บทที่ 7 - สามพันทวีปสั่นสะเทือน! แดนบูรพามีมหาจักรพรรดิหนุ่มน้อยงั้นหรือ?

บทที่ 7 - สามพันทวีปสั่นสะเทือน! แดนบูรพามีมหาจักรพรรดิหนุ่มน้อยงั้นหรือ?

◉◉◉◉◉

แม้แต่บรรพชนของตระกูลเจียงที่ปิดด่านฝึกตนมานานหลายปีไม่เคยปรากฏตัว ผู้ยิ่งใหญ่ที่ตัดตัวตนมานานหลายปี!

ในตอนนี้ก็ถูกนิมิตหมายแห่งมหาจักรพรรดินี้ดึงดูดความสนใจ จนต้องออกจากด่าน

เขามองไปยังนิมิตหมายบัวครามที่ส่องสว่างบนท้องฟ้าทิศตะวันออก พลางพึมพำกับตัวเองเบาๆ “ลักษณะแห่งมหาจักรพรรดิ...”

เช่นนี้เอง

สถานการณ์เดียวกันนี้เกิดขึ้นในทุกตระกูลอมตะ, สำนัก, และดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในทวีปโบราณรกร้างบูรพา

ในขณะเดียวกัน ข่าวการถือกำเนิดของมหาจักรพรรดิหนุ่มน้อยแห่งทวีปโบราณรกร้างบูรพาก็แพร่กระจายไปทั่วทวีปเทียนเสวียนอันกว้างใหญ่นี้ในทันที...

“อะไรนะ?!”

“ผู้มีเนตรซ้อนแห่งตระกูลหลินในทวีปโบราณรกร้างบูรพา สงสัยว่าจะมีลักษณะแห่งมหาจักรพรรดิหรือ”

“ให้ตายสิ เช่นนั้นตระกูลหลินแห่งแดนบูรพาก็ต้องผงาดขึ้นแล้วสิ!”

“แน่นอน ครั้งนี้หากไม่ตายตั้งแต่เยาว์วัย ไม่ต้องพูดถึงมหาจักรพรรดิ แค่เทวะก็ถือว่าแน่นอนแล้ว!”

...

ตระกูลหลิน นอกวังเซียนเหิน

นิมิตหมายแห่งมหาจักรพรรดิ ผ่านไปนานกว่าหนึ่งเค่อจึงค่อยๆ สลายไป

วินาทีต่อมา

ฟิ้ว!

เหล่าบรรพชนตระกูลหลินก็ล้อมรอบหลินอ้าวเทียนไว้ ปกป้องเขา ท่าทางนั้นราวกับว่าหากมีใครกล้าเข้าใกล้แม้เพียงครึ่งก้าว ก็จะต้องสู้กันจนตายไปข้างหนึ่ง!

หลินอิ้นเต้าก็จ้องมองจีเต้าเทียนอย่างไม่วางตา

ในตอนนี้เขาเก็บความไม่เอาจริงเอาจังไว้ ใบหน้ามีเพียงความเคร่งขรึม

ข้างๆ กัน

จีเยวี่ยเอ๋อร์มองไปยังแผ่นหลังในชุดขาวที่ดูศักดิ์สิทธิ์และมิอาจล่วงเกินได้นั้น ในดวงตานอกจากความตื่นเต้นแล้วก็ยังมีความยินดี

แต่กลับไม่รู้สึกประหลาดใจ

เพราะนางรู้สึกว่า ควรจะเป็นเช่นนี้!

ในอนาคต เขาคือผู้ยิ่งใหญ่สูงสุดเหนือเก้าชั้นฟ้า!

แต่ว่า...

การปรากฏนิมิตหมายแห่งมหาจักรพรรดิของพี่อ้าวเทียนในครั้งนี้ จะต้องทำให้ทั่วทั้งดินแดนรกร้างบูรพาสั่นสะเทือนอย่างแน่นอน

หากถูกนังแพศยาพวกนั้นรู้เข้า...

