บทที่ 71 : เข้าร่วมการต่อสู้!

บทที่ 71 : เข้าร่วมการต่อสู้!

ชูโจวและคนอื่นๆ ต่างตกใจกับผลงานของจอมปีศาจในอดีต เเต่อย่างไรก็ตาม, การดำรงอยู่ของจอมปีศาจนั้นห่างไกลจากพวกเขามากเกินไป

ดังนั้นพวกเขาทั้งหมดจึงเลิกให้ความสนใจกับรูปปั้นนั้นและย้ายไปที่โคลอสเซียม​ระดับพิเศษ​อย่างรวดเร็ว

โคลอสเซียมโกคูเเห่งนี้มีโคลอสเซียม​ระดับพิเศษ​ทั้งหมดสามแห่ง, เเละชูโจวกับคนอื่นๆกำลังเดินทางไปที่โครอสเซียม​ที่อยู่ตรงกลาง, เเละในโคลอสเซียมนี้ ปรากฏ​ชายร่างผอมในชุดต่อสู้สีดำสนิทกำลังเผชิญหน้ากับหมาป่าสองหัวอยู่

มอนส​เตอร์​หมาป่าสองหัวนี้มีความสูง 3 เมตรเเละยาวถึง 6 เมตร, ตัวมันใหญ่กว่ารถหุ้มเกราะหนึ่งคันอีก……… เเต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือหนึ่งหัวของหมาป่าเป็นสีแดงเพลิงที่เเผ่พลังเปลวเพลิงออกมา, ในขณะที่อีกหัวของหมาป่าเป็นสีฟ้าราวกับถูกโอบด้วยสายลมที่มองไม่เห็น

“หมาป่าสองหัว….. มอนส​เตอร์​ชนิดนี้เป็นมอนส​เตอร์​พิเศษ​ที่มีพลังธาตุไฟและธาตุลมในเวลาเดียวกัน ดังนั้น​มันจึงค่อนข้างยากที่จะรับมือกับมอนส​เตอร์​ตัวนี้” ในใจของชูโจว,ข้อมูลของหมาป่าสองหัวปรากฏขึ้น

ใน​ทันใด​นั้นเอง, ชายร่างผอมก็ขยับตัวจนกลายเป็นภาพเบลอ และพุ่งเข้าหาหมาป่าสองหัว

"กรรรรร!" หมาป่าสองหัวคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว จากนั้นหัวหมาป่าสีแดงเพลิงก็อ้าปากกว้างพ่นลูกไฟขนาดใหญ่ที่มีรัศมีเทียบได้กับวงล้อออกมาหลายสิบลูกเเละพุ่งลงมาราวกับฝนอุกกาบาตขนาดเล็ก………….. นอกจากนี้ หัวหมาป่าสีฟ้าอีกหัวยังปล่อยพลังดาบลมสีฟ้ารูปเคียวออกมาด้วย, ทำใหเตอนนี้มีพลังใบมีดลมจำนวนมากผสมอยู่ในลูกไฟอุกกาบาต​

ในขณะนี้ชายร่างเตี้ยกระโดดสลับไปมาอย่างว่องไวมาก แม้ว่าการเคลื่อนไหวของเขาจะดูไม่สง่างาม, แต่เขาก็สามารถหลบลูกไฟและใบมีดลมได้

ครืนนนนนน!, ทันใดนั้น​เองกริชในมือของชายร่างเตี้ยก็สั่นกระเพื่อมในอากาศ จากนั้นชายร่างเตี้ยก็ฉวยโอกาสขว้างกริชออกไปทางด้านหมาป่า​สองหัว

กริชพุ่งไปเหมือนสายฟ้า แทงผ่านลูกไฟสองลูกกับใบมีดลมหลายเล่มติดต่อกัน และสุดท้ายก็พุ่งทะลุหัวใจของหมาป่าสองหัว

กรรรรรร!, หมาป่าสองหัวร้องคร่ำครวญอย่างโศกเศร้าแล้วล้มลงกับพื้นอย่างแรง

"เจียเหลียง หกชัยชนะ" เสียงดังขึ้น, จากนั้นหน้าจอเหนือโคลอสเซียมก็แสดงชื่อของชายร่างเตี้ยพร้อมกับบันทึกการต่อสู้​ของเขา

