดูดพลังงานจนหมดทันที

ดวงตาของกู่เฉินเปล่งประกายวาววับด้วยจิตสังหาร เพียงแค่คิด สัตว์อัญเชิญทั้งหมดก็พุ่งออกมาโจมตี

เหล็กกล้ากลไกเป็นฝ่ายโจมตีก่อน ปืนกลที่ไหล่ของมันหมุนอย่างบ้าคลั่ง ลูกกระสุนร้อนระอุพุ่งออกไปราวกับดาวตกที่ไล่ตามพระจันทร์ มุ่งตรงไปยังเผ่าพันธุ์แปลกปลอมที่ถูกกักขัง

กระสุนตกลงอย่างแม่นยำท่ามกลางเผ่าพันธุ์แปลกปลอมและศรัทธาแห่งวิหารเหวลึก

ตูม! ตูม! ตูม!......

เสียงระเบิดต่อเนื่องดังสนั่นหูจนแทบแตก เปลวไฟลุกโชน ควันลอยคลุ้ง

ภายใต้ผลของ 【อาณาเขตต้องห้าม】 ความเสียหายที่เกิดจากกระสุนเหล่านี้ถูกขยายขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

กระสุนที่ปกติแล้วจะทำให้เผ่าพันธุ์แปลกปลอมได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย ตอนนี้กลับเป็นเหมือนระเบิดนิวเคลียร์ขนาดเล็ก ทำให้พวกมันระเบิดเป็นเศษเนื้อกระจัดกระจายทันที

เผ่าพันธุ์แปลกปลอมและศรัทธาแห่งวิหารเหวลึกหลายคนถูกแรงระเบิดซัดกระเด็น แขนขาแตกกระจาย ส่งเสียงร้องอย่างทรมาน

ราชันย์ผู้เหี้ยมโหดแห่งป่าใหญ่ก็โบกเถาวัลย์หนาใหญ่ พุ่งเข้าสู่แนวข้าศึกราวกับสัตว์ยักษ์โบราณที่กำลังโกรธแค้น

หนามแหลมคมนับไม่ถ้วนงอกออกมาจากเถาวัลย์ ฟาดไปยังเผ่าพันธุ์แปลกปลอมด้วยความเร็วสูง

หนามจำนวนมากแทงทะลุขึ้นมาจากพื้นดิน เผ่าพันธุ์แปลกปลอมและเหล่าศรัทธาถูกทิ่มแทงในทันที พลังชีวิตลดลงฮวบ

มังกรปีศาจแห่งการสิ้นสุดอ้าปากกว้าง ลมหายใจเปลวไฟสีดำที่เต็มไปด้วยพลังแห่งการทำลายล้างพุ่งออกมาเหมือนกระแสน้ำท่วม

【ลมหายใจทำลายล้าง】

ที่ที่เปลวไฟสีดำผ่านไป พื้นที่ราวกับถูกฉีกขาด ส่งเสียงแตกร้าวเหมือนรับน้ำหนักไม่ไหว

เมื่อเปลวไฟสีดำสัมผัสกับเผ่าพันธุ์แปลกปลอมและศรัทธาแห่งวิหารเหวลึก มันก่อให้เกิดความเสียหายที่แท้จริงที่น่ากลัวในทันที

พวกมันส่งเสียงกรีดร้องด้วยความสิ้นหวัง พลังชีวิตลดฮวบลงเหมือนน้ำตก

ไม่เพียงเท่านั้น ความเสียหายต่อเนื่องในอัตราสูงที่ตามมา เหมือนปรสิตที่กัดกินชีวิตของพวกเขา ทำให้พวกเขาดิ้นรนด้วยความเจ็บปวด

กู่เฉินออกคำสั่งด้วยจิต สัตว์อัญเชิญทั้งหลายประสานกันอย่างลงตัว ก่อการกวาดล้างอย่างไร้ความปรานีต่อเผ่าพันธุ์แปลกปลอมและศรัทธาแห่งวิหารเหวลึกที่ติดอยู่ใน 【อาณาเขตต้องห้าม】

