บทที่ 40: ยิงปืนนัดเดียวได้ปลาสามตัวเป็นไง?

อีกไม่กี่นาทีต่อมา นมที่เหลืออีกครึ่งหนึ่งก็ถูกดื่มจนหมด การลงโทษของคุณน้าก็ถือว่าสิ้นสุดลง

เมื่อมองคุณน้าที่ทั้งร่างเหมือนปลาเค็มคนสวยนอนแผ่อยู่บนเก้าอี้ไม่อยากจะขยับแม้แต่น้อย หลี่คุนเผิง ก็ใจกล้าคว้าคู่เท้าหยกในถุงน่องสีดำขึ้นมาช่วยสัตว์เลี้ยงคุนเผิงนวด

ถ้าเป็นเมื่อก่อน นอกจากคุณน้าจะเสนอเอง เขาก็คงจะอดทนไว้ แต่ตอนนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะกลัวว่าเสียงในโรงเรียนจะดังเกินไปจนถูกพบเห็นล่ะก็ อย่างไรเขาก็ต้องลองหยั่งเชิงดูบ้าง

สำหรับพฤติกรรมที่กล้าหาญของเขา หลิ่วเมิ่งหาน ก็ไม่ได้ขัดขวาง ปล่อยให้เขาจับเท้าหยกเล่นไป

หวังจื่อฉี เห็นแล้วก็ไม่ได้พูดอะไร กลับกันเธอลากเก้าอี้มาตัวหนึ่ง หลังจากนั่งลงไปแล้วก็ถอดรองเท้า เท้าหยกในถุงน่องสีดำทั้งสองข้างที่เล็กกว่าของคุณน้าหนึ่งเบอร์ แต่ก็เซ็กซี่ยั่วยวนไม่แพ้กันก็เข้าร่วมวงหยอกล้อสัตว์เลี้ยงคุนเผิงด้วย

เมื่อมอง หลี่คุนเผิง ที่เผยสีหน้าเพลิดเพลิน ดวงตากลมโตของ หวังจื่อฉี ก็โค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว จากนั้นก็พูดธุระกับเขา:

“เออใช่ พี่ชาย เมื่อคืนหลังจากที่น้ำมะพร้าวของพี่เข้าไปแล้ว ฉันก็พบว่าร่างกายของฉันเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ รู้สึกเหมือนตัวเองจะกลายเป็นยอดมนุษย์ไปแล้ว เตียงในห้องหนักหลายร้อยจินฉันก็ยกขึ้นมาได้เหมือนกับกระดาษเลย พี่รู้อะไรบางอย่างใช่ไหม?”

ตอนที่ตื่นเช้ามา ตอนแรก หวังจื่อฉี ยังไม่รู้ว่าพละกำลังของตัวเองเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ผลคือตอนที่ยังมึนงงอยู่เผลอบีบนาฬิกาปลุกที่ส่งเสียงติ๊ดๆ จนแหลกเป็นชิ้นๆ ตอนนั้นทำเอาเธอตกใจแทบแย่

ตอนแรกเธอนึกว่าตัวเองยังไม่ตื่นดี แต่หลังจากที่ลองพยายามอยู่เรื่อยๆ เธอก็ยืนยันได้ว่าร่างกายของตัวเองเกิดการเปลี่ยนแปลงจริงๆ อย่างน้อยพละกำลังก็เพิ่มขึ้นกว่าเมื่อก่อนสิบเท่าเห็นจะได้ เตียงใหญ่ในห้องที่เมื่อคืนไม่รู้ว่าต้องทนรับแรงสั่นสะเทือนไปกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ในมือของเธอก็เหมือนกับของเล่น สามารถยกขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย

ถ้าไม่ใช่เพราะพลังจิตที่เพิ่มขึ้นพร้อมกันอย่างมหาศาล ทำให้ความสามารถในการควบคุมของเธอเพิ่มขึ้นอย่างมาก คาดว่าก่อนที่เธอจะปรับตัวเข้ากับพละกำลังที่เพิ่มขึ้นอย่างกะทันหันได้ เธอคงจะมาเรียนต่อไม่ได้แน่นอน