"ในโคลอสเซียมนี้มีปรมาจารย์มากมายจริงๆ" ชูโจวนึกถึงการเคลื่อนไหวของเจียเหลียงและรู้สึกอันตรายเล็กน้อย, หากร่างไททาเนียมทองคำ​ของเขายังคงเป็นเพียวขั้นเเรก, เกรงว่าจะเป็นการยากที่จะป้องกันการโจม​ตีของเจียหลียงได้

หลังจากดูการต่อสู้ระหว่างเจียเหลียงและหมาป่าสองหัวจบแล้ว ชูโจวก็เฝ้าดูการต่อสู้ที่ของระดับพิเศษ​มากกว่าหนึ่งโหลครั้งแล้วครั้งเล่า

ในหมู่พวกเขามีการต่อสู้ระหว่างมนุษย์และมอนส​เตอร์, นอกจากนี้เขายังได้เห็นนักรบธาตุจำนวนมาก เเละเช่นเดียวกันมอนส​เตอร์​ที่เชี่ยวชาญพลังธาตุก็มีมากเช่นกัน…… เเต่สำหรับนักรบพลังจิต, เขายังไม่เห็นพวกเขาเลย

หลังจากเฝ้าดูการต่อสู้นับสิบครั้ง ชูโจวมีความรู้สึกบางอย่างต่อผู้คนและมอนส​เตอร์​ระดับ​พิเศษ​เหล่านั้น……. พวกเขา, อ่อนแอกว่าที่ชูโจวจินตนาการไว้มาก

อย่างเจียเหลียงที่เขาเห็นก่อนหน้านี้, ก็ถือว่าค่อนข้างแข็งแกร่งในระดับพิเศษ​แล้ว

“เดี๋ยว​นะ…… ไม่ใช่ว่าพวกเขาอ่อนแอหรอก, เเต่มันเป็นเพราะว่าฉันแข็งแกร่งเกินไปต่างหาก” จู่ๆ ชูโจวก็ตระหนักได้

มีนักรบขั้นพิเศษ​กี่คนที่เพิ่งได้รับการเลื่อนขั้นเป็นระดับพิเศษ, เเล้วมีสนามพลังถึงระดับ 600?

มีนักรบขั้นพิเศษกี่คนที่เชี่ยวชาญเทคนิคการหายใจระดับ S ทักษะการต่อสู้ระดับ SS และเทคนิคการฝึกร่างกายระดับ S

……. ปรากฎว่าเขาแข็งแกร่งขึ้นมาก, ก่อนที่จะรู้ตัวเสียอีก

ด้วสถานการณ์​เช่นนี้ ชูโจวจึงเต็มไปด้วยความมั่นใจในตัวเอง

…..

“ผู้จัดการหวัง ฉันต้องการมีส่วนร่วมในการต่อสู้ระดับพิเศษ​ของโคลอสเซียม, คุณสามารถ​จัดการให้ฉันได้ไหม” จู่ๆ ชูโจวก็หันมาพูดกับผู้จัดการหวัง

“การต่อสู้ระดับพิเศษ​?” ผู้จัดการวังผงะเล็กน้อย

"อะแฮ่ม...คุณน่าจะพูดถึงการต่อสู้ระดับปลุกพลังใช่ใหม"

"ฉันก็ไม่ว่าอะไรนะ, ถ้านักรบขั้นพิเศษ​สามารถเข้าร่วมการต่อสู้ระดับปลุกพลังได้…....ตราบใดที่โคลอสเซียม​จ่ายโบนัสตามปกติ" ชูโจวตอบผู้จัดการหวังด้วยรอยยิ้ม

“คุณ……คุณเป็นนักรบขั้นพิเศษ​หรือ?” ผู้จัดการหวังมองไปที่ชูโจวด้วยความตกใจ, เขารู้อยู่​เเล้วว่าชูโจวต้องไม่ใช่คนธรรมดา, เพราะเขาสามารถ​เป็นเพื่อนกับตงฟางหมิง​จู​ได้

อย่างไรก็ตาม, อายุของชูโจวน่าจะประมาณ​สิบเจ็ดหรือสิบแปดปีเท่านั้น…… อายุยังเท่านี้, ถ้าเขาเป็นนักรบขั้นพิเศษ​มันคงจะเป็นอะไรที่น่ากลัวมาก