เสียงตะโกนฆ่า เสียงกรีดร้อง ประสานกันดังก้องไปทั่ว

แม่มดเสน่ห์มองดูทั้งหมดจากระยะไกล ภายใต้ทักษะของเสินยุน เผ่าพันธุ์แปลกปลอมและเหล่าศรัทธาทั้งหมดถูกรวมเข้าด้วยกัน

แม้แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่มองดูสัตว์อัญเชิญของกู่เฉินโจมตี

ดวงตาของแม่มดเสน่ห์เผยความซับซ้อน เห็นว่าสถานการณ์กำลังจะชัดเจน เธอรีบหยิบไม้เท้าสีดำออกมา

ในวินาทีถัดมา อัญมณีที่ปลายไม้เท้าถูกกระตุ้น เปล่งแสงมัวๆ ปกคลุมสนามรบทั้งหมด

กระแสโคลนที่พุ่งทะลักราวกับถูกต้านทานบางอย่าง ทันใดนั้นก็ช้าลง

เผ่าพันธุ์แปลกปลอมที่ถูกพันธนาการในกระแสโคลนรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงนี้ ดิ้นรนสุดกำลัง และกระโดดออกมาทีละคนสองคน

【กระแสหินแตก】 ไม่ได้ผลแล้ว

"เกิดอะไรขึ้น? ทักษะของฉันถูกต่อต้านงั้นเหรอ?" ผู้เคารพสายแร่เสินยุนขมวดคิ้วพูด

"ไม่เป็นไร" กู่เฉินตอบรับคำเดียว

เขามองไปที่แม่มดเสน่ห์ที่อยู่ไกลออกไป แล้วสั่งให้สัตว์อัญเชิญโจมตีอย่างรุนแรงต่อไป

เหล็กกล้ากลไกพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วราวกับลูกธนูที่พุ่งออกจากสาย อาศัยร่างโลหะที่แข็งแกร่ง ไม่สนใจการโจมตีของฝนเข็มสายฟ้าแห่งนรกภูมิ เหมือนเครื่องจักรสงครามที่ไร้ความกลัว มุ่งตรงลงไปข้างล่าง

ปืนกลที่ไหล่ของมันหมุนอย่างบ้าคลั่ง กระสุนร้อนระอุพร้อมเสียงหวีดหวิวแหลมคม พุ่งเข้าใส่เผ่าพันธุ์แปลกปลอมและศรัทธาแห่งวิหารเหวลึกที่กำลังตกลงมาเหมือนสายฝน

กระสุนแต่ละนัดล็อกเป้าหมายอย่างแม่นยำ ภายใต้อิทธิพลของ 【อาณาเขตต้องห้าม】 ความเสียหายจากการระเบิดของกระสุนถูกขยายหลายเท่า การระเบิดแต่ละครั้งทำให้เผ่าพันธุ์แปลกปลอมโดยรอบระเบิดเป็นเศษเนื้อกระจัดกระจาย

ราชันย์ผู้เหี้ยมโหดแห่งป่าใหญ่ก็ปลดปล่อยพลังเต็มที่ เถาวัลย์หนาใหญ่ของมันเหมือนงูที่เคลื่อนไหวคล่องแคล่ว ยื่นไปยังเผ่าพันธุ์แปลกปลอม

หนามบนเถาวัลย์เปล่งประกายวับวาว เมื่อสัมผัสกับเผ่าพันธุ์แปลกปลอม มันก็ออกแรงทันที แทงหนามลึกเข้าไปในร่างของอีกฝ่าย แล้วหดตัวอย่างรุนแรง ฟาดเผ่าพันธุ์แปลกปลอมเข้าใส่พวกพ้องของพวกมันเอง ก่อให้เกิดความเสียหายซ้ำ

ในเวลาเดียวกัน มันยังสามารถเรียกหนามจำนวนมากขึ้นมาจากพื้นดิน โจมตีเผ่าพันธุ์แปลกปลอมที่ตกลงมาเป็นรอบที่สอง

【การโจมตีรากพันหนาม】 ภายใต้การรองรับของ 【อาณาเขตต้องห้าม】 กลายเป็นแข็งแกร่งและคมกริบมากขึ้น ทะลุทะลวงการป้องกันของเผ่าพันธุ์แปลกปลอมได้อย่างง่ายดาย ทำให้พวกมันดิ้นรนด้วยความเจ็บปวด

