บทที่ 72: วิชาตรวจสอบ

บทที่ 72: วิชาตรวจสอบ

“เฮ้ แจ็ค ทางฝั่งฉันยังไม่เห็นพวกเขาออกมาเลย ทางฝั่งนายเป็นไงบ้าง?”

“ทางฝั่งฉันก็ไม่เห็นเหมือนกัน”

“โอ้ เชี่ย! สามชั่วโมงแล้วนะ เขาพาคนไปดูบ้านหรือไปดูเมียเขากันแน่! หรือว่ารู้สึกว่าเมียเขาใกล้จะไม่ใช่ของตัวเองแล้วก็เลยเตรียมจะใช้เมียเขามาขายบ้านในราคาสูงๆ!”

นอกทางเข้าออกแต่ละทางของชุมชนชิงเซ่อ ชายฉกรรจ์ชาวต่างชาติสองสามคนกำลังถือเครื่องสื่อสารคุยกันอย่างร้อนใจ พวกเขาทั้งหมดเป็นคนที่หัวหน้าเจ้าหนี้นอกระบบส่งมาเพื่อคอยจับตาดูพี่ชายหัวเขียว

เพียงแต่เพราะพี่ชายหัวเขียวหมกตัวอยู่ในบ้านตัวเองสามชั่วโมงเพื่อรอให้ภรรยาของตัวเองเสร็จธุระ ยังไม่เห็นเขาออกมา คนข้างนอกเหล่านี้ก็รอจนกระวนกระวายขึ้นมา

“ฮ่าฮ่า ต่อให้เขาเตรียมจะใช้เมียเขาขายบ้าน นายคิดว่าจะมีใครทนได้สามชั่วโมงเหรอ? รูปลักษณ์ที่แท้จริงของผู้หญิงคนนั้นฉันเคยเห็นมาแล้วนะ รูปร่างแบบนั้น ใบหน้าแบบนั้น ถ้าเปลี่ยนเป็นฉันรับรองว่าทนไม่ถึงครึ่งชั่วโมง”

“ลอส นายอย่ามาขี้โม้เลยน่า แค่นายเนี่ยนะครึ่งชั่วโมง ฉันพนันเลยว่านายทนไม่ได้แม้แต่นาทีเดียว!”

“เชอะ ยังไงซะผู้หญิงที่เจ้านายเล่นจนเบื่อแล้วสุดท้ายก็จะถึงตาพวกเรา ไม่อย่างนั้นพวกเรามาพนันกันดูไหม ว่าฉันจะทนได้หนึ่งนาทีหรือเปล่า?”

“เหอะๆ นี่นายยอมรับแล้วใช่ไหมว่าตัวเองอย่างมากก็นาทีเดียว?”

“นายจะเก่งกว่าฉันสักเท่าไหร่กัน? ครั้งที่แล้วผู้หญิงคนนั้นนายก็ไม่กี่ทีก็เสร็จแล้วไม่ใช่เหรอ!”

เป็นไปตามคาด การออกทะเลไม่ว่าจะคนชาติไหนก็เป็นพรสวรรค์ที่มีมาแต่กำเนิด ชายฉกรรจ์ชาวต่างชาติสองสามคนคุยไปคุยมาก็เบี่ยงประเด็นไปที่เรื่องใครจะอึดกว่ากัน

ตอนนั้นเองในเครื่องสื่อสารก็มีเสียงที่ค่อนข้างจะจริงจังดังเข้ามาในหูของชายฉกรรจ์สองสามคน ทุกคนถึงได้กลับมาคุยเรื่องเดิม:

“คุยเรื่องงาน! ตำแหน่งที่เครื่องติดตามแสดงยังอยู่ในชุมชนหรือเปล่า?”

เมื่อได้ยินเสียงนี้ ชายฉกรรจ์ชาวต่างชาติทุกคนต่างก็หดก้น ไม่กล้าจะพูดเล่นอีกต่อไป

เพราะคนคนนี้ไม่เพียงแต่จะเป็นหัวหน้าทีมของพวกเขา ขณะเดียวกันยังเป็นเกย์อีกด้วย ถ้าทำให้เขาไม่พอใจก้นของพวกเขาก็จะไม่ปลอดภัยแล้ว

“หัวหน้าครับ เครื่องติดตามแสดงว่าตำแหน่งของเขายังไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไรเลย ถึงแม้จะมีการเคลื่อนไหวบ้างเป็นครั้งคราว แต่ก็ยังคงอยู่ในตึกนั้น จะไม่ใช่ว่าเขาพบเครื่องติดตามแล้ว ถอดออกไปโยนใส่สุนัขตัวไหนเพื่อหลอกพวกเราใช่ไหมครับ?”