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ใบหน้าของจีเยวี่ยเอ๋อร์ก็อดไม่ได้ที่จะปรากฏความเคร่งขรึมขึ้นมา

ไม่ได้!

ข้าต้องเร่งฝีเท้า ต้องคว้าพรหมจรรย์ของพี่อ้าวเทียนมาให้ได้ก่อนที่พวกนางจะมาถึง

นางแอบตั้งปณิธานในใจ

ในขณะนี้

กลางอากาศ

เด็กหนุ่มมีเนตรซ้อนคู่หนึ่งที่ราวกับจะมองทะลุทุกสิ่ง เขามองไปยังร่างโบราณบนท้องฟ้าเหล่านั้น สายตาสงบนิ่ง

แต่ในใจ หลินอ้าวเทียนกลับรู้สึกสิ้นหวังและสงสัยอยู่บ้าง

ไม่คิดเลยว่าแค่เปลี่ยนเลือดและกระดูกทุกชิ้น ก็จะสามารถทำให้เกิดนิมิตหมายที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ได้

นิมิตหมายนี้หมายถึงอะไร เขารู้ดี

ตามเนื้อเรื่องที่เขาเขียน นิมิตหมายนี้ไม่ควรจะปรากฏบนตัวเขา แต่ควรจะปรากฏบนตัวพระเอกผู้เป็นบุตรแห่งสวรรค์สิ!

มิฉะนั้น ตัวร้ายรองบ่อนอย่างเขา มีนิมิตหมายนี้แล้วจะไม่วุ่นวายไปหมดหรือ

แล้วนางเอกคนนี้เป็นอะไรไปกันแน่

ทันใดนั้น

เสียงของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[ติ๊ง, ความคืบหน้าของเนื้อเรื่อง “จักรพรรดิหวนคืน” 1%, โฮสต์ได้รับโอกาสสุ่มรางวัล 1 ครั้ง (โฮสต์จะได้รับโอกาสสุ่มรางวัลหนึ่งครั้งทุกครั้งที่ดำเนินเนื้อเรื่องครบ 1%)]

ฟู่...!

นิมิตหมายเหล่านี้ค่อยๆ สลายไปพร้อมกับการเปลี่ยนเลือดและกระดูกของหลินอ้าวเทียนเสร็จสิ้น

เงามายาแห่งเทวะบนท้องฟ้าก็กลายเป็นจุดแสงสีทอง

กลางอากาศ

“ความคืบหน้าของเนื้อเรื่องหรือ”

หลินอ้าวเทียนครุ่นคิดเล็กน้อยก็เข้าใจคร่าวๆ

ดูเหมือนว่ารางวัลของระบบนี้ จะเกี่ยวข้องกับการดำเนินเรื่องของข้า พูดอีกอย่างก็คือข้าจะต้องเดินบนเส้นทางของตัวร้ายต่อไป

แต่... เนื้อเรื่องดูเหมือนจะไม่ค่อยถูกต้องแล้วนะ...?

ช่างเถอะ!

ไม่สนใจแล้ว!

สุ่มรางวัลก่อนแล้วค่อยว่ากัน

“สุ่มรางวัล!”

หลินอ้าวเทียนพูดเบาๆ ในหัว

[ติ๊ง, ยินดีด้วยโฮสต์ ได้รับ: หนึ่งในเคล็ดวิชาลับทั้งเก้า, เคล็ดวิชาต่อสู้!]

[หมายเหตุ: หลังจากใช้เคล็ดวิชาต่อสู้ ระดับพลังของโฮสต์สามารถเพิ่มขึ้นหนึ่งระดับใหญ่ได้ทันที]

[จะรับรางวัลตอนนี้เลยหรือไม่]

เฮือก...!

เมื่อได้ยินเนื้อหาของรางวัลจากระบบ แม้แต่หลินอ้าวเทียนก็ยังอดที่จะตื่นเต้นไม่ได้

เคล็ดวิชาลับทั้งเก้า!