มังกรปีศาจแห่งการสิ้นสุดวนเวียนอยู่ในอากาศ ดิ่งลงมา ปลดปล่อย 【ลมหายใจทำลายล้าง】 อีกครั้ง

ลมหายใจพลังงานที่เต็มไปด้วยพลังทำลายล้างนั้นเหมือนกระแสน้ำท่วม กวาดไปยังเผ่าพันธุ์แปลกปลอมที่ตกลงมาอีกครั้ง

ในสถานการณ์ที่ 【อาณาเขตต้องห้าม】 ทำให้ความเสียหายที่เผ่าพันธุ์แปลกปลอมได้รับเพิ่มขึ้น 10 เท่า พลังของลมหายใจทำลายล้างนี้ช่างน่ากลัวอย่างที่สุด

เมื่อเผ่าพันธุ์แปลกปลอมถูกห่อหุ้มด้วยเปลวไฟสีดำ พลังชีวิตลดฮวบลงทันที ตามด้วยความเสียหายต่อเนื่องในอัตราสูง ทำให้พวกมันกลิ้งไปมาบนพื้นพร้อมเสียงกรีดร้อง ชีวิตถูกดับอย่างรวดเร็ว

กู่เฉินสวมชุดเทวทูตศักดิ์สิทธิ์ที่เปล่งประกายแสง พุ่งเข้าไปด้วย

ทันทีที่ก้าวเข้าสู่พื้นที่ของเผ่าพันธุ์แปลกปลอม ชุดเทวทูตศักดิ์สิทธิ์ก็ปล่อยแสงอ่อนโยนแต่ทรงพลัง ป้องกันความเสียหายได้อย่างมั่นคง

เขายืนอยู่ท่ามกลางสนามรบ สายตามุ่งมั่น สั่งการอย่างแม่นยำ คอยให้คำสั่งแก่สัตว์อัญเชิญตลอดเวลา

ในสายตาของเผ่าพันธุ์แปลกปลอมและศรัทธาแห่งวิหารเหวลึกเหล่านี้ กู่เฉินในตอนนี้เหมือนปีศาจแห่งความตายที่เสด็จมา

เพียงแค่เข้าไปในระยะโจมตีของสัตว์อัญเชิญของเขา พวกเขาก็จะตกอยู่ท่ามกลางการโจมตีอย่างรุนแรงที่ท่วมท้น

กระสุนของเหล็กกล้ากลไก หนามและไม้ยักษ์ของราชันย์ผู้เหี้ยมโหดแห่งป่าใหญ่ และลมหายใจทำลายล้าง พายุธาตุของมังกรปีศาจแห่งการสิ้นสุด......

ทักษะต่างๆ โจมตีพวกเขาจากหลายทิศทาง ด้วยหลายวิธี

ฝั่งศรัทธาแห่งวิหารเหวลึกก็ทุกข์ทรมานไม่แพ้กัน แม้กู่เฉินจะไม่ได้โจมตีพวกเขาโดยตรง แค่การโจมตีจากสัตว์อัญเชิญเหล่านี้ ก็ทำให้พวกเขารับมือไม่ไหวแล้ว

ภายใต้การโจมตีร่วมกันของสัตว์อัญเชิญ เผ่าพันธุ์แปลกปลอมและศรัทธาแห่งวิหารเหวลึกทยอยล้มลง

เสียงครวญคราง เสียงกรีดร้อง ดังสลับกันไปมาในสนามรบที่โกลาหล

ชูเหอและคนอื่นๆ มองดูอยู่ในสายตา รู้สึกว่าความตั้งใจที่จะต่อสู้จนตายของพวกเขาก่อนหน้านี้ช่างเสียเปล่า

นี่ไม่ใช่การต่อสู้ แต่เป็นการสังหารฝ่ายเดียวอย่างชัดเจน

เผ่าพันธุ์แปลกปลอมระดับสูงสุดขั้น 5 และเหล่าศรัทธา ต่อหน้านักอัญเชิญระดับ 4 อย่างกู่เฉิน กลับไม่สามารถต้านทานได้แม้แต่น้อย ถูกสังหารเหมือนการฟันแตงโมหั่นผัก

