เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 44 : ออกเดินทาง

บทที่ 44 : ออกเดินทาง

บทที่ 44 : ออกเดินทาง


บทที่ 44 : ออกเดินทาง

ณ สวนหลงวาน, วิลล่าเลขที่ 115

"พี่ชาย, วันนี้พี่หล่อมากตอนนี้พี่สามารถเดบิวต์เป็นดาราได้เลย"ชูหยูมองไปที่ชูโจวที่ใส่อุปกรณ์​เเละอาวุธครบชุดด้วยความประหลาดใจ

ปกติชูโจวนั้นหล่อเหลาอยู่แล้วเเละตอนนี้เมื่อเขาสวมเครื่องแบบต่อสู้เเละถือดาบฟันมังกรเขาก็ดูพิเศษขึ้นมาในทันที

ชูโจวใช้นิ้วดีดหน้าผากน้องสาวของเขาเบา ๆ แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า "วันนี้หล่อจังอะไร….ฉันหล่อตลอดเวลาอยู่เเล้วต่างหาก"

"คนหลงตัวเอง" ชูหยูหน้ามุ่ย

"เอาล่ะเธอไปที่ห้องครัวและช่วยฉันหยิบขวดเครื่องปรุงให้พี่หน่อย"

หลังจากพูดจบชูโจวก็เดินไปที่ตู้เย็นหยิบใส่เนื้อตากแห้ง 30 ชิ้นที่ทำจากเนื้อนกอินทรีลูกศรลงในกระเป๋าเป้ของเขา….เขาซื้อเนื้อนกอินทรีลูกศร 100 ตัวมาจากห้างสรรพสินค้า​นักรบและหลังจากกินไป 70 ตัวในสัปดาห์ที่เเล้วตอนนี้เค้าจึงเหลือเพียง 30 ตัวเท่านั้นเเละเนื่องจากเนื้อสดนั้นพกพาได้ไม่สะดวกในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาเขาจึงไปหาหัวหน้าพ่อครัวในโรงแรมและขอให้เขาช่วยทำเนื้ออินทรีลูกศรให้เป็นเนื้อตากเเห้ง

“พี่ชาย พี่จะไปที่ถิ่นทุรกันดารเพื่อล่ามอนสเตอร์จริงหรือเปล่า​ แต่ทำไมฉันรู้สึกเหมือนะพี่กำลังจะเดินทางไปปิกนิก​เลย...พี่เตรียมทั้งเนื้อตากแห้งและเครื่องปรุงรสอีก” ชูหยูพูดด้วยสีหน้าแปลก ๆ และส่งขวดเครื่องปรุงหลายขวดให้ชูโจว

“มันเรื่องปกติ….คนเราต้องการอาหารไม่ว่าเวลาไหนการกินอาหาร​ก็สำคัญที่สุด​” ชูโจว ยิ้มและใส่เครื่องปรุงรสลงในกระเป๋าเป้ของเขา….เขาจำเป็น​ต้องกินเพื่อเพิ่มคะแนนคุณสมบัติ​ การกินจึงเป็นสิ่งสำคัญอันดับต้นๆของเขา

"ตืดดดดด...ตืดดดดด"

ในตอนนั้นเอง เสียงการสั่นสะเทือนของนาฬิกาสื่อสารก็ดัง​ขึ้น​ ชูโจวใช้นิ้วเคาะนาฬิกาเบาๆ จากนั้นภาพสามมิติของหัวหน้าอาจารย์ชุยไฮ่เชาก็ปรากฏขึ้นในอากาศ

“ชูโจว เธอจะไม่เปลี่ยนใจจริงๆหรือ…. ด้วยพรสวรรค์​ของเธอ เธอมีคุณสมบัติครบถ้วนที่จะเข้าร่วมทีมพิเศษที่มีประสบการณ์และฝึกฝนไปพร้อมกับพวกเขา”

“ในกรณีนี้ ไม่เพียงแต่เธอจะเติบโตได้อย่างรวดเร็วเท่านั้นเเต่ในด้านความปลอดภัยก็จะดีกว่ามากด้วย…. ตอนนี้ทีมที่เธอและหลิงซานตั้งขึ้นนั้นเป็นทีมหน้าใหม่โดยสิ้นเชิง สำหรับทีมแบบนี้การล่ามอนสเตอร์ในถิ่นทุรกันดารนั้นเสี่ยงเกินไป”หัวหน้าอาจารย์​ชุยไฮ่เชากล่าวอย่างจริงจัง

สัปดาห์นี้ผ่านไปแล้ว และเขาทำการเกลี้ยกล่อมชูโจวเป็นครั้งที่สามเเล้ว เดิมทีเขาต้องการให้ชูโจวเข้าร่วมทีมพิเศษ​ที่มีประสบการณ์ผ่านคำเเนะนำ​ของเขาเพื่อให้ ชูโจวมีสภาพแวดล้อมในการเติบโตที่ดีที่สุดแต่ใครจะไปคิดว่าชูโจวและหลิงซานได้ตั้งทีมและลงทะเบียนเสร็จ​สิ้นก่อนที่เขาจะเริ่มจัดการ