ขณะที่นวดเท้าให้สัตว์เลี้ยงคุนเผิง หวังจื่อฉี ก็เล่าการเปลี่ยนแปลงของร่างกายตัวเองให้ หลี่คุนเผิง ฟัง

และต่อหน้าแม่ของตัวเอง เธอก็ไม่ได้ปิดบังความจริงที่ว่าตัวเองถูก หลี่คุนเผิง หลั่งในเลยแม้แต่น้อย แต่จากบทสนทนาก่อนหน้านี้ของสองแม่ลูกก็ไม่ยากที่จะเดาได้ว่า คุณน้าก็น่าจะรู้เรื่องที่พวกเขาลักลอบทำลายผนึกเมื่อคืนไปนานแล้ว

เมื่อได้ยินดังนั้น คุณน้าที่เดิมทีนอนเป็นปลาเค็มอยู่บนเก้าอี้อย่างเกียจคร้านก็ยกศีรษะขึ้น ทำท่าเหมือนเพิ่งจะกระจ่างแจ้ง:

“ที่แท้เสียงดังเมื่อเช้าก็เป็นฝีมือของยัยเด็กนี่เองเหรอ?! ตอนที่ฉันทำอาหารเช้าอยู่ชั้นล่างจู่ๆ ก็ได้ยินเสียงดังโครม ตอนแรกนึกว่าเป็นระเบิดที่ไหนแถวนี้ซะอีก”

“อะฮ่าฮ่า นั่นน่าจะเป็นเสียงตอนที่หนูวางเตียงลงน่ะค่ะ”

เมื่อได้ยินแม่พูดแบบนั้น หวังจื่อฉี ก็ออกจะอายๆถูเท้าเล็กๆ ในถุงน่องสีดำของตัวเองไปมา ตอนนั้นเธอควบคุมแรงได้ไม่ดี ตอนที่วางเตียงลงเสียงมันดังไปหน่อยจริงๆ

โชคดีที่พื้นบ้านของเธอแข็งแรงพอ แค่โดนกระแทกจนเกิดรอยร้าว ไม่ส่งผลกระทบต่อการใช้งาน ไม่อย่างนั้นคงต้องหาคนมาเปลี่ยนใหม่

จากนั้นเธอก็มองไปที่ หลี่คุนเผิง พูดอย่างมั่นใจ:

“พี่ชาย เป็นเพราะโดนพี่ทำใช่ไหม?”

ก็แหงล่ะ เมื่อคืนเรื่องใหญ่เรื่องเดียวที่เกิดขึ้นกับเธอก็คือการโดน หลี่คุนเผิง ทำ นอกจากนี้ เธอก็นึกไม่ออกแล้วว่าจะมีเรื่องอะไรที่สามารถทำให้ตัวเองกลายเป็นยอดมนุษย์ได้อีก

ไม่อย่างนั้นคงไม่ใช่ว่าโดนรังสีนิวเคลียร์จนกลายพันธุ์หรอกนะ?

เขตปกครองตนเองยามาโตะแถวนี้ก็ไม่ได้มีการปล่อยน้ำเสียที่ปนเปื้อนนิวเคลียร์ลงทะเลซะหน่อย

ขณะเดียวกัน หลิ่วเมิ่งหาน ก็มองไปที่ หลี่คุนเผิง เช่นกัน เธอก็อยากรู้มากเหมือนกันว่า โดนเจ้าเด็กแสบลามกนี่ทำแล้วจะกลายเป็นยอดมนุษย์ได้จริงๆ เหรอ?

ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ล่ะก็ เธอคงจะต้องขอโทษพี่สาวของตัวเองแล้ว

ต่อไปนี้ฉันจะเรียกเธอว่าแม่สามี เธอเรียกฉันว่าน้องสาว เรามานับญาติกันคนละแบบ

เมื่อถูกสองแม่ลูกจ้องมอง หลี่คุนเผิง ก็ไม่ได้ปิดบัง เขายิ้มแล้วพูดว่า:

“ก็เกี่ยวข้องกับผมจริงๆ ครับ นี่เป็น ‘ความสามารถ’ ที่ผมเพิ่งจะปลุกขึ้นมาเมื่อเร็วๆ นี้ ผ่านการมีเพศสัมพันธ์อย่างลึกซึ้งกับเด็กผู้หญิงสวยๆ จะสามารถเสริมความแข็งแกร่งของตัวเองได้พร้อมๆ กับสามารถส่งต่อพลังให้กับเด็กผู้หญิงที่ผมมีเพศสัมพันธ์ด้วยได้ ยิ่งมีเพศสัมพันธ์มากเท่าไหร่ พลังที่ส่งกลับไปก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น และยังจะทิ้งรอยประทับพิเศษไว้บนร่างกายของอีกฝ่ายด้วย สามารถปกป้องเด็กผู้หญิงที่มีรอยประทับได้ในระดับหนึ่ง”

นอกจากจะไม่ได้พูดถึง “ระบบ” อย่างชัดเจนแล้ว หลี่คุนเผิง ก็เรียกได้ว่าบอกความลับของตัวเองให้คุณน้าและ จื่อฉี ฟังอย่างไม่มีปิดบังเลย

แน่นอนว่า จริงๆ แล้วสำหรับเด็กผู้หญิงรอบกาย หลี่คุนเผิง แล้ว ก็ไม่นับว่าเป็นความลับอะไรนัก เพราะความสามารถเหล่านี้ของเขา พวกเธอก็จะได้รู้ไม่ช้าก็เร็วอยู่แล้ว นอกจากว่าเขาจะเป็นพระไปตลอด ไม่ทำการหลั่งใน และไอเทมอย่างยาปลุกพลังโลลิก็ไม่เอาออกมาให้พวกเธอใช้

แต่ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ตัวช่วยนี้ของเขาก็แทบจะไร้ประโยชน์ไปเลย

ดังนั้นแทนที่จะปล่อยให้พวกเธอเดากันเอง สู้เปิดอกคุยกันไปเลยจะดีกว่า จะได้ไม่ต้องมีคนที่ขี้ระแวงหน่อยมาคิดว่าตัวเองไม่ไว้ใจเธอ ไม่แน่ว่าอาจจะส่งผลกระทบต่อค่าความชอบด้วย

และ จื่อฉี ไม่ต้องพูดถึง ค่าความชอบเต็มร้อย และสำเร็จการแลกเปลี่ยนอย่างลึกซึ้งแล้ว เรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในคนที่เขาไว้ใจที่สุด

ค่าความชอบของคุณน้าก็มีถึง 99 คาดว่าหลังจากสำเร็จการแลกเปลี่ยนอย่างลึกซึ้งแล้วก็น่าจะเต็มร้อยได้เหมือนกัน แถมยังเป็นญาติสนิทกันอีก ดังนั้น หลี่คุนเผิง จึงรู้สึกว่า ไม่มีความจำเป็นต้องปิดบังพวกเธอมากเกินไป ไม่อย่างนั้นจะดูเป็นคนเลวมาก

ถือโอกาสพิสูจน์ไปในตัวว่าที่เขาเปิดฮาเร็มไม่ใช่เพราะเป็นคนเลว แต่เพื่อที่จะแข็งแกร่งขึ้น ดังนั้นจึงจำเป็นต้องเปิดฮาเร็ม (หน้าหมา)

เป็นไปตามคาด พอ หลี่คุนเผิง พูดจบ คุณน้าก็พบจุดสำคัญ เท้าหยกในถุงน่องสีดำที่กำลังขยี้สัตว์เลี้ยงคุนเผิงอยู่ก็ใช้แรงเล็กน้อย:

“อืมหืม? ฟังจากที่เจ้าเด็กแสบลามกนี่พูดแล้ว เธอจะเปิดฮาเร็มอย่างเปิดเผยเลยสินะ?”