"หัวหน้า ดูเหมือนเราไม่ต้องลงมือช่วยแล้วนะ"

"เผ่าพันธุ์แปลกปลอมพวกนี้ใกล้จะตายหมดแล้ว ศรัทธาแห่งวิหารเหวลึกก็เหมือนกัน"

ชูเหอเหมือนไม่ได้ยินคำพูดของลูกทีม ตอนนี้สายตาของเขาจับจ้องไปที่แม่มดเสน่ห์ที่อยู่ด้านหลังสุดของสนามรบ

แม่มดเสน่ห์ในตอนแรกยังคงอยู่ด้านหลังสุดของเผ่าพันธุ์แปลกปลอม ตอนนี้เห็นว่าสถานการณ์กลับตาลปัตร ก็ถอยหลังออกไปไกลอีกมาก ออกจากพื้นที่การต่อสู้ไปแล้ว

มองดูทุกอย่างที่เกิดขึ้นบนพื้น เธอสูดหายใจลึก "ใกล้จะถึงเวลาแล้ว"

ในช่วงเวลานั้น เธอหยิบถ้วยศักดิ์สิทธิ์ทองแดงโบราณที่เคยใช้ก่อนหน้านี้ออกมา ถ้วยศักดิ์สิทธิ์เปล่งแสงมัวๆ อีกครั้ง

ในแสงนั้น ภาพของราชินีปีศาจเสน่ห์ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

ดวงตาของราชินีปีศาจเสน่ห์เปล่งประกายเย็นเยียบและโหดร้าย "ทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้วใช่ไหม?"

แม่มดเสน่ห์พยักหน้า "เกือบพร้อมแล้ว เผ่าพันธุ์แปลกปลอมและศรัทธาแห่งวิหารเหวลึกทั้งหมดบาดเจ็บและตายไปแล้วส่วนใหญ่ พลังสายเลือดในสนามรบเข้มข้นมาก"

ราชินีปีศาจเสน่ห์ได้ยินคำพูดนั้น มุมปากเผยรอยยิ้มเย็นชา "ไม่คิดว่าคนของวิหารเหวลึกจะมาร่วมสนุกด้วย ดีแล้ว งั้นก็ขอยืมพลังสายเลือดของพวกเขาหน่อย"

พูดจบ เธอยื่นนิ้วเรียวสวยออกไป ชี้ลงด้านล่าง

ฝนเข็มสายฟ้าแห่งนรกภูมิพลุ่งพล่านอย่างรุนแรงทันที เมฆสีดำสนิทราวกับหมึกที่เดิมก็มืดมิดอยู่แล้ว ราวกับถูกพลังมหาศาลที่มองไม่เห็นกวน ม้วนตัวอย่างบ้าคลั่ง

สายฟ้าสีดำหนาเท่าแขนจำนวนมากพุ่งวิ่งจากกลุ่มเมฆ ชนกันไปมา ก่อให้เกิดเสียงคำรามดังสนั่นหูจนแทบแตก ราวกับจะทำลายทั้งฟ้าและดินให้แตกสลาย

เข็มสายฟ้าสีดำที่เดิมทีก็มีมากมายเต็มท้องฟ้าแล้ว ตอนนี้จำนวนเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ เหมือนฝูงตั๊กแตนที่บุกรุกมาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

พวกมันไม่ได้ตกลงมาอย่างไร้ระเบียบอีกต่อไป แต่ราวกับถูกชักนำโดยพลังลึกลับบางอย่าง รวมตัวกันเป็นรูปแบบประหลาดที่ทั้งน่ากลัวและกดดัน พุ่งลงมายังสนามรบด้านล่าง

เข็มสายฟ้าแต่ละอันเปล่งประกายวาววับและเย็นยะเยือก แบกรับพลังแห่งการทำลายล้างทุกสิ่ง

พื้นที่ของฝนเข็มสายฟ้าแห่งนรกภูมิก็ขยายออกอย่างรวดเร็ว โดยมีตำแหน่งของกู่เฉินและคนอื่นๆ เป็นศูนย์กลาง แผ่ขยายออกไปทุกทิศทุกทาง ครอบคลุมพื้นที่หลายกิโลเมตรในชั่วพริบตา

