บทที่ 171 ครั้งแรกในหุบเหวลึก การสังหารยอดฝีมือในพริบตา!

เมืองอินหลงไม่เหมือนกับระบบเหวลึกแต่ก่อน ที่จำนวนสมาชิกในทีมมากขึ้นเท่าไหร่ก็จะได้รับประสบการณ์มากขึ้นเท่านั้น

อีกทั้งกู่เฉินคาดว่าการสังหารบอสเพียงลำพังเท่านั้นถึงจะได้รับแก่นหินวิญญาณ เขาจึงไม่คิดจะรวมทีมกับใคร

ซูเซี่ยไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไรกับเรื่องนี้ ตั้งแต่เหมืองแร่ของมนุษย์มังกรไปจนถึงวิหารมังกร กู่เฉินก็ผ่านมาด้วยการสู้เพียงลำพัง

การรวมทีมนั้นช่างเป็นเรื่องเกินจำเป็น

แต่เมื่อเหล่าผู้ประกอบอาชีพในหุบเหวพบว่ากู่เฉินไม่ได้นำทีมมาด้วย ทุกคนต่างแสดงสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

ส่วนใหญ่คิดว่าเมื่อกู่เฉินมาถึง เขาจะต้องหาทีมก่อน ทุกคนต่างตั้งตารอที่จะได้เข้าร่วมทีมกับเขา

นี่คือขาใหญ่ตัวจริงนะ!

แต่ไม่คิดว่ากู่เฉินจะไม่ส่งคำเชิญชวนให้ใครเลย เดินตรงไปยังส่วนลึกของหุบเหว

ไม่จริงนะ เธอจะลุยคนเดียว?

แน่ใจเหรอ?

ที่นี่คือเมืองอินหลงนะ!

เธอคิดว่าเป็นเผ่าพันธุ์แปลกปลอมในเหวลึกระดับต่ำที่เหมือนเอไอหรือไง?

คนที่สามารถบุกเดี่ยวในหุบเหวได้ ส่วนใหญ่เป็นผู้ประกอบอาชีพระดับสี่ เช่นกู่เฉินที่เลเวล 25 แล้วคิดจะบุกเดี่ยวในหุบเหว ก่อนหน้านี้ไม่เคยมีใครทำมาก่อน

เมื่อเผชิญกับความตกใจและไม่อยากจะเชื่อในสายตาของทุกคน กู่เฉินทำเป็นไม่สนใจ

ในตอนนั้นเอง ชายร่างกำยำในชุดนักล่าเดินมาที่ข้างกายกู่เฉิน ตามหลังเขามาด้วยผู้ประกอบอาชีพอีกสามคน

นักล่าที่นำหน้ามีร่างกายกำยำ สูงเกือบสองเมตร ทั่วร่างแผ่กระจายกลิ่นอายความดุดัน

อย่างน้อยก็ต้องเป็นระดับสาม!

"กู่เฉินใช่ไหม ฉันดูการแข่งขันคัดเลือกของเธอมาแล้ว ฉันยอมรับว่าในหมู่ผู้ประกอบอาชีพระดับสอง เธอก็มีความสามารถอยู่บ้าง"

พูดจบ นักล่าก็ชี้มือไปที่ผู้ประกอบอาชีพสามคนที่อยู่ข้างหลังเขา

"พวกเราเป็นสมาชิกสมาคมนักล่ามังกร ถ้าเธออยากไปส่วนลึกของหุบเหวกับพวกเรา พวกเราสามารถพาเธอไปได้"

เมื่อเสียงพูดจบลง รอบข้างก็เริ่มวิพากษ์วิจารณ์กันทันที

"ที่แท้ก็เป็นสมาคมนักล่ามังกร ฉันได้ยินมาว่าพวกเขารับภารกิจแก่นหินวิญญาณ"

"ดูสิ ทั้งสี่คนนั้นล้วนเป็นระดับสาม คงเตรียมตัวมาอย่างดีแน่นอน"

"พวกเขาสวมชุดระดับมหากาพย์กันทั้งหมด ดูเหมือนว่าจะต้องได้แก่นหินวิญญาณมาครอบครองให้ได้"

กู่เฉินได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบข้าง แต่เขาไม่ได้สนใจ

"หลีกไป ฉันไม่คิดจะรวมทีม"

มองดูนักล่าระดับสามตรงหน้า สีหน้าของกู่เฉินสงบนิ่ง

"ไม่รวมทีม... จะบุกเดี่ยว? แน่ใจเหรอ?"

