บทที่ 46 สิ่งเหล่านี้ กู่เฉินเป็นคนทำทั้งหมดหรือ?!

หลังจากฝ่าฝูงชนออกมาได้ หลินหยวนและอีกสองคนไม่ได้ไปที่แท่นเคลื่อนย้ายทันที แต่ไปขอยืมเงินก่อน

การเคลื่อนย้ายต้องใช้เงินด้วย

โดยเฉพาะแท่นเคลื่อนย้ายที่นำไปสู่เหวลึกแบบนี้ ราคาแพงมาก

ดังนั้นหลายคนจึงยอมเสียเงินเข้าดันเจี้ยนในเมือง แทนที่จะเข้าเหวลึก

แต่สำหรับหลินหยวนทั้งสามคน พวกเขาเลือกที่จะไปคุกใต้ดินฝังกระดูก

เพราะแท่นเคลื่อนย้ายสามารถส่งพวกเขาไปยังลานหน้าทางเข้าเหวลึกได้โดยตรง หลีกเลี่ยงการต่อสู้กับเผ่าพันธุ์แปลกปลอมในพื้นที่รกร้าง

หากพวกเขาไปถึงทางเข้าเหวลึกก่อน ก็จะต้องพบกู่เฉินแน่นอน

การเข้าเหวลึกกับกู่เฉิน ความเสี่ยงแทบจะเป็นศูนย์ แต่ผลตอบแทนกลับสูงอย่างน่าตกใจ

พวกเขาเคยมีประสบการณ์แบบนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง จะยอมปล่อยโอกาสหลุดมือไปง่ายๆ ได้อย่างไร?

ต่างจากความรู้สึกของหลินหยวนทั้งสามคน ตอนนี้กู่ชิงเฟิงหน้าตึงด้วยความโกรธ เมื่อเขารู้ว่ากู่เฉินกำลังหนีไปทางด่านหลินเหวียน ความโกรธไร้ขีดจำกัดพลุ่งพล่านจากก้นบึ้งของหัวใจ เกือบทำให้เขาสูญเสียสติ

ด่านหลินเหวียน ถูกเหวลึกรุกรานมาตั้งแต่สิบปีก่อน ตอนนี้กลายเป็นพื้นที่ปนเปื้อนไปแล้ว

คุกใต้ดินฝังกระดูกที่อยู่ข้างๆ ยิ่งมีชื่อเสียงด้านอันตราย อัตราการตายสูงตลอดมา ความยากในการผ่านด่านบดขยี้เหวลึกระดับสองของจักรวรรดิเสินเซี่ยทั้งเก้าแห่ง

สมัยที่เขาระดับ 15 ยังไม่กล้าเข้าคุกใต้ดินฝังกระดูก แล้วจะพูดถึงกู่เฉินได้อย่างไร

"หลี่เสี้ยว!"

"ตายซะ!"

ท่ามกลางเสียงคำรามด้วยความโกรธ เงาดาบศักดิ์สิทธิ์ปรากฏข้างกายกู่ชิงเฟิง สว่างจ้าดั่งดวงอาทิตย์ พร้อมด้วยพลังทำลายล้างฟ้าดินฟันใส่หลี่เสี้ยว

"ไม่—"

หลี่เสี้ยวถูกเงาดาบศักดิ์สิทธิ์พุ่งทะลุร่าง พลังชีวิตหมดลงในทันที พร้อมกับคฤหาสน์ตระกูลหลี่ทั้งหลังที่พังทลายภายใต้พลังของดาบเดียว

ร่างของหลี่เสี้ยวล้มลงกับพื้นอย่างหนัก

ตาย!

แต่ในวินาถัดมา แสงศักดิ์สิทธิ์สว่างจ้าแผ่ออกมาจากร่างของเขา

[ไม้กางเขนฟื้นคืนชีพ: ฟื้นคืนชีพ ณ จุดที่ตาย และได้รับพลังชีวิต 30% ของตัวเอง]

ราคาบนแพลตฟอร์มการค้าสิบล้าน หลี่เสี้ยวในฐานะหัวหน้าตระกูลหลี่แห่งเมืองหลินเฉิง จะไม่มีไอเทมป้องกันตัวแบบนี้ได้อย่างไร

"ขอประทานชีวิตด้วยพ่ะย่ะค่ะ!"

"ข้าน้อยรู้ผิดแล้ว ขอพระองค์โปรดเมตตา!"

หลี่เสี้ยวเพิ่งฟื้นคืนชีพ ก็กลิ้งคลานไปคุกเข่าที่เท้าของกู่ชิงเฟิง โขกศีรษะไม่หยุด

ตอนนี้เขาไม่มีเวลาสนใจบาดแผลบนร่างเลย ความกลัวตายทำให้ทั้งร่างสั่นอย่างรุนแรง

เพิ่งตายไปครั้งหนึ่ง ตอนนี้เขาแทบจะกลัวจนเสียสติ

ไม้กางเขนฟื้นคืนชีพใช้ได้ครั้งเดียวในยี่สิบสี่ชั่วโมง หากกู่ชิงเฟิงฟันอีกครั้ง เขาต้องตายอย่างแน่นอน

ด้วยความสิ้นหวัง หลี่เสี้ยวได้แต่ฝืนพูด: "พระองค์โปรดระงับความโกรธ กู่เฉินยังมีชีวิตอยู่ ขอเวลาข้าน้อยหนึ่งวัน หนึ่งวันเท่านั้น ตระกูลหลี่จะทุ่มสรรพกำลังทั้งหมด ต้องนำท่านกู่เฉินกลับมาอย่างปลอดภัย!"