ต้นไม้บนพื้นดินถูกเข็มสายฟ้าถล่มใส่ กลายเป็นผุยผงในทันที ฝุ่นควันลอยฟุ้งเต็มท้องฟ้า

ส่วนเผ่าพันธุ์แปลกปลอมและศรัทธาแห่งวิหารเหวลึกที่ยังไม่ถูกสัตว์อัญเชิญกำจัดหมด ต่อหน้าฝนเข็มสายฟ้าแห่งนรกภูมิที่รุนแรงนี้ ก็ตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน

บางคนถูกเข็มสายฟ้าแทงทะลุร่าง เสียงกรีดร้องอันน่าสยดสยองถูกกลบด้วยเสียงฟ้าร้องคำรามในทันที

บางคนถูกคลื่นกระแทกจากการระเบิดของเข็มสายฟ้าซัดกระเด็น ตกลงมากระแทกพื้นอย่างแรง เลือดไหลออกจากปาก อาการทรุดหนัก

แม้แต่ผู้ที่มีพลังแข็งแกร่งก็ต้องทุ่มสุดกำลังเพื่อใช้วิธีป้องกัน

แสงป้องกันวาบขึ้นรอบตัว พยายามต้านทานการโจมตีที่น่ากลัวนี้

แต่ภายใต้การโจมตีต่อเนื่องของฝนเข็มสายฟ้าแห่งนรกภูมิ แสงป้องกันของพวกเขาก็ค่อยๆ หรี่ลง

ภายใต้การโจมตีที่ทำลายล้างนี้ สัตว์อัญเชิญก็เผชิญกับแรงกดดันอันมหาศาล

ทั่วทั้งฟ้าและดิน ฝนเข็มสายฟ้าแห่งนรกภูมิอาละวาดราวกับปีศาจบ้า เข็มสายฟ้าสีดำมีมากมายนับไม่ถ้วน ปกคลุมโลกทั้งใบอย่างแน่นหนา

นอกจากพายุสายฟ้าที่พลุ่งพล่านนี้ ก็ไม่มีอะไรให้เห็นอีกแล้ว

ชูเหอสีหน้าเคร่งเครียดจนเหมือนจะหยดน้ำได้ ดวงตาเผยความกังวลอย่างเข้มข้น "ดูเหมือนจะมีราชาปีศาจของเผ่าพันธุ์แปลกปลอมออกโรงแล้ว"

พูดจบ ไม้เท้าในมือของเขาเรืองแสงสีเทา ปากเริ่มท่องคาถาเบาๆ พื้นดินรอบๆ เริ่มสั่นสะเทือน

เห็นก้อนหินขนาดใหญ่จำนวนมากผุดขึ้นจากพื้นดินอย่างฉับพลัน รวมตัวกันเหนือศีรษะทุกคนอย่างรวดเร็ว กลายเป็นโดมหินขนาดมหึมา

ผิวของหินมีลวดลายซับซ้อน แผ่รัศมีโบราณและหนักแน่น

【โดมหิน】

อย่างไรก็ตาม พลังของฝนเข็มสายฟ้าแห่งนรกภูมินั้นเกินคาด เข็มสายฟ้าสีดำแต่ละอันที่ตกลงมา ทำให้โดมหินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแตกเล็กๆ นับไม่ถ้วนแผ่ขยายอย่างรวดเร็วบนผิวของหิน

ชูเหอกัดฟัน เหงื่อเม็ดโตไหลลงมาจากหน้าผาก ทุ่มสุดกำลังเพื่อรักษาความมั่นคงของโดม

แต่เพียงแค่ห้าวินาที ภายใต้การโจมตีอย่างบ้าคลั่งของฝนเข็มสายฟ้าแห่งนรกภูมิ โดมหินก็แตกสลายเหมือนกระจกที่เปราะบาง กลายเป็นเศษหินที่กระเด็นออกไป

ฝนเข็มสายฟ้าแห่งนรกภูมิทะลักลงมาเหมือนม้าพยศ ชูเหอไม่ลังเลแม้แต่นิด ใช้ทักษะอีกครั้ง

เขาทรุดตัวลงทันที วางมือทั้งสองแนบกับพื้นอย่างแรง ตะโกนดังลั่น: "กำแพงหิน!"