นักล่าขมวดคิ้วทันที "ในฐานะรุ่นพี่ ฉันคิดว่าฉันควรเตือนเธอ อย่าคิดว่าชนะผู้ประกอบอาชีพระดับสองไม่กี่คนในการคัดเลือกที่วิหารมังกรแล้วจะหยิ่งผยองได้"

"ที่นี่คือเมืองอินหลงนะ ถ้าเธอไม่เปลี่ยนทัศนคติแบบนี้ สักวันจะต้องพลาดท่าแน่"

กู่เฉินยิ้มเยาะ คนคนนี้รู้สึกดีกับตัวเองเกินไปแล้ว

ฉันไม่เข้าร่วมทีมของเธอ ก็แปลว่าหยิ่งผยอง แล้วจะต้องพลาดท่าอย่างนั้นเหรอ?

สายตาของเขากวาดมองนักล่าคนนั้น อายุก็ไม่มากนัก แต่ทำไมพูดจาเหมือนพ่อแบบนี้?

เป็นอะไรของเขา?

กู่เฉินหัวเราะเยาะ ราวกับกำลังดูตลก หันหลังเดินตรงไปที่ขอบหุบเหว

เมื่อเห็นกู่เฉินไม่ให้เกียรติเช่นนี้ นักล่าคนนั้นก็ขมวดคิ้ว

การถูกผู้ประกอบอาชีพระดับสองทำให้เขาเสียหน้าต่อหน้าผู้คนมากมาย นี่เท่ากับเป็นการตบหน้าเขา

แม้ในใจจะโกรธ แต่ต่อหน้าสาธารณชนเช่นนี้ เขาก็ทำอะไรกู่เฉินไม่ได้

ก่อนหน้านี้ที่วิหารมังกร หลิงเฟิงปกป้องกู่เฉินขนาดไหน ทุกคนต่างเห็นกันหมด

เขาเป็นผู้ประกอบอาชีพที่มาจากสมาคมเล็กๆ จะกล้าไปยุ่งกับคนของกองทัพผู้พิทักษ์เหวได้อย่างไร

"ฮึ ก็แค่อาศัยการเข้าร่วมองค์กรใหญ่ หยิ่งอะไรนักหนา ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเธอกล้าบุกเดี่ยวในหุบเหว!"

นักล่าแค่นเสียง มองไปทางที่กู่เฉินจากไปด้วยสีหน้าโกรธเคือง

แต่พอหันหน้าไป ก็เห็นกู่เฉินกับซูเซี่ยสองคนยืนอยู่ที่ขอบหุบเหว แล้วกระโดดลงไปในร่องลึกมหึมาเบื้องล่างโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

เมื่อเห็นภาพนี้ สีหน้าของนักล่าก็เปลี่ยนไปทันที

"ไอ้หมอนี่ กล้าเข้าหุบเหวโดยไม่รวมทีม? พาคนไปแค่คนเดียว อยากตายหรือไง?"

ในเวลาเดียวกัน คนรอบข้างที่รอจะรวมทีมก็คึกคักขึ้นมา

"ฉันว่ากู่เฉินบ้าไปแล้ว? เขาพาคนไปแค่คนเดียวแล้วก็ลงไปเลย?"

"กล้าบุกเดี่ยวในเมืองอินหลง เก่งจริงๆ!"

"แปลกดีนะ ฉันไม่เคยเห็นผู้ประกอบอาชีพระดับสองคนไหนกล้าบุกเดี่ยวในหุบเหวมาก่อน"

"พูดไปงั้นแหละ ถ้าเขาทำได้จริงล่ะ?"

"จะง่ายขนาดนั้นได้ยังไง? ครั้งที่แล้วฉันรวมทีมกับนักเวทสาวๆ หลายคน เกือบตายอยู่ข้างใน"

"เล่ารายละเอียดหน่อยสิ"

ฟังเสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบข้าง สีหน้าของนักล่าก็ดูหม่นลงเล็กน้อย

เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นอัจฉริยะนักล่าที่โดดเด่นที่สุดในสมาคมนักล่ามังกร ไม่ว่าไปที่ไหนก็เป็นจุดสนใจของทุกคน แต่ตอนนี้กลับถูกผู้ประกอบอาชีพระดับสองแย่งซีนไป

ในชั่วขณะนั้น เขารู้สึกขุ่นเคืองในใจ

"ทีมนักล่า ตามฉันเข้าไปในส่วนลึกของหุบเหว คราวนี้ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องสังหารมังกรเกราะหินบอสสักตัวให้ได้ถึงจะออกมา"

