บทที่ 38 : หน่วยใบมีด

บทที่ 38 : หน่วยใบมีด

"ชูโจว นายมันเเย่มาก นายเพิ่งได้เลื่อนขั้นเป็นนักรบผู้​ปลุก​พลัง​ ทำไมสนามพลังของเจ้าถึงเป็นระดับ 17 เเล้วอีกอย่างพลังต่อสู้ของนายยังมากถึง 2300 เเต้ม…….นายทำได้อย่างไร?"

ระหว่างทางออกจากสมาคม​โทมาฮอว์ก ซีเหมิงจ้องมองชูโจวด้วยความประหลาดใจ ราวกับว่าเขากำลังมองสัตว์ประหลาดจากยุคดึกดำบรรพ์​

".......ฉันก็เเค่ฝึกฝนอย่างตั้งใจ" ชูโจวหัวเราะเบาๆ

"ชูโจว กำไรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของนายในครั้งนี้...ไม่ใช่เงินทุนเริ่มต้นหรือค่าใช้จ่ายสำหรับการซื้ออาวุธแต่เป็นการได้ทำความรู้จักกับผู้อำนวยการเฉิน"

ดูเหมือนหลี่ชิงฉีจะรู้จักผู้อำนวยการเฉินเป็นอย่างดี เธอจึงอธิบายให้ชูโจวฟังต่อ "สำนักงานใหญ่ของโรงยิมศิลปะการต่อสู้โทมาฮอว์กของเราในมณฑลกวางตุ้ง สถานะสูงสุดคือประธาน ใหญ่รองลงมาคือผู้อำนวยการสามคน"

"สี่คนนี้คือบิ๊กโฟร์ของโรงยิมศิลปะการต่อสู้โทมาฮอว์กในเมืองหลักกวางตุ้ง พวกเขามีพลังที่น่าทึ่ง ยิ่งไปกว่านั้นเครือข่ายของพวกเขาก็กว้างขวาง​มาก ไม่ว่าจะเป็นแวดวงของกองทัพ รัฐบาล กลุ่มการเงิน ตระกูลใหญ่...ล้วนมีส่วนได้ส่วนเสียกับพวกเขา ดังนั้นหากนายได้รับความชื่นชม​จากผู้อำนวยการเฉิน เส้นทางของนายจะราบรื่นกว่าคนอื่นมาก" หลี่ชิงฉีกล่าว

ชูโจวยิ้มรับ แม้ว่าเขาจะไม่ได้คิดที่จะพึ่งพาผู้อำนวยการเฉินในอนาคตเลย แต่การที่ผู้อำนวยการเฉินมองเขาในแง่ดี นี่ก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ดีและเขาจะไม่ปฏิเสธมัน

"หลี่ชิงฉี ปกติแล้วคนธรรมดาจะไม่มีทางได้รับข่าวแบบนี้ ดูเหมือนว่าเธอก็ไม่ธรรมดาเหมือนกับพวกเขาเลย" ชูโจวมองไปที่หลี่ชิงฉีด้วยรอยยิ้ม

"ฮิฮิ นายก็ลองเดาดูสิ" หลี่ชิงฉีกระพริบตาอย่างสนุกสนานและทำการปัดผมบนหน้าผากของเธอเบาๆ

ชูโจวพูดไม่ออกและเลิกสนใจเรื่องนี้ จากนั้นเขามองไปที่หลิงซานเเละถามออกมา "บอกฉันหน่อยสิ แผนการในอนาคตของนายคืออะไร"

หลิงซานมองขึ้นไปบนท้องฟ้าและพูดอย่างใจเย็น "เราสามคนร่วมมือกันมาหลายปี เราเคยชินกับมันเเล้วดังนั้น​เราจึงไม่ต้องการแยกจากกัน"

"เพราะ​เหตุ​นี้...เราจึงเข้าร่วมโรงยิมโทมาฉฮอว์กด้วยกันเเละจะจัดตั้งทีมเพื่อปฏิบัติภารกิจและล่ามอนสเตอร์ด้วยกันในอนาคต"

"พวกนายทั้งสามคน กำลังวางแผนที่จะจัดตั้งทีมที่มีเเค่สมาชิก​สามคน…..ดูเหมือน คนจะน้อยไปหรือเปล่า" ชูโจวถามด้วยความสงสัย

หลังจากเลื่อนระดับเป็นนักรบ ถ้ายังต้องการพัฒ​นาตนเองให้แข็งแกร่งขึ้นตลอดเวลา มันจะต้องมีการผลาญ​ทรัพยากรในการฝึกฝนมากมาย เเละทรัพยากรการฝึกฝน​ต้องใช้เงินจำนวนมากในการซื้อ