“อืมแฮ่ม คุณน้าคิดแบบนั้นได้ยังไงกันครับ”

คำพูดของคุณน้า ทำให้สายตาของ หลี่คุนเผิง ลอยไปลอยมา เขาฝืนทำเป็นจริงจังแล้วพูดว่า:

“ผมทำทั้งหมดนี้ก็เพื่อที่จะแข็งแกร่งขึ้นไม่ใช่เหรอครับ คุณน้าลองคิดดูสิครับ ในเมื่อผมสามารถปลุกความสามารถแบบนี้ขึ้นมาได้ งั้นบนโลกนี้ก็ต้องมีคนอื่นที่มีความสามารถพิเศษเหมือนกันแน่นอน เผื่อว่าไปเจอคนที่ไม่หวังดีเข้า ถ้าไม่มีความสามารถพอที่จะรับมือ ก็แย่แล้วใช่ไหมล่ะครับ?”

“เชอะ แกนี่มันเหตุผลข้างๆ คูๆ เยอะจริง”

หลิ่วเมิ่งหาน เหลือบมองเขาอย่างมีจริต ก็ไม่ได้พูดอะไรมากอีกต่อไป ตั้งใจรังแกสัตว์เลี้ยงคุนเผิงต่อไป ถือเป็นการยอมรับคำพูดของเขาโดยปริยาย

กลับเป็น หวังจื่อฉี ที่หัวเราะอย่างไม่ใส่ใจ:

“ไม่ต้องพูดถึงความสามารถนี้ของพี่ชายหรอกค่ะ แค่ด้วยหน้าตาของพี่ กับความสามารถของเจ้าตัวใหญ่นี่ พี่จะเปิดฮาเร็มก็ต้องมีเด็กผู้หญิงมากมายยอมรับอยู่แล้ว อย่างเช่นพี่เสี่ยวอวิ๋นกับหนู แล้วก็แม่ที่เป็นยัยผู้หญิงลามกคนนี้ด้วย คืนนี้จะลองยิงปืนนัดเดียวได้ปลาสามตัวดูไหมล่ะคะ~”

ปลาสามตัว สองตัวในนั้นย่อมหมายถึงเสี่ยวอวิ๋นกับตัวเธอเองอย่างแน่นอน ส่วนปลาตัวที่สาม...

หลี่คุนเผิง เบนสายตาไปที่คุณน้า

เมื่อสังเกตเห็นสายตาของ หลี่คุนเผิง คุณน้าก็ไม่ได้เขินอายเลยแม้แต่น้อย ลิ้นหอมๆ เล็กๆ เลียริมฝีปากสีชมพูของตัวเองอย่างยั่วยวน ส่งสายตาท้าทายให้เขา:

“ถ้าคืนนี้เธอกล้ามาล่ะก็ ฉันก็ไม่เกี่ยงที่จะเป็นปลาตัวที่สามหรอกนะจ๊ะ~”

...

จากผู้แปล: หวัดดีครับ ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่อ่านมาถึงตอนนี้นะครับ ผมอยากจะบอกว่าพอดีแปลมาจากต้นฉบับจีนครับ หากมีคำจีนหลุดไปต้องขอโทษด้วยนะครับ ส่วนตัวคืออยากอ่านเรื่องนี้ครับเลยนำมาลง เผื่อทุกท่านอาจจะชอบหรือไม่ชอบไม่เป็นไรครับ เนื่องจากเป็นนิยายเรื่องแรกที่แปลมาจากจีนล้วน หากมีขอผิดพลาดหรือคำจีนตกไปต้องขออภัยล่วงหน้านะครับ อ่านฟรีเรื่อยๆครับเพราะผมไม่รู้ว่าจะเปิดขายดีมั้ย รู้สึกว่ายังแปลดีไม่พอเลยไม่อยากให้ผู้อ่านที่ติดตามอยู่มาเสียเงินกับตอนที่รู้สึกว่ายังมีคุณภาพไม่ดีพอ ยังไงก็ขอบคุณที่อ่านมาถึงตอนล่าสุดนะค้าบบบบ เลิฟๆจากผู้แปลท่านหนึ่ง<3