เเละในตอนที่ชูโจวกล่าวโดยอ้อมๆว่าเขาคือนักรบขั้นพิเศษ, ไม่ใช่เเค่หัวใจของผู้จัดการหวังจะปั่นป่วนราวกับมีสึนามิ…..เพราะแม้แต่ตงฟางหมิง​จู​ก็ยังตกตะลึง

เดิมทีเธอคิดว่าที่เฉินปาโจวบอกว่า ชูโจวมีแนวโน้มที่จะกลายเป็นเทพนักรบของมนุษยชาติ, นั่นคือหมายความว่าพรสวรรค์ของชูโจวมีศักยภาพพอที่จะเป็นเทพนักรบได้…..….. แต่เธอไม่คิดเลยว่า ณ ขณะนั้น​ ชูโจวได้กลายเป็นนักรบขั้นพิเศษ​เเล้ว

หญิงสาวทั้งสามคนอย่าง หลิวเฉียน​ๆ, หยางซิน และ ฉีหยานล้วนตกตะลึงอย่างสมบูรณ์……. ชูโจวมีอายุเท่ากับพวกเธอเเต่ได้เลื่อนระดับเป็นขั้นพิเศษ​แล้ว? นี่มัน…...คงไม่ใช่ความฝันใช่ใหม

หลังจากตระหนัก​ได้ ตงฟาง​หมิง​จู​ก็ตอบสนองทันที, เธอปล่อยร่องรอยของพลังจิตเพื่อรับรู้พลังงานสนามพลังของชูโจวอย่างระมัดระวัง…เเละในไม่ช้าเธอก็ตกตะลึงกับสนามพลังอันโอ่อ่าของชูโจว, นอกจากนี้เธอยังพบว่าคุณ​สมบัติ​สนามพลัง​ของชูโจวได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงไปแล้ว, เเละตอนนี้​มันคือสนามพลังของนักรบขั้นพิเศษ

“อัจฉริยะ…….อัจฉริยะ​ชั้นยอด…….อัจฉริยะ​ในหมู่อัจฉริยะ​ที่เก่งไม่เเพ้ลี่เกอ” ตงฟาง​หมิง​จู​พึมพำกับตัวเอง อย่างเหม่อลอยเล็กน้อย, ในที่สุดเธอก็เข้าใจว่าที่เฉินปาโ​จว​พูดหมายถึงอะไร…… ชูโจวมีศักยภาพพอที่จะเป็นเทพนักรบได้จริงๆ

……….

หลังจากหายตกตะลึง, ผู้จัดการหวังก็หยิบเครื่องมือสี่เหลี่ยมออกมาและทดสอบมันกับชูโจว เเละวินาทีต่อมามันก็มีการแสดงคำสามคำบนเครื่อง—ขั้นพิเศษ​!

เครื่องมือนี้เรียกอีกอย่างว่าเครื่องทดสอบ​ความเเข็ง​เเก​ร่​ง, ความสามารถ​คือการจับความผันผวนของพลังงานและลักษณะของสนามพลังของนักรบทุกคน​ได้ ดังนั้นเครื่อง​มือชิ้นนี้จึง​สามารถทดสอบระดับที่แท้จริงของนักรบได้

เเละเครื่องทดสอบความแข็งแกร่งนี้ถูกเตรียมไว้ในโคงอสเซียม​โกคูเป็นจำนวนมาก​เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้คนซ่อนเร้นความแข็งแกร่ง, เเละเข้าร่วมการต่อสู้ที่ต่ำกว่าระดับของพวกเขาเองได้

ตอนนี้เครุทดสอบความแข็งแกร่งแสดงให้เห็นว่าชูโจวนั้นเป็นนักรบขั้นพิเศษ….นี่ก็เพียงพอที่จะอธิบายทุกอย่างเเล้ว

…..