ยิ่งกว่านั้น ทรัพยากรการฝึกฝน​ที่สำคัญมากมาย เช่น น้ำยาเสริม​ประสิทธิภาพ​ยีน​เเค่มีเงินอย่างเดียวนั้นยังไม่เพียงพอ เเต่จะต้องผลงานอย่างเพียงพอด้วย

การล่ามอนสเตอร์เป็นวิธีที่เร็วที่สุดในการรับเงินและคะแนนสะสมจำนวนมาก…… หลังจากที่เกือบทุกคนกลายเป็นนักรบแล้ว พวกเขาสามารถ​จะไปที่ถิ่นทุรกันดารเพื่อล่ามอนสเตอร์ได้

เเต่อย่างไรก็ตาม การเข้าไปในถิ่นทุรกันดารคนเดียวเพื่อล่ามอนสเตอร์นั้นอันตรายเกินไป ดังนั้น โดยพื้นฐานแล้วนักรบจะทำการจัดทีมเเละค่อเข้าไปในถิ่นทุรกันดารเพื่อล่ามอนสเตอร์หรือทำภารกิจต่างๆ เเละทีมทั่วไปมักจะมีสมาชิก​สี่หรือห้าคน

พวกหลิงซานที่กำลังจะตั้งทีมเเต่มี​สมาชิก​มีเพียงสามคน…..มันดูน้อยเกินไปอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกเขาต่างก็เป็นมือใหม่

"ใช่ ทีมของเราขาดแคลนคนจริงๆ..." จู่ๆ ซีเหมิงก็ขัดจังหวะการสนทนา​ของหลิงซานกับชูโจวจากนั้นกอดคอชูโจวแล้วพูดว่า  "ผู้เฒ่าชู นายยังไม่ได้เข้าร่วมทีมใหนใช่ไหม งั้นมาเข้าร่วมทีมของเราสิ"

ดวงตาของหลิงซานและหลี่ชิงฉีเป็นประกายเมื่อพวกเขาได้ยินคำพูดของซีเหมิง

… มันคงจะดีมากถ้าได้ชูโจวมาเข้าร่วมทีมของพวกเขาได้

เพราะด้วยประสบการณ์ในการต่อสู้กับมอนสเตอร์รูปร่างคล้ายมนุษย์ด้วยกันในการทดสอบชั้นยอด พวกเขาและชูโจวมีพื้นฐานมาจากความไว้วางใจซึ่งกันและกันเเละด้วยศักยภาพของชูโจว เขาจะต้องเติบโตไดเอย่างรวดเร็วอย่างแน่นอน ซึ่งมันจะเป็นประโยชน์อย่างมากต่อการพัฒนาทีม

"ชูโจว มาเข้าร่วมกับเราเถอะนะ" หลี่ชิงฉีกล่าวเสริมซีเหมิง ส่วนหลิงซานไม่ได้พูดอะไรเเค่มองไปที่ชูโจวด้วยความจริงใจเท่านั้น

ด้วยวิธีนี้ชูโจวก็เริ่มคิดหนักเช่นกัน เพราะถ้าหากเขาไม่เข้าร่วมทีมของพวกหลินซาน อาจารย์​หยางเฟิงและหัวหน้าอาจารย์​ชุยไฮ่เชา น่าจะจัดการหาทีมให้เขาอยู่ดี และอาจจะเป็นไปได้ว่าเป็นทีมที่มีประสบการณ์เเล้ว

แต่…. ชูโจวมีความลับอย่างแผงคุณสมบัติ​สิ่งนี้ทำให้ความเร็วในการฝึกฝนและอัพเกรดในอนาคตของเขาจะต้องยอดเยี่ยมมาก ดังนั้นหากร่วมทีมกับคนแปลกหน้า แน่นอนว่าจะทำให้เกิดการคาดเดามากมายและอาจนำไปสู่การล่อลวงต่างๆ แม้ว่าเขาจะไม่กลัวมันแต่เขาก็พบว่ามันค่อนข้าง​ลำบากเช่นกัน

ยิ่งกว่านั้นการระมัดระวังให้มากขึ้นก็เป็นเรื่องดีเสมอ หลังจากคิดดูเเล้วการเข้าร่วมทีมของพวกหลิงซานดูจะเป็นทางเลือกที่ดี ด้วยพื้นฐานคนที่เคยมีประสบการณ์​ร่วม​กันย่อมเชื่อถือได้มากกว่าคนแปลกหน้าเสมอ

"ตกลง ฉันจะเข้าร่วมทีมของพวกนาย" ชูโจวพยักหน้าให้กับหลิงซานและคนอื่นๆ

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ยอดเยี่ยมจริงๆ ด้วยการเพิ่มคุณเข้ามาความแข็งแกร่งของทีมเราจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก...แม้ว่าจะมีเพียงสี่คนมันก็จะไม่ด้อยกว่าทีมนักรบรุ่นเก๋าเหล่านั้นเลย" ซีเหมิงหัวเราะเสียงดัง ตื่นเต้นมาก