“เป็นไปไม่ได้ เครื่องติดตามถูกฝังเข้าไปในผิวหนังของเขาแล้ว ไม่มีเครื่องมือเฉพาะทาง เขาไม่มีทางพบได้ รอต่อไปอีกหน่อยแล้วกัน ไม่แน่ว่าอาจจะอยู่กินข้าวเที่ยงต่อ ประเทศนี้มีธรรมเนียมแบบนี้”

ชาวต่างชาติที่ถูกเรียกว่าหัวหน้าคนนี้ดูเหมือนจะมีความเข้าใจในประเทศจีนอยู่บ้าง แต่เห็นได้ชัดว่าไม่มาก

ส่วนทางฝั่งพี่ชายหัวเขียว หลังจากที่รับบทเป็นตัวประกอบสร้างบรรยากาศอยู่หน้าประตูมาสามชั่วโมง ประตูบ้านของตัวเองก็ถูกเปิดออกในที่สุด

หลี่คุนเผิงเปิดประตูต้อนรับพี่ชายหัวเขียวเข้ามาด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อ:

“อะฮ่าฮ่า ขอโทษทีนะพี่ชายจางเหว่ย คุณน้าช่างยั่วยวนเกินไปหน่อย อดใจไม่ไหวเลยใช้นานไปนิดนึง พี่ไม่ว่าอะไรใช่ไหม?”

เมื่อเข้ามาในบ้าน เมื่อมองภรรยาและลูกสาวที่แต่งตัวเรียบร้อยแล้ว แต่รอยแดงบนใบหน้ายังไม่จางหายไป ใบหน้าเต็มไปด้วยความพึงพอใจ ใบหน้าที่สวยงามหลังจากที่ได้รับการบำรุงแล้วยิ่งดูงดงามขึ้น เขาก็ฝืนยิ้มออกมาอย่างน่าเกลียดด้วยใบหน้าที่เขียว:

“ฮ่าฮ่า ฮ่าฮ่า จะเป็นไปได้อย่างไรล่ะ พวกเธอตอนนี้เป็นคนของนายแล้ว นายอยากจะใช้ยังไงก็ใช้ไป อยากจะใช้นานแค่ไหนก็ใช้ไป พี่ชายจะไปว่าอะไรได้ล่ะ ฮ่าฮ่า...”

พี่ชายหัวเขียวตอนนี้รู้สึกไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อได้เห็นภรรยาในตอนนี้ที่ดูสวยงามสดใสกว่าตอนที่อยู่กับเขาอย่างเห็นได้ชัด รอยยิ้มก็ยิ่งหวานกว่าเดิม ทันใดนั้นในใจก็เกิดความรู้สึกเสียดายขึ้นมา

ตอนนั้นทำไมเขาถึงไม่ลองเพิ่มราคาอีกหน่อยนะ!

ภรรยาในตอนนี้ เห็นได้ชัดว่ามีเสน่ห์กว่าเมื่อก่อนมาก ขาดทุนยับเลย!

แต่ราคาที่ตกลงกันไว้แล้ว หลี่คุนเผิงย่อมไม่มีทางที่จะให้เขาเปลี่ยนใจได้อยู่แล้ว ถ้ารู้แต่แรกว่าภรรยาโดนหลี่คุนเผิงใช้แล้วจะสวยขึ้นขนาดนี้ ตอนนั้นเขาก็น่าจะยืนกรานว่าภรรยาคนเดียวห้าสิบล้าน

ด้วยอารมณ์ที่เสียดายว่าขาดทุนไปหนึ่งสิบล้าน พี่ชายหัวเขียวก็เอ่ยปาก:

“เอ่อ น้องชายคุนเผิงเอ๊ย เธอดูน้าของเธอกับพี่เสี่ยวอวี่ของเธอก็ใช้ไปแล้ว ถ้านายใช้แล้วพอใจ งั้นก็พาพวกเธอไปเถอะ แล้วก็เงินที่เหลือ...”

บ้านหลังนี้เป็นของเขา ภรรยากับลูกสาวก็ขายออกไปแล้ว ย่อมจะปล่อยให้พวกเธอมาอาศัยอยู่ในบ้านของตัวเองต่อไปไม่ได้อยู่แล้ว พี่ชายหัวเขียวก็อยากจะให้หลี่คุนเผิงรีบพาพวกเธอไปโดยเร็ว แบบนี้ตัวเองมองไม่เห็นคน ความรู้สึกที่ขาดทุนไปหนึ่งสิบล้านก็จะไม่ได้รุนแรงขนาดนั้น

“อ้อ วางใจได้ครับพี่ชายจางเหว่ย คุณน้ากับพี่เสี่ยวอวี่ชุ่มฉ่ำมาก ผมใช้แล้วพอใจอย่างยิ่ง เงินที่เหลือตอนนี้ผมจะโอนให้พี่เลย ส่วนเรื่องพาพวกเธอไป ตอนนี้ก็เวลานี้แล้ว พวกเราไปกินข้าวเที่ยงด้วยกันก่อน บ่ายนี้ผมจะพาพวกเธอไปบ้านใหม่”

หลี่คุนเผิงยื่นมือไปตบไหล่ของพี่ชายหัวเขียว ส่งสายตาที่ผู้ชายทุกคนเข้าใจให้เขา จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดเข้าแอปธนาคารบนมือถือโอนเงินให้เขา

(อย่าไปซีเรียสเรื่องโทรศัพท์จะโอนเงินได้เยอะขนาดนั้นไหม ผู้เขียนเป็นคนจนคนหนึ่ง ไม่รู้ ก็ถือซะว่ามันทำได้ก็แล้วกัน)