เขาตระหนักถึงอันตรายอย่างมากของถิ่นทุรกันดารดังนั้นเขาจึงพยายามเกลี้ยกล่อมชูโจวให้ออกจากหน่วยใบมีด​และเข้าร่วมทีมพิเศษ​ตามคำเเนะ​นำ​ของเขา…. น่าเสียดายที่ชูโจวยืนยันที่จะอยู่ในหน่วยใบมีด​ต่อไปและวันนี้เขาก็รู้ว่าหน่วยใบมีดของชูโจวกำลังจะออกล่ามอนสเตอร์ในถิ่นทุรกันดารเป็นครั้งแรก​ ดังนั้นนี่จึงเป็นการโน้มน้าวใจครั้งสุดท้าย

“หัวหน้าอาจารย์ใหญ่ ฉันเข้าใจความเมตตาของคุณแต่ฉันได้ตัดสินใจแล้วเเละไม่ต้องกังวลพวกเราจะไม่ไปที่พื้นที่อันตราย…. ​ในช่วงแรกนี้เราจะเริ่มที่เมืองร้างที่มีความเสี่ยงค่อนข้างต่ำในการล่ามอนสเตอร์...”

เมื่อได้ยินสิ่งที่ชูโจวพูด ชุยไฮ่เชาก็รู้เเล้วว่าการโน้มน้าวใจล้มเหลวอีกครั้ง ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงเเค่เตือน “ถ้าเช่นนั้นก็ระวังความปลอดภัยเเละเมื่อเผชิญสถานการณ์ที่ยากจะจัดการโปรดถอยหนีทันทีการรักษาชีวิตของเธอสำคัญ​ที่สุด​”

"เข้าใจเเล้วครับ" จากนั้นการติดต่อระหว่าง ชูโจวและชุยไฮ่เชาก็สิ้นสุดลง

……..

"ตืดดดดดด..." นาฬิกาสื่อสารดังขึ้นอีกครั้ง

"กัปตัน​ชู เราออยู่ตรงประตูชุมชนของนาย" เสียงของซีเหมิงดังออกมาจากนาฬิกา​สื่อสาร​

"ฉันกำลังไป" ชูโจวรีบหยิบกระเป๋าและเดินไปที่ประตูชุมชน

“กัปตัน​ชู ทางนี้” ซีเหมิงที่อยู่บนรถออฟโรด​โบกมือทักทายชูโจว

"สวัสดี​ทุกคน" ชูโจวกระโดดขึ้นไปบนรถออฟโรดเเละทักทาย​ทุกคน… หลี่ชิงฉีและ หลิงซานก็ทักทายชูโจวเช่นกัน

…..

วันนี้หลี่ชิงฉีสวมเครื่องแบบต่อสู้หนังสีดำและปล่อผมสลวย มีมีดสั้นสองเล่มเหน็บไว้กับเข็มขัดรอบเอว, สวมปืนพกไว้ที่ขาทั้งสองข้างของเธอ หนึ่งในนั้นคือปืนพกทั่วไป ขณะที่อีกอันหนึ่งน่าจะเป็นปืนพกพลังงานที่มีแสงสีฟ้ากระพริบ​จางๆ โดยรวม​เครื่องแต่งกายของเธอดูเฉียบคมและมีสไตล์ของนักฆ่าหญิงที่แข็งแกร่ง ด้านหลิงซานไม่ได้เปลี่ยนอะไรมากนัก แต่เปลี่ยนจากชุดฝึกสีขาวเป็นชุดต่อสู้แทน

"หลี่ชิงฉีนี่เป็นรถออฟโรดซีรีส์แมมมอธที่เธอซื้อมาหรือ….แม้ว่าจะไม่ดีเท่าซีรีส์ไทแรนท์แต่ราคาของมันก็ไม่ถูกเลยใช่ไหม"

“ไม่มากหรอกแค่สิบล้านเหรียญ​” หลี่ชิงฉีตอบด้วยสีหน้านิ่งเฉย​

"คุณผู้หญิง" ชูโจวยกนิ้วให้หลี่ชิงฉี

แม้ว่าสัปดาห์ที่แล้วเขาจะมีเงินมากกว่า 100 ล้าน แต่การเงินมากกว่า 100 ล้านกับการเต็มใจที่จะจ่ายเงินเพื่อซื้อรถราคา 10 ล้านนั้นเป็นสองแนวคิดที่แตกต่างกัน