หลังจากระงับความตกใจได้เเล้ว ผู้จัดการหวังก็พูดกับชูโจวอย่างระมัดระวังว่า "คุณแน่ใจหรือว่าต้องการเข้าร่วมในการต่อสู้ระดับพิเศษ….. ถ้าคุณต้องการเข้าร่วมคุณต้องประกาศ​ว่า หากคุณตายหลังจากเข้าร่วมการต่อสู้ โคลอสเซียม​จะไม่ต้องรับผิดชอบ​ผลที่ตามมานะ"

"ตกลงตามนั้น" ชูโจวพยักหน้า

“ตกลง ฉันจะจัดการให้คุณทันที” ผู้จัดการ หวังหยิบเครื่องส่งรับวิทยุขึ้นมาและทำการสื่อสารกับเจ้าหน้าที่ของโคลอสเซียม​

“ผมจัดการให้แล้ว, โคลอสเซียม​หมายเลข​สามเพิ่งมีนักรบขั้นพิเศษ​ถูกฆ่าโดยแมงมุมหนามและต่อไปจะเป็นรอบของคุณ” หลังจากที่ผู้จัดการหวังพูดจบ เขาก็พาชูโจวเเละคนอื่นๆไปที่โคลอสเซียม​หมายเลข​สามทันที

……..

ณ ขณะนี้ ในใจกลางของโคลอสเซียม หมายเลข​สาม, มอนส​เตอร์​แมงมุมที่มีขนาดตัวเท่ารถบรรทุกขนาดเล็กกำลังคำรามและโบกสะบัดแขนขาของมันที่ปกคลุมด้วยหนามเหล็กไปรอบๆ

ชูโจวเดินช้าๆ ลงไปยังตำเเหน่ง​ฝั่งตรงข้ามของแมงมุมหนามภายใต้คำเเนะนำของผู้จัดการหวัง

ในไม่ช้าโล่พลังงานขนาดใหญ่ก็ห่อหุ้มพื้นที่ต่อสู​้​ของโคลอสเซียม เเละในเวลาเดียวกันแถวของข้อความก็ปรากฏขึ้นที่หน้าจอด้านบน,

ชูโจว vs แมงมุมหนาม

"นี่มัน... นี่มันเกิดอะไรขึ้น?.....ผู้ชมรอบๆ ที่เห็นร่างของชูโจวยืนอยู่ตรงข้ามกับแมงมุมหนาม, เเละเมื่อพวกเขาสังเกตุ​ดีๆ ก็พบว่าชูโจวน่าจะมีอายุเพียงสิบเจ็ดหรือสิบแปดปีเท่านั้น…….เด็กเกินไปที่จะเป็นนักรบขั้นพิเศษ​

"เป็นไปได้ไหมว่าเด็กคนนี้ทำให้โคลอสเซียม​ขุ่นเคือง จึงถูกโคลอสเซียม​จับมาประหาร"

“ไม่ใช่อย่างแน่นอน โกคูโคลอสเซียมเป็นโคลอสเซียม​ที่มีชื่อเสียงระดับโลก มันเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะทำลายชื่อเสียง​ของตัวเองเพราะแค่ความคับข้องใจ”

"นั่นก็สมเหตุสมผล…...งั้นหมายความว่าเด็กหนุ่มนั้นเป็นนักรบขั้นพิเศษ​จริงๆ!"

ผู้ชมทั้งหมดในโคลอสเซียมหมายเลขสามต่างตกตะลึง

โคลอสเซียมโกคูไม่เคยขาดแคลนอัจฉริยะแต่อัจฉริยะ​ระดับสูงเช่นนี้​ยังคงค่อนข้างหายาก….. เเละเมื่อทุกคนในโคลอสเซียม​ตระหนักได้ว่า ชูโจวอาจจะเป็นอัจฉริยะ​ชั้นยอด, ผู้ชมในโคลอสเซียม​หมายเลข​สามจึงตื่นตัวขึ้นมาทันที​และบางคนถึงกับตะโกนคำรามอย่างดุเดือด

บรรยากาศเช่นนี้ส่งผลกระทบต่อโคลอสเซียมหลายแห่งที่อยู่รอบๆ…..ผู้ชมในโคลอสเซียมที่อยู่รอบๆต่างก็วิ่งมาดูหลังจากทราบสถานการณ์ของโคลอสเซียมหมายเลขสาม

………

"ฮ่าฮ่าฮ่า เป็นเรื่องยากมากที่จะได้เห็นอัจฉริยะ​ชั้นยอดเช่นนี้เข้าร่วมการต่อสู้ ถ้างั้นฉันเดิมพันหนึ่งล้าน….. พนันว่าเขาชนะ"