ทันใดนั้น กำแพงหินหนาก็ผุดขึ้นรอบๆ ตำแหน่งที่ทุกคนยืนอยู่อย่างรวดเร็ว ผิวกำแพงเรียบเหมือนกระจกแต่แข็งเหมือนเหล็กกล้า

ก้อนหินเหล่านี้เหมือนมีชีวิต เรียงตัวกันแน่นหนา พยายามต้านทานเข็มสายฟ้าที่โถมเข้ามาเหมือนคลื่น

"พวกนาย รีบไปเดี๋ยวนี้!" ชูเหอตะโกนสุดเสียง

การรักษา 【กำแพงหิน】 ต้องใช้สมาธิทั้งหมด เขาไม่อาจขยับเขยื้อนได้แม้แต่น้อย

แต่หากเพื่อนร่วมทีมสามารถหนีออกไปได้ ก็นับว่าคุ้มค่า

ชูเหอรู้สึกขมขื่นในใจ นี่เขาจะต้องตายที่นี่จริงๆ หรือ?

ตอนนี้ เขานึกถึงกู่เฉินโดยไม่รู้ตัว ไม่รู้ว่าสถานการณ์ทางนั้นเป็นอย่างไร

เหลียวหลังมองไปโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่กลับเห็นว่าเพื่อนร่วมทีมไม่มีใครไปเลยสักคน

พลังของฝนเข็มสายฟ้าแห่งนรกภูมินั้นน่ากลัวเกินไป แม้จะมีกำแพงหินคอยกั้น ก็ยังมีเข็มสายฟ้าหลายอันทะลุแนวป้องกันเข้ามา พุ่งเข้าใส่ทุกคน

เพียงไม่กี่ลมหายใจ กำแพงหินก็เริ่มส่ายไหว

ในช่วงเวลาวิกฤตนี้ เสินยุนก็ก้าวออกมาทันใดนั้น

รอบตัวเขาเปล่งแสงสีเหลืองอ่อนๆ เมื่อแสงแผ่ขยาย ดินทรายบนพื้นก็เริ่มแข็งตัวอย่างไม่น่าเชื่อ

จากนั้น เส้นลายสีทองจำนวนมากก็แผ่ขึ้นมาจากใต้ดิน สานกันเป็นโดมแสงขนาดใหญ่ ปกป้องทุกคนไว้ภายใน

【การพิทักษ์สายแร่】

เส้นลายสีทองบนโดมแสงวาบไหวไม่หยุด ราวกับมีชีวิต ผลักฝนเข็มสายฟ้าแห่งนรกภูมิที่พุ่งเข้ามากลับไป

ชูเหอเหลียวมอง ดวงตาเผยความขอบคุณ พูดว่า: "พยายามอีกหน่อย ทนไปอีกสักพัก"

เสินยุนพยักหน้า แม้ใบหน้าจะซีดเซียวเล็กน้อย แต่ก็ทุ่มเทสุดกำลังเพื่อรักษาผลของ 【การพิทักษ์สายแร่】 ไว้

เผชิญหน้ากับความตาย พวกเขาไม่มีความกลัว ทั้งทีมพร้อมใจกันตัดสินใจตายเพื่อภารกิจ

แต่ 【การพิทักษ์สายแร่】 ก็ไม่อาจทนได้นาน

เพียงไม่กี่ลมหายใจ ภายใต้การโจมตีต่อเนื่องของฝนเข็มสายฟ้าแห่งนรกภูมิ เส้นลายสีทองบนโดมแสงก็ค่อยๆ หม่นลง สุดท้ายก็แตกสลายด้วยเสียง "แป๊ะ"

ขณะที่ทุกคนตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน แสงดวงดาวนับไม่ถ้วนก็เปล่งรัศมีอย่างฉับพลัน ราวกับดวงดาวนับล้านส่องสว่างโลกแห่งความมืดตรงหน้า

(จบบท)