"ฮ่าฮ่าฮ่า กัปตัน​ชูหลี่ชิงฉีเป็นผู้หญิงที่ร่ำรวยจริงๆ อย่างไรก็ตามเธอยังคงไม่มีแฟน ดังนั้นนายสามารถทำให้เธอเป็นแฟนของนายได้ ด้วยวิธีนี้เงินของเธอก็จะเป็นเงินของคุณ" ซีเหมิงกล่าวด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย​

“ซีเหมิง ฉันจะฉีกปากนายในเร็วๆนี้” หลี่ชิงฉีจ้องหน้าซีเหมิงอย่างดุเดือด จากนั้นมองไปที่ชูโจวเเล้วยกยิ่มอย่างสนุกสนาน "กัปตัน​ชู ถ้าคุณสนใจผู้หญิงที่ร่ำรวยจริงๆ ฉันสามารถแนะนำนายให้รู้จักกับพี่สาวสองสามคนที่มีทรัพย์สิน​มูลค่านับหมื่นล้านได้ ด้วยพรสวรรค์​ของนาย พวกเธอจะต้องชอบนายอย่างแน่นอน"

"......." เจ้าพวกนี้เห็นฉันเป็นคนแบบนั้นหรอ?

“เชี่ย….พี่สาวที่มีทรัพย์สิน​มูลค่าสุทธิหลายหมื่นล้าน” ดวงตาของซีเหมิงเป็นประกาย "หลี่ชิงฉีเธอสามารถเ​เนะนำ​ฉันเเทนได้หรือไม่ ฉันไม่รังเกียจที่จะกลายเป็นคนอ่อนโยน"

“กอลิลาตัวใหญ่เเบบนายจะไปมีคนชอบได้อย่างไร” หลี่ชิงฉีจ้องมองซีเหมืองด้วยสายตาขยะเเขยง

“เธอพูดอะไรน่ะ หยาบคาย​ที่สุด​” ซีเหมิงได้ถูกโจมตีอย่างรุนแรง แม้ว่าเขาจะดูหยาบเล็กน้อยเเต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่หล่อ และร่างกายที่เหมือนสัตว์ร้ายกับกล้ามเนื้อที่แข็งแรงราวกับเหล็กของเขา ก็เป็นเสน่ห์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของผู้ชายไม่ใช่หรือ? (เอ็งน่าจะเข้าใจผิดเเละ (-____-))​

ชูโจวมองดูการทะเลาะวิวาทของทั้งสองเเละยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า "ไปกันเถอะ ไปที่สถานีรถไฟกัน"

"บูม..."

รถออฟโรดขนาดมหึมาทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าและพุ่งตรงไปยังสถานีรถไฟในทันที​

ที่ประตูของชุมชน ชูหยู และ ชูตงไหลเฝ้าดูเงาของรถออฟโรดจากไปอย่างเงียบๆ

“พ่อ พี่ชายจะไม่เป็นอะไรใช่ใหม​” ชูหยูถามอย่างเป็นห่วง

“อย่ากังวลไป จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับพี่ชายของลูกอย่างเเน่นอน​” ชูตงไหลลูบหัวเล็ก ๆ ของชูหยูอย่างเเผ่วเบา

………

ณ ตระกูลจิน

ในห้องลับ จินจิงหวูกำลังนั่งไขว่ห้างในสระเลือดพร้อมกับฝึกเทคนิคการหายใจที่กำลังค่อยๆดูดซับพลังงานแทรกซึมเข้าไปในร่างกายของเขา จากนั้นร่างกายของเขาก็พ่นลมหายใจออกมาอย่างรุนแรงและมีความกระหายเลือดเเผ่ออกมา​

“เทคนิคการหายใจเลือดมอนส​เตอร์​นั้นทรงพลังมาก…แต่เทคนิคการหายใจที่ทรงพลังเช่นนี้กลับถือเป็นเทคนิคต้องห้ามโดยรัฐ​บาล…….. มันไร้สาระจริงๆ”

"อีกนิดเดียว….อีกแค่นิดเดียวฉันก็จะสามารถเลื่อนขั้นเป็นนักรบระดับพิเศษได้เเล้ว” จินจิงหวูลืมตาขึ้นช้าๆ และในดวงตาของเขาดูเหมือนมีความกระหาย​เลือดที่ดำมืดซ่อนเร้นอยู่

“กัปตัน เด็กที่คุณขอให้ฉันเฝ้าดู กำลังออกเดินทางไปสถานีรถไฟพร้อมๆกับทีมของเขา​แล้ว จากเส้นทางพวกเขาน่าจะต้องการไปถิ่นทุรกันดารเพื่อล่ามอนสเตอร์” ทันใดนั้น​ก็มีเสียงดังขึ้นจากนาฬิกาสื่อสารของจินจิงหวู

"ทุกคน…มารวมตัวกัน" จินจิงหวู่สั่งและเขาก็ลุกขึ้นจากสระเลือดในทันที

…………………..

จบบทที่ บทที่ 44 : ออกเดินทาง

คัดลอกลิงก์แล้ว