สุดยอดวิชาของเผ่าพันธุ์มนุษย์!

เขาเคยกำหนดให้มันสุดยอดมากในนิยาย ในโลกนิยาย “จักรพรรดิหวนคืน” นี้ ใครก็ตามที่ได้หนึ่งในเคล็ดวิชาลับทั้งเก้า ก็จะมีลักษณะของผู้ไร้เทียมทาน!

ไม่คิดเลยว่าวันนี้จะมาตกอยู่ที่ตัวเขาเอง

ต้องบอกว่า รางวัลของระบบนี้ ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ!

หลินอ้าวเทียนอดคิดไม่ได้ว่า หากเป็นไปตามแนวโน้มนี้ต่อไป เมื่อเนื้อเรื่องดำเนินไปถึงตอนที่เขาต้องเผชิญหน้ากับพระเอกผู้เป็นบุตรแห่งสวรรค์

หากเขาลงมือทันที จะสามารถตบอีกฝ่ายตายได้ในฝ่ามือเดียวหรือไม่

...

เมื่อหลินอ้าวเทียนได้สติกลับคืนมา ทันใดนั้นเขาก็พบว่าตัวเองถูกเหล่าบรรพชนตระกูลหลินล้อมรอบอยู่

เอ่อ...

หลินอ้าวเทียนมองหลินอิ้นเต้าที่ตึงเครียดอย่างยิ่งข้างๆ ด้วยความสงสัย “ท่านบรรพชน พวกท่านนี่...”

“เทียนเอ๋อร์ เจ้ายังเด็ก เจ้าไม่เข้าใจว่านิมิตหมายเมื่อครู่หมายถึงอะไร เจ้าเฒ่าจีเต้าเทียนนั่นไม่ถูกกับตระกูลหลินเรามาโดยตลอด ตอนนี้เจ้าแสดงพรสวรรค์แห่งมหาจักรพรรดิที่น่าสะพรึงกลัวนี้ออกมา ข้ากลัวว่าจีเต้าเทียนจะลงมือกับเจ้า เจ้าเฒ่านั่นตัดเต๋าไปแล้ว พลังแข็งแกร่งน่ากลัว แม้แต่ข้าเองก็อาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้”

หลินอิ้นเต้ามีสีหน้าจริงจัง แล้วกล่าวอย่างหนักแน่น “แต่เทียนเอ๋อร์เจ้าวางใจเถอะ เจ้าคืออนาคตของตระกูลหลินเรา ต่อให้ต้องสละทั้งตระกูลเราก็จะปกป้องเจ้าให้ถึงที่สุด!”

“ใช่ ต่อให้พวกเราเฒ่าหัวงูพวกนี้ต้องตายกันหมด ก็ต้องปกป้องมหาจักรพรรดิหนุ่มน้อยของตระกูลหลินเราไว้ให้ได้!”

เหล่าบรรพชนตระกูลหลินคนอื่นๆ ต่างก็จ้องมองคนของตระกูลจีด้วยสีหน้าพร้อมสู้ตาย

“เอ๊ะ?”

หลินอ้าวเทียนหยุดชะงักไปเล็กน้อย

สำหรับจีเต้าเทียน เขารู้จักดี อย่างไรเสียก็เป็นตัวละครที่เขาเขียนขึ้นมาเอง

หากไม่มีผลประโยชน์และข้อดีที่เพียงพอ เจ้าจิ้งจอกเฒ่าตัวนี้จะทำเรื่องโง่ๆ แบบนั้นได้อย่างไร

เจ้าคิดว่าเขาเป็นพวกตัวร้ายโง่ๆ อย่างพวกเจ้างั้นหรือ

เจอพระเอกก็เหยียบย่ำ เจอของดีก็ชิงมา

เขาเป็นฝ่ายธรรมะนะ!