"แค่เจ้า? หึ!" กู่ชิงเฟิงทำให้ดาบศักดิ์สิทธิ์หายไป ร่างของเขาลอยขึ้นสู่อากาศ บินไปยังยานรบลอยฟ้า

"องครักษ์ เฝ้าตระกูลหลี่ไว้ หากไม่ได้รับคำสั่งจากราชันย์ ห้ามผู้ใดออกไป!"

"ราชันย์เคยกล่าวไว้ ถ้าลูกชายข้าเป็นอะไรไป ไม่เพียงแต่ตระกูลหลี่ ทุกคนที่มีส่วนร่วม ต้องตายหมด!"

ตอนนี้กู่ชิงเฟิงเหมือนภูเขาไฟที่พร้อมจะระเบิดตลอดเวลา คำพูดของเขาดังราวฟ้าผ่า ทำให้ทุกคนในที่นั้นหัวใจสั่น หน้าซีด

เมื่อกู่เหอและชินหยุนเห็นเช่นนั้น ก็รีบบินขึ้นยานรบลอยฟ้า สัตว์ร้ายเหล็กกล้าพลิกเมฆ บินไปทางด่านหลินเหวียนอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็ถึงขอบฟ้า

กู่ชิงเฟิงขึ้นยานรบจากไป นักรบในชุดเกราะดำเฝ้าตระกูลหลี่ ป้องกันไม่ให้คนในคฤหาสน์หลบหนี

แรงกดดันแห่งความตายถอยไปดั่งคลื่นน้ำ หลี่เสี้ยวลุกขึ้นยืนอย่างสั่นเทา ใบหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

นึกถึงเรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านมา สีหน้าของเขายิ่งซีดเซียว

ตอนนี้เขาไม่สนใจความเจ็บปวดจากการสูญเสียบุตรชายอีกแล้ว

ลูกตายแล้วยังมีโอกาสมีใหม่ได้ แต่การล่วงเกินกู่ชิงเฟิง นั่นคือความผิดที่จะทำให้ตระกูลถูกทำลายล้าง

เพียงเพื่อที่นั่งในสถาบันซ่างจิงเพียงที่เดียว ตระกูลหลี่กลับไล่ล่าลูกชายของกู่ชิงเฟิงจนเข้าไปลึกในพื้นที่รกร้าง ตอนนี้หลี่เสี้ยวเสียใจจนแทบกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

หากย้อนเวลากลับไปได้ ใครจะคิดว่าลูกชาวนาที่เติบโตในเมืองหลินเฉิงมาสิบแปดปี จะเป็นลูกชายของกู่ชิงเฟิง!

หากไม่ได้ประสบด้วยตัวเอง ต่อให้มีคนเอามีดจ่อคอ เขาก็ไม่มีทางเชื่อว่ากู่เฉินเป็นลูกชายของกู่ชิงเฟิง

"ท่านหัวหน้าตระกูล พวกเราควรทำอย่างไรดีตอนนี้?"

"ไปห้องบรรพชน"

"หืม? ในห้องบรรพชนมีอะไร ถึงสำคัญกว่าความอยู่รอดของตระกูลหลี่?"

"ไปจุดธูปให้บรรพบุรุษตระกูลหลี่ของเราหลายๆ ดอก หวังว่าบรรพชนจะคุ้มครอง ให้กู่เฉินพ้นภัยในพื้นที่รกร้าง กลับมาอย่างปลอดภัย"

หลี่เสี้ยวไม่สนใจบาดแผลบนร่าง เดินกะเผลกไปทางห้องบรรพชน

องครักษ์ราชันย์สงครามเฝ้าอยู่หน้าประตู วิ่งหนีไม่ได้แล้ว ตอนนี้ได้แต่หวังว่าดวงวิญญาณของบรรพชนจะคุ้มครองตระกูลหลี่

......

"กู่เหอ สืบได้แล้วหรือไม่? ระหว่างเฉินและตระกูลหลี่ มีเรื่องอะไรกันแน่?"

กู่ชิงเฟิงยืนอยู่บนยานรบลอยฟ้า จิตใจไม่สงบ

ในความทรงจำของเขา กู่เฉินไม่ขวนขวายหาความก้าวหน้า นิสัยดื้อรั้น เหมือนโคลนที่ยกขึ้นกำแพงไม่ได้

แล้วทำไมครั้งนี้เขาถึงรุนแรงนัก ถึงขั้นฆ่าหลี่เหรินเจี๋ย หนีเข้าพื้นที่รกร้าง?