"ยินดีต้อนรับ" หลิงซานเเละหลี่ชิงฉีกล่าวพร้อมกัน

"เเล้วทีมของเราจะใช้ชื่ออะไรดี" ชูโจวถามด้วยความสงสัย

"เอ่อ... ทีมของเราเพิ่งก่อตั้งและเรายังไม่มีชื่อ" ซีเหมิงลูบหัวด้วยความเขินอายเล็กน้อย

"พวกฉันก็อยากได้ชื่อเหมือนกัน แต่ก็ตัดสินใจไม่ได้ด้วยว่าใครจะเป็นกัปตัน... เเละข้อมูลทั้งหมดนี้จำเป็นต้องลงทะเบียนในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของโรงยิมศิลป​การต่อสู้​โทมาฮอว์ก...เเละก่อนหน้านี้ในทีมของเรามีคนเพียงสามคน พวกฉันจึงกลัวว่าทีมของเราจะไม่ผ่านการตรวจสอบหากเราไปลงทะเบียน…..อย่างไรก็ตาม ตอนนี้นายได้เข้าร่วมทีมของเราแล้ว ดังนั้นการผ่านการตรวจสอบจะไม่ใช่ปัญหาอย่างแน่นอน" หลี่ชิงฉีหัวเราะ

"สำหรับทีมนักรบ โดยทั่วไปแล้วผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในทีมคือกัปตัน ผู้เฒ่าชูนายแข็งแกร่งที่สุด ดังนั้นนายต้องเป็นกัปตัน"

"เเละทักษะ​ฝ่ามือมีดและเท้าใบมีดของนายได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีเยี่ยม ทำให้ใบมีดนั้นคมและไม่มีใครเทียบได้...ฉันว่าเราควรตั้งชื่อทีมของเราว่า หน่วยใบมีด!" ซีเหมิงแนะนำ

"หน่วยใบมีด….เป็นชื่อที่ดีฉันเห็นด้วย" ดวงตาของหลี่ชิงฉีเป็นประกายและพยักหน้าเห็นด้วย

" ฉันไม่คัดค้าน" หลิงซานกล่าวเห็นด้วย​เช่นกัน

"เอาล่ะซีเหมิง...จากนี้ไปนายควรเรียกข้าว่ากัปตัน​ชู" ชูโจวตบไหล่ซีเหมิงและพูดหยอกล้อ

"เรียกได้เลย กัปตัน​ชู" ซีเหมิงยิ้มกว้างและตะโกนออกไป

"กัปตัน​ชู" หลี่ชิงฉีก็ตะโกนตามด้วยรอยยิ้ม

เมื่อมองไปที่พวกหลิงซานทั้งสามคน จู่ๆชูโจวก็รู้สึกถึงความรับผิดชอบของตัวเอง….. ในฐานะกัปตันของหน่วยใบมีด จากนี้ไปเขาจะไม่สนใจเเค่ตัวเองได้เท่านั้นแต่ยังต้องคิดถึงหลิงซานและคนอื่นๆ ด้วย

"เอาล่ะ! ตอนนี้ทีมของเราได้ถูกจัดตั้งขึ้นแล้ว ก็ได้เวลาไปเตรียมตัวเพื่อออกล่ามอนสเตอร์ในถิ่นทุรกันดารกันเเล้ว"

"หลี่ชิงฉีโปรดช่วยฉันลงทะเบียนข้อมูลของทีมของเราบนเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของโรงยิมศิลปะการต่อสู้โทมาฮอว์กของเรา นอกจากนี้ในสัปดาห์หน้าทุกคนควรใช้ประโยชน์จากเงินทุนเริ่มต้นเพื่อซื้ออาวุธ ยาวิเศษ เเละสิ่งต่างๆที่พวกเราต้องการ"

"เราจะเจอกันอีกครั้งในหนึ่งสัปดาห์ ในช่วงเวลานี้ถ้ามีอะไรโปรดติดต่อฉันโดยตรง" ชูโจวกล่าว

"เข้าใจเเล้ว" พวกหลิงซานทั้งสามพยักหน้าพร้อมกัน​ จากนั้นชูโจวก็แยกจากทีมของเขาและเดินไปที่สถานีขนส่งเพื่อเตรียมขึ้นรถเมล์​กลับบ้า เเต่อย่างไรก็ตามก่อนที่ชูโจวจะไปถึงป้ายรถเมล์ รถสีดำคันหนึ่งก็มาจอดข้างๆ เขา

"ชูโจว ฉันโจวหยุนชานจากตระกูลโจว เรามาคุยกันหน่อยดีไหม"

…………………….