“เขายังเด็กเกินไป แม้ว่าเขาจะทะลวงไปถึงระดับพิเศษ​ แต่ความแข็งแกร่งของเขาอาจจะไล่ตามระดับไม่ทัน ฉันเดิมพันสองล้านกับฝั่งแมงมุมหนาม”

ในไม่ช้า, ผู้ชมในโคลอสเซียมหมายเลขสามก็เริ่มวางเงินเดิมพัน

ในเวลานี้ ตงฟาง​หมิง​จู​และคนอื่นๆ ก็ได้ตามมาถึงโคลอสเซียม​หมายเลข​สามและพบว่าชูโจวยืนอยู่ในโคลอสเซียมแล้ว

"พี่สาวหมิงจู, เพื่อนใหม่ของคุณคนนี้น่าทึ่งมาก, เขาเป็นนักรบขั้นพิเศษได้ตั้งแต่อายุยังน้อยเเบบนี้" หยางเจิ้นเจินที่ไม่รู้ว่าตั้งเเต่เมื่อไหร่, พูดด้วยความตกใจ

“ฉันเองก็เพิ่งรู้ว่าเขาเป็นนักรบขั้นพิเศษ​” ตงฟางหมิง​จู​ยิ้มอย่างมีเลศนัย

หยางเจิ้นเจินมองไปที่ร่างของชูโจวด้วยดวงตาที่เป็นประกาย…. โคลอสเซียม​ของเธอ, ไม่มีอัจฉริยะ​ชั้นยอดเช่นชูโจวโผล่ขึ้นมานานมากเเล้ว

……….

ในโคลอสเซียมหมายเลขสาม...

แมงมุมหนามมองไปที่ร่างของชูโจว ทันใดนั้นมันก็คำรามพร้อมกับเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงพุ่งเข้าหาชูโจว

ภายใต้การจ้องมองของทุกคน เพียงพริบตา​ร่างของแมงมุมหนามก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าชูโจวในทันที โดยที่แขนขาทั้งเเปดที่มีหนามเหมือนเหล็กของมันแทงเข้าที่ร่างของชูโจวอย่างดุเดือด

อย่างไรก็ตาม, ชูโจวกลับไม่สนใจแขนขาเเปดข้างที่แทงเข้ามาเลย

“ทำไมเขาไม่ตอบสนอง….. เพราะเขากลัวจนขยับไม่ได้หรือเปล่า”

“มันจบลงแล้ว….เขายังเด็กเกินไป แม้ว่าอาณาจักรจะสูงมาก แต่ประสบการณ์การต่อสู้ของเขายังไม่เพียงพอ!”

เมื่อเห็นชูโจวที่ไม่แยแสต่อการโจมตี​ของเเมงมุมหนาม, ผู้ชมหลายคนก็หันหน้าหนีเพราะไม่อยากเห็นเหตุการณ์ที่น่าสลดใจ

อย่างไรก็ตาม, ในเวลาต่อมาผู้ชมทุกคนต่างก็ต้องตกตะลึง

แมงมุมหนามที่กำลังโจมตีชูโจวอย่างเต็มกำลัง​กลับกรีดร้องและข้อต่อของขาเเต่ละข้างที่แข็งเหมือนเหล็กของมันก็ค่อยๆแตกออกทีละอัน

เเละเมื่อมองไปที่ร่างของชูโจว, ในตอนนี้ผิวหนังของเขากลับเต็มไปด้วยเกราะสีเงินคลุมอยู่ทั่วทุกตารางนิ้ว​ของร่างกาย

"ตาย"

หลังจากพูดจบ, ชูโจวก็เหยียดเเขนของเขาออกมาตามธรรมชาติ แต่มันกลับเจาะทะลุเข้าไปในหัวของแมงมุมหนามได้อย่างง่ายดายเหมือนเจาะเต้าหู้​

เลือดสีเขียวของเเมงมุมหนามสาดกระเซ็น,  ดวงตาของมันไร้แสงเเห่งชีวิต จากนั้นร่างอันใหญ่โตของมันก็ร่วงหล่นลงมา

……………………