นี่เป็นการใช้วิธีสุดโต่งบีบให้ตนเองต้องประนีประนอมกับเขาหรือ?

หรือว่า เรื่องนี้มีเบื้องลึกเบื้องหลังอื่น?

"พระองค์ ทราบแล้วขอรับ ต้นเหตุทั้งหมดนี้ เป็นเพราะตระกูลหลี่ต้องการแย่งชิงโควตาตรงของคุณชายกู่เฉิน"

"โควตาตรง?"

กู่ชิงเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย กู่เฉินยังไม่ได้เป็นผู้ประกอบอาชีพด้วยซ้ำ จะมีโควตาตรงได้อย่างไร?

หรือว่าอธิการบดีสถาบันชั้นสูงบางแห่งรู้ว่ากู่เฉินไม่สามารถเปลี่ยนอาชีพได้ จึงพยายามใช้วิธีนี้เอาใจตน?

"ถูกต้องขอรับ แม้คุณชายจะเปลี่ยนอาชีพไม่สำเร็จที่เมืองกู่เป่ยเฉิง แต่ไม่ทราบว่าเพราะเหตุใด หลังจากกลับมาเมืองหลินเฉิง เขากลับเปลี่ยนอาชีพสำเร็จ"

"หืม? มีเรื่องแบบนี้ด้วย?" ใบหน้าของกู่ชิงเฟิงแสดงความตกใจ

เรื่องแบบนี้ไม่ใช่ไม่เคยเกิดขึ้น แต่นับครั้งได้ ไม่คิดว่าจะเกิดกับกู่เฉิน

"อะไรนะ? กู่เหอ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาพูดเล่น" สีหน้าของชินหยุนเปลี่ยนไปทันที

ดวงตางามของนางหรี่ลง เรื่องแบบนี้นางไม่เคยได้ยินมาก่อน

"พระองค์ พระชายา หลังจากคุณชายเปลี่ยนอาชีพเป็นนักอัญเชิญ ได้เข้าดันเจี้ยนมือใหม่ซากปรักหักพังแห่งวิหารเทพกับเพื่อนร่วมทีมสี่คน ภายในหนึ่งวันขึ้นถึงระดับ 10 และผ่านดันเจี้ยนระดับนรกที่ไม่มีใครผ่านมาหลายสิบปี"

กู่เหอเล่าข้อมูลที่รวบรวมมาอย่างละเอียด "การผ่านดันเจี้ยนระดับนรก จะได้คะแนน SSS ตามนโยบายของเมืองหลินเฉิง นักเรียนที่ได้คะแนน SSS จะได้รับโควตาตรงของสถาบันซ่างจิง"

"และทายาทตระกูลหลี่ หลี่เหรินเจี๋ย เนื่องจากไม่ได้รับโควตาตรงเข้าสถาบันซ่างจิง จึงใช้อำนาจของตระกูลหลี่ปิดข่าวการผ่านดันเจี้ยนระดับนรกของคุณชาย พยายามแย่งชิงโควตาตรงของคุณชาย"

"สาเหตุการตายก็ง่ายๆ หลี่เหรินเจี๋ยกับหลี่เหวินฮุยลูกพี่ลูกน้องไปที่โรงเรียนมัธยมหนึ่งเมืองหลินเฉิง พบคุณชายที่หอพัก และข่มขู่ให้คุณชายพาพวกเขาผ่านดันเจี้ยนระดับนรก"

"คุณชายไม่ยอม จึงลงมือฆ่าหลี่เหรินเจี๋ย แล้วหนีเข้าพื้นที่รกร้าง"

"หลี่เหรินเจี๋ยเป็นนักพลังจิตระดับ 13 อาชีพหายาก แต่ไม่ทราบว่าทำไมถึงถูกคุณชายระดับ 10 สังหารได้อย่างง่ายดาย"

หลังจากฟังคำพูดของกู่เหอผู้จัดการบ้านจบ ความกังวลในใจของกู่ชิงเฟิงถูกแทนที่ด้วยความตกใจอย่างรุนแรง

เปลี่ยนอาชีพสำเร็จ ภายในหนึ่งวันขึ้นถึงระดับ 10 ผ่านดันเจี้ยนระดับนรก ได้คะแนน SSS และได้รับโควตาตรงของสถาบันซ่างจิง!

และยังสังหารอาชีพหายากที่ระดับสูงกว่า 3 ระดับ!

ผลงานนี้ ไม่ว่าจะอยู่ในเมืองหลินเฉิง แม้แต่ในเมืองกู่เป่ยเฉิง ก็สามารถบดขยี้อัจฉริยะผู้ประกอบอาชีพส่วนใหญ่ได้

กู่ชิงเฟิงอ้าปาก ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้จะพูดอะไร

สิ่งเหล่านี้ กู่เฉินเป็นคนทำทั้งหมดหรือ?

ลูกชายของเขา กู่เฉิน?

(จบบท)