นักล่าโบกมือ นำผู้ประกอบอาชีพสามคนที่อยู่ข้างหลังกระโดดลงไปในร่องลึกมหึมาเบื้องหน้า

กู่เฉินบุกเดี่ยว อย่างมากก็แค่จัดการกับเผ่าพันธุ์แปลกปลอมที่แยกโดดเดี่ยว

พอพวกเขาสังหารมังกรเกราะหินบอสแล้วออกมา จะต้องดึงดูดความสนใจได้มากแน่

ถ้าโชคดีได้แก่นหินวิญญาณด้วย เขาก็จะมีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมาทันที

ด้านล่างหุบเหว

รอบข้างมีก้อนหินขรุขระ กำแพงหินปกคลุมไปด้วยหญ้าและเถาวัลย์ ท้องฟ้าถูกปกคลุมด้วยหมอกหนา แสงสว่างสลัว

ทันทีที่กระโดดลงมาจากขอบหุบเหว กู่เฉินก็เรียกชุดเกราะอสูรคลั่งออกมาเพื่อลอยตัวในอากาศ

ในเวลาเดียวกัน ร่างของซูเซี่ยก็ปรากฏชุดเกราะมาร์ค 31 รุ่นใหม่

ทั้งสองบินไปตามอากาศของหุบเหว บนพื้นด้านล่าง เต็มไปด้วยผู้ประกอบอาชีพที่กำลังต่อสู้กับเผ่าพันธุ์แปลกปลอม

ที่นี่เป็นเพียงบริเวณรอบนอก ทั้งระดับและขนาดของมังกรเกราะหินต่ำกว่าระดับปกติในหุบเหวมาก การต่อสู้ที่นี่จึงมีความปลอดภัยสูงกว่า

ด้วยเหตุนี้ ผู้ประกอบอาชีพระดับสองส่วนใหญ่จึงรวมตัวกันอยู่ที่บริเวณรอบนอกของหุบเหว

ขณะที่กู่เฉินและซูเซี่ยบินลึกเข้าไปเรื่อยๆ จำนวนผู้ประกอบอาชีพที่พบเห็นตามเส้นทางก็น้อยลง จำนวนมังกรเกราะหินเริ่มมากขึ้น น้อยสุดก็สามถึงห้าตัว มากสุดก็สิบถึงสิบสองตัว

ในสภาพแวดล้อมแบบนี้ แม้แต่ทีมผู้ประกอบอาชีพที่เตรียมตัวมาอย่างดีก็ไม่กล้าเคลื่อนไหวมั่วๆ

ทั้งสองคนบินต่อไป ในที่สุดก็มาถึงส่วนลึกของหุบเหวที่ผู้คนแทบไม่เคยมา สภาพแวดล้อมโหดร้าย

เบื้องล่าง มังกรเกราะหินกว่าสิบตัวสังเกตเห็นเงาร่างสองร่างที่บินมาจากขอบฟ้า

"โฮก!"

มังกรเกราะหินยอดฝีมือที่นำหน้าเชิดคอขึ้นทันที ปล่อยเสียงคำรามน่าเกรงขามออกมาจากปาก ดูเหมือนจะเป็นการประกาศอาณาเขต

"งั้นก็เริ่มจากแกก่อนแล้วกัน"

สายตากู่เฉินเย็นชา พุ่งลงไปอย่างรวดเร็ว มุ่งเป้าไปที่มังกรเกราะหินยอดฝีมือตัวนั้น และใช้ทักษะของเต่ามังกรนักล่าแห่งความมืดทันที

[การพุ่งชนทำลาย]

ตูม!

ความเร็วพุ่งทะยาน!

ร่างของเขาพุ่งลงไปอย่างแรง อากาศรอบตัวถูกบีบอัดอย่างรุนแรง ก่อตัวเป็นวงแหวนตามหลัง

พร้อมกันนั้น ถุงมือของชุดเกราะอสูรคลั่งก็เปลี่ยนเป็นขวานยักษ์สีดำสองด้าม พร้อมพลังมหาศาลฟาดฟันลงมา

บึ้ม!

เพียงชั่วพริบตา คมขวานคมกริบก็ตัดคอมังกรเกราะหินยอดฝีมือขาดในทันที หัวทรงสามเหลี่ยมขนาดใหญ่กลิ้งลงบนพื้น เลือดกระเซ็นเป็นวงกว้าง

[สังหารมังกรเกราะหินยอดฝีมือ LV.28 ประสบการณ์ +17530]

(จบบท)