ในไม่ช้า โทรศัพท์มือถือของพี่ชายหัวเขียวก็มีข้อความแจ้งเตือนเงินเข้าอีกครั้ง เขานับ 0 เจ็ดตัวหลังเลข 3 ตื่นเต้นจนมุมปากแทบจะฉีกไปถึงหู

เมื่อหลี่คุนเผิงโอนเงินสามสิบล้านที่เหลือให้พี่ชายหัวเขียวแล้ว ภารกิจมรสุมหนี้สินนี้ก็สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี

【ยินดีกับนายท่านที่ทำภารกิจเนื้อเรื่องสำเร็จ: มรสุมหนี้สิน ได้รับรางวัล: วิชาตรวจสอบ】

และขณะที่นั่งอยู่บนโซฟาที่เพิ่งจะต่อสู้กับหลี่คุนเผิงไป เมื่อมองสามีที่ภรรยาของตัวเองโดนคนอื่นเล่นแล้วยังสามารถยิ้มได้ร่าเริงขนาดนั้น ใบหน้าที่น่ารังเกียจนั้น ในใจของหลิวเสวี่ยก็รู้สึกเศร้าใจให้กับตัวเอง ขณะเดียวกันกลับก็รู้สึกโชคดีอย่างยิ่ง

โชคดีที่เธอได้เจอกับหลี่คุนเผิง โชคดีที่หลี่คุนเผิงยอมที่จะจ่ายเงินห้าสิบล้านเพื่อเธอ ถ้าไม่มีหลี่คุนเผิง เธอก็ไม่กล้าจะคิดเลยว่าชีวิตในอนาคตของตัวเองจะเป็นอย่างไร

แม้จะเสียดายที่ตัวเองไม่สามารถมอบร่างกายที่สมบูรณ์แบบที่สุดให้หลี่คุนเผิงได้ แต่โชคดีที่เธอมีลูกสาวคนหนึ่ง

ต่อจากนี้ไป เธอจะอยู่เพื่อหลี่คุนเผิงเท่านั้น

【ตัวละคร: หลิวเสวี่ย ค่าความชอบเต็มแล้ว ยินดีกับนายท่านที่ได้รับแต้มสถานะอิสระ 10 แต้ม ขอให้นายท่านพยายามต่อไป จีบภรรยาคนสวยให้ได้เยอะๆ นะคะ~】

ยัยตัวแสบฟลอทต้านี่ก็ซนเหมือนกันนะ ครั้งแรกที่หวังจื่อฉีความชอบเต็มเธอบอกว่า "จีบเด็กสาวให้ได้เยอะๆ" ครั้งที่สองที่คุณน้าความชอบเต็มเธอบอกว่า "เก็บชุดครอบครัวให้ได้มากขึ้น" ครั้งนี้ก็เปลี่ยนมาเป็นให้พิชิตภรรยาคนสวยให้ได้เยอะๆ

แต่พอพูดถึงชุดครอบครัวแล้ว เขาเหมือนจะมีคุณป้าอยู่ด้วยนี่นา?

แต่เพราะไม่ได้อยู่เมืองเดียวกัน ดังนั้นตอนเด็กๆ เขาก็เลยไม่ค่อยได้ไปมาหาสู่กันเท่าไหร่ หลังจากที่พ่อเสียชีวิตไปก็ยิ่งเป็นเช่นนั้น

จำได้ลางๆ ว่า เหมือนวันงานศพของพ่อ ครอบครัวของคุณป้าใหญ่กับคุณป้าเล็กเคยมา และการจัดวางครอบครัวของบ้านคุณป้าใหญ่ก็คล้ายกับบ้านของพวกเขามาก คุณป้าใหญ่มีลูกชายหนึ่งคน ลูกสาวสองคน คุณป้าเล็กมีลูกสาวหนึ่งคน บ้านของคุณป้าใหญ่กับคุณป้าเล็กก็เป็นบ้านเดี่ยวสองหลังติดกัน

จะไม่ใช่ว่าลูกพี่ลูกน้องราคาถูกคนนั้นของเขาก็เป็น "พระเอก" ด้วยใช่ไหม?

แต่ก็ไม่รู้ว่าเขามีตัวช่วยเสริมหรือเปล่า ถ้าไม่มีล่ะก็ การเป็นพระเอกในโลกใบนี้ก็ต้องโดนสวมเขาครั้งแล้วครั้งเล่า

ถ้าไม่มีก็จะยิ่งดีไปใหญ่ แบบนี้เขาไม่แน่ว่าอาจจะ "ช่วย" ลูกพี่ลูกน้องราคาถูกคนนั้นของเขาปกป้องคนในครอบครัวได้~

แน่นอนว่า นั่นก็เป็นเรื่องในอนาคตแล้ว เขาตอนนี้แม้แต่คนในครอบครัวข้างกายตัวเองก็ยังเอาชนะไม่ได้ทั้งหมดเลย จะมีเวลาว่างไปดูแลคนในครอบครัวของลูกพี่ลูกน้องได้อย่างไร

จบตอน