ในตอนนี้จีเต้าเทียนที่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก มุมปากกระตุกเล็กน้อย

คำพูดของหลินอิ้นเต้าเมื่อครู่ไม่ได้ส่งเสียงผ่านจิต แต่พูดออกมาตรงๆ เห็นได้ชัดว่าพูดให้เขาฟัง

ตั้งแต่หลินอ้าวเทียนกระตุ้นนิมิตหมายจนถึงตอนนี้ เขายังไม่ได้ขยับตัวเลยแม้แต่น้อย

จำเป็นต้องขนาดนี้เลยหรือ

ข้ามาวันนี้ก็เพื่อจะถามว่าเจ้าเด็กนี่ไปวางยาเสน่ห์อะไรให้เยวี่ยเอ๋อร์ของข้าเท่านั้นเอง จะลงมือตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

ข้างหลัง บรรพชนตระกูลจีคนหนึ่งส่งเสียงผ่านจิตอย่างตื่นเต้น “ท่านพี่ใหญ่ บุตรผู้นี้มีลักษณะแห่งมหาจักรพรรดิ บุตรผู้นี้มีลักษณะแห่งมหาจักรพรรดิ!”

จีเต้าเทียนเหลือบมองเขาอย่างเย็นชา

ให้ตายสิ!

ข้าตาบอดหรืออย่างไร

ข้ามองไม่เห็นหรือ

ทันใดนั้น ร่างของจีเต้าเทียนก็ขยับเล็กน้อย

ตูม!

“เจ้าเฒ่าจี วันนี้เจ้ากล้าแตะต้องอนาคตมหาจักรพรรดิของตระกูลหลินข้า ข้ากับเจ้าไม่ตายไม่เลิกรา!”

“เจ้าห้า เจ้าหก ปกป้องเทียนเอ๋อร์!”

หลินอิ้นเต้าตะโกนลั่น กลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมา แสงเทพเจ้ารอบกายไหลเวียน พื้นที่มีร่องรอยการแตกสลาย

ราวกับเทพสวรรค์!

ฟิ้ว!

ร่างอรชรพลันบินเข้ามา

ปรากฏว่า จีเยวี่ยเอ๋อร์ปรากฏตัวขึ้นขวางหน้าคนของตระกูลจี สายตาแน่วแน่ “ท่านบรรพชน หากท่านต้องการจะทำร้ายพี่อ้าวเทียน ก็จงเหยียบข้ามศพของเยวี่ยเอ๋อร์ไปก่อน!”

จีเต้าเทียน: “...”

มองไปยังร่างอรชรที่พร้อมสู้ตายตรงหน้า แล้วมองไปยังคนของตระกูลหลินที่ปลดปล่อยพลังเต็มที่

มุมปากของเขากระตุกอย่างรุนแรง อดไม่ได้ที่จะสบถออกมา “ให้ตายสิ! เจ้าเฒ่าหลิน ข้าบอกตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าจะแตะต้องหลินอ้าวเทียน เจ้าตื่นเต้นหาพระแสงอะไรวะ?!!”

ทันใดนั้น เขาก็มองไปยังเด็กสาวที่สายตาแน่วแน่ตรงหน้า

“เยวี่ยเอ๋อร์ บรรพชนเป็นคนอย่างไรเจ้าไม่รู้หรือ”

พูดจบ ร่างของจีเต้าเทียนก็เคลื่อนไหว ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าหลินอิ้นเต้าทันที

เขาไม่ได้มองหลินอิ้นเต้าเลยแม้แต่น้อย สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน ใบหน้าที่เคยดำคล้ำบึ้งตึงบีบยิ้มออกมาจ้องมองหลินอ้าวเทียน “สหายหลินน้อยช่างมีพรสวรรค์ล้ำเลิศ ไม่ทราบว่าเคยคิดจะมาเป็นเขยตระกูลจีของข้าบ้างหรือไม่”

หลินอ้าวเทียน: “